ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.129.1
कुन्त्युवाच ।
अपत्यकाम एवं स्यान्ममापत्यं भवेदिति।
विप्रं वा गुणसंपन्नं सर्वभूतहिते रतम् ॥ १.१२९.१ ॥
ಕುಂತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಹೀಗಿರಲಿ; ನನಗೆ ಸಂತಾನವಾಗಲಿ ಎಂದು — ಅಥವಾ ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ, ಗುಣಸಂಪನ್ನನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ.
1.129.2
अनुजानीहि भद्रं ते दैवतं हि पतिः स्त्रियः ।
यं त्वं वक्ष्यसि धर्मज्ञ देवं ब्राह्मणमेव च ॥ १.१२९.२ ॥
ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡು; ಪತಿಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯ ದೈವ. ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ನೀನು ಹೆಸರಿಸುವ ದೇವನನ್ನು ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು (ಆಹ್ವಾನಿಸುವೆನು).
1.129.3
यथोद्दिष्टं त्वया वीर तत्कर्तास्मि महाभुज ।
देवात्पुत्रफलं सद्यो विप्रात्कालान्तरे भवेत् ॥ १.१२९.३ ॥
ವೀರನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವೆನು, ಮಹಾಬಾಹುವೇ. ದೇವನಿಂದ ಪುತ್ರಫಲ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ.
1.129.4
आवाहयामि कं देवं कदा वा भरतर्षभ ।
त्वत्त आज्ञां प्रतीक्षन्तीं विद्ध्यस्मिन्कर्मणीप्सिते ॥ १.१२९.४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾವ ದೇವನನ್ನು, ಯಾವಾಗ ಆಹ್ವಾನಿಸಲಿ? ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಬಯಸಿದ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸು.
1.129.5
पाण्डुरुवाच ।
धन्योऽञस्म्यनुगृहीतोऽस्मि त्वं नो धात्री कुलस्य हि।
नमो महर्षये तस्मै येन दत्तो वरस्तव ॥ १.१२९.५ ॥
ಪಾಂಡು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಧನ್ಯನು, ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನೇ ನಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವಳು. ನಿನಗೆ ವರವನ್ನಿತ್ತ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
1.129.6
न चाधर्मेण धर्मज्ञे शक्याः पालयितुं प्रजाः ।
तस्मात्त्वं पुत्रलाभाय सन्तानाय ममैव च ॥ १.१२९.६ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞೆಯೇ, ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪುತ್ರಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.
1.129.7
प्रवरं सर्वदेवानां धर्ममावाहयाबले ।
पाण्डुना समनुज्ञाता भारतेन यशस्विना।
मतिं चक्रे महाराज धर्मस्यावाहने तदा ॥ १.१२९.७ ॥
ಓ ಅಬಲೆ, ಪಾಂಡುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಯಶಸ್ವಿ ಭಾರತನು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧರ್ಮನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
1.129.8
पाण्डुरुवाच ।
अद्यैव त्वं वरारोहे प्रयतस्व यथाविधि।
धार्मिकश्च कुरूणां हि भविष्यति न संशयः ॥ १.१२९.८ ॥
ಪಾಂಡು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಇಂದೇ ನೀನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸಿದ್ಧಳಾಗು. ಅವನು ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗುವನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.129.9
दत्तस्य तस्य धर्मेण नाधर्मे रंस्यते मनः ।
धर्मादिकं हि धर्मज्ञे धर्मान्तं धर्ममध्यमम् ॥ १.१२९.९ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ಆ ದತ್ತ ಪುತ್ರನ ಮನಸ್ಸು ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ರಮಿಸುವುದು, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಲ್ಲ. ಓ ಧರ್ಮಜ್ಞೆ, ಧರ್ಮವೇ ಆದಿ, ಅಂತ್ಯ, ಮಧ್ಯ.
1.129.10
अपत्यमिष्टं लोकेषु यशःकीर्तिविवर्धनम् ।
तस्माद्धर्मं पुरस्कृत्य नियता त्वं शुचिस्मिते ॥ १.१२९.१० ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ಸಂತಾನವು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾದುದು, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನಿಯಮದಿಂದಿರು.
1.129.11
आकाराचारसंपन्ना भजस्वाराधय स्वयम् ॥ १.१२९.११ ॥
ವೈಶಂಪಾಯನ ಹೇಳಿದನು: ಒಳ್ಳೆಯ ರೂಪ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವಳೇ, ನೀನೇ ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸು.
