மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.126.1
अथ पारसवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः ।
रूपयौवनसंपन्नां स सुश्रावापगासुतः ॥ १.१२६.१ ॥
பின்பு தேவக மன்னனின் பாரசவீ என்னும் கன்னியை, அழகும் இளமையும் நிறைந்தவளாக, ஆபகையின் மகன் கேள்விப்பட்டான்.
1.126.2
ततस्तु वरयित्वा तामानीय भरतर्षभः ।
विवाहं कारयामास विदुरस्य महामतेः ॥ १.१२६.२ ॥
பின்பு பரதர்களில் சிறந்தவன் அவளை வரித்து அழைத்து வந்து, மகாமதியான விதுரனுக்கு திருமணம் செய்வித்தான்.
1.126.3
तस्यां चोत्पादयामास विदुरः कुरुनन्दन ।
पुत्रान्विनयसंपन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ॥ १.१२६.३ ॥
குருக்களின் மகிழ்ச்சியே, விதுரன் அவளிடம் பணிவு நிறைந்த, தன் குணங்களுக்கு ஒத்த மகன்களை உருவாக்கினான்.
1.126.4
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्या जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायामेकश्चापि शतात्परः ॥ १.१२६.४ ॥
பின்பு, ஜனமேஜயா, காந்தாரிக்கு நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; திருதராஷ்டிரனுக்கு வைசியப் பெண்ணிடம் நூறுக்கும் மேலாக ஒருவன் பிறந்தான்.
1.126.5
पाण्डोः कृन्त्यां च माद्र्यां च पुत्राः पञ्च महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.१२६.५ ॥
பாண்டுவுக்கு குந்தியிடமும் மாத்ரியிடமும் ஐந்து மகாரதர்களான மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் குலத்தின் தொடர்ச்சிக்காக தேவர்களிடமிருந்து தோன்றினர்.
1.126.6
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां द्विजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषामायुश्च किं परम् ॥ १.१२६.६ ॥
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, காந்தாரிக்கு நூறு மகன்கள் எப்படிப் பிறந்தனர்? எவ்வளவு காலத்தில்? அவர்களின் ஆயுள் எவ்வளவு?
1.126.7
कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१२६.७ ॥
எவ்வாறு அவன் ஒருவன் வைசியப் பெண்ணிடம் திருதராஷ்டிரனின் மகனாகப் பிறந்தான்? தருமத்தைக் கடைப்பிடிக்கும், தனக்குத் தகுந்த மனைவி காந்தாரியை எவ்வாறு பெற்றான்?
1.126.8
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रोऽत्यवर्तत ।
कथं च शप्तस्य सतः पाण्डोस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.८ ॥
கீழ்ப்படிந்து நடந்த அவளை திருதராஷ்டிரன் எவ்வாறு மீறினான்? சபிக்கப்பட்டிருந்த பாண்டுவுக்கு அந்த மகாத்மாவால் இது எவ்வாறு நிகழ்ந்தது?
1.126.9
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पुत्राः पञ्च महारथाः ।
एतद्विद्वन्यथान्यायं विस्तरेण तपोधन ॥ १.१२६.९ ॥
தேவர்களிடமிருந்து பிறந்த ஐந்து மகாரதர்களான மகன்கள். அறிஞரே, தவச் செல்வரே, இதையெல்லாம் முறைப்படி விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
1.126.10
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ।
ऋषिं बुभुक्षितं श्रान्तं द्वैपायनमुपस्थितम् ॥ १.१२६.१० ॥
சொல்லுங்கள்; என் உறவினர்களைப் பற்றிச் சொல்லப்படும்போதும் எனக்குத் திருப்தி இல்லை. பசியும் களைப்பும் கொண்ட முனிவர் த்வைபாயனர் (வியாசர்) அருகில் வந்தபோது என்ன நடந்தது.
1.126.11
तोषयामास गान्धारी व्यासस्तस्यै वरं ददौ ।
सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतमात्मनः ॥ १.१२६.११ ॥
காந்தாரி வியாசரை மகிழ்வித்தாள்; வியாசர் அவளுக்கு வரம் அளித்தார். அவள் தன் கணவனுக்குத் தகுந்த, தனக்கே உரிய நூறு மகன்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
1.126.12
ततः कालेन सा गर्भमगृह्णाज्ज्ञानचक्षुषः ॥ १.१२६.१२ ॥
பின்னர் காலப்போக்கில் அவள் ஞானக் கண்ணுடைய (வியாசரிடமிருந்து) கர்ப்பம் தரித்தாள்.
