ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.124
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.124.1
तं व्यतीतमुपक्रम्य राजा स्वमिव बान्धवम् ।
सभार्यः शोकदुःखार्तः पर्यदेवयदातुरः ॥ १.१२४.१ ॥
ರಾಜನು ಮೃತನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಂಧುವಿನಂತೆ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಆತುರನಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದನು.
1.124.2
सतामपि कुले जाताः कर्मणा बत दुर्गतिम् ।
प्राप्नुवन्त्यकृतात्मानः कामजालविमोहिताः ॥ १.१२४.२ ॥
ಸಜ್ಜನರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಅಯ್ಯೋ, ತನ್ನನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದವರು ಕಾಮಜಾಲದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
1.124.3
शश्वद्धर्मात्मना जातो बाल एव पिता मम ।
जीवितान्तमनुप्राप्तः कामात्मैवेति नः श्रुतम् ॥ १.१२४.३ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಿಂದ ಸದಾ ಪೋಷಿತನಾದ ಬಾಲಕನಂತೆಯೇ ನನ್ನ ತಂದೆ ಇದ್ದನು; ಆದರೆ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೂ ಅವನು ಕಾಮಾತ್ಮನಾಗಿದ್ದನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
1.124.4
तस्य कामात्मनः क्षेत्रे राज्ञः संयतवागृषिः ।
कृष्णद्वैपायनः साक्षाद्भगवान्मामजीजनत् ॥ १.१२४.४ ॥
ಆ ಕಾಮಾತ್ಮ ರಾಜನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ (ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ), ಸಂಯತ ವಾಕ್ಕಿನ ಋಷಿ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು ನನ್ನನ್ನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು.
1.124.5
तस्याद्य व्यसने बुद्धिः संजातेयं ममाधमा ।
त्यक्तस्य देवैरनयान्मृगयां परिधावतः ॥ १.१२४.५ ॥
ಇಂದು ಅವನ ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಅಧಮ ಆಲೋಚನೆ ಮೂಡಿತು — ದೇವತೆಗಳಿಂದ ತ್ಯಜಿತನಾಗಿ, ಅನೀತಿಯಿಂದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದವನ ಕುರಿತು.
1.124.6
मोक्षमेव व्यवस्यामि बन्धो हि व्यसनं महत् ।
सुवृत्तिमनुवर्तिष्ये तामहं पितुरव्ययाम् ॥ १.१२४.६ ॥
ನಾನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಂಧನವೇ ದೊಡ್ಡ ವಿಪತ್ತು; ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆ ಅವಿನಾಶಿ ಸದಾಚಾರವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.124.7
अतीव तपसात्मानं योजयिष्याम्यसंशयम् ।
तस्मादेकाहमेकाहमेकैकस्मिन्वनस्पतौ ॥ १.१२४.७ ॥
ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ, ಪ್ರತಿ ಮರದ ಬಳಿ.
1.124.8
चरन्भैक्षं मुनिर्मुण्डश्चरिष्याम्याश्रमानिमान् ।
पांसुना समवच्छन्नः शून्यागारकृतालयः ॥ १.१२४.८ ॥
ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತ, ಬೋಳು ತಲೆಯ ಮುನಿಯಾಗಿ ಈ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಖಾಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ವಾಸಸ್ಥಾನವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು.
1.124.9
वृक्षमूलनिकेतो वा त्यक्तसर्वप्रियाप्रियः ।
न शोचन्न प्रहृष्यंश्च तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥ १.१२४.९ ॥
ಮರದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ, ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ದುಃಖಿಸದೆ, ಹರ್ಷಿಸದೆ, ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತ.
1.124.10
निराशीर्निर्नमस्कारो निर्द्वन्द्वो निष्परिग्रहः ।
न चाप्यवहसन्कंचिन्न कुर्वन्भ्रुकुटीं क्वचित् ॥ १.१२४.१० ॥
ಆಶೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಬಯಸದವನಾಗಿ, ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಪರಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ; ಯಾರನ್ನೂ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡದೆ, ಎಂದಿಗೂ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕದೆ.
