മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.129.1
कुन्त्युवाच ।
अपत्यकाम एवं स्यान्ममापत्यं भवेदिति।
विप्रं वा गुणसंपन्नं सर्वभूतहिते रतम् ॥ १.१२९.१ ॥
കുന്തി പറഞ്ഞു: സന്തതിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇപ്രകാരമാകട്ടെ; എനിക്ക് സന്തതി ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ഹിതത്തിൽ രമിക്കുന്ന ഗുണസമ്പന്നനായ ബ്രാഹ്മണനാൽ.
1.129.2
अनुजानीहि भद्रं ते दैवतं हि पतिः स्त्रियः ।
यं त्वं वक्ष्यसि धर्मज्ञ देवं ब्राह्मणमेव च ॥ १.१२९.२ ॥
നിനക്ക് മംഗളം; എനിക്ക് അനുമതി നൽകുക, ഭർത്താവാണ് സ്ത്രീയുടെ ദൈവം. ധർമ്മജ്ഞാ, നീ പറയുന്ന ദേവനെയോ ബ്രാഹ്മണനെയോ (ഞാൻ വിളിക്കും).
1.129.3
यथोद्दिष्टं त्वया वीर तत्कर्तास्मि महाभुज ।
देवात्पुत्रफलं सद्यो विप्रात्कालान्तरे भवेत् ॥ १.१२९.३ ॥
വീരാ, നീ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം, മഹാബാഹോ. ദേവനിൽനിന്ന് പുത്രഫലം ഉടൻ ലഭിക്കും; ബ്രാഹ്മണനിൽനിന്ന് കാലാന്തരത്തിൽ.
1.129.4
आवाहयामि कं देवं कदा वा भरतर्षभ ।
त्वत्त आज्ञां प्रतीक्षन्तीं विद्ध्यस्मिन्कर्मणीप्सिते ॥ १.१२९.४ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഏത് ദേവനെ, എപ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കണം? നിന്റെ കല്പനയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന എന്നെ ഈ ആഗ്രഹിച്ച കർമ്മത്തിൽ നിയോഗിക്കുക.
1.129.5
पाण्डुरुवाच ।
धन्योऽञस्म्यनुगृहीतोऽस्मि त्वं नो धात्री कुलस्य हि।
नमो महर्षये तस्मै येन दत्तो वरस्तव ॥ १.१२९.५ ॥
പാണ്ഡു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ധന്യനാണ്, അനുഗൃഹീതനാണ്; നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ കുലത്തെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവൾ. നിനക്ക് വരം നൽകിയ ആ മഹർഷിക്ക് നമസ്കാരം.
1.129.6
न चाधर्मेण धर्मज्ञे शक्याः पालयितुं प्रजाः ।
तस्मात्त्वं पुत्रलाभाय सन्तानाय ममैव च ॥ १.१२९.६ ॥
ധർമ്മജ്ഞേ, അധർമ്മം കൊണ്ട് പ്രജകളെ പാലിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ പുത്രലാഭത്തിനും എന്റെ സന്താനത്തിനുമായി നീ ശ്രമിക്കുക.
1.129.7
प्रवरं सर्वदेवानां धर्ममावाहयाबले ।
पाण्डुना समनुज्ञाता भारतेन यशस्विना।
मतिं चक्रे महाराज धर्मस्यावाहने तदा ॥ १.१२९.७ ॥
ഓ അബലേ, പാണ്ഡുവിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച യശസ്വിയായ ഭാരതൻ, ഓ മഹാരാജാവേ, അപ്പോൾ സർവദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധർമ്മനെ ആവാഹിക്കാൻ നിശ്ചയിച്ചു.
1.129.8
पाण्डुरुवाच ।
अद्यैव त्वं वरारोहे प्रयतस्व यथाविधि।
धार्मिकश्च कुरूणां हि भविष्यति न संशयः ॥ १.१२९.८ ॥
പാണ്ഡു പറഞ്ഞു: സുന്ദരീ, ഇന്നുതന്നെ നീ വിധിപ്രകാരം തയ്യാറാകുക. അവൻ കുരുക്കളിൽ ധാർമ്മികനാകും, സംശയമില്ല.
