മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.126
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.126.1
अथ पारसवीं कन्यां देवकस्य महीपतेः ।
रूपयौवनसंपन्नां स सुश्रावापगासुतः ॥ १.१२६.१ ॥
അപ്പോൾ ദേവകമഹീപതിയുടെ പാരസവീ എന്ന കന്യകയെ, രൂപയൗവനസമ്പന്നയായവളെ, ആപഗാസുതൻ കേട്ടു.
1.126.2
ततस्तु वरयित्वा तामानीय भरतर्षभः ।
विवाहं कारयामास विदुरस्य महामतेः ॥ १.१२६.२ ॥
പിന്നെ ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ അവളെ വരിച്ച് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് മഹാമതിയായ വിദുരന്റെ വിവാഹം നടത്തി.
1.126.3
तस्यां चोत्पादयामास विदुरः कुरुनन्दन ।
पुत्रान्विनयसंपन्नानात्मनः सदृशान्गुणैः ॥ १.१२६.३ ॥
കുരുനന്ദനാ, വിദുരൻ അവളിൽ വിനയസമ്പന്നരും തന്റെ ഗുണങ്ങൾക്കൊത്തവരുമായ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.
1.126.4
ततः पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्या जनमेजय ।
धृतराष्ट्रस्य वैश्यायामेकश्चापि शतात्परः ॥ १.१२६.४ ॥
പിന്നെ, ജനമേജയാ, ഗാന്ധാരിക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; ധൃതരാഷ്ട്രന് വൈശ്യസ്ത്രീയിൽ നൂറിലധികം ഒരാൾ ജനിച്ചു.
1.126.5
पाण्डोः कृन्त्यां च माद्र्यां च पुत्राः पञ्च महारथाः ।
देवेभ्यः समपद्यन्त सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.१२६.५ ॥
പാണ്ഡുവിന് കുന്തിയിലും മാദ്രിയിലുമായി അഞ്ചു മഹാരഥന്മാരായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; കുലസന്തതിക്കായി അവർ ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായി.
1.126.6
कथं पुत्रशतं जज्ञे गान्धार्यां द्विजसत्तम ।
कियता चैव कालेन तेषामायुश्च किं परम् ॥ १.१२६.६ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഗാന്ധാരിക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? എത്ര കാലംകൊണ്ട്? അവരുടെ ആയുസ്സ് എത്രയായിരുന്നു?
1.126.7
कथं चैकः स वैश्यायां धृतराष्ट्रसुतोऽभवत् ।
कथं च सदृशीं भार्यां गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.१२६.७ ॥
വൈശ്യസ്ത്രീയിൽ അവൻ എങ്ങനെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രനായി? ധർമ്മാചാരിണിയും യോഗ്യയുമായ ഗാന്ധാരിയെ എങ്ങനെ ഭാര്യയായി ലഭിച്ചു?
1.126.8
आनुकूल्ये वर्तमानां धृतराष्ट्रोऽत्यवर्तत ।
कथं च शप्तस्य सतः पाण्डोस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.८ ॥
അനുസരണയോടെ വർത്തിച്ചിരുന്ന അവളെ ധൃതരാഷ്ട്രൻ എങ്ങനെ ലംഘിച്ചു? ശപിക്കപ്പെട്ടവനായ പാണ്ഡുവിന് ആ മഹാത്മാവിനാൽ ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?
1.126.9
समुत्पन्ना दैवतेभ्यः पुत्राः पञ्च महारथाः ।
एतद्विद्वन्यथान्यायं विस्तरेण तपोधन ॥ १.१२६.९ ॥
ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ജനിച്ച അഞ്ചു മഹാരഥ പുത്രന്മാർ. വിദ്വാനേ, തപോധനനേ, ഇതെല്ലാം യഥാന്യായം വിസ്തരിച്ചു പറയണം.
