Mahābhārata · Adhyāya 1.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.126.1
अथ पारसवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः ।
रूपयौवनसंपन्नां स सुश्रावापगासुतः ॥ १.१२६.१ ॥
Da hörte der Sohn der Flussgeborenen (Vyāsa) von der Jungfrau Pārasavī, der Tochter des Königs Devaka, die mit Schönheit und Jugend begabt war.
1.126.2
ततस्तु वरयित्वा तामानीय भरतर्षभः ।
विवाहं कारयामास विदुरस्य महामतेः ॥ १.१२६.२ ॥
Dann ließ der Stier der Bharatas, nachdem er sie erwählt und herbeigebracht hatte, die Hochzeit des großsinnigen Vidura vollziehen.
1.126.3
तस्यां चोत्पादयामास विदुरः कुरुनन्दन ।
पुत्रान्विनयसंपन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ॥ १.१२६.३ ॥
Und Vidura, Freude der Kurus, zeugte in ihr Söhne, die mit Bescheidenheit begabt waren und ihm an Eigenschaften glichen.
1.126.4
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्या जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायामेकश्चापि शतात्परः ॥ १.१२६.४ ॥
Dann, o Janamejaya, wurden Gāndhārī hundert Söhne geboren, und Dhṛtarāṣṭra gebar durch eine Vaiśya-Frau einen mehr als hundert.
1.126.5
पाण्डोः कृन्त्यां च माद्र्यां च पुत्राः पञ्च महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.१२६.५ ॥
Pāṇḍus fünf große Wagenkämpfer-Söhne wurden von Kuntī und Mādrī geboren, den Göttern entsprungen zur Fortsetzung des Geschlechts.
1.126.6
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां द्विजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषामायुश्च किं परम् ॥ १.१२६.६ ॥
Wie wurden Gāndhārī hundert Söhne geboren, o Bester der Zweimalgeborenen? In welcher Zeit, und wie lang war ihre Lebensdauer?
1.126.7
कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१२६.७ ॥
Wie wurde er allein durch eine Vaiśya-Frau ein Sohn Dhṛtarāṣṭras? Und wie erhielt er Gāndhārī, die passende, dharma-folgende Gattin?
1.126.8
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रोऽत्यवर्तत ।
कथं च शप्तस्य सतः पाण्डोस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.८ ॥
Wie übertrat Dhṛtarāṣṭra gegen sie, die gehorsam lebte? Und wie tat jener Großmütige dies dem verfluchten Pāṇḍu an?
1.126.9
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पुत्राः पञ्च महारथाः ।
एतद्विद्वन्यथान्यायं विस्तरेण तपोधन ॥ १.१२६.९ ॥
Fünf große Wagenkrieger-Söhne, geboren von den Göttern. O Gelehrter, o Schatz der Askese, erkläre dies alles gerecht und ausführlich.
1.126.10
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ।
ऋषिं बुभुक्षितं श्रान्तं द्वैपायनमुपस्थितम् ॥ १.१२६.१० ॥
Erzähle es; ich bin nicht zufrieden, auch wenn die Geschichte meiner Verwandten erzählt wird. Als der hungrige, erschöpfte Weise Dvaipāyana (Vyāsa) herantrat, was geschah da?
1.126.11
तोषयामास गान्धारी व्यासस्तस्यै वरं ददौ ।
सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतमात्मनः ॥ १.१२६.११ ॥
Gāndhārī erfreute Vyāsa, und Vyāsa gewährte ihr einen Wunsch. Sie wählte für sich hundert Söhne, ihrem Gatten angemessen.
1.126.12
ततः कालेन सा गर्भमगृह्णाज्ज्ञानचक्षुषः ॥ १.१२६.१२ ॥
Dann, zu gegebener Zeit, empfing sie von dem, dessen Auge das Wissen war (Vyāsa).
1.126.13
गान्धार्यामाहिते गर्भे पाण्डुरम्बालिकासुतः ।
अगच्छत्परमं दुःखमपत्यार्थमरिन्दम ॥ १.१२६.१३ ॥
Als der Keim in Gāndhārī gelegt war, geriet Pāṇḍu, der Sohn Ambālikās, um der Nachkommenschaft willen in tiefsten Kummer, o Bezwinger der Feinde.
1.126.14
गर्भिण्यामथ गान्धार्यां पाण्डुः परमदुःखितः ।
मृगाभिशापादात्मानं शोचन्नुपरतक्रियः ॥ १.१२६.१४ ॥
Als Gāndhārī schwanger war, war Pāṇḍu tief betrübt; über sich selbst klagend wegen des Fluches des Hirsches, beendete er seine Tätigkeiten.