1.124.11
प्रसन्नवदनो नित्यं सर्वभूतहिते रतः ।
जङ्गमाजङ्गमं सर्वमविहिंसंश्चतुर्विधम् ॥ १.१२४.११ ॥
ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನ ಮುಖದವನಾಗಿ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಚರ ಮತ್ತು ಅಚರ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ.
1.124.12
स्वासु प्रजास्विव सदा समः प्राणभृतः प्रति ।
एककालं चरन्भैक्षं कुलानि दश पञ्च च ॥ १.१२४.१२ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಂತಾನದಂತೆ ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಸಮಾನನಾಗಿ, ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಹದಿನೈದು ಮನೆಗಳವರೆಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ.
1.124.13
असंभवे वा भैक्षस्य चरन्ननशनान्यपि ।
अल्पमल्पं च भुञ्जानः पूर्वालाभे न जातुचित् ॥ १.१२४.१३ ॥
ಭಿಕ್ಷೆ ದೊರೆಯದಿದ್ದಾಗ, ಉಪವಾಸವಿದ್ದರೂ ಅಲೆದಾಡು; ಮೊದಲು ಏನೂ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವನ್ನೇ ತಿನ್ನು.
1.124.14
अन्यान्यपि चरँल्लोभादलाभे सप्त पूरयन् ।
अलाभे यदि वा लाभे समदर्शी महातपाः ॥ १.१२४.१४ ॥
ಲೋಭದಿಂದ ಇತರ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಲೆದು, ದೊರೆಯದಿದ್ದರೆ ಏಳು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಸಿಕ್ಕರೂ ಸಿಗದಿದ್ದರೂ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾಗಿರು.
1.124.15
वास्यैकं तक्षतो बाहुं चन्दनेनैकमुक्षतः ।
नाकल्याणं न कल्याणं चिन्तयन्नुभयोस्तयोः ॥ १.१२४.१५ ॥
ಒಬ್ಬನು ಕೊಡಲಿಯಿಂದ ಒಂದು ತೋಳನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಚಂದನದಿಂದ ಒಂದು ತೋಳಿಗೆ ಲೇಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಯೋಚಿಸಬಾರದು.
1.124.16
न जिजीविषुवत्किंचिन्न मुमूर्षुवदाचरन् ।
जीवितं मरणं चैव नाभिन्दन्न च द्विषन् ॥ १.१२४.१६ ॥
ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನಂತೆ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು, ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವವನಂತೆ ನಡೆಯಬಾರದು; ಬದುಕನ್ನೂ ಸಾವನ್ನೂ ಸ್ವಾಗತಿಸಬಾರದು, ದ್ವೇಷಿಸಲೂ ಬಾರದು.
1.124.17
याः काश्चिज्जीवता शक्याः कर्तुमभ्युदयक्रियाः ।
ताः सर्वाः समतिक्रम्य निमेषादिव्यवस्थितः ॥ १.१२४.१७ ॥
ಬದುಕಿರುವವನು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಲೌಕಿಕ ಅಭ್ಯುದಯ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ.
1.124.18
तासु चाप्यनवस्थासु त्यक्तसर्वेन्द्रियक्रियः ।
संपरित्यक्तधर्मार्थः सुनिर्णिक्तात्मकल्मषः ॥ १.१२४.१८ ॥
ಆ ಅಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಇಂದ್ರಿಯಕ್ರಿಯೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆತ್ಮದ ಮಲಿನತೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದುಕೊಂಡವನು.
1.124.19
निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो व्यतीतः सर्ववागुराः ।
न वशे कस्यचित्तिष्ठन्सधर्मा मातरिश्वनः ॥ १.१२४.१९ ॥
ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಬಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಯಾರ ವಶದಲ್ಲಿಯೂ ಇರದೆ, ಧರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ವಾಯುವಿನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು.
