Mahābhārata · Adhyāya 1.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.126.1
अथ पारसवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः ।
रूपयौवनसंपन्नां स सुश्रावापगासुतः ॥ १.१२६.१ ॥
Então o filho da nascida do rio (Vyāsa) ouviu falar da donzela Pārasavī, filha do rei Devaka, dotada de beleza e juventude.
1.126.2
ततस्तु वरयित्वा तामानीय भरतर्षभः ।
विवाहं कारयामास विदुरस्य महामतेः ॥ १.१२६.२ ॥
Então o touro dos Bharatas, tendo-a escolhido e trazido, mandou celebrar o casamento do magnânimo Vidura.
1.126.3
तस्यां चोत्पादयामास विदुरः कुरुनन्दन ।
पुत्रान्विनयसंपन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ॥ १.१२६.३ ॥
E Vidura, alegria dos Kurus, gerou nela filhos dotados de modéstia, semelhantes a si mesmo em suas qualidades.
1.126.4
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्या जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायामेकश्चापि शतात्परः ॥ १.१२६.४ ॥
Então, ó Janamejaya, nasceram cem filhos de Gāndhārī, e de Dhṛtarāṣṭra, por meio de uma mulher vaiśya, um a mais que cem.
1.126.5
पाण्डोः कृन्त्यां च माद्र्यां च पुत्राः पञ्च महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.१२६.५ ॥
Os cinco filhos grandes guerreiros de Pāṇḍu nasceram de Kuntī e de Mādrī, surgidos dos deuses para a continuação da linhagem.
1.126.6
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां द्विजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषामायुश्च किं परम् ॥ १.१२६.६ ॥
Como nasceram cem filhos de Gāndhārī, ó melhor dos duas vezes nascidos? Em quanto tempo, e qual era a duração de suas vidas?
1.126.7
कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१२६.७ ॥
Como ele, sozinho, tornou-se filho de Dhṛtarāṣṭra por meio de uma mulher vaiśya? E como obteve Gāndhārī, a esposa adequada que seguia o dharma?
1.126.8
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रोऽत्यवर्तत ।
कथं च शप्तस्य सतः पाण्डोस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.८ ॥
Como Dhṛtarāṣṭra transgrediu contra ela, que se comportava com obediência? E como aquele de grande alma fez isso com Pāṇḍu, que estava amaldiçoado?
1.126.9
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पुत्राः पञ्च महारथाः ।
एतद्विद्वन्यथान्यायं विस्तरेण तपोधन ॥ १.१२६.९ ॥
Cinco filhos, grandes guerreiros de carro, nascidos dos deuses. Ó sábio, ó tesouro de austeridade, explica tudo isto corretamente e em detalhe.
1.126.10
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ।
ऋषिं बुभुक्षितं श्रान्तं द्वैपायनमुपस्थितम् ॥ १.१२६.१० ॥
Conta; não fico satisfeito mesmo quando a história dos meus parentes é contada. Quando o sábio Dvaipāyana (Vyāsa), faminto e exausto, se aproximou, o que aconteceu?
1.126.11
तोषयामास गान्धारी व्यासस्तस्यै वरं ददौ ।
सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतमात्मनः ॥ १.१२६.११ ॥
Gāndhārī agradou Vyāsa, e Vyāsa concedeu-lhe uma graça. Ela escolheu para si cem filhos, dignos de seu marido.
1.126.12
ततः कालेन सा गर्भमगृह्णाज्ज्ञानचक्षुषः ॥ १.१२६.१२ ॥
Então, no devido tempo, ela concebeu daquele cujo olho era o conhecimento (Vyāsa).
1.126.13
गान्धार्यामाहिते गर्भे पाण्डुरम्बालिकासुतः ।
अगच्छत्परमं दुःखमपत्यार्थमरिन्दम ॥ १.१२६.१३ ॥
Quando o embrião foi concebido em Gāndhārī, Pāṇḍu, filho de Ambālikā, caiu na maior tristeza pela descendência, ó domador de inimigos.
1.126.14
गर्भिण्यामथ गान्धार्यां पाण्डुः परमदुःखितः ।
मृगाभिशापादात्मानं शोचन्नुपरतक्रियः ॥ १.१२६.१४ ॥
Então, enquanto Gāndhārī estava grávida, Pāṇḍu ficou profundamente aflito; lamentando-se a si mesmo por causa da maldição do veado, cessou suas atividades.