1.129.12
सा तथोक्ता तथेत्युक्त्वा तेन भर्त्रा वराङ्गना ।
अभिवाद्याभ्यनुज्ञाता प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ १.१२९.१२ ॥
ಆ ಪತಿ ಹಾಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ಸುಂದರಾಂಗಿ 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದಳು.
1.129.13
संवत्सरोषिते गर्भे गान्धार्या जनमेजय ।
आजुबहाव ततो धर्मं कुन्ती गर्भार्थमच्युतम् ॥ १.१२९.१३ ॥
ಜನಮೇಜಯ, ಗಾಂಧಾರಿಯ ಗರ್ಭ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ನಂತರ, ಕುಂತಿ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅಚ್ಯುತ ಧರ್ಮನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು.
1.129.14
सा बलिं त्वरिता देवी धर्मायोपजहार ह ।
जजाप विधिवज्जप्यं दत्तं दुर्वाससा पुरा ॥ १.१२९.१४ ॥
ಆ ದೇವಿ ಕುಂತಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಧರ್ಮನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ದುರ್ವಾಸರು ನೀಡಿದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಜಪಿಸಿದಳು.
1.129.15
जानन्ती धर्ममग्र्यं वै धर्मं वशमुपानयत् ।
आहूतो नियमात्कुन्त्या सर्वभूतनमस्कृतः ॥ १.१२९.१५ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಕುಂತಿ ಧರ್ಮನನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದಳು; ನಿಯಮದಂತೆ ಕುಂತಿಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತನಾದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನಾದ ಧರ್ಮ ಬಂದನು.
1.129.16
आजगाम ततो देवीं धर्मो मन्त्रबलात्ततः ।
विमाने सूर्यसङ्काशे कुन्ती यत्र जपस्थिता ॥ १.१२९.१६ ॥
ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಧರ್ಮ ಆ ದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು; ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಜಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕುಂತಿ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.
1.129.17
ददृशे भगवान्धर्मः सन्तानार्थाय पाण्डवे ।
विहस्य तां ततो ब्रूयाः कुन्ति किं ते ददाम्यहम्।
सा तं विहस्यमानापि पुत्रं देह्यब्रवीदिदम् ॥ १.१२९.१७ ॥
ಪಾಂಡುವಿನ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ಧರ್ಮ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆಗ ನಗುತ್ತಾ ಅವನು, "ಕುಂತಿ, ನಿನಗೆ ಏನನ್ನು ಕೊಡಲಿ?" ಎಂದನು. ಅವಳೂ ನಗುತ್ತಾ, "ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
1.129.18
तस्मिन्बहुमृगेऽरण्ये शतशृङ्गे नगोत्तमे ।
पाण्डोरर्थे महाभागा कुन्ती धर्ममुपागमत् ॥ १.१२९.१८ ॥
ಬಹಳ ಜಿಂಕೆಗಳಿರುವ ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ನೂರು ಶಿಖರಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ಬಳಿ, ಪಾಂಡುವಿಗಾಗಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿ ಕುಂತಿ ಧರ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
1.129.19
ऋतुकाले शुचिः स्नाता शुक्लवस्त्रा यशस्विनी ।
शय्यां जग्राह सुश्रोणी सह धर्मेण सुव्रता ॥ १.१२९.१९ ॥
ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಸುವ್ರತೆ ಕುಂತಿ ಧರ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಶಯ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.
1.129.20
धर्मेण सह संगम्य योगमूर्तिधरेण सा ।
लेभे पुत्रं महाबाहुं सर्वप्राणभृतां वरम् ॥ १.१२९.२० ॥
ಯೋಗರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಧರ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಅವಳು ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಮಹಾಬಾಹುವೂ ಆದ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದಳು.
1.129.21
ऐन्द्रे चन्द्रमसा युक्ते मुहूर्तेऽभिजितेऽष्टमे ।
दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पूर्णे हि पूजिते ॥ १.१२९.२१ ॥
ಚಂದ್ರನು ಐಂದ್ರ ನಕ್ಷತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದಾಗ, ಅಭಿಜಿತ್‌ನ ಎಂಟನೆಯ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪೂರ್ಣ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಪೂಜಿತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ.
1.129.22
समृद्धयसशं कुन्ती सुषाव प्रवरं सुतम् ।
जातमात्रे सुते तस्मिन्वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.१२९.२२ ॥
ಸಮೃದ್ಧ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕುಂತಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಆ ಪುತ್ರ ಜನಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಶರೀರವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು.