1.129.9
दत्तस्य तस्य धर्मेण नाधर्मे रंस्यते मनः ।
धर्मादिकं हि धर्मज्ञे धर्मान्तं धर्ममध्यमम् ॥ १.१२९.९ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: ആ ദത്തനായ പുത്രന്റെ മനസ്സ് ധർമ്മത്താൽ മാത്രം രമിക്കും, അധർമ്മത്തിൽ അല്ല. ഓ ധർമ്മജ്ഞേ, ധർമ്മം ആദിയും അന്തവും മധ്യവുമാകുന്നു.
1.129.10
अपत्यमिष्टं लोकेषु यशःकीर्तिविवर्धनम् ।
तस्माद्धर्मं पुरस्कृत्य नियता त्वं शुचिस्मिते ॥ १.१२९.१० ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: സന്തതി ലോകങ്ങളിൽ ഇഷ്ടമുള്ളതാണ്; യശസ്സും കീർത്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാണ്. അതിനാൽ ഓ ശുചിസ്മിതേ, ധർമ്മത്തെ മുൻനിർത്തി നിയമത്തോടെ ഇരിക്കുക.
1.129.11
आकाराचारसंपन्ना भजस्वाराधय स्वयम् ॥ १.१२९.११ ॥
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: നല്ല രൂപവും നല്ല നടപ്പും ഉള്ളവളേ, നീ തന്നെ അവനെ സേവിച്ച് പ്രസാദിപ്പിക്കുക.
1.129.12
सा तथोक्ता तथेत्युक्त्वा तेन भर्त्रा वराङ्गना ।
अभिवाद्याभ्यनुज्ञाता प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ १.१२९.१२ ॥
ആ ഭർത്താവ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ സുന്ദരി 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, വന്ദിച്ച്, അനുമതി ലഭിച്ച് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
1.129.13
संवत्सरोषिते गर्भे गान्धार्या जनमेजय ।
आजुबहाव ततो धर्मं कुन्ती गर्भार्थमच्युतम् ॥ १.१२९.१३ ॥
ജനമേജയാ, ഗാന്ധാരിയുടെ ഗർഭം ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുന്തി സന്താനത്തിനായി അച്യുതനായ ധർമ്മനെ വിളിച്ചു.
1.129.14
सा बलिं त्वरिता देवी धर्मायोपजहार ह ।
जजाप विधिवज्जप्यं दत्तं दुर्वाससा पुरा ॥ १.१२९.१४ ॥
ആ ദേവിയായ കുന്തി വേഗത്തിൽ ധർമ്മന് ബലി സമർപ്പിച്ചു; മുൻപ് ദുർവാസാവ് നൽകിയ മന്ത്രം വിധിപ്രകാരം ജപിച്ചു.
1.129.15
जानन्ती धर्ममग्र्यं वै धर्मं वशमुपानयत् ।
आहूतो नियमात्कुन्त्या सर्वभूतनमस्कृतः ॥ १.१२९.१५ ॥
ശ്രേഷ്ഠധർമ്മം അറിഞ്ഞ കുന്തി ധർമ്മനെ വശത്താക്കി; നിയമപ്രകാരം കുന്തി വിളിച്ചപ്പോൾ സർവഭൂതങ്ങളാലും നമിക്കപ്പെടുന്ന ധർമ്മൻ എത്തി.
1.129.16
आजगाम ततो देवीं धर्मो मन्त्रबलात्ततः ।
विमाने सूर्यसङ्काशे कुन्ती यत्र जपस्थिता ॥ १.१२९.१६ ॥
മന്ത്രബലത്താൽ ധർമ്മൻ ആ ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു; സൂര്യതുല്യമായ വിമാനത്തിൽ, ജപത്തിലിരുന്ന കുന്തി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്.