1.126.10
कथयस्व न मे तृप्तिः कथ्यमानेषु बन्धुषु ।
ऋषिं बुभुक्षितं श्रान्तं द्वैपायनमुपस्थितम् ॥ १.१२६.१० ॥
പറയുക; എന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ കഥ പറയപ്പെടുമ്പോഴും എനിക്കു തൃപ്തിയില്ല. വിശന്നും ക്ഷീണിച്ചും വന്ന ദ്വൈപായന മുനി സമീപിച്ചപ്പോൾ എന്തുണ്ടായി.
1.126.11
तोषयामास गान्धारी व्यासस्तस्यै वरं ददौ ।
सा वव्रे सदृशं भर्तुः पुत्राणां शतमात्मनः ॥ १.१२६.११ ॥
ഗാന്ധാരി വ്യാസനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; വ്യാസൻ അവൾക്ക് വരം നൽകി. ഭർത്താവിന് യോഗ്യമായ, തന്റെ സ്വന്തമായ നൂറു പുത്രന്മാരെ അവൾ വരിച്ചു.
1.126.12
ततः कालेन सा गर्भमगृह्णाज्ज्ञानचक्षुषः ॥ १.१२६.१२ ॥
പിന്നീട് കാലക്രമേണ അവൾ ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സുള്ളവനിൽ (വ്യാസനിൽ) നിന്ന് ഗർഭം ധരിച്ചു.
1.126.13
गान्धार्यामाहिते गर्भे पाण्डुरम्बालिकासुतः ।
अगच्छत्परमं दुःखमपत्यार्थमरिन्दम ॥ १.१२६.१३ ॥
ഗാന്ധാരി ഗർഭം ധരിച്ചപ്പോൾ അംബാലികയുടെ പുത്രനായ പാണ്ഡു സന്താനത്തിനായി അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി. ഹേ ശത്രുനിഗ്രഹിയേ!
1.126.14
गर्भिण्यामथ गान्धार्यां पाण्डुः परमदुःखितः ।
मृगाभिशापादात्मानं शोचन्नुपरतक्रियः ॥ १.१२६.१४ ॥
ഗാന്ധാരി ഗർഭിണിയായിരിക്കെ പാണ്ഡു അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി. മാനിന്റെ ശാപത്താൽ സ്വയം ശോകിച്ച് അദ്ദേഹം തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ നിർത്തി.
1.126.15
स गत्वा तपसा सिद्धिं विश्वामित्रो यथा भुवि ।
देहान्यासे कृतमना इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१२६.१५ ॥
അദ്ദേഹം തപസ്സിനാൽ സിദ്ധി നേടി, ഭൂമിയിൽ വിശ്വാമിത്രനെപ്പോലെയായി. ദേഹത്യാഗത്തിന് മനസ്സുറപ്പിച്ച് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.126.16
चतुर्भिर्ऋणवानित्थं जायते मनुजो भुवि ।
पितृदेवमनुष्याणामृषीणामथ भामिनि ॥ १.१२६.१६ ॥
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യൻ നാല് ഋണങ്ങളോടെ ജനിക്കുന്നു — പിതൃക്കൾ, ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഋഷികൾ എന്നിവരുടേത്. ഹേ ഭാമിനീ!
1.126.17
एतेभ्यस्तु यथाकालं यो न मुच्येत धर्मवित् ।
न तस्य लोकाः सन्तीति तता लोकविदो विदुः ॥ १.१२६.१७ ॥
ഈ ഋണങ്ങളിൽ നിന്ന് യഥാസമയം മോചനം നേടാത്ത ധർമ്മജ്ഞന് ലോകങ്ങളില്ല എന്ന് ലോകജ്ഞന്മാർ അറിയുന്നു.
1.126.18
यज्ञेन देवान्प्रीणाति स्वाध्यायात्तपसा ऋषीन् ।
पुत्रैः श्राद्धैरपि पितॄनानृशंस्येन मानवान् ॥ १.१२६.१८ ॥
യജ്ഞത്താൽ ദേവന്മാരെയും, സ്വാധ്യായത്താലും തപസ്സാലും ഋഷികളെയും പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു; പുത്രന്മാരാലും ശ്രാദ്ധങ്ങളാലും പിതൃക്കളെയും, കാരുണ്യത്താൽ മനുഷ്യരെയും.