1.126.15
स गत्वा तपसा सिद्धिं विश्वामित्रो यथा भुवि ।
देहान्यासे कृतमना इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१२६.१५ ॥
Tendo alcançado a perfeição pela austeridade, como Viśvāmitra na terra, ele, decidido a abandonar o corpo, proferiu estas palavras.
1.126.16
चतुर्भिर्ऋणवानित्थं जायते मनुजो भुवि ।
पितृदेवमनुष्याणामृषीणामथ भामिनि ॥ १.१२६.१६ ॥
Assim, na terra o homem nasce devedor de quatro maneiras: aos antepassados, aos deuses, aos homens e aos sábios, ó senhora.
1.126.17
एतेभ्यस्तु यथाकालं यो न मुच्येत धर्मवित् ।
न तस्य लोकाः सन्तीति तता लोकविदो विदुः ॥ १.१२६.१७ ॥
Para aquele que, conhecedor do dharma, não se libera dessas dívidas no tempo devido, não há mundos; assim sabem os conhecedores dos mundos.
1.126.18
यज्ञेन देवान्प्रीणाति स्वाध्यायात्तपसा ऋषीन् ।
पुत्रैः श्राद्धैरपि पितॄनानृशंस्येन मानवान् ॥ १.१२६.१८ ॥
Pelo sacrifício agrada aos deuses, pelo estudo e pela austeridade aos sábios; por filhos e ritos fúnebres aos antepassados, e pela bondade aos homens.
1.126.19
ऋषिदेवमनुष्याणामृणान्मुक्तोऽस्मि धर्मतः ।
पितॄणां तु न मुक्तोऽस्मि तच्च तेभ्यो विशिष्यते ॥ १.१२६.१९ ॥
Estou libertado, segundo o dharma, da dívida para com os sábios, os deuses e os homens; mas não estou libertado da dívida para com os antepassados, e essa é a maior delas.
1.126.20
देहनाशे भवेन्नाशः पितॄणामेष निश्चयः ।
इतरेषां त्रयाणां तु नाशे ह्यात्मा विनश्यति ॥ १.१२६.२० ॥
Quando o corpo é destruído, os antepassados são destruídos; isso é certo. Mas, quando os outros três são destruídos, o próprio eu é de fato destruído.
1.126.21
इह तस्मात्प्रजालाभे प्रयतन्ते द्विजोत्तमाः ।
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.२१ ॥
Por isso, os melhores dos nascidos duas vezes se esforçam aqui para obter descendência, assim como eu fui gerado no campo de meu pai por aquele de grande alma.
1.126.22
तथैवास्मिन्मम क्षेत्रे कथं सृज्येत वै प्रजा ।
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभः ॥ १.१२६.२२ ॥
Do mesmo modo, como poderia surgir descendência neste meu campo? Aquele touro dos Bharatas chamou Kuntī e Mādrī e...
1.126.23
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् ।
उत्तमादवराः पुंसः काङ्क्षन्तो पुत्रमापदि ॥ १.१२६.२३ ॥
Ele expôs o fruto de obter um filho, que supera todos os ritos; homens de condição inferior, desejando um filho na adversidade, buscam-no entre os superiores.
1.126.24
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठादिच्छन्ति साधवः ।
अनुनीय तु ते सम्यङ्महाब्राह्मणसंसदि।
ब्राह्मणं गुणवन्तं हि चिन्तयामास धर्मवित् ॥ १.१२६.२४ ॥
Os virtuosos desejam descendência que dê o fruto do dharma, procedente do melhor. Então, tendo suplicado devidamente à assembleia dos grandes brâmanes, o conhecedor do dharma pensou em um brâmane dotado de boas qualidades.
1.126.25
सोऽब्रवीद्विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ।
अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय ॥ १.१२६.२५ ॥
Ele disse, em particular, a Kuntī, sua esposa legítima e ilustre: "Na adversidade, faz com que teu esforço para gerar descendência tenha êxito."
1.126.26
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता ।
इति कुन्ति विदुर्धीराः शाश्वतं धर्मवादिनः ॥ १.१२६.२६ ॥
"A descendência é, de fato, o fundamento nos mundos, estabelecido pelo dharma. Assim, ó Kuntī, sabem-no os sábios que proclamam o dharma eterno."