1.129.17
ददृशे भगवान्धर्मः सन्तानार्थाय पाण्डवे ।
विहस्य तां ततो ब्रूयाः कुन्ति किं ते ददाम्यहम्।
सा तं विहस्यमानापि पुत्रं देह्यब्रवीदिदम् ॥ १.१२९.१७ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ സന്താനത്തിനായി ഭഗവാൻ ധർമ്മൻ പ്രത്യക്ഷനായി; പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, "കുന്തീ, നിനക്ക് ഞാൻ എന്ത് തരണം?" അവളും പുഞ്ചിരിച്ചു, "എനിക്ക് ഒരു പുത്രനെ തരൂ" എന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.129.18
तस्मिन्बहुमृगेऽरण्ये शतशृङ्गे नगोत्तमे ।
पाण्डोरर्थे महाभागा कुन्ती धर्ममुपागमत् ॥ १.१२९.१८ ॥
മാനുകൾ നിറഞ്ഞ ആ കാട്ടിൽ, നൂറു ശിഖരങ്ങളുള്ള ശ്രേഷ്ഠപർവ്വതത്തിൽ, പാണ്ഡുവിനായി, മഹാഭാഗ്യവതിയായ കുന്തി ധർമ്മന്റെ അടുത്തെത്തി.
1.129.19
ऋतुकाले शुचिः स्नाता शुक्लवस्त्रा यशस्विनी ।
शय्यां जग्राह सुश्रोणी सह धर्मेण सुव्रता ॥ १.१२९.१९ ॥
ഋതുകാലത്ത് ശുദ്ധയായി, സ്നാനം ചെയ്ത്, വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച യശസ്വിനിയായ, സുന്ദരകടിയുള്ള, സുവ്രതയായ കുന്തി ധർമ്മനോടൊപ്പം ശയ്യ സ്വീകരിച്ചു.
1.129.20
धर्मेण सह संगम्य योगमूर्तिधरेण सा ।
लेभे पुत्रं महाबाहुं सर्वप्राणभृतां वरम् ॥ १.१२९.२० ॥
യോഗരൂപം ധരിച്ച ധർമ്മനോടൊത്ത് ചേർന്ന്, സർവ്വപ്രാണികളിലും ശ്രേഷ്ഠനും മഹാബാഹുവുമായ പുത്രനെ അവൾ പ്രാപിച്ചു.
1.129.21
ऐन्द्रे चन्द्रमसा युक्ते मुहूर्तेऽभिजितेऽष्टमे ।
दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पूर्णे हि पूजिते ॥ १.१२९.२१ ॥
ചന്ദ്രൻ ഐന്ദ്ര നക്ഷത്രത്തോടു ചേർന്നപ്പോൾ, അഭിജിത്തിന്റെ എട്ടാം മുഹൂർത്തത്തിൽ, പകൽ സൂര്യൻ മധ്യത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ, പൂർണ്ണതിഥിയിൽ, പൂജിതമായ സമയത്ത്.
1.129.22
समृद्धयसशं कुन्ती सुषाव प्रवरं सुतम् ।
जातमात्रे सुते तस्मिन्वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.१२९.२२ ॥
സമൃദ്ധയശസ്സുള്ള കുന്തി ആ ശ്രേഷ്ഠപുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. ആ പുത്രൻ ജനിച്ച ഉടനെ അശരീരിയായ ഒരു വാക്ക് മുഴങ്ങി.
1.129.23
एष धर्मभृतां श्रेष्ठो भविष्यति नरोत्तमः ।
विक्रान्तः सत्यवाक्चैव राजा पृथ्व्यां भविष्यति ॥ १.१२९.२३ ॥
ഇവൻ ധർമ്മം ധരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമനുമാകും. പരാക്രമിയും സത്യവാദിയുമായ ഇവൻ ഭൂമിയിൽ രാജാവാകും.
1.129.24
युधिष्ठिर इति ख्यातः पाण्डोः प्रथमजः सुतः ।
भविता प्रथितो राजा त्रिषु लोकेषु विश्रुतः।
यशसा तेजसा चैव वृत्तेन च समन्वितः ॥ १.१२९.२४ ॥
'യുധിഷ്ഠിരൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ, പാണ്ഡുവിന്റെ ആദ്യജാതനായ പുത്രൻ രാജാവാകും. മൂന്നുലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായി, യശസ്സും തേജസ്സും സദാചാരവും നിറഞ്ഞവനായിരിക്കും.