1.126.19
ऋषिदेवमनुष्याणामृणान्मुक्तोऽस्मि धर्मतः ।
पितॄणां तु न मुक्तोऽस्मि तच्च तेभ्यो विशिष्यते ॥ १.१२६.१९ ॥
ഋഷികൾ, ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിവരുടെ ഋണത്തിൽ നിന്ന് ധർമപ്രകാരം ഞാൻ മുക്തനായിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ പിതൃക്കളുടെ ഋണത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മുക്തനായിട്ടില്ല; അത് അവരിൽ നിന്ന് വിശിഷ്ടമാണ്.
1.126.20
देहनाशे भवेन्नाशः पितॄणामेष निश्चयः ।
इतरेषां त्रयाणां तु नाशे ह्यात्मा विनश्यति ॥ १.१२६.२० ॥
ശരീരം നശിച്ചാൽ പിതൃക്കൾക്ക് നാശമുണ്ടാകുമെന്നത് നിശ്ചയം; എന്നാൽ മറ്റ് മൂവരുടെ നാശത്തിൽ ആത്മാവുതന്നെ നശിക്കുന്നു.
1.126.21
इह तस्मात्प्रजालाभे प्रयतन्ते द्विजोत्तमाः ।
यथैवाहं पितुः क्षेत्रे सृष्टस्तेन महात्मना ॥ १.१२६.२१ ॥
അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ സന്താനലാഭത്തിനായി യത്നിക്കുന്നു; മഹാത്മാവായ എന്റെ പിതാവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുവോ അതുപോലെ.
1.126.22
तथैवास्मिन्मम क्षेत्रे कथं सृज्येत वै प्रजा ।
स समानीय कुन्तीं च माद्रीं च भरतर्षभः ॥ १.१२६.२२ ॥
അതുപോലെ എന്റെ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ സന്താനം എങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടും? ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ കുന്തിയെയും മാദ്രിയെയും വിളിച്ചുവരുത്തി...
1.126.23
आचष्ट पुत्रलाभस्य व्युष्टिं सर्वक्रियाधिकाम् ।
उत्तमादवराः पुंसः काङ्क्षन्तो पुत्रमापदि ॥ १.१२६.२३ ॥
അവൻ പുത്രലാഭത്തിന്റെ ഫലം, എല്ലാ കർമങ്ങളെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് വിവരിച്ചു; ആപത്തിൽ പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അധമരും ഉത്തമരിൽനിന്ന് (നേടാൻ) ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.126.24
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठादिच्छन्ति साधवः ।
अनुनीय तु ते सम्यङ्महाब्राह्मणसंसदि।
ब्राह्मणं गुणवन्तं हि चिन्तयामास धर्मवित् ॥ १.१२६.२४ ॥
സജ്ജനങ്ങൾ ഉത്തമനിൽനിന്ന് ധർമഫലം നൽകുന്ന സന്താനത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പിന്നീട് മഹാബ്രാഹ്മണരുടെ സദസ്സിൽ നന്നായി അപേക്ഷിച്ച്, ഗുണവാനായ ബ്രാഹ്മണനെ ആ ധർമജ്ഞൻ ചിന്തിച്ചു.
1.126.25
सोऽब्रवीद्विजने कुन्तीं धर्मपत्नीं यशस्विनीम् ।
अपत्योत्पादने यत्नमापदि त्वं समर्थय ॥ १.१२६.२५ ॥
അദ്ദേഹം ഏകാന്തത്തിൽ യശസ്വിനിയായ ധർമപത്നി കുന്തിയോട് പറഞ്ഞു: "ആപത്തിൽ സന്താനോത്പാദനത്തിനുള്ള ശ്രമം നീ സഫലമാക്കുക."