1.124.20
एतया सततं वृत्त्या चरन्नेवंप्रकारया ।
देहं संस्थापयिष्यामि निर्भयं मार्गमास्थितः ॥ १.१२४.२० ॥
ಇಂಥ ಜೀವನವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಸದಾ ಬದುಕುತ್ತ, ನಿರ್ಭಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.124.21
नाहं सुकृपणे मार्गे स्ववीर्यक्षयशोचिते ।
स्वधर्मात्सततापेते चरेयं वीर्यवर्जितः ॥ १.१२४.२१ ॥
ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದ ನಾಶದಿಂದ ಶೋಕಿಸುವ ಅತಿ ದೀನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಧರ್ಮದಿಂದ ಸದಾ ದೂರವಾಗಿ, ವೀರ್ಯರಹಿತನಾಗಿ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.124.22
सत्कृतोऽसत्कृतो वाऽपि योऽन्यां कृपणचक्षुषा ।
उपैति वृत्तिं कामात्मा स शुनां वर्तते पथि ॥ १.१२४.२२ ॥
ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ದೀನ ನೋಟದಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕಾಮಾತ್ಮನು ನಾಯಿಗಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
1.124.23
एवमुक्त्वा सुदुःखार्तो निःश्वासपरमो नृपः ।
अवेक्षमाणः कुन्तीं च मान्द्रीं च समभाषत ॥ १.१२४.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ, ರಾಜನು ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
1.124.24
कौसल्या विदुरः क्षत्ता राजा च सह बन्धुभिः ।
आर्या सत्यवती भीष्मस्ते च राजपुरोहिताः ॥ १.१२४.२४ ॥
ಕೌಸಲ್ಯೆ, ವಿದುರ, ಕ್ಷತ್ತ, ರಾಜ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳ ಸಹಿತ, ಆರ್ಯೆ ಸತ್ಯವತಿ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಆ ರಾಜಪುರೋಹಿತರು.
1.124.25
ब्राह्मणाश्च महात्मानः सोमपाः संशितव्रताः ।
पौरवृद्धाश्च ये तत्र निवसन्त्यस्मदाश्रयाः।
प्रसाद्य सर्वे वक्तव्याः पाण्डुः प्रव्राजितो वने ॥ १.१२४.२५ ॥
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಕಠಿಣ ವ್ರತಧಾರಿಗಳು, ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಗರದ ಹಿರಿಯರು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಪಾಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನೆಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
1.124.26
निशम्य वचनं भर्तुस्त्यागधर्मकृतात्मनः ।
तत्समं वचनं कुन्ती माद्री च समभाषताम् ॥ १.१२४.२६ ॥
ತ್ಯಾಗಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟ ಪತಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.124.27
अन्येऽपि ह्याश्रमाः सन्ति ये शक्या भरतर्षभ ।
आवाभ्यां सह वस्तुं वै धर्ममाश्रित्य चिन्त्यताम्।
आवाभ्यां धर्मपत्नीभ्यां सह तप्तुं तपो महत् ॥ १.१२४.२७ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸಬಹುದಾದ ಇತರ ಆಶ್ರಮಗಳೂ ಇವೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯೋಚಿಸಿ; ನಾವಿಬ್ಬರು ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬಹುದು.
1.124.28
शरीरस्यापि मोक्षाय धर्मं प्राप्य महाफलम् ।
त्वमेव भविता भर्ता स्वर्गस्यापि न संशयः ॥ १.१२४.२८ ॥
ದೇಹದ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾಫಲ ನೀಡುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ನೀವೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಪತಿಯಾಗುವಿರಿ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.124.29
प्रणिधायेन्द्रियग्रामं भर्तृलोकपरायणे ।
त्यक्त्वा कामसुखे ह्यावां तप्स्यवो विपुलं तपः ॥ १.१२४.२९ ॥
ಇಂದ್ರಿಯ ಸಮೂಹವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಪತಿಲೋಕವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ, ಕಾಮಸುಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ವಿಪುಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
1.124.30
यदि चावां महाप्राज्ञ त्यक्ष्यसि त्वं विशांपते ।
अद्यैवावां प्रहास्यावो जीवितं नात्र संशयः ॥ १.१२४.३० ॥
ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನೀನು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಇಂದೇ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವೆವು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.124.31
यदि व्यवसितं ह्येतद्युवयोर्धर्मसंहितम् ।
स्ववृत्तिमनुवर्तिष्ये तामहं पितुरव्ययाम् ॥ १.१२४.३१ ॥
ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಈ ನಿಶ್ಚಯ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆ ಅವ್ಯಯ ನಡತೆಯನ್ನೇ ನಾನು ಅನುಸರಿಸುವೆನು.