1.126.15
स गत्वा तपसा सिद्धिं विश्वामित्रो यथा भुवि ।
देहान्यासे कृतमना इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१२६.१५ ॥
Nachdem er durch Askese Vollkommenheit erlangt hatte, wie Viśvāmitra auf Erden, sprach er, entschlossen, seinen Körper abzulegen, diese Worte.
1.126.16
चतुर्भिर्ऋणवानित्थं जायते मनुजो भुवि ।
पितृदेवमनुष्याणामृषीणामथ भामिनि ॥ १.१२६.१६ ॥
So wird der Mensch auf Erden mit vier Schulden geboren: gegenüber den Ahnen, den Göttern, den Menschen und den Weisen, o Dame.
1.126.17
एतेभ्यस्तु यथाकालं यो न मुच्येत धर्मवित् ।
न तस्य लोकाः सन्तीति तता लोकविदो विदुः ॥ १.१२६.१७ ॥
Wer als Kenner des Dharma nicht rechtzeitig von diesen Schulden befreit wird, für den gibt es keine Welten — so wissen es die Kenner der Welten.
1.126.18
यज्ञेन देवान्प्रीणाति स्वाध्यायात्तपसा ऋषीन् ।
पुत्रैः श्राद्धैरपि पितॄनानृशंस्येन मानवान् ॥ १.१२६.१८ ॥
Durch das Opfer erfreut er die Götter, durch Studium und Askese die Weisen; durch Söhne und Totenriten die Ahnen, und durch Güte die Menschen.
1.126.19
ऋषिदेवमनुष्याणामृणान्मुक्तोऽस्मि धर्मतः ।
पितॄणां तु न मुक्तोऽस्मि तच्च तेभ्यो विशिष्यते ॥ १.१२६.१९ ॥
Nach dharma bin ich von der Schuld gegenüber Weisen, Göttern und Menschen befreit; von der Schuld gegenüber den Ahnen aber bin ich nicht befreit, und diese ist die größere.
1.126.20
देहनाशे भवेन्नाशः पितॄणामेष निश्चयः ।
इतरेषां त्रयाणां तु नाशे ह्यात्मा विनश्यति ॥ १.१२६.२० ॥
Wenn der Körper vergeht, gehen die Ahnen zugrunde; das ist gewiss. Wenn aber die anderen drei zugrunde gehen, geht in der Tat das Selbst selbst zugrunde.
1.126.21
इह तस्मात्प्रजालाभे प्रयतन्ते द्विजोत्तमाः ।
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.२१ ॥
Darum bemühen sich hier die Besten unter den Zweimalgeborenen um Nachkommen, so wie ich im Feld meines Vaters von jenem Großmütigen gezeugt wurde.
1.126.22
तथैवास्मिन्मम क्षेत्रे कथं सृज्येत वै प्रजा ।
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभः ॥ १.१२६.२२ ॥
Ebenso, wie könnte in diesem meinem Feld Nachwuchs entstehen? Jener Stier der Bharatas rief Kuntī und Mādrī herbei und...
1.126.23
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् ।
उत्तमादवराः पुंसः काङ्क्षन्तो पुत्रमापदि ॥ १.१२६.२३ ॥
Er erklärte den Ertrag der Erlangung eines Sohnes, der alle Riten übertrifft; Männer niederen Standes, die in der Not nach einem Sohn verlangen, suchen ihn bei den Höheren.
1.126.24
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठादिच्छन्ति साधवः ।
अनुनीय तु ते सम्यङ्महाब्राह्मणसंसदि।
ब्राह्मणं गुणवन्तं हि चिन्तयामास धर्मवित् ॥ १.१२६.२४ ॥
Die Rechtschaffenen wünschen sich Nachkommen, die die Frucht des dharma tragen, vom Besten. Nachdem er die Versammlung der großen Brahmanen gebührend gebeten hatte, dachte der Kenner des dharma an einen Brahmanen von guten Eigenschaften.
1.126.25
सोऽब्रवीद्विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ।
अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय ॥ १.१२६.२५ ॥
Er sprach im Verborgenen zu Kuntī, seiner rechtmäßigen und ruhmreichen Gattin: "In der Not sollst du dein Bemühen um Nachkommenschaft erfolgreich machen."
1.126.26
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता ।
इति कुन्ति विदुर्धीराः शाश्वतं धर्मवादिनः ॥ १.१२६.२६ ॥
"Nachkommenschaft ist wahrlich der Halt in den Welten, durch das Dharma bestimmt. So, o Kuntī, wissen es die weisen Verkünder des ewigen Dharma."
1.126.27
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः ।
सर्वमेवानपत्यस्य न पावनमिहोच्यते ॥ १.१२६.२७ ॥
"Opfer, Gabe, vollzogene Askese und gut eingehaltene Observanz - all dies, so heißt es hier, reinigt den Kinderlosen nicht."
