ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.126.1
अथ पारसवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः ।
रूपयौवनसंपन्नां स सुश्रावापगासुतः ॥ १.१२६.१ ॥
ଏହାପରେ ଦେବକ ମହୀପତିଙ୍କ ପାରସବୀ ନାମ୍ନୀ କନ୍ୟା, ରୂପ ଓ ଯୌବନସମ୍ପନ୍ନା, ଆପଗାସୁତ ଶୁଣିଲେ।
1.126.2
ततस्तु वरयित्वा तामानीय भरतर्षभः ।
विवाहं कारयामास विदुरस्य महामतेः ॥ १.१२६.२ ॥
ଏହାପରେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ବରଣ କରି ଆଣିଲେ ଏବଂ ମହାମତି ବିଦୁରଙ୍କ ବିବାହ କରାଇଲେ।
1.126.3
तस्यां चोत्पादयामास विदुरः कुरुनन्दन ।
पुत्रान्विनयसंपन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ॥ १.१२६.३ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ବିଦୁର ତାଙ୍କଠାରେ ବିନୟସମ୍ପନ୍ନ, ନିଜ ଗୁଣ ସମାନ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
1.126.4
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्या जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायामेकश्चापि शतात्परः ॥ १.१२६.४ ॥
ଏହାପରେ, ହେ ଜନମେଜୟ, ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କର ଶହେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ବୈଶ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀଠାରୁ ଶହରୁ ଅଧିକ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।
1.126.5
पाण्डोः कृन्त्यां च माद्र्यां च पुत्राः पञ्च महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.१२६.५ ॥
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କର କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ; କୁଳ ସନ୍ତତି ପାଇଁ ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
1.126.6
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां द्विजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषामायुश्च किं परम् ॥ १.१२६.६ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କର ଶହେ ପୁତ୍ର କିପରି ଜନ୍ମିଲେ? କେତେ ସମୟରେ? ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁଷ କେତେ ଥିଲା?
1.126.7
कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१२६.७ ॥
ବୈଶ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀରୁ ସେ କିପରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲା? ଧର୍ମାଚାରିଣୀ, ଉପଯୁକ୍ତ ପତ୍ନୀ ଗାନ୍ଧାରୀ କିପରି ମିଳିଲା?
1.126.8
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रोऽत्यवर्तत ।
कथं च शप्तस्य सतः पाण्डोस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.८ ॥
ଅନୁକୂଳ ଭାବେ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କିପରି ଅତିକ୍ରମ କଲେ? ଶାପଗ୍ରସ୍ତ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କିପରି ହେଲା?
1.126.9
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पुत्राः पञ्च महारथाः ।
एतद्विद्वन्यथान्यायं विस्तरेण तपोधन ॥ १.१२६.९ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପାଞ୍ଚ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ର। ହେ ବିଦ୍ୱାନ, ହେ ତପୋଧନ, ଏ ସବୁ ନ୍ୟାୟାନୁସାରେ ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ।
1.126.10
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ।
ऋषिं बुभुक्षितं श्रान्तं द्वैपायनमुपस्थितम् ॥ १.१२६.१० ॥
କୁହନ୍ତୁ; ମୋ ବନ୍ଧୁଙ୍କ କଥା କୁହାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୋର ତୃପ୍ତି ହେଉନାହିଁ। କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ଓ କ୍ଲାନ୍ତ ଦ୍ୱୈପାୟନ ଋଷି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ କ'ଣ ହେଲା।
1.126.11
तोषयामास गान्धारी व्यासस्तस्यै वरं ददौ ।
सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतमात्मनः ॥ १.१२६.११ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ; ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ। ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ନିଜର ଶହେ ପୁତ୍ର ବରଣ କଲେ।
1.126.12
ततः कालेन सा गर्भमगृह्णाज्ज्ञानचक्षुषः ॥ १.१२६.१२ ॥
ତା'ପରେ ସମୟ କ୍ରମେ ସେ ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ (ବ୍ୟାସ)ଙ୍କଠାରୁ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ।
1.126.13
गान्धार्यामाहिते गर्भे पाण्डुरम्बालिकासुतः ।
अगच्छत्परमं दुःखमपत्यार्थमरिन्दम ॥ १.१२६.१३ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେବାରୁ ଅମ୍ବାଲିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡୁ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ହେ ଶତ୍ରୁଦମନ!