1.124.32
त्यक्त्वा ग्राम्यसुखाहारं तप्यमानो महत्तपः ।
वल्कली फलमूलाशी चरिष्यामि महावने ॥ १.१२४.३२ ॥
ಗ್ರಾಮ್ಯ ಸುಖ ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಾರುಮಡಿ ಧರಿಸಿ, ಹಣ್ಣು ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವೆನು.
1.124.33
अग्नौ जुह्वन्नुभौ कालावुभौ कालावुपस्पृशन् ।
कृशः परिमिताहारश्चीरचर्मजटाधरः ॥ १.१२४.३३ ॥
ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಹುತಿ ನೀಡುತ್ತಾ, ಎರಡೂ ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಚಮನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕೃಶನಾಗಿ, ಮಿತ ಆಹಾರದೊಂದಿಗೆ, ಚಿಂದಿ, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಜಟೆ ಧರಿಸಿ.
1.124.34
शीतवातातपसहः क्षुत्पिपासानवेक्षकः ।
तपसा दुश्चरेणेदं शरीरमुपशोषयन् ॥ १.१२४.३४ ॥
ಚಳಿ, ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ, ಹಸಿವು ದಾಹವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಕಠಿಣ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತಾ.
1.124.35
एकान्तशीली विमृशन्पक्वापक्वेन वर्तयन् ।
पितृन्देवांश्च वन्येन वाग्भिरद्भिश्च तर्पयन् ॥ १.१२४.३५ ॥
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಬೆಂದ-ಬೇಯದ ಆಹಾರದಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಕಾಡಿನ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ, ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ, ನೀರಿನಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾ.
1.124.36
वानप्रस्थजनस्यापि दर्शनं कुलवासिनः ।
नाप्रियाण्याचरिष्यामि किं पुनर्ग्रामवासिनाम् ॥ १.१२४.३६ ॥
ವಾನಪ್ರಸ್ಥರಿಗೂ, ಕುಲವಾಸಿಗಳಿಗೂ ನಾನು ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಗ್ರಾಮವಾಸಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಂತೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು.
1.124.37
एवमारण्यशास्त्राणामुग्रमुग्रतरं विधिम् ।
काङ्क्षमाणोऽहमास्थास्ये देहस्यास्याऽऽसमापनात् ॥ १.१२४.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಆರಣ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅತಿ ಕಠಿಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈ ದೇಹ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ನಾನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.124.38
इत्येवमुक्त्वा भार्ये ते राजा कौरवनन्दनः ।
ततश्चूडामणिं निष्कमङ्गदे कुण्डलानि च ॥ १.१२४.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೌರವನಂದನ ರಾಜನು ನಿನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ, ನಂತರ ಚೂಡಾಮಣಿ, ಹಾರ, ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.124.39
वासांसि च महार्हाणि स्त्रीणामाभरणानि च ।
वाहनानि च मुख्यानि शस्त्राणि कवचानि च ॥ १.१२४.३९ ॥
ಬಹುಮೌಲ್ಯದ ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಆಭರಣಗಳು, ಉತ್ತಮ ವಾಹನಗಳು, ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕವಚಗಳನ್ನೂ.
1.124.40
हेमभाण्डानि दिव्यानि पर्यङ्कास्तरणानि च ।
मणिमुक्ताप्रवालानि रत्नानि विविधानि च ॥ १.१२४.४० ॥
ಬಂಗಾರದ ದಿವ್ಯ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಮಂಚದ ಹಾಸುಗಳು, ಮಣಿ, ಮುತ್ತು, ಹವಳ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳು.