1.129.23
एष धर्मभृतां श्रेष्ठो भविष्यति नरोत्तमः ।
विक्रान्तः सत्यवाक्चैव राजा पृथ्व्यां भविष्यति ॥ १.१२९.२३ ॥
ಇವನು ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ನರರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನೂ ಆಗುವನು. ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ ಇವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗುವನು.
1.129.24
युधिष्ठिर इति ख्यातः पाण्डोः प्रथमजः सुतः ।
भविता प्रथितो राजा त्रिषु लोकेषु विश्रुतः।
यशसा तेजसा चैव वृत्तेन च समन्वितः ॥ १.१२९.२४ ॥
'ಯುಧಿಷ್ಠಿರ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮೊದಲ ಮಗನು ರಾಜನಾಗುವನು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರುತನಾಗಿ, ಯಶಸ್ಸು, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿರುವನು.
1.129.25
संवत्सरे द्वितीये तु गान्धार्या उदरं महत् ।
न च प्राजायत तदा ततस्तां दुःखमाविशत् ॥ १.१२९.२५ ॥
ಎರಡನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಾರಿಯ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡದಾಯಿತು; ಆದರೆ ಆಗ ಏನೂ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವಳನ್ನು ದುಃಖ ಆವರಿಸಿತು.
1.129.26
श्रुत्वा कुन्तीसुतं जातं बालार्कसमतेजसम् ।
उदस्यात्मनः स्थैर्यमुपालभ्य च सौबली ॥ १.१२९.२६ ॥
ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಸೌಬಲಿ (ಗಾಂಧಾರಿ) ತನ್ನ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸಿಕೊಂಡಳು.
1.129.27
कौरवस्यापरिज्ञातं यत्नेन महता स्वयम् ।
उदरं घातयामास गान्धारी शोकमूर्छिता ॥ १.१२९.२७ ॥
ಕೌರವನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ, ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಶೋಕದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾದ ಗಾಂಧಾರಿ ತಾನೇ ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡಳು.
1.129.28
ततो जज्ञे मांसपेशी लोहाष्ठीलेव संहता ।
द्विवर्षसंभृता कुक्षौ तामुत्स्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ १.१२९.२८ ॥
ಆಗ ಕಬ್ಬಿಣದ ಉಂಡೆಯಂತೆ ದೃಢವಾದ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆ ಹುಟ್ಟಿತು; ಎರಡು ವರ್ಷ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
1.129.29
अथ द्वैपायनो ज्ञात्वा त्वरितः समुपागमत् ।
तां स मांसमयीं पेशीं ददर्श जपतां वरः ॥ १.१२९.२९ ॥
ಆಗ ದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ) ತಿಳಿದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದರು; ಜಪಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಆ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.
1.129.30
ततोऽवदत्सौबलेयीं किमिदं ते चिकीर्षितम् ।
सा चात्मनो मतं सर्वं शशंस परमर्षये ॥ १.१२९.३० ॥
ಆಗ ಅವರು ಸೌಬಲೀಯಳಿಗೆ, "ನೀನು ಇದನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದೀಯ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು; ಅವಳು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಆ ಪರಮ ಋಷಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.
1.129.31
गान्धार्युवाच ।
ज्येष्ठं कुन्तीसुतं जातं श्रुत्वा रविसमप्रभम्।
दुःखेन परमेणेदमुदरं घातितं मया ॥ १.१२९.३१ ॥
ಗಾಂಧಾರಿ ಹೇಳಿದಳು: ಕುಂತಿಯ ಮಗ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಹಿರಿಯವನು ಹುಟ್ಟಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ನಾನು ಈ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡೆ.
1.129.32
शतं च किल पुत्राणां वितीर्णं मे त्वया पुरा ।
इयं च मे मांसपेशी जाता पुत्रशताय वै ॥ १.१२९.३२ ॥
ಹಿಂದೆ ನೀವು ನನಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಿರಿ; ನನ್ನ ಈ ಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದೆ.
1.129.33
एवमेतत्सौबलेयि नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
वितथं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १.१२९.३३ ॥
ಸೌಬಲಿಯ ಮಗಳೇ, ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು; ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೆಯಾಗದು. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ; ಆಟದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಗೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಹೇಳಲಿ?
