ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.126.1
अथ पारसवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः ।
रूपयौवनसंपन्नां स सुश्रावापगासुतः ॥ १.१२६.१ ॥
ಆಗ ದೇವಕ ಮಹೀಪತಿಯ ಪಾರಸವೀ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆ, ರೂಪ ಯೌವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳೆಂದು ಆಪಗಾಸುತನು ಕೇಳಿದನು.
1.126.2
ततस्तु वरयित्वा तामानीय भरतर्षभः ।
विवाहं कारयामास विदुरस्य महामतेः ॥ १.१२६.२ ॥
ಬಳಿಕ ಭರತರ್ಷಭನು ಆಕೆಯನ್ನು ವರಿಸಿ ಕರೆತಂದು, ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರನ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
1.126.3
तस्यां चोत्पादयामास विदुरः कुरुनन्दन ।
पुत्रान्विनयसंपन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ॥ १.१२६.३ ॥
ಕುರುನಂದನನೇ, ವಿದುರನು ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿನಯಸಂಪನ್ನರಾದ, ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
1.126.4
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्या जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायामेकश्चापि शतात्परः ॥ १.१२६.४ ॥
ನಂತರ, ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ನೂರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ವೈಶ್ಯಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ನೂರಕ್ಕಿಂತ ಒಬ್ಬ ಹೆಚ್ಚಿನವನು ಜನಿಸಿದನು.
1.126.5
पाण्डोः कृन्त्यां च माद्र्यां च पुत्राः पञ्च महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.१२६.५ ॥
ಪಾಂಡುವಿಗೆ ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಯಿಂದ ಐದು ಮಹಾರಥ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಕುಲಸಂತತಿಗಾಗಿ ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು.
1.126.6
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां द्विजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषामायुश्च किं परम् ॥ १.१२६.६ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ನೂರು ಪುತ್ರರು ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದರು? ಎಷ್ಟು ಕಾಲದಲ್ಲಿ? ಅವರ ಆಯುಷ್ಯವೆಷ್ಟು?
1.126.7
कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१२६.७ ॥
ಹೇಗೆ ಅವನು ಒಬ್ಬ ವೈಶ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಾದನು? ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯ ತಕ್ಕ ಪತ್ನಿ ಗಾಂಧಾರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು?
1.126.8
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रोऽत्यवर्तत ।
कथं च शप्तस्य सतः पाण्डोस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.८ ॥
ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಹೇಗೆ ಮೀರಿದನು? ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾಗಿದ್ದ ಪಾಂಡುವಿಗೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಇದು ಹೇಗಾಯಿತು?
1.126.9
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पुत्राः पञ्च महारथाः ।
एतद्विद्वन्यथान्यायं विस्तरेण तपोधन ॥ १.१२६.९ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನರಾದ ಐವರು ಮಹಾರಥ ಪುತ್ರರು. ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ತಪೋಧನನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳು.
1.126.10
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ।
ऋषिं बुभुक्षितं श्रान्तं द्वैपायनमुपस्थितम् ॥ १.१२६.१० ॥
ಹೇಳು; ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಕಥೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಹಸಿವೆ ಮತ್ತು ದಣಿವಿನಿಂದ ಬಂದ ದ್ವೈಪಾಯನ ಋಷಿ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಏನಾಯಿತು.
1.126.11
तोषयामास गान्धारी व्यासस्तस्यै वरं ददौ ।
सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतमात्मनः ॥ १.१२६.११ ॥
ಗಾಂಧಾರಿ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು; ವ್ಯಾಸರು ಅವಳಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದರು. ಅವಳು ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ತಕ್ಕ, ತನ್ನದೇ ಆದ ನೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಬೇಡಿದಳು.
1.126.12
ततः कालेन सा गर्भमगृह्णाज्ज्ञानचक्षुषः ॥ १.१२६.१२ ॥
ಬಳಿಕ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರ (ವ್ಯಾಸರ) ಮೂಲಕ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.
1.126.13
गान्धार्यामाहिते गर्भे पाण्डुरम्बालिकासुतः ।
अगच्छत्परमं दुःखमपत्यार्थमरिन्दम ॥ १.१२६.१३ ॥
ಗಾಂಧಾರಿ ಗರ್ಭಧರಿಸಿದಾಗ ಅಂಬಾಲಿಕೆಯ ಮಗ ಪಾಂಡು ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಓ ಶತ್ರುದಮನ!