1.129.25
संवत्सरे द्वितीये तु गान्धार्या उदरं महत् ।
न च प्राजायत तदा ततस्तां दुःखमाविशत् ॥ १.१२९.२५ ॥
രണ്ടാം വർഷത്തിൽ ഗാന്ധാരിയുടെ ഉദരം വളരെ വലുതായി; എന്നാൽ അപ്പോൾ ഒന്നും ജനിച്ചില്ല. അതിനാൽ അവളെ ദുഃഖം ബാധിച്ചു.
1.129.26
श्रुत्वा कुन्तीसुतं जातं बालार्कसमतेजसम् ।
उदस्यात्मनः स्थैर्यमुपालभ्य च सौबली ॥ १.१२९.२६ ॥
കുന്തിയുടെ പുത്രൻ ജനിച്ചു, ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യന്റെ തേജസ്സുള്ളവൻ എന്നു കേട്ട് സൗബലി (ഗാന്ധാരി) തന്റെ ധൈര്യം വെടിഞ്ഞ് സ്വയം ശപിച്ചു.
1.129.27
कौरवस्यापरिज्ञातं यत्नेन महता स्वयम् ।
उदरं घातयामास गान्धारी शोकमूर्छिता ॥ १.१२९.२७ ॥
കൗരവൻ അറിയാതെ, വലിയ ശ്രമത്തോടെ, ദുഃഖത്താൽ മൂർച്ഛിച്ച ഗാന്ധാരി സ്വയം തന്റെ ഉദരത്തെ പ്രഹരിപ്പിച്ചു.
1.129.28
ततो जज्ञे मांसपेशी लोहाष्ठीलेव संहता ।
द्विवर्षसंभृता कुक्षौ तामुत्स्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ १.१२९.२८ ॥
അപ്പോൾ ഇരുമ്പുണ്ടപോലെ ഉറച്ച ഒരു മാംസപിണ്ഡം ഉണ്ടായി; രണ്ടു വർഷം ഉദരത്തിൽ വഹിച്ചതിനെ പുറത്തെടുക്കാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി.
1.129.29
अथ द्वैपायनो ज्ञात्वा त्वरितः समुपागमत् ।
तां स मांसमयीं पेशीं ददर्श जपतां वरः ॥ १.१२९.२९ ॥
അപ്പോൾ ദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) അറിഞ്ഞ് വേഗത്തിൽ വന്നു; ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അദ്ദേഹം ആ മാംസപിണ്ഡം കണ്ടു.
1.129.30
ततोऽवदत्सौबलेयीं किमिदं ते चिकीर्षितम् ।
सा चात्मनो मतं सर्वं शशंस परमर्षये ॥ १.१२९.३० ॥
അപ്പോൾ അദ്ദേഹം സൗബലീയോട്, "നീ ഇത് എന്ത് ചെയ്യാനുദ്ദേശിക്കുന്നു?" എന്ന് ചോദിച്ചു; അവൾ തന്റെ അഭിപ്രായം മുഴുവൻ ആ പരമർഷിയോട് പറഞ്ഞു.
1.129.31
गान्धार्युवाच ।
ज्येष्ठं कुन्तीसुतं जातं श्रुत्वा रविसमप्रभम्।
दुःखेन परमेणेदमुदरं घातितं मया ॥ १.१२९.३१ ॥
ഗാന്ധാരി പറഞ്ഞു: കുന്തിയുടെ പുത്രൻ, സൂര്യനു തുല്യമായ പ്രഭയുള്ള ജ്യേഷ്ഠൻ ജനിച്ചുവെന്നു കേട്ട്, അത്യന്തിക ദുഃഖത്താൽ ഞാൻ എന്റെ ഈ ഉദരത്തെ അടിച്ചു.
1.129.32
शतं च किल पुत्राणां वितीर्णं मे त्वया पुरा ।
इयं च मे मांसपेशी जाता पुत्रशताय वै ॥ १.१२९.३२ ॥
മുൻപ് നിങ്ങൾ എനിക്ക് നൂറു പുത്രന്മാരെ വരമായി നൽകി; എന്റെ ഈ മാംസപിണ്ഡം നൂറു പുത്രന്മാർക്കായി തന്നെയാണ് ജനിച്ചത്.