1.126.26
अपत्यं नाम लोकेषु प्रतिष्ठा धर्मसंहिता ।
इति कुन्ति विदुर्धीराः शाश्वतं धर्मवादिनः ॥ १.१२६.२६ ॥
"സന്താനമാണ് ലോകങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠ; അത് ധർമ്മത്താൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. കുന്തീ, ഇത് ശാശ്വതധർമ്മം പറയുന്ന ധീരന്മാർ അറിയുന്നു."
1.126.27
इष्टं दत्तं तपस्तप्तं नियमश्च स्वनुष्ठितः ।
सर्वमेवानपत्यस्य न पावनमिहोच्यते ॥ १.१२६.२७ ॥
"യജ്ഞം, ദാനം, ചെയ്ത തപസ്സ്, നന്നായി അനുഷ്ഠിച്ച നിയമം - ഇവയെല്ലാം സന്താനമില്ലാത്തവന് ഇവിടെ പാവനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നില്ല."
1.126.28
सोऽहमेवं विदित्वैतत्प्रपश्यामि शुचिस्मिते ।
अनपत्यः शुभाँल्लोकान्नप्राप्स्यामीति चिन्तयन् ॥ १.१२६.२८ ॥
"ഇത് അറിഞ്ഞ് ഞാൻ കാണുന്നു, ശുചിസ്മിതേ, സന്താനമില്ലാത്ത ഞാൻ ശുഭലോകങ്ങൾ നേടുകയില്ലെന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്."
1.126.29
अनपत्यो हि मरणं कामये नैव जीवितम् ।
मृगाभिशापं जानासि विजने मम केवलम्।
नृशंसकर्मणा कृत्स्नं यथा ह्युपहतं तथा ॥ १.१२६.२९ ॥
"സന്താനമില്ലാതെ ഞാൻ ജീവിതമല്ല, മരണമാണ് കാംക്ഷിക്കുന്നത്. ഏകാന്തത്തിൽ എന്റെ മൃഗശാപം നീ മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളൂ; ക്രൂരകർമ്മത്താൽ എന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ജീവിതം അങ്ങനെ തകർന്നിരിക്കുന്നു."
1.126.30
इमे वै बन्धुदायादाः षट् पुत्रा धर्मदर्शने ।
षडेवाबन्धुदायादाः पुत्रास्ताञ्छृणु मे पृथे ॥ १.१२६.३० ॥
"ധർമ്മദൃഷ്ടിയിൽ ഇവരാണ് ബന്ധു-ദായാദന്മാരായ ആറ് പുത്രന്മാർ. അബന്ധു-ദായാദന്മാരായ ആറ് പുത്രന്മാരും ഉണ്ട്; പൃഥേ, അവരെക്കുറിച്ച് എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കൂ."
1.126.31
स्वयंजातः प्रणीतश्च परिक्रीतश्च यः सुतः ।
पौनर्भवश्च कानीनः स्वैरिण्यां यश्च जायते ॥ १.१२६.३१ ॥
സ്വയം ജനിച്ചവനും, ദത്തെടുത്തവനും, വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയവനും, പുനർഭുവിന്റെ പുത്രനും, കാനീനനും, സ്വൈരിണിയിൽ ജനിക്കുന്നവനും.
1.126.32
दत्तः क्रीतः कृत्रिमश्च उपगच्छेत्स्वयं च यः ।
सहोढो ज्ञातिरेताश्च हीनयोनिधृतश्च यः ॥ १.१२६.३२ ॥
നൽകപ്പെട്ടവനും, വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയവനും, കൃത്രിമനും, തനിയെ വരുന്നവനും, സഹോഢനും, ജ്ഞാതിയും, ഹീനയോനിയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചവനും.