1.126.13
गान्धार्यामाहिते गर्भे पाण्डुरम्बालिकासुतः ।
अगच्छत्परमं दुःखमपत्यार्थमरिन्दम ॥ १.१२६.१३ ॥
காந்தாரி கருவுற்றபோது அம்பாலிகையின் மகன் பாண்டு, சந்ததிக்காக மிகுந்த துயரம் அடைந்தான். ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே!
1.126.14
गर्भिण्यामथ गान्धार्यां पाण्डुः परमदुःखितः ।
मृगाभिशापादात्मानं शोचन्नुपरतक्रियः ॥ १.१२६.१४ ॥
காந்தாரி கருவுற்றிருந்தபோது பாண்டு மிகவும் துயருற்றான். மான் சாபத்தால் தன்னையே நொந்துகொண்டு, தன் செயல்களை நிறுத்தினான்.
1.126.15
स गत्वा तपसा सिद्धिं विश्वामित्रो यथा भुवि ।
देहान्यासे कृतमना इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१२६.१५ ॥
அவன் தவத்தால் சித்தி அடைந்து, பூமியில் விश்வாமித்திரனைப் போல ஆனான். உடலை விடும் உறுதியுடன் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
1.126.16
चतुर्भिर्ऋणवानित्थं जायते मनुजो भुवि ।
पितृदेवमनुष्याणामृषीणामथ भामिनि ॥ १.१२६.१६ ॥
இவ்வாறு பூமியில் மனிதன் நான்கு கடன்களுடன் பிறக்கிறான் — முன்னோர், தேவர், மனிதர், ரிஷிகள் ஆகியோருக்கு. ஓ அழகியே!
1.126.17
एतेभ्यस्तु यथाकालं यो न मुच्येत धर्मवित् ।
न तस्य लोकाः सन्तीति तता लोकविदो विदुः ॥ १.१२६.१७ ॥
இந்தக் கடன்களிலிருந்து காலத்தில் விடுபடாத தர்மஞானி எவனுக்கும் உலகங்கள் இல்லை — இதை உலகை அறிந்தவர்கள் அறிவர்.
1.126.18
यज्ञेन देवान्प्रीणाति स्वाध्यायात्तपसा ऋषीन् ।
पुत्रैः श्राद्धैरपि पितॄनानृशंस्येन मानवान् ॥ १.१२६.१८ ॥
யாகத்தால் தேவர்களையும், சுவாத்தியாயத்தாலும் தவத்தாலும் ரிஷிகளையும் மகிழ்விக்கிறான்; புதல்வர்களாலும் சிராத்தங்களாலும் முன்னோரையும், கருணையால் மனிதர்களையும்.
1.126.19
ऋषिदेवमनुष्याणामृणान्मुक्तोऽस्मि धर्मतः ।
पितॄणां तु न मुक्तोऽस्मि तच्च तेभ्यो विशिष्यते ॥ १.१२६.१९ ॥
நான் முனிவர், தேவர், மனிதர் ஆகியோரின் கடனிலிருந்து தர்மப்படி விடுபட்டுவிட்டேன்; ஆனால் முன்னோரின் கடனிலிருந்து நான் விடுபடவில்லை; அது அவர்களைவிட மேலானது.
1.126.20
देहनाशे भवेन्नाशः पितॄणामेष निश्चयः ।
इतरेषां त्रयाणां तु नाशे ह्यात्मा विनश्यति ॥ १.१२६.२० ॥
உடல் அழிந்தால் முன்னோர்கள் அழிவார்கள் என்பது உறுதி; ஆனால் மற்ற மூவரின் அழிவில் ஆத்மாவே அழிந்துபோகும்.
1.126.21
इह तस्मात्प्रजालाभे प्रयतन्ते द्विजोत्तमाः ।
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.२१ ॥
ஆகவே இவ்வுலகில் சிறந்த பிராமணர்கள் மக்கட்பேறு பெற முயல்கிறார்கள்; மகாத்மாவாகிய என் தந்தையின் களத்தில் நான் எவ்வாறு பிறந்தேனோ அவ்வாறே.