1.129.33
एवमेतत्सौबलेयि नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
वितथं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १.१२९.३३ ॥
സൗബലിയുടെ പുത്രീ, ഇത് ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്; ഇത് ഒരിക്കലും മറ്റൊന്നാകില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല; വിനോദത്തിലും എങ്ങനെ മറ്റൊന്നു പറയും?
1.129.34
घृतपूर्णं कुण्डशतं क्षिप्रमेव विधीयताम् ।
सुगुप्तेषु च देशेषु रक्षा चैव विधीयताम् ॥ १.१२९.३४ ॥
നെയ്യ് നിറച്ച നൂറു കുണ്ഡങ്ങൾ ഉടൻ തയ്യാറാക്കട്ടെ; സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ അവയുടെ സംരക്ഷണവും ഏർപ്പെടുത്തട്ടെ.
1.129.35
शीताभिरद्भिरष्ठीलामिमां च परिषिञ्चय ॥ १.१२९.३५ ॥
ഈ മുഴയെ തണുത്ത വെള്ളം കൊണ്ട് തളിക്കുക.
1.129.36
सा सिच्यमाना ह्यष्ठीला ह्यभवच्छतधा तदा ।
अङ्गुष्ठपर्वमात्राणां गर्भाणां तत्क्षणं तथा ॥ १.१२९.३६ ॥
തളിക്കപ്പെട്ട ആ മുഴ ഉടൻ നൂറു ഭാഗങ്ങളായി പിരിഞ്ഞു; അപ്പോൾത്തന്നെ പെരുവിരലിന്റെ മുട്ടോളം വലിപ്പമുള്ള നൂറു ഗർഭങ്ങളുണ്ടായി.
1.129.37
एकाधिकशतं पूर्णं यथायोगं विशांपते ।
ततः कुण्डशतं तत्र आनाय्य तु महानृषिः ॥ १.१२९.३७ ॥
രാജാവേ, യഥായോഗം നൂറ്റൊന്ന് പൂർണമായി. പിന്നെ ആ മഹർഷി അവിടെ നൂറു കുണ്ഡങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുത്തി.
1.129.38
मांसपेश्यास्तदा राजन्क्रमशः कालपर्ययात् ।
ततस्तांस्तेषु कुण्डेषु गर्भान्सर्वान्समादधत् ॥ १.१२९.३८ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാംസപിണ്ഡങ്ങൾ ക്രമമായി രൂപംകൊണ്ടു. പിന്നെ അവൻ എല്ലാ ഗർഭങ്ങളെയും ആ കുണ്ഡങ്ങളിൽ വെച്ചു.
1.129.39
स्वनुगुप्तेषु देशेषु रक्षां चैषां व्यधापयत् ।
शशास चैव कृष्णो वै गर्भाणां रक्षणं तथा ॥ १.१२९.३९ ॥
നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങളിൽ അവയുടെ രക്ഷയ്ക്ക് അവൻ ക്രമീകരണം ചെയ്തു. കൃഷ്ണനും ഗർഭങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം അങ്ങനെതന്നെ ഉപദേശിച്ചു.
1.129.40
उवाच चैनां भगवान्कालेनैतावता पुनः ।
स्फुटमानेषु कुण्डेषु जाताञ्जानीहि शोभने ॥ १.१२९.४० ॥
ഭഗവാൻ ഇത്രയും കാലത്തിനുശേഷം അവളോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ശോഭനേ, കുണ്ഡങ്ങൾ പൊട്ടിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ ജനിച്ചവരെ നീ അറിയുക.'
1.129.41
उद्धाटनीयान्येतानि कुण्डानीति च सौबलीम् ।
इत्युक्त्वा भगवान्व्यासस्तथा प्रतिविधाय च ॥ १.१२९.४१ ॥
'ഈ കുണ്ഡങ്ങൾ തുറക്കേണ്ടതാണ്' എന്ന് സൗബലിയോട് (ഗാന്ധാരിയോട്) പറഞ്ഞിട്ട്, ഭഗവാൻ വ്യാസൻ അങ്ങനെതന്നെ ക്രമീകരിച്ചു.