1.126.33
पूर्वपूर्वतमाभावं मत्त्वा लिप्सेत वै सुतम् ।
उत्तमाद्देवरात्पुंसः काङ्क्षन्ते पुत्रमापदि ॥ १.१२६.३३ ॥
മുൻ മുൻ ഇല്ലായ്മ കണക്കാക്കി പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കണം; ആപത്തിൽ ഉത്തമ പുരുഷനിൽ നിന്നും ദേവരനിൽ നിന്നും പുത്രനെ ആളുകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.126.34
अपत्यं धर्मफलदं श्रेष्ठं विन्दन्ति मानवाः ।
आत्मशुक्रादपि पृथे मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ॥ १.१२६.३४ ॥
മനുഷ്യർ ധർമഫലം നൽകുന്ന ശ്രേഷ്ഠ സന്തതിയെ നേടുന്നു. പൃഥേ, സ്വായംഭുവ മനു സ്വന്തം ബീജത്തിൽ നിന്നുപോലും എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.126.35
तस्मात्प्रहेष्याम्यद्य त्वां हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२६.३५ ॥
അതിനാൽ ഇന്ന് ഞാൻ സന്താനോത്പാദനത്തിൽ അശക്തനായി നിന്നെ അയയ്ക്കും.
1.126.36
सदृशाच्छ्रेयसो वा त्वं विद्ध्यपत्यं यशस्विनि ।
शृणु कुन्ति कथामेतां शारदण्डायिनीं प्रति ॥ १.१२६.३६ ॥
യശസ്വിനീ, സമനിൽ നിന്നോ ശ്രേഷ്ഠനിൽ നിന്നോ നിനക്ക് സന്താനമുണ്ടാകുമെന്ന് അറിയുക. കുന്തീ, ശാരദണ്ഡായിനിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കഥ കേൾക്കുക.
1.126.37
या हि ते भगिनी साध्वी श्रुतसेना यशस्विनी ।
अवाह तां तु कैकेयः शारदाण्डायनिर्महान् ॥ १.१२६.३७ ॥
നിന്റെ സഹോദരി, സാധ്വിയും യശസ്വിനിയുമായ ശ്രുതസേനയെ കൈകേയൻ, മഹാനായ ശാർദണ്ഡായനി വിവാഹം കഴിച്ചു.
1.126.38
सा वीरपत्नी गुरुणा नियुक्ता पुत्रजन्मनि ।
पुष्पेण प्रयता स्नाता निशि कुन्ति चतुष्पथे ॥ १.१२६.३८ ॥
ആ വീരപത്നി, ഗുരുവിനാൽ പുത്രജന്മത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട്, കുന്തീ, പുഷ്പങ്ങളാൽ ശുദ്ധയായി, സ്നാനം ചെയ്ത്, രാത്രി നാലുവഴി കൂടുന്നിടത്ത് (പോയി).
1.126.39
वरयित्वा द्विजं सिद्धं हुत्वा पुंसवनेऽनलम् ।
कर्मण्यवसिते तस्मिन्सा तेनैव सहावसत् ॥ १.१२६.३९ ॥
സിദ്ധനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ വരിച്ച്, പുംസവന കർമ്മത്തിൽ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്ത്, ആ കർമ്മം തീർന്നപ്പോൾ, അവൾ അവനോടൊപ്പം തന്നെ വസിച്ചു.
1.126.40
तत्र त्रीञ्जनयामास दुर्जयादीन्महारथान् ।
तथा त्वमपि कल्याणि ब्राह्मणात्तपसाधिकात्।
मन्नियोगाद्यत क्षिप्रमपत्योत्पादनं प्रति ॥ १.१२६.४० ॥
അവിടെ അവൾ ദുർജയൻ മുതലായ മൂന്ന് മഹാരഥന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. അതുപോലെ, ഓ കല്യാണീ, നീയും എന്റെ നിയോഗപ്രകാരം തപസ്സിൽ മികച്ച ബ്രാഹ്മണനിൽനിന്ന് സന്തതിയെ ഉണ്ടാക്കാൻ വേഗം ശ്രമിക്കൂ.