1.129.34
घृतपूर्णं कुण्डशतं क्षिप्रमेव विधीयताम् ।
सुगुप्तेषु च देशेषु रक्षा चैव विधीयताम् ॥ १.१२९.३४ ॥
ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೂರು ಕುಂಡಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಿ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಏರ್ಪಡಿಸಲಿ.
1.129.35
शीताभिरद्भिरष्ठीलामिमां च परिषिञ्चय ॥ १.१२९.३५ ॥
ಈ ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ತಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಿರಿ.
1.129.36
सा सिच्यमाना ह्यष्ठीला ह्यभवच्छतधा तदा ।
अङ्गुष्ठपर्वमात्राणां गर्भाणां तत्क्षणं तथा ॥ १.१२९.३६ ॥
ಸಿಂಪಡಿಸಿದಾಗ ಆ ಮುದ್ದೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನೂರು ಭಾಗಗಳಾಯಿತು; ಹೆಬ್ಬೆರಳ ಕೀಲಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ ನೂರು ಗರ್ಭಗಳು ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಉಂಟಾದವು.
1.129.37
एकाधिकशतं पूर्णं यथायोगं विशांपते ।
ततः कुण्डशतं तत्र आनाय्य तु महानृषिः ॥ १.१२९.३७ ॥
ರಾಜನೇ, ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೂರಾ ಒಂದು ಪೂರ್ಣವಾಯಿತು. ಆಗ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಅಲ್ಲಿ ನೂರು ಕುಂಡಗಳನ್ನು ತರಿಸಿದನು.
1.129.38
मांसपेश्यास्तदा राजन्क्रमशः कालपर्ययात् ।
ततस्तांस्तेषु कुण्डेषु गर्भान्सर्वान्समादधत् ॥ १.१२९.३८ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಮಾಂಸಪಿಂಡಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡವು. ನಂತರ ಅವನು ಆ ಎಲ್ಲ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಆ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದನು.
1.129.39
स्वनुगुप्तेषु देशेषु रक्षां चैषां व्यधापयत् ।
शशास चैव कृष्णो वै गर्भाणां रक्षणं तथा ॥ १.१२९.३९ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನೂ ಗರ್ಭಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದನು.
1.129.40
उवाच चैनां भगवान्कालेनैतावता पुनः ।
स्फुटमानेषु कुण्डेषु जाताञ्जानीहि शोभने ॥ १.१२९.४० ॥
ಭಗವಂತನು ಇಷ್ಟು ಕಾಲದ ನಂತರ ಅವಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಶೋಭನೆ, ಕುಂಡಗಳು ಒಡೆಯುವಾಗ ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊ.'
1.129.41
उद्धाटनीयान्येतानि कुण्डानीति च सौबलीम् ।
इत्युक्त्वा भगवान्व्यासस्तथा प्रतिविधाय च ॥ १.१२९.४१ ॥
'ಈ ಕುಂಡಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಬೇಕು' ಎಂದು ಸೌಬಲಿಗೆ (ಗಾಂಧಾರಿಗೆ) ಹೇಳಿ, ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸನು ಹಾಗೆಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು.
1.129.42
जगाम तपसे धीमान्हिमवन्तं शिलोच्चयम् ।
अह्नोत्तराः कुमारस्ते कुण्डेभ्यस्तु समुत्थिताः ॥ १.१२९.४२ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ವ್ಯಾಸನು ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಶಿಲೆಗಳ ರಾಶಿಯಾದ ಹಿಮವಂತಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ನಂತರ ಒಂದು ದಿನದ ಬಳಿಕ ಆ ಕುಮಾರರು ಕುಂಡಗಳಿಂದ ಎದ್ದರು.
1.129.43
तेनैवैषां क्रमेणासीज्ज्योष्ठानुज्येष्ठता तदा ।
जन्मतश्च प्रमाणेन ज्येष्ठः कुन्तीसुतोऽभवत् ॥ १.१२९.४३ ॥
ಆ ಕ್ರಮದಿಂದಲೇ ಆಗ ಇವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ-ಕಿರಿಯ ನಿರ್ಧಾರವಾಯಿತು; ಜನನ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾದನು.
1.129.44
धार्मिकं च सुतं दृष्ट्वा पाण्डुः कुन्तीमथाऽब्रवीत् ।
प्राहुः क्षत्रं बलज्येष्ठं बलज्येष्ठं सुतं वृणु ॥ १.१२९.४४ ॥
ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡು ಕುಂತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಬಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಬಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾದ ಮಗನನ್ನೇ ಆರಿಸು."