1.126.14
गर्भिण्यामथ गान्धार्यां पाण्डुः परमदुःखितः ।
मृगाभिशापादात्मानं शोचन्नुपरतक्रियः ॥ १.१२६.१४ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ଗର୍ଭବତୀ ଥିବାବେଳେ ପାଣ୍ଡୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ମୃଗର ଅଭିଶାପ ଯୋଗୁଁ ନିଜ ପାଇଁ ଶୋକ କରି ସେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ କଲେ।
1.126.15
स गत्वा तपसा सिद्धिं विश्वामित्रो यथा भुवि ।
देहान्यासे कृतमना इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१२६.१५ ॥
ସେ ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ, ପୃଥିବୀରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ପରି। ଦେହତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ମନ ସ୍ଥିର କରି ସେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.126.16
चतुर्भिर्ऋणवानित्थं जायते मनुजो भुवि ।
पितृदेवमनुष्याणामृषीणामथ भामिनि ॥ १.१२६.१६ ॥
ଏହିପରି ପୃଥିବୀରେ ମଣିଷ ଚାରି ଋଣ ସହ ଜନ୍ମ ନିଏ — ପିତୃ, ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରତି। ହେ ଭାମିନୀ!
1.126.17
एतेभ्यस्तु यथाकालं यो न मुच्येत धर्मवित् ।
न तस्य लोकाः सन्तीति तता लोकविदो विदुः ॥ १.१२६.१७ ॥
ଏହି ଋଣରୁ ସମୟରେ ମୁକ୍ତ ନ ହେଉଥିବା ଧର୍ମଜ୍ଞଙ୍କର କୌଣସି ଲୋକ ନଥାଏ — ଏହା ଲୋକଜ୍ଞମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
1.126.18
यज्ञेन देवान्प्रीणाति स्वाध्यायात्तपसा ऋषीन् ।
पुत्रैः श्राद्धैरपि पितॄनानृशंस्येन मानवान् ॥ १.१२६.१८ ॥
ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଋଷିଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ; ପୁତ୍ର ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପିତୃଙ୍କୁ, ଏବଂ କରୁଣା ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ।
1.126.19
ऋषिदेवमनुष्याणामृणान्मुक्तोऽस्मि धर्मतः ।
पितॄणां तु न मुक्तोऽस्मि तच्च तेभ्यो विशिष्यते ॥ १.१२६.१९ ॥
ଋଷି, ଦେବ ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଋଣରୁ ମୁଁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି; କିନ୍ତୁ ପିତୃଙ୍କ ଋଣରୁ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହୋଇନାହିଁ; ତାହା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଶିଷ୍ଟ।
1.126.20
देहनाशे भवेन्नाशः पितॄणामेष निश्चयः ।
इतरेषां त्रयाणां तु नाशे ह्यात्मा विनश्यति ॥ १.१२६.२० ॥
ଦେହ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ପିତୃଙ୍କ ନାଶ ହୁଏ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ତିନିଙ୍କ ନାଶରେ ତ ଆତ୍ମା ହିଁ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ।
1.126.21
इह तस्मात्प्रजालाभे प्रयतन्ते द्विजोत्तमाः ।
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.२१ ॥
ତେଣୁ ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ ପାଇଁ ଯତ୍ନ କରନ୍ତି; ଯେପରି ମୋ ପିତାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେହି ମହାତ୍ମା ମୋତେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
1.126.22
तथैवास्मिन्मम क्षेत्रे कथं सृज्येत वै प्रजा ।
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभः ॥ १.१२६.२२ ॥
ସେହିପରି ମୋ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ କିପରି ସନ୍ତାନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରିବ? ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ଡାକି...