1.129.42
जगाम तपसे धीमान्हिमवन्तं शिलोच्चयम् ।
अह्नोत्तराः कुमारस्ते कुण्डेभ्यस्तु समुत्थिताः ॥ १.१२९.४२ ॥
ബുദ്ധിമാനായ വ്യാസൻ തപസ്സിനായി പാറക്കൂട്ടമായ ഹിമവാനിലേക്ക് പോയി. പിന്നെ ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുമാരന്മാർ കുണ്ഡങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു.
1.129.43
तेनैवैषां क्रमेणासीज्ज्योष्ठानुज्येष्ठता तदा ।
जन्मतश्च प्रमाणेन ज्येष्ठः कुन्तीसुतोऽभवत् ॥ १.१२९.४३ ॥
ആ ക്രമത്തിൽ തന്നെ അന്ന് ഇവരിൽ മൂത്തവരും ഇളയവരും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു; ജനനക്രമവും പ്രായവും അനുസരിച്ച് കുന്തിയുടെ പുത്രൻ ജ്യേഷ്ഠനായി.
1.129.44
धार्मिकं च सुतं दृष्ट्वा पाण्डुः कुन्तीमथाऽब्रवीत् ।
प्राहुः क्षत्रं बलज्येष्ठं बलज्येष्ठं सुतं वृणु ॥ १.१२९.४४ ॥
ധാർമ്മികനായ പുത്രനെ കണ്ട് പാണ്ഡു കുന്തിയോട് പറഞ്ഞു: "ക്ഷത്രിയൻ ബലത്തിൽ മൂത്തവൻ എന്ന് പറയുന്നു; ബലത്തിൽ മൂത്ത പുത്രനെ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ."
1.129.45
ततः कुन्तीमभिक्रम्य शशासातीव भारत ।
वायुमावाहयस्वेति स देवो बलवत्तरः ॥ १.१२९.४५ ॥
അനന്തരം, ഭാരതാ, അവൻ കുന്തിയുടെ അടുത്തെത്തി അതിശയമായി ഉപദേശിച്ചു: "വായുവിനെ ആവാഹിക്കൂ; ആ ദേവൻ ഏറ്റവും ബലവാനാണ്."
1.129.46
अश्वमेधः क्रतुश्रेष्ठो ज्योतिःश्रेष्ठो दिवाकरः ।
ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो देवश्रेष्ठश्च मारुतः ॥ १.१२९.४६ ॥
അശ്വമേധം യാഗങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠം; പ്രകാശങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ സൂര്യൻ; ദ്വിപദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ബ്രാഹ്മണൻ; ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ മാരുതൻ.
1.129.47
मारुतं मरुतां श्रेष्ठं सर्वप्राणिभिरीडितम् ।
आवाहय त्वं नियमात्पुत्रार्थं वरवर्णिनि ॥ १.१२९.४७ ॥
മരുത്തുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മാരുതനെ, സർവ്വപ്രാണികളാലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനെ — സുന്ദരവർണ്ണയായവളേ, പുത്രനായി നിയമത്തോടെ നീ അവനെ ആവാഹിക്കൂ.
1.129.48
स नो यं दास्यति सुतं स प्राणबलवान्नृषु ।
भविष्यति वरारोहे बलज्येष्ठा हि भूमिपाः ॥ १.१२९.४८ ॥
അവൻ നമുക്ക് ഏത് പുത്രനെ നൽകുമോ, അവൻ പ്രാണബലത്തിൽ മനുഷ്യരിൽ ബലവാനായിരിക്കും; സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, രാജാക്കന്മാർ ബലത്തിൽ മൂത്തവനെയാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
1.129.49
तथोक्तवति सा काले वायुमेवाजुहाव ह ।
द्वितीयेनोपहारेण तेनोक्तविधिना पुनः ॥ १.१२९.४९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ അവൾ യഥാസമയം വായുവിനെത്തന്നെ വിളിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ കാണിക്കയോടെ, പറഞ്ഞ അതേ വിധിപ്രകാരം വീണ്ടും.