1.124.41
प्रदाय सर्वं विप्रेभ्यः पाण्डुर्भृत्यानभाषत ।
गत्वा नागपुरं वाच्यं पाण्डुः प्रव्राजितो वने।
अर्थं कामं सुखं चैव रतिं च परमात्मिकाम् ॥ १.१२४.४१ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿ ಪಾಂಡು ಸೇವಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ನಾಗಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿ: ಪಾಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಪ್ರವ್ರಜಿತನಾದನು; ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ ರತಿಯನ್ನೂ."
1.124.42
प्रतस्थे सर्वमुत्सृज्य सभार्यः कुरुनन्दनः ।
ततस्तस्यानुयातारस्ते चैव परिचारकाः ॥ १.१२४.४२ ॥
ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು. ನಂತರ ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೇವಕರು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
1.124.43
श्रुत्वा भरतसिंहस्य विधिधाः करुणा गिरः ।
भममार्तस्वरं कृत्वा हाहेति परिचुक्रुशुः ॥ १.१२४.४३ ॥
ಭರತವಂಶದ ಸಿಂಹನ ವಿವಿಧ ಕರುಣಾಜನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ದುಃಖದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ 'ಅಯ್ಯೋ! ಅಯ್ಯೋ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
1.124.44
उष्णमश्रु विमुञ्चन्तस्तं विहाय महीपतिम् ।
ययुर्नागपुरं तूर्णं सर्वमादाय तद्धनम् ॥ १.१२४.४४ ॥
ಬಿಸಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಸಂಪತ್ತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ಬೇಗನೆ ನಾಗಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
1.124.45
ते गत्वा नगरं राज्ञो यथावृत्तं महात्मनः ।
कथयांचक्रिरे राज्ञस्तद्धनं विविधं ददुः ॥ १.१२४.४५ ॥
ಅವರು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮಹಾತ್ಮನ ಕುರಿತು ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು; ಆ ವಿವಿಧ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.
1.124.46
श्रुत्वा तेभ्यस्ततः सर्वं यथावृत्तं महावने ।
धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठः पाण्डुमेवान्वशोचत ॥ १.१२४.४६ ॥
ಅವರಿಂದ ಮಹಾಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೇಳಿ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಪಾಂಡುವಿಗಾಗಿಯೇ ಶೋಕಿಸಿದನು.
1.124.47
न शय्यासनभोगेषु रतिं विन्दति कर्हिचित् ।
भ्रातृशोकसमाविष्टस्तमेवार्थं विचिन्तयन् ॥ १.१२४.४७ ॥
ಸಹೋದರನ ಶೋಕದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಅವನು ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.
1.124.48
राजपुत्रस्तु कौरव्य पाण्डुर्मूलफलाशनः ।
जगाम सह पत्नीभ्यां ततो नागशतं गिरिम् ॥ १.१२४.४८ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ! ರಾಜಕುಮಾರ ಪಾಂಡು ಗೆಡ್ಡೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ನೂರು ಆನೆಗಳ ದೂರದ ಪರ್ವತದತ್ತ ಹೊರಟನು.
1.124.49
स चैत्ररथमासाद्य कालकूटमतीत्य च ।
हिमवन्तमतिक्रम्य प्रययौ गन्धमादनम् ॥ १.१२४.४९ ॥
ಅವನು ಚೈತ್ರರಥ ವನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕಾಲಕೂಟವನ್ನು ದಾಟಿ, ಹಿಮವಂತವನ್ನು ಮೀರಿ ಗಂಧಮಾದನದತ್ತ ಹೊರಟನು.
1.124.50
रक्ष्यमाणो महाभूतैः सिद्धैश्च परमर्षिभिः ।
उवास स महाराज समेषु विषमेषु च ॥ १.१२४.५० ॥
ಮಹಾಭೂತಗಳಿಂದ, ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಮತ್ತು ಪರಮರ್ಷಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅವನು ಸಮ ಮತ್ತು ವಿಷಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
1.124.51
इन्द्रद्युम्नसरः प्राप्य हंसकूटमतीत्य च ।
शतशृङ्गे महाराज तापसः समतप्यत ॥ १.१२४.५१ ॥
ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಸರೋವರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಹಂಸಕೂಟವನ್ನು ದಾಟಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ತಪಸ್ವಿ ಶತಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.