1.129.45
ततः कुन्तीमभिक्रम्य शशासातीव भारत ।
वायुमावाहयस्वेति स देवो बलवत्तरः ॥ १.१२९.४५ ॥
ನಂತರ, ಭಾರತನೇ, ಅವನು ಕುಂತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅತಿಯಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು: "ವಾಯುವನ್ನು ಆವಾಹಿಸು; ಆ ದೇವನು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿ."
1.129.46
अश्वमेधः क्रतुश्रेष्ठो ज्योतिःश्रेष्ठो दिवाकरः ।
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो देवश्रेष्ठश्च मारुतः ॥ १.१२९.४६ ॥
ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಬೆಳಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೂರ್ಯ; ದ್ವಿಪಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರುತ.
1.129.47
मारुतं मरुतां श्रेष्ठं सर्वप्राणिभिरीडितम् ।
आवाहय त्वं नियमात्पुत्रार्थं वरवर्णिनि ॥ १.१२९.४७ ॥
ಮರುತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರುತನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು — ಸುಂದರ ವರ್ಣದವಳೇ, ಮಗನಿಗಾಗಿ ನಿಯಮದಿಂದ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಆವಾಹಿಸು.
1.129.48
स नो यं दास्यति सुतं स प्राणबलवान्नृषु ।
भविष्यति वरारोहे बलज्येष्ठा हि भूमिपाः ॥ १.१२९.४८ ॥
ಅವನು ನಮಗೆ ಯಾವ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುವನೋ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಬಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗುವನು; ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ರಾಜರು ಬಲದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠನನ್ನೇ ಬಯಸುವರು.
1.129.49
तथोक्तवति सा काले वायुमेवाजुहाव ह ।
द्वितीयेनोपहारेण तेनोक्तविधिना पुनः ॥ १.१२९.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಅವಳು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು. ಎರಡನೆಯ ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅದೇ ವಿಧಿಯಂತೆ ಮತ್ತೆ.
1.129.50
तैरेव नियमैः स्थित्वा मन्त्रग्राममुदैरयत् ।
आजगाम ततो वायुः किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ १.१२९.५० ॥
ಅದೇ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು ಅವಳು ಮಂತ್ರಸಮೂಹವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಳು. ಆಗ ವಾಯು ಬಂದು, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದನು.
1.129.51
लज्जान्विता ततः कुन्ती पुत्रमैच्छन्महाबलम् ।
तथास्त्विति च तां वायुः समालभ्य दिवं गतः ॥ १.१२९.५१ ॥
ಆಗ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಂತಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿದಳು. 'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ವಾಯು ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.129.52
तस्यां जज्ञे महावीर्यो भीमो भीमपराक्रमः ।
तमप्यतिबलं जातं वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.१२९.५२ ॥
ಅವಳಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ಭೀಮ ಜನಿಸಿದನು; ಅವನ ಪರಾಕ್ರಮ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು. ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಮಗು ಜನಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ಅಶರೀರವಾಣಿ ನುಡಿಯಿತು.
1.129.53
सर्वेषां बलिनां श्रेष्ठो जातोऽयमिति भारत ।
जातमात्रे कुमारे तु सर्वलोकस्य पार्थिवाः ॥ १.१२९.५३ ॥
'ಓ ಭಾರತ, ಇವನು ಎಲ್ಲ ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ.' ಕುಮಾರ ಜನಿಸಿದಾಕ್ಷಣ ಲೋಕದ ರಾಜರು...
1.129.54
मूत्रं प्रसुस्रुवुः सर्वे व्यथां चापि प्रपेदिरे ।
वाहनानि व्यशीर्यन्त व्यमुञ्चन्नश्रुबिन्दवः ॥ १.१२९.५४ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದರು; ವೇದನೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದರು. ವಾಹನಗಳು ಮುರಿದುಬಿದ್ದವು; ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಉದುರಿದವು.
1.129.55
यथाऽनिलः समुद्भूतः समर्थः कम्पने भुवः ।
तथा ह्युपचिताङ्गो वै भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१२९.५५ ॥
ಗಾಳಿ ಎದ್ದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಷ್ಟು ಶಕ್ತವಾದಂತೆ, ಪುಷ್ಟ ಅಂಗಗಳ ಭೀಮನು, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಭೀಮನು ಬೆಳೆದನು.