1.126.14
गर्भिण्यामथ गान्धार्यां पाण्डुः परमदुःखितः ।
मृगाभिशापादात्मानं शोचन्नुपरतक्रियः ॥ १.१२६.१४ ॥
ಗಾಂಧಾರಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಪಾಂಡು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಜಿಂಕೆಯ ಶಾಪದಿಂದ ತನ್ನನ್ನೇ ಶೋಕಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
1.126.15
स गत्वा तपसा सिद्धिं विश्वामित्रो यथा भुवि ।
देहान्यासे कृतमना इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१२६.१५ ॥
ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಂತಾದನು. ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.126.16
चतुर्भिर्ऋणवानित्थं जायते मनुजो भुवि ।
पितृदेवमनुष्याणामृषीणामथ भामिनि ॥ १.१२६.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನು ನಾಲ್ಕು ಋಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ — ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಋಣ. ಓ ಭಾಮಿನಿ!
1.126.17
एतेभ्यस्तु यथाकालं यो न मुच्येत धर्मवित् ।
न तस्य लोकाः सन्तीति तता लोकविदो विदुः ॥ १.१२६.१७ ॥
ಈ ಋಣಗಳಿಂದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತನಾಗದ ಧರ್ಮಜ್ಞನಿಗೆ ಲೋಕಗಳಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲೋಕಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
1.126.18
यज्ञेन देवान्प्रीणाति स्वाध्यायात्तपसा ऋषीन् ।
पुत्रैः श्राद्धैरपि पितॄनानृशंस्येन मानवान् ॥ १.१२६.१८ ॥
ಯಜ್ಞದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪುತ್ರರಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು.
1.126.19
ऋषिदेवमनुष्याणामृणान्मुक्तोऽस्मि धर्मतः ।
पितॄणां तु न मुक्तोऽस्मि तच्च तेभ्यो विशिष्यते ॥ १.१२६.१९ ॥
ಋಷಿ, ದೇವ, ಮನುಷ್ಯರ ಋಣದಿಂದ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಪಿತೃಗಳ ಋಣದಿಂದ ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗಿಲ್ಲ; ಅದು ಅವರಿಗಿಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು.
1.126.20
देहनाशे भवेन्नाशः पितॄणामेष निश्चयः ।
इतरेषां त्रयाणां तु नाशे ह्यात्मा विनश्यति ॥ १.१२६.२० ॥
ದೇಹ ನಾಶವಾದರೆ ಪಿತೃಗಳ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ; ಆದರೆ ಇತರ ಮೂವರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
1.126.21
इह तस्मात्प्रजालाभे प्रयतन्ते द्विजोत्तमाः ।
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.२१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಸಂತಾನ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಉತ್ಪನ್ನನಾದೆನೋ ಹಾಗೆಯೇ.
1.126.22
तथैवास्मिन्मम क्षेत्रे कथं सृज्येत वै प्रजा ।
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभः ॥ १.१२६.२२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂತಾನ ಹೇಗೆ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಬಲ್ಲದು? ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಯರನ್ನು ಕರೆಸಿ...
1.126.23
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् ।
उत्तमादवराः पुंसः काङ्क्षन्तो पुत्रमापदि ॥ १.१२६.२३ ॥
ಆತ ಪುತ್ರಲಾಭದ ಫಲವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ವಿವರಿಸಿದನು; ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುವ ಕೀಳಿನವರು ಉತ್ತಮರಿಂದ (ಪಡೆಯಲು) ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
1.126.24
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठादिच्छन्ति साधवः ।
अनुनीय तु ते सम्यङ्महाब्राह्मणसंसदि।
ब्राह्मणं गुणवन्तं हि चिन्तयामास धर्मवित् ॥ १.१२६.२४ ॥
ಸಾಧುಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಬಳಿಕ ಅವರು ಮಹಾಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡು, ಗುಣವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೇ ಆ ಧರ್ಮಜ್ಞನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.126.25
सोऽब्रवीद्विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ।
अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय ॥ १.१२६.२५ ॥
ಅವನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ, ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ಕುಂತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನೀನು ಸಫಲಗೊಳಿಸು."
1.126.26
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता ।
इति कुन्ति विदुर्धीराः शाश्वतं धर्मवादिनः ॥ १.१२६.२६ ॥
"ಸಂತಾನವೇ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ; ಅದು ಧರ್ಮದಿಂದ ನಿಯಮಿತ. ಕುಂತಿ, ಇದನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುವ ಧೀರರು ಬಲ್ಲರು."
1.126.27
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः ।
सर्वमेवानपत्यस्य न पावनमिहोच्यते ॥ १.१२६.२७ ॥
"ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ನಿಯಮ - ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂತಾನಹೀನನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ."
1.126.28
सोऽहमेवं विदित्वैतत्प्रपश्यामि शुचिस्मिते ।
अनपत्यः शुभाँल्लोकान्नप्राप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ १.१२६.२८ ॥
"ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಸಂತಾನಹೀನನಾದ ನಾನು ಶುಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯೆನೆಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ."