1.126.28
सोऽहमेवं विदित्वैतत्प्रपश्यामि शुचिस्मिते ।
अनपत्यः शुभाँल्लोकान्नप्राप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ १.१२६.२८ ॥
"Dies wissend, sehe ich, o du mit dem reinen Lächeln, dass ich, kinderlos, die glücklichen Welten nicht erlangen werde, so denkend."
1.126.29
अनपत्यो हि मरणं कामये नैव जीवितम् ।
मृगाभिशापं जानासि विजने मम केवलम्।
नृशंसकर्मणा कृत्स्नं यथा ह्युपहतं तथा ॥ १.१२६.२९ ॥
"Kinderlos begehre ich den Tod, nicht das Leben. In der Einsamkeit kennst du allein meinen Fluch vom Hirsch; durch eine grausame Tat ist mein ganzes Leben auf eben diese Weise zerstört worden."
1.126.30
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने ।
षडेवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ्छृणु मे पृथे ॥ १.१२६.३० ॥
"Im Blick des Dharma sind dies die sechs Söhne, die Erben der Verwandtschaft sind. Und es gibt sechs Söhne, die keine Verwandtschaftserben sind; höre von mir über sie, o Pṛthā."
1.126.31
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः ।
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ १.१२६.३१ ॥
Der selbst geborene Sohn, der angenommene, der gekaufte Sohn, der Sohn einer wiederverheirateten Frau, der kānīna, der vor der Ehe geboren wurde, und der von einer zügellosen Frau geborene.
1.126.32
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत्स्वयं च यः ।
सहोढो ज्ञातिरेताश्च हीनयोनिधृतश्च यः ॥ १.१२६.३२ ॥
Der gegebene Sohn, der gekaufte, der künstliche, der von selbst kommende, der saha-ūḍha, der Verwandte und der aus einem niederen Schoß genommene.
1.126.33
पूर्वपूर्वतमाभावं मत्त्वा लिप्सेत वै सुतम् ।
उत्तमाद्देवरात्पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रमापदि ॥ १.१२६.३३ ॥
Da man das Fehlen jeder früheren, vorzüglicheren Art erkannt hat, soll man einen Sohn wünschen; in der Not verlangt man einen Sohn vom besten Mann, vom Schwager.
1.126.34
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति मानवाः ।
आत्मशुक्रादपि पृथे मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.१२६.३४ ॥
Menschen erlangen einen trefflichen Nachwuchs, der die Frucht des Dharma gibt. O Pṛthā, Manu, der Sohn des Svayambhū, sagte es sogar aus dem eigenen Samen.
1.126.35
तस्मात्प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२६.३५ ॥
Darum werde ich dich heute, da ich selbst unfähig zur Zeugung bin, fortschicken.
1.126.36
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि ।
शृणु कुन्ति कथामेतां शारदण्डायिनीं प्रति ॥ १.१२६.३६ ॥
O Ruhmreiche, wisse, dass du Nachkommen von einem Ebenbürtigen oder von einem Besseren haben wirst. Höre, o Kuntī, diese Geschichte über Śāradaṇḍāyinī.
1.126.37
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी ।
अवाह तां तु कैकेयः शारदाण्डायनिर्महान् ॥ १.१२६.३७ ॥
Deine tugendhafte und berühmte Schwester Śrutasenā wurde vom Kaikeya-König, dem großen Śārdaṇḍāyani, zur Frau genommen.
1.126.38
सा वीरपत्नी गुरुणा नियुक्ता पुत्रजन्मनि ।
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे ॥ १.१२६.३८ ॥
Jene Heldengattin, vom Lehrer für die Geburt eines Sohnes bestimmt, mit Blumen gereinigt und gebadet, ging nachts zu einer Kreuzung, o Kuntī.
1.126.39
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवनेऽनलम् ।
कर्मण्यवसिते तस्मिन्सा तेनैव सहावसत् ॥ १.१२६.३९ ॥
Nachdem sie einen vollkommenen Brahmanen erwählt und im Puṃsavana-Ritus Feuer geopfert hatte, lebte sie, als dieses Ritual vollendet war, mit ihm.
1.126.40
तत्र त्रीञ्जनयामास दुर्जयादीन्महारथान् ।
तथा त्वमपि कल्याणि ब्राह्मणात्तपसाधिकात्।
मन्नियोगाद्यत क्षिप्रमपत्योत्पादनं प्रति ॥ १.१२६.४० ॥
Dort gebar sie drei große Wagenkämpfer, Durjaya und die anderen. Ebenso sollst auch du, o Glückliche, auf meinen Befehl rasch darum bemüht sein, Nachkommen von einem an Askese überlegenen Brahmanen zu zeugen.