1.126.27
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः ।
सर्वमेवानपत्यस्य न पावनमिहोच्यते ॥ १.१२६.२७ ॥
"O sacrifício, a dádiva, a austeridade praticada e a observância bem cumprida: tudo isso, aqui se diz, não purifica o que é sem descendência."
1.126.28
सोऽहमेवं विदित्वैतत्प्रपश्यामि शुचिस्मिते ।
अनपत्यः शुभाँल्लोकान्नप्राप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ १.१२६.२८ ॥
"Sabendo isto, vejo, ó tu de sorriso puro, pensando que, sem descendência, não alcançarei os mundos auspiciosos."
1.126.29
अनपत्यो हि मरणं कामये नैव जीवितम् ।
मृगाभिशापं जानासि विजने मम केवलम्।
नृशंसकर्मणा कृत्स्नं यथा ह्युपहतं तथा ॥ १.१२६.२९ ॥
"Sem descendência, desejo a morte, não a vida. Na solidão, só tu conheces a minha maldição do veado; por um ato cruel, toda a minha vida foi arruinada assim."
1.126.30
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने ।
षडेवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ्छृणु मे पृथे ॥ १.१२६.३० ॥
"Na visão do dharma, estes são os seis filhos herdeiros de parentesco. E há seis filhos que não são herdeiros de parentesco; ouve de mim sobre eles, ó Pṛthā."
1.126.31
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः ।
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ १.१२६.३१ ॥
O filho nascido de si mesmo, o adotado, o comprado, o filho de uma mulher casada novamente, o kānīna nascido antes do casamento, e o nascido de uma mulher libertina.
1.126.32
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत्स्वयं च यः ।
सहोढो ज्ञातिरेताश्च हीनयोनिधृतश्च यः ॥ १.१२६.३२ ॥
O filho dado, o comprado, o artificial, o que vem por si mesmo, o sahoḍha, o parente, e o tomado de um ventre inferior.
1.126.33
पूर्वपूर्वतमाभावं मत्त्वा लिप्सेत वै सुतम् ।
उत्तमाद्देवरात्पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रमापदि ॥ १.१२६.३३ ॥
Considerando a ausência de cada tipo anterior e mais preferido, deve-se desejar um filho; na aflição, procura-se um filho de um homem excelente, de um cunhado.
1.126.34
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति मानवाः ।
आत्मशुक्रादपि पृथे मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.१२६.३४ ॥
Os homens obtêm uma descendência excelente que dá o fruto do dharma. Ó Pṛthā, Manu, filho de Svayambhū, declarou-o mesmo a partir da própria semente.
1.126.35
तस्मात्प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२६.३५ ॥
Por isso hoje, incapaz de gerar filhos eu mesmo, enviar-te-ei.
1.126.36
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि ।
शृणु कुन्ति कथामेतां शारदण्डायिनीं प्रति ॥ १.१२६.३६ ॥
Ó gloriosa, saiba que terás descendência de um igual ou de um homem melhor. Ouve, ó Kuntī, esta história sobre Śāradaṇḍāyinī.
1.126.37
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी ।
अवाह तां तु कैकेयः शारदाण्डायनिर्महान् ॥ १.१२६.३७ ॥
Tua irmã virtuosa e célebre, Śrutasenā, foi tomada como esposa pelo rei kaikeya, o grande Śārdaṇḍāyani.
1.126.38
सा वीरपत्नी गुरुणा नियुक्ता पुत्रजन्मनि ।
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे ॥ १.१२६.३८ ॥
Aquela esposa de herói, designada pelo mestre para o nascimento de um filho, purificada com flores e banhada, foi à noite a uma encruzilhada, ó Kuntī.
1.126.39
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवनेऽनलम् ।
कर्मण्यवसिते तस्मिन्सा तेनैव सहावसत् ॥ १.१२६.३९ ॥
Tendo escolhido um brâmane perfeito e oferecido ao fogo no rito puṃsavana, quando esse rito foi concluído, ela viveu com ele.
1.126.40
तत्र त्रीञ्जनयामास दुर्जयादीन्महारथान् ।
तथा त्वमपि कल्याणि ब्राह्मणात्तपसाधिकात्।
मन्नियोगाद्यत क्षिप्रमपत्योत्पादनं प्रति ॥ १.१२६.४० ॥
Ali ela deu à luz três grandes guerreiros, Durjaya e os outros. Da mesma forma, ó auspiciosa, também tu, por minha ordem, deves empenhar-te prontamente em gerar descendência de um brâmane superior em austeridade.