1.129.56
इदं चाद्भुतमत्रासीज्जातमात्रे वृकोदरे ।
यदऱ्कात्पतितो मातुः शिलां गात्रैरचूर्णयत् ॥ १.१२९.५६ ॥
ಇದೂ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾಯಿತು: ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೃಕೋದರನು ತಾಯಿಯಿಂದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಆ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.
1.129.57
कुन्ती तु सह पुत्रेण याता सुरुचिरं सरः ।
स्नात्वा च सुतमादाय दशमेऽहनि यादवी ॥ १.१२९.५७ ॥
ಕುಂತಿ ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋದಳು; ಹತ್ತನೆಯ ದಿನ ಆ ಯಾದವ ಕನ್ಯೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡಳು.
1.129.58
दैवतान्यर्चयिष्यन्ती निर्जगामाश्रमात्पृथा ।
शैलाभ्याशेन गच्छन्त्यास्तदा भरतसत्तम ॥ १.१२९.५८ ॥
ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಬಯಸಿ ಪೃಥೆ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಹೊರಟಳು; ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಗ ಪರ್ವತದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
1.129.59
निश्चक्राम महाव्याघ्रो जिघांसुर्गिरिगह्वरात् ।
तमापतन्तं शार्दूलं विकृष्य धनुरुत्तमम् ॥ १.१२९.५९ ॥
ಗಿರಿಗುಹೆಯಿಂದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹುಲಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು; ಅದು ಎರಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಉತ್ತಮ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು (ಪಾಂಡು)…
1.129.60
निर्बिभेद शरैः पाण्डुस्त्रिभिस्तिरदशविक्रमः ।
नादेन महता तां तु पूरयन्तं गिरेर्गुहाम् ॥ १.१२९.६० ॥
ಪಾಂಡುವು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು; ಶತ್ರುವನ್ನು ಸೀಳುವ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು. ಆಗ ಆ ಹುಲಿ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಗಿರಿಗುಹೆಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು.
1.129.61
दृष्ट्वा शैलमुपारोढुमैच्छत्कुन्ती भयात्तदा ।
त्रासात्तस्याः सुतस्त्वङ्कात्पपात भरतर्षभ ॥ १.१२९.६१ ॥
ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಿ ಕುಂತಿ ಆಗ ಭಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ಏರಲು ಬಯಸಿದಳು; ಆದರೆ ಭಯದಿಂದಾಗಿ ಅವಳ ಮಗ ಅವಳ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ಬಿದ್ದನು, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
1.129.62
पर्वतस्योपरिस्थायामधस्तादपतच्छिशुः ।
स शिलां चूर्णयामास वज्रवद्वज्रिचोदितः ॥ १.१२९.६२ ॥
ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ತಾಯಿಯ ಕೆಳಗೆ ಶಿಶು ಬಿದ್ದನು. ಇಂದ್ರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಅವನು ವಜ್ರದಂತೆ ಆ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಿದನು.
1.129.63
पुत्रस्नेहात्ततः पाण्डुरभ्यधावद्गिरेस्तटम् ।
पतता तेन शतधा शिला गात्रैर्विचूर्णिता ॥ १.१२९.६३ ॥
ಪುತ್ರಪ್ರೇಮದಿಂದ ಆಗ ಪಾಂಡು ಪರ್ವತದ ತೀರದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು. ಅವನು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ಬಂಡೆ ನೂರು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಡೆದು, ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಪುಡಿಯಾಯಿತು.
1.129.64
शिलां च चूर्णितां दृष्ट्वा परं विस्मयमागमत् ।
स तु जन्मनि भीमस्य विनदन्तं विनादितम् ॥ १.१२९.६४ ॥
ಚೂರಾದ ಬಂಡೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡುವಿಗೆ ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಭೀಮನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು, ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವನು.
1.129.65
ददर्श गिरिशृङ्गस्थं व्याघ्रं व्याघ्रपराक्रमः ।
दारसंरक्षणार्थाय पुत्रसंरक्षणाय च ॥ १.१२९.६५ ॥
ಹುಲಿಯಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಪಾಂಡು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹುಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಗನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ.