1.126.23
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् ।
उत्तमादवराः पुंसः काङ्क्षन्तो पुत्रमापदि ॥ १.१२६.२३ ॥
ସେ ପୁତ୍ରଲାଭର ଫଳ, ସମସ୍ତ କର୍ମଠାରୁ ଅଧିକ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ; ବିପଦରେ ପୁତ୍ର କାମନା କରୁଥିବା ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ତମଙ୍କଠାରୁ (ସନ୍ତାନ) ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
1.126.24
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठादिच्छन्ति साधवः ।
अनुनीय तु ते सम्यङ्महाब्राह्मणसंसदि।
ब्राह्मणं गुणवन्तं हि चिन्तयामास धर्मवित् ॥ १.१२६.२४ ॥
ସାଧୁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମଫଳଦାୟୀ ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ତା'ପରେ ମହାବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସଭାରେ ଭଲଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ସେହି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଗୁଣବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
1.126.25
सोऽब्रवीद्विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ।
अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय ॥ १.१२६.२५ ॥
ସେ ନିର୍ଜନରେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଧର୍ମପତ୍ନୀ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଆପଦରେ ସନ୍ତାନୋତ୍ପାଦନର ଯତ୍ନ ତୁମେ ସଫଳ କର।"
1.126.26
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता ।
इति कुन्ति विदुर्धीराः शाश्वतं धर्मवादिनः ॥ १.१२६.२६ ॥
"ସନ୍ତାନ ହିଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା; ତାହା ଧର୍ମରେ ବିହିତ। ହେ କୁନ୍ତୀ, ଧୀର ଧର୍ମବାଦୀମାନେ ଏହା ଶାଶ୍ୱତ ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।"
1.126.27
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः ।
सर्वमेवानपत्यस्य न पावनमिहोच्यते ॥ १.१२६.२७ ॥
"ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ତପସ୍ୟା, ସୁଚାରୁ ପାଳିତ ନିୟମ - ଏସବୁ ଅପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପବିତ୍ରକାରୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ନାହିଁ।"
1.126.28
सोऽहमेवं विदित्वैतत्प्रपश्यामि शुचिस्मिते ।
अनपत्यः शुभाँल्लोकान्नप्राप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ १.१२६.२८ ॥
"ଏହା ଜାଣି ମୁଁ ଦେଖେ, ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ଅପୁତ୍ର ହେବା ହେତୁ ମୁଁ ଶୁଭ ଲୋକ ପାଇବି ନାହିଁ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି।"
1.126.29
अनपत्यो हि मरणं कामये नैव जीवितम् ।
मृगाभिशापं जानासि विजने मम केवलम्।
नृशंसकर्मणा कृत्स्नं यथा ह्युपहतं तथा ॥ १.१२६.२९ ॥
"ଅପୁତ୍ର ହୋଇ ମୁଁ ଜୀବନ ନୁହେଁ, ମରଣ ଇଚ୍ଛା କରେ। ନିର୍ଜନରେ ମୋର ମୃଗଶାପ କେବଳ ତୁମେ ଜାଣ; କ୍ରୂର କର୍ମରେ ମୋର ସମଗ୍ର ଜୀବନ ସେପରି ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି।"
1.126.30
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने ।
षडेवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ्छृणु मे पृथे ॥ १.१२६.३० ॥
"ଧର୍ମଦୃଷ୍ଟିରେ ଏମାନେ ବନ୍ଧୁ-ଦାୟାଦ ଛଅ ପୁତ୍ର। ଅବନ୍ଧୁ-ଦାୟାଦ ଛଅ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ କଥିତ; ହେ ପୃଥା, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋଠାରୁ ଶୁଣ।"
1.126.31