1.126.29
अनपत्यो हि मरणं कामये नैव जीवितम् ।
मृगाभिशापं जानासि विजने मम केवलम्।
नृशंसकर्मणा कृत्स्नं यथा ह्युपहतं तथा ॥ १.१२६.२९ ॥
"ಸಂತಾನಹೀನನಾಗಿ ನಾನು ಜೀವನವನ್ನಲ್ಲ, ಮರಣವನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೃಗಶಾಪವನ್ನು ನೀನೊಬ್ಬಳೇ ಬಲ್ಲೆ; ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಳಾಗಿದೆ."
1.126.30
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने ।
षडेवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ्छृणु मे पृथे ॥ १.१२६.३० ॥
"ಧರ್ಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇವರೇ ಬಂಧು-ದಾಯಾದರಾದ ಆರು ಪುತ್ರರು. ಅಬಂಧು-ದಾಯಾದರಾದ ಆರು ಪುತ್ರರು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಪೃಥೇ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು."
1.126.31
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः ।
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ १.१२६.३१ ॥
ತಾನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ದತ್ತಕನಾದವನು, ಕೊಂಡು ತಂದವನು, ಪುನರ್ಭುವಿನ ಮಗ, ಕಾನೀನ, ಸ್ವೈರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವವನು.
1.126.32
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत्स्वयं च यः ।
सहोढो ज्ञातिरेताश्च हीनयोनिधृतश्च यः ॥ १.१२६.३२ ॥
ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಕೊಂಡವನು, ಕೃತ್ರಿಮನು, ತಾನಾಗಿ ಬಂದವನು, ಸಹೋಢ, ಜ್ಞಾತಿ, ಹೀನಯೋನಿಯಿಂದ ಪಡೆದವನು.
1.126.33
पूर्वपूर्वतमाभावं मत्त्वा लिप्सेत वै सुतम् ।
उत्तमाद्देवरात्पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रमापदि ॥ १.१२६.३३ ॥
ಹಿಂದಿನ ಹಿಂದಿನವರ ಅಭಾವವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು; ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪುರುಷನಿಂದ, ದೇವರನಿಂದ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
1.126.34
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति मानवाः ।
आत्मशुक्रादपि पृथे मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.१२६.३४ ॥
ಮಾನವರು ಧರ್ಮಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಉತ್ತಮ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪೃಥೆಯೇ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ವೀರ್ಯದಿಂದಲೂ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
1.126.35
तस्मात्प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२६.३५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಾನು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.126.36
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि ।
शृणु कुन्ति कथामेतां शारदण्डायिनीं प्रति ॥ १.१२६.३६ ॥
ಯಶಸ್ವಿನಿಯೇ, ಸಮಾನನಿಂದ ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ನಿನಗೆ ಸಂತಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ. ಕುಂತಿಯೇ, ಶಾರದಂಡಾಯಿನಿಯ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
1.126.37
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी ।
अवाह तां तु कैकेयः शारदाण्डायनिर्महान् ॥ १.१२६.३७ ॥
ನಿನ್ನ ತಂಗಿ, ಸಾಧ್ವಿ, ಯಶಸ್ವಿನಿ ಶ್ರುತಸೇನೆಯನ್ನು ಕೈಕೇಯನು, ಮಹಾನ್ ಶಾರ್ದಂಡಾಯನಿ ಮದುವೆಯಾದನು.
1.126.38
सा वीरपत्नी गुरुणा नियुक्ता पुत्रजन्मनि ।
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे ॥ १.१२६.३८ ॥
ಆ ವೀರಪತ್ನಿ, ಗುರುವಿನಿಂದ ಪುತ್ರಜನ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಕುಂತಿಯೇ, ಹೂವುಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ರಾತ್ರಿ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿ ಸೇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ (ಹೋದಳು).
1.126.39
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवनेऽनलम् ।
कर्मण्यवसिते तस्मिन्सा तेनैव सहावसत् ॥ १.१२६.३९ ॥
ಸಿದ್ಧನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ವರಿಸಿ, ಪುಂಸವನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಮಾಡಿ, ಆ ಕರ್ಮ ಮುಗಿದಾಗ, ಅವಳು ಅವನೊಂದಿಗೇ ವಾಸಿಸಿದಳು.
1.126.40
तत्र त्रीञ्जनयामास दुर्जयादीन्महारथान् ।
तथा त्वमपि कल्याणि ब्राह्मणात्तपसाधिकात्।
मन्नियोगाद्यत क्षिप्रमपत्योत्पादनं प्रति ॥ १.१२६.४० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ದುರ್ಜಯ ಮೊದಲಾದ ಮೂವರು ಮಹಾರಥರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನೀನೂ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಗನೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.