1.129.66
सदा बाणधनुष्पाणिरभवत्कुरुनन्दनः ।
मघे चन्द्रमसा युक्ते सिंहे चाभ्युदिते गुरौ ॥ १.१२९.६६ ॥
ಕುರುನಂದನನು ಸದಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ-ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಿದ್ದನು; ಚಂದ್ರನು ಮಘಾ ನಕ್ಷತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಸಿಂಹದಲ್ಲಿ ಗುರುವು ಉದಯಿಸಿದ್ದಾಗ.
1.129.67
दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पुण्ये त्रयोदशे ।
पित्र्ये मुहूर्ते सा कुन्ती सुषुवे भीममच्युतम् ॥ १.१२९.६७ ॥
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸೂರ್ಯನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪುಣ್ಯದ ತ್ರಯೋದಶಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ಪಿತೃ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಕುಂತಿ ಅಚ್ಯುತನಾದ ಭೀಮನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
1.129.68
यस्मिन्नहनि भमस्तु जज्ञे भीमपराक्रमः ।
तामेव रात्रिं पूर्वां तु जज्ञे दुर्योधनो नृपः ॥ १.१२९.६८ ॥
ಭೀಮ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೇ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನ ಜನಿಸಿದನು.
1.129.69
स जातमात्र एवाथ धृतराष्ट्रसुतो नृप ।
रासभारावसदृशं रुराव च ननाद च ॥ १.१२९.६९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಕತ್ತೆಯ ಕೂಗಿನಂತೆ ಕೂಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
1.129.70
तं खराः प्रत्यभाषन्त गृध्रगोमायुवायसाः ।
क्रव्यादाः प्राणदन्घोराः शिवाश्चाशिवनिस्वनाः ॥ १.१२९.७० ॥
ಕತ್ತೆಗಳು, ರಣಹದ್ದುಗಳು, ನರಿಗಳು, ಕಾಗೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದವು; ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಭಯಂಕರ ನರಿಗಳು ಅಮಂಗಳ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದವು.
1.129.71
वाताश्च प्रववुश्चापि दिग्दाहश्चाभवत्तदा ।
ततस्तु भीतवद्राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १.१२९.७१ ॥
ಆಗ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿದಂತಾಯಿತು. ಆಗ ಭಯಭೀತನಂತೆ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.129.72
समानीय बहून्विप्रान्भीष्मं विदुरमेव च ।
अन्यांश्च सुहृदो राजन्कुरून्सर्वांस्तथैव च ॥ १.१२९.७२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಭೀಷ್ಮನನ್ನು, ವಿದುರನನ್ನು, ಇತರ ಹಿತೈಷಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿದನು.
1.129.73
युधिष्ठिरो राजपुत्रो ज्येष्ठो नः कुलवर्धनः ।
प्राप्तः स्वगुणतो राज्यं न तस्मिन्वाच्यमस्तिनः ॥ १.१२९.७३ ॥
ರಾಜಪುತ್ರನೂ, ನಮ್ಮ ಕುಲವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವನೂ, ಜ್ಯೇಷ್ಠನೂ ಆದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಗುಣಗಳಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
1.129.74
अयं त्वनन्तरस्तस्मादपि राजा भविष्यति ।
एतद्विब्रूत मे तथ्यं यदत्र भविता ध्रुवम् ॥ १.१२९.७४ ॥
ಆದರೆ ಅವನ ನಂತರ ಇವನು (ದುರ್ಯೋಧನ) ರಾಜನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಏನಾಗುವುದೆಂದು ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿರಿ.
1.129.75
अस्मिञ्जाते निमित्तानि शंसन्ती हाशिवं महत् ।
अतो ब्रवीमि विदुर द्रुतं मां भयमाविशत् ॥ १.१२९.७५ ॥
ಇವನ ಜನನದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಅಶುಭ ಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ದೊಡ್ಡ ಅನಿಷ್ಟವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿದುರನೇ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನೊಳಗೆ ಭಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ.
1.129.76
वाक्यस्यैतस्य निधेन दिक्षु सर्वासु भारत ।
क्रव्यादाः प्राणदन्घोराः शिवाश्चाशिवनिस्वनाः ॥ १.१२९.७६ ॥
ಭಾರತನೇ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಗಿದವು; ನರಿಗಳು ಅಶುಭ ಧ್ವನಿ ಮಾಡಿದವು.
1.129.77
लक्षयित्वा निमित्तानि तानि घोराणि सर्वशः ।
तेऽब्रुवन्ब्राह्मणा राजन्विदुरश्च महामतिः ॥ १.१२९.७७ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಶಕುನಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಮನಿಸಿ, ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಮಹಾಮತಿ ವಿದುರನು ಹೇಳಿದರು.