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः ।
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ १.१२६.३१ ॥
ଯେ ନିଜେ ଜନ୍ମେ, ଯେ ଗୃହୀତ, ଯେ କ୍ରୀତ, ପୌନର୍ଭବ, କାନୀନ, ଏବଂ ଯେ ସ୍ୱୈରିଣୀରୁ ଜନ୍ମେ।
1.126.32
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत्स्वयं च यः ।
सहोढो ज्ञातिरेताश्च हीनयोनिधृतश्च यः ॥ १.१२६.३२ ॥
ଯେ ଦତ୍ତ, ଯେ କ୍ରୀତ, କୃତ୍ରିମ, ଯେ ନିଜେ ଆସେ, ସହୋଢ, ଜ୍ଞାତି, ଏବଂ ଯେ ହୀନଯୋନିରୁ ଗୃହୀତ।
1.126.33
पूर्वपूर्वतमाभावं मत्त्वा लिप्सेत वै सुतम् ।
उत्तमाद्देवरात्पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रमापदि ॥ १.१२६.३३ ॥
ପୂର୍ବ-ପୂର୍ବତରର ଅଭାବ ବିଚାରି ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରିବା ଉଚିତ; ଆପଦରେ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଓ ଦେବରଙ୍କଠାରୁ ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
1.126.34
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति मानवाः ।
आत्मशुक्रादपि पृथे मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.१२६.३४ ॥
ମାନବମାନେ ଧର୍ମଫଳଦାୟୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି। ହେ ପୃଥା, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ।
1.126.35
तस्मात्प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२६.३५ ॥
ତେଣୁ ଆଜି ମୁଁ ସନ୍ତାନୋତ୍ପତ୍ତିରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ତୁମକୁ ପଠାଇବି।
1.126.36
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि ।
शृणु कुन्ति कथामेतां शारदण्डायिनीं प्रति ॥ १.१२६.३६ ॥
ହେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ସମାନ କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠରୁ ତୁମର ସନ୍ତାନ ହେବ ବୋଲି ଜାଣ। ହେ କୁନ୍ତୀ, ଶାରଦଣ୍ଡାୟିନୀ ବିଷୟକ ଏହି କଥା ଶୁଣ।
1.126.37
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी ।
अवाह तां तु कैकेयः शारदाण्डायनिर्महान् ॥ १.१२६.३७ ॥
ତୁମ ଭଉଣୀ, ସାଧ୍ବୀ ଓ ଯଶସ୍ଵିନୀ ଶ୍ରୁତସେନାଙ୍କୁ କୈକେୟ ରାଜା, ମହାନ ଶାର୍ଦଣ୍ଡାୟନି ବିବାହ କରିଥିଲେ।
1.126.38
सा वीरपत्नी गुरुणा नियुक्ता पुत्रजन्मनि ।
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे ॥ १.१२६.३८ ॥
ସେ ବୀରପତ୍ନୀ, ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁତ୍ରଜନ୍ମ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ, ହେ କୁନ୍ତୀ, ଫୁଲରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି, ରାତିରେ ଚଉରାସ୍ତାରେ (ଗଲା)।
1.126.39
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवनेऽनलम् ।
कर्मण्यवसिते तस्मिन्सा तेनैव सहावसत् ॥ १.१२६.३९ ॥
ସିଦ୍ଧ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବରଣ କରି, ପୁଂସବନ କର୍ମରେ ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ସେ କର୍ମ ସମାପ୍ତ ହେଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲା।
1.126.40
तत्र त्रीञ्जनयामास दुर्जयादीन्महारथान् ।
तथा त्वमपि कल्याणि ब्राह्मणात्तपसाधिकात्।
मन्नियोगाद्यत क्षिप्रमपत्योत्पादनं प्रति ॥ १.१२६.४० ॥
ସେଠାରେ ସେ ଦୁର୍ଜୟ ଆଦି ତିନି ମହାରଥୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମାଇଥିଲେ। ସେହିପରି, ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତପସ୍ୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାକୁ ଶୀଘ୍ର ଚେଷ୍ଟା କର।