1.126.22
तथैवास्मिन्मम क्षेत्रे कथं सृज्येत वै प्रजा ।
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभः ॥ १.१२६.२२ ॥
அதுபோலவே என் இந்த களத்திலும் எவ்வாறு மக்கள் உருவாகக்கூடும்? பரதர்களில் சிறந்தவனான அவன் குந்தியையும் மாத்ரியையும் அழைத்து...
1.126.23
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् ।
उत्तमादवराः पुंसः काङ्क्षन्तो पुत्रमापदि ॥ १.१२६.२३ ॥
அவன் மகன் பெறுவதன் பலனை, எல்லா கடமைகளையும் விட மேலானதாக விளக்கினான்; ஆபத்தில் மகனை விரும்பும் கீழோரும் உயர்ந்தவரிடமிருந்து (பெற) விழைகின்றனர்.
1.126.24
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठादिच्छन्ति साधवः ।
अनुनीय तु ते सम्यङ्महाब्राह्मणसंसदि।
ब्राह्मणं गुणवन्तं हि चिन्तयामास धर्मवित् ॥ १.१२६.२४ ॥
நல்லோர் சிறந்தவரிடமிருந்து தர்மப் பலனைத் தரும் மக்கட்பேற்றை விரும்புகின்றனர். பின்னர் அவர்கள் மகா பிராமணர்களின் சபையில் நன்றாக வேண்டி, நற்குணமுள்ள பிராமணனையே தர்மம் அறிந்தவன் என்று எண்ணினான்.
1.126.25
सोऽब्रवीद्विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ।
अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय ॥ १.१२६.२५ ॥
அவர் தனிமையில் புகழ்மிக்க தம் தர்மபத்தினியான குந்தியிடம் கூறினார்: "ஆபத்தில் குழந்தை பெறும் முயற்சியை நீ நிறைவேற்று."
1.126.26
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता ।
इति कुन्ति विदुर्धीराः शाश्वतं धर्मवादिनः ॥ १.१२६.२६ ॥
"குழந்தையே உலகில் நிலைபேறு; அது தர்மத்தால் விதிக்கப்பட்டது. குந்தி, இதனை நிலையான தர்மத்தைப் பேசும் ஞானிகள் அறிவர்."
1.126.27
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः ।
सर्वमेवानपत्यस्य न पावनमिहोच्यते ॥ १.१२६.२७ ॥
"யாகம், தானம், தவம், நன்கு கடைப்பிடித்த நியமம் - இவை அனைத்தும் குழந்தையற்றவனுக்கு இங்கு தூய்மை தருவனவாகக் கூறப்படுவதில்லை."
1.126.28
सोऽहमेवं विदित्वैतत्प्रपश्यामि शुचिस्मिते ।
अनपत्यः शुभाँल्लोकान्नप्राप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ १.१२६.२८ ॥
"இதை அறிந்து நான் காண்கிறேன், தூய புன்னகையுடையவளே, குழந்தையற்ற நான் நல்ல உலகங்களை அடைய மாட்டேன் என்று எண்ணியவாறு."
1.126.29
अनपत्यो हि मरणं कामये नैव जीवितम् ।
मृगाभिशापं जानासि विजने मम केवलम्।
नृशंसकर्मणा कृत्स्नं यथा ह्युपहतं तथा ॥ १.१२६.२९ ॥
"குழந்தையற்றவனாய் நான் வாழ்வை அல்ல, சாவையே விரும்புகிறேன். தனிமையில் என் மானுக்குரிய சாபத்தை நீ மட்டுமே அறிவாய்; கொடுஞ்செயலால் என் முழு வாழ்வும் இவ்வாறே கெடுக்கப்பட்டது."
1.126.30
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने ।
षडेवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ्छृणु मे पृथे ॥ १.१२६.३० ॥
"தர்மப் பார்வையில் இவர்களே உறவுப் பங்காளிகளான ஆறு மகன்கள். ஆறு மகன்கள் உறவுப் பங்காளிகள் அல்லாதவர்கள்; பிருதாவே, அவர்களைப் பற்றி என்னிடமிருந்து கேள்."