1.129.78
यथेमानि निमित्तानि घोराणि मनुजाधिप ।
उत्थितानि सुते जाते ज्येष्ठे ते पुरुषर्षभ ॥ १.१२९.७८ ॥
ಮನುಜಾಧಿಪನೇ, ಈ ಭಯಂಕರ ಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ, ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ, ನಿನ್ನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದಾಗ ಅವು ಎದ್ದವು.
1.129.79
व्यक्तं कुलान्तकरणो भवितैष सुतस्तव ।
तस्य शान्तिः परित्यागे गुप्तावपनयो महान् ॥ १.१२९.७९ ॥
ಇವನು ನಿನ್ನ ಮಗ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಇವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಶಾಂತಿ; ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ.
1.129.80
एष दुर्योधनो राजा मधुपिङ्गललोचनः ।
न केवलं कुलस्यान्तं क्षत्रियान्तं करिष्यति ॥ १.१२९.८० ॥
ಜೇನಿನಂತೆ ಹಳದಿ ಕಣ್ಣುಗಳ ಈ ದುರ್ಯೋಧನ ರಾಜನು ಕುಲವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನೂ ನಾಶ ಮಾಡುವನು.
1.129.81
शतमेकोनमप्यस्तु पुत्राणां ते महीपते ।
त्यजैनमेकं शान्तिं चेत्कुलस्येच्छसि भारत ॥ १.१२९.८१ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಓ ರಾಜನೇ! ನಿನ್ನ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಆಗಲಿ; ಕುಲದ ಶಾಂತಿ ಬೇಕಾದರೆ ಇವನೊಬ್ಬನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
1.129.82
एकेन कुरु वै क्षेमं कुलस्य जगतस्तथा ।
त्यजेदेकं कुलस्यार्थे ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ॥ १.१२९.८२ ॥
ಒಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಕುಲಕ್ಕೂ ಜಗತ್ತಿಗೂ ಕ್ಷೇಮ ಮಾಡು. ಕುಲಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಗ್ರಾಮಕ್ಕಾಗಿ ಕುಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
1.129.83
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ।
स तथा विदुरेणोक्तस्तैश्च सर्वैर्द्विजोत्तमैः ॥ १.१२९.८३ ॥
ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಗ್ರಾಮವನ್ನು, ತನಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ವಿದುರನೂ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದರು.
1.129.84
न चकार तथा राजा पुत्रस्नेहसमन्वितः ।
ततः पुत्रशतं पूर्ण धृतराष्ट्रस्य पार्थिव ॥ १.१२९.८४ ॥
ಪುತ್ರಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳು ಪೂರ್ಣವಾದರು.
1.129.85
अह्नांशतेन संजज्ञे कन्या चैका शताधिका ।
गान्धार्यां क्लिश्यमानायामुदरेण विवर्धता ॥ १.१२९.८५ ॥
ಗಾಂಧಾರಿಯು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗರ್ಭದಿಂದ ದಿನದ ನೂರು ಭಾಗಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆ ಜನಿಸಿದಳು.
1.129.86
वैश्या सा त्वम्बिकापुत्रं कन्या परिचचार ह ।
तया समभवद्राजा धृतराष्ट्रो यदृच्छया ॥ १.१२९.८६ ॥
ಆ ವೈಶ್ಯ ಕನ್ಯೆ ಅಂಬಿಕಾ ಪುತ್ರನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು; ಅವಳಿಂದ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಯದೃಚ್ಛೆಯಿಂದ (ಪುತ್ರವಂತನಾದ).
1.129.87
तस्मिन्संवत्सरे राजन्धृतराष्ट्रान्महायशाः ।
जज्ञे धीमांस्ततस्तस्यां युयुत्सुः करमो नृप।
एवं पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ १.१२९.८७ ॥
ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೇ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಂದ ಅವಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯುಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ಕರಮ ಜನಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ನೂರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.
1.129.88
महारथानां वीराणां कन्या चैका शताधिका ।
युयुत्सुश्च महातेजा वैश्यापुत्रः प्रतापवान् ॥ १.१२९.८८ ॥
ಮಹಾರಥರಾದ ವೀರರಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆ ಜನಿಸಿದಳು; ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಯುಯುತ್ಸು ವೈಶ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯ ಪುತ್ರ.