1.126.31
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः ।
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ १.१२६.३१ ॥
தானாகப் பிறந்தவன், தத்தெடுக்கப்பட்டவன், விலைக்கு வாங்கப்பட்டவன், மறுமணம் செய்த பெண்ணின் மகன், திருமணத்துக்கு முன் பிறந்தவன், சுதந்திரமாக நடந்த பெண்ணிடம் பிறக்கும் மகன் ஆகியோர் இவ்வாறு.
1.126.32
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत्स्वयं च यः ।
सहोढो ज्ञातिरेताश्च हीनयोनिधृतश्च यः ॥ १.१२६.३२ ॥
கொடுக்கப்பட்டவன், விலைக்கு வாங்கப்பட்டவன், செயற்கையானவன், தானாக வந்து சேர்பவன், சஹோடன், உறவினன், தாழ்ந்த கருவிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவன் ஆகியோர்.
1.126.33
पूर्वपूर्वतमाभावं मत्त्वा लिप्सेत वै सुतम् ।
उत्तमाद्देवरात्पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रमापदि ॥ १.१२६.३३ ॥
முந்தையவற்றில் ஒன்றும் இல்லை என்று கருதி மகனை விரும்ப வேண்டும்; ஆபத்தில் சிறந்த ஆண், தேவரர் ஆகியோரிடமிருந்து மக்கள் மகனை விரும்புகின்றனர்.
1.126.34
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति मानवाः ।
आत्मशुक्रादपि पृथे मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.१२६.३४ ॥
மனிதர்கள் தர்மப் பலனை அளிக்கும் சிறந்த சந்ததியைப் பெறுகின்றனர். பிருதையே, சுவாயம்புவ மனு தன் சொந்த வீரியத்திலிருந்தும் கூறினார்.
1.126.35
तस्मात्प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२६.३५ ॥
ஆகவே இன்று நான் பிள்ளைபெறுவதில் இயலாதவனாக இருப்பதால், உன்னை அனுப்புவேன்.
1.126.36
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि ।
शृणु कुन्ति कथामेतां शारदण्डायिनीं प्रति ॥ १.१२६.३६ ॥
புகழ்மிக்கவளே, உனக்குச் சமமானவனிடமிருந்தோ அல்லது சிறந்தவனிடமிருந்தோ சந்ததி உண்டாகும் என்று அறிவாய். குந்தியே, சாரதண்டாயினியைப் பற்றிய இந்தக் கதையைக் கேள்.
1.126.37
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी ।
अवाह तां तु कैकेयः शारदाण्डायनिर्महान् ॥ १.१२६.३७ ॥
உன் சகோதரி, நல்லொழுக்கமுள்ள புகழ்மிக்க ஶ்ருதசேனா, அவளை கைகேயன், மகாஶார்தண்டாயனி மணந்தான்.
1.126.38
सा वीरपत्नी गुरुणा नियुक्ता पुत्रजन्मनि ।
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे ॥ १.१२६.३८ ॥
அந்த வீரனின் மனைவி, குரு ஏவியபடி மகப்பேற்றுக்காக, பூக்களால் தூய்மையாகி, குந்தியே, இரவில் நாற்சந்தியில் நீராடினாள்.
1.126.39
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवनेऽनलम् ।
कर्मण्यवसिते तस्मिन्सा तेनैव सहावसत् ॥ १.१२६.३९ ॥
சித்தனான ஒரு பிராமணனைத் தேர்ந்தெடுத்து, புஂஸவன கர்மத்தில் அக்னியில் ஹோமம் செய்து, அக்கர்மம் முடிந்ததும், அவளே அவனுடன் வாழ்ந்தாள்.
1.126.40
तत्र त्रीञ्जनयामास दुर्जयादीन्महारथान् ।
तथा त्वमपि कल्याणि ब्राह्मणात्तपसाधिकात्।
मन्नियोगाद्यत क्षिप्रमपत्योत्पादनं प्रति ॥ १.१२६.४० ॥
அங்கு அவள் துர்ஜயன் முதலிய மூன்று மகாரதர்களைப் பெற்றாள். அவ்வாறே, ஓ கல்யாணி, நீயும் என் கட்டளைப்படி தவத்தில் உயர்ந்த பிராமணனிடம் மக்களைப் பெற விரைவாக முயற்சி செய்.