1.129.50
तैरेव नियमैः स्थित्वा मन्त्रग्राममुदैरयत् ।
आजगाम ततो वायुः किं करोमीति चाब्रवीत् ॥ १.१२९.५० ॥
ആ നിയമങ്ങളിൽത്തന്നെ ഉറച്ചുനിന്ന് അവൾ മന്ത്രസമൂഹം ഉച്ചരിച്ചു. അപ്പോൾ വായു വന്ന്, 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
1.129.51
लज्जान्विता ततः कुन्ती पुत्रमैच्छन्महाबलम् ।
तथास्त्विति च तां वायुः समालभ्य दिवं गतः ॥ १.१२९.५१ ॥
അപ്പോൾ ലജ്ജയാൽ നിറഞ്ഞ കുന്തി മഹാബലനായ ഒരു പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ചു. 'അങ്ങനെ ആകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് വായു അവളെ സ്പർശിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
1.129.52
तस्यां जज्ञे महावीर्यो भीमो भीमपराक्रमः ।
तमप्यतिबलं जातं वागुवाचाशरीरिणी ॥ १.१२९.५२ ॥
അവളിൽ മഹാവീര്യനായ ഭീമൻ ജനിച്ചു; അവന്റെ പരാക്രമം ഭയങ്കരമായിരുന്നു. അതിബലനായ അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ ഒരു അശരീരിവാണി സംസാരിച്ചു.
1.129.53
सर्वेषां बलिनां श्रेष्ठो जातोऽयमिति भारत ।
जातमात्रे कुमारे तु सर्वलोकस्य पार्थिवाः ॥ १.१२९.५३ ॥
'ഭാരതാ, ഇവൻ എല്ലാ ബലവാന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായി ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.' കുമാരൻ ജനിച്ച ഉടനെ ലോകത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ...
1.129.54
मूत्रं प्रसुस्रुवुः सर्वे व्यथां चापि प्रपेदिरे ।
वाहनानि व्यशीर्यन्त व्यमुञ्चन्नश्रुबिन्दवः ॥ १.१२९.५४ ॥
എല്ലാവരും മൂത്രമൊഴിച്ചു; വേദനയും അനുഭവിച്ചു. വാഹനങ്ങൾ തകർന്നു; കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ പൊഴിഞ്ഞു.
1.129.55
यथाऽनिलः समुद्भूतः समर्थः कम्पने भुवः ।
तथा ह्युपचिताङ्गो वै भीमो भीमपराक्रमः ॥ १.१२९.५५ ॥
കാറ്റ് ഉയർന്ന് ഭൂമിയെ വിറപ്പിക്കാൻ പ്രാപ്തമാകുന്നതുപോലെ, പുഷ്ടമായ അവയവങ്ങളും ഭയങ്കരമായ പരാക്രമവുമുള്ള ഭീമൻ വളർന്നു.
1.129.56
इदं चाद्भुतमत्रासीज्जातमात्रे वृकोदरे ।
यदऱ्कात्पतितो मातुः शिलां गात्रैरचूर्णयत् ॥ १.१२९.५६ ॥
ജനിച്ച ഉടനെ വൃകോദരൻ അമ്മയിൽ നിന്ന് കല്ലിന്മേൽ വീണ്, തന്റെ ശരീരംകൊണ്ട് ആ പാറയെ പൊടിയാക്കി — ഇതും അത്ഭുതമായിരുന്നു.
1.129.57
कुन्ती तु सह पुत्रेण याता सुरुचिरं सरः ।
स्नात्वा च सुतमादाय दशमेऽहनि यादवी ॥ १.१२९.५७ ॥
കുന്തി മകനോടൊപ്പം അതിമനോഹരമായ തടാകത്തിലേക്ക് പോയി; പത്താം ദിവസം ആ യാദവകന്യക സ്നാനം ചെയ്ത് മകനെ എടുത്തു.
1.129.58
दैवतान्यर्चयिष्यन्ती निर्जगामाश्रमात्पृथा ।
शैलाभ्याशेन गच्छन्त्यास्तदा भरतसत्तम ॥ १.१२९.५८ ॥
ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പൃഥ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾ പർവതത്തിനടുത്തുകൂടി അവൾ പോകുകയായിരുന്നു.
1.129.59
निश्चक्राम महाव्याघ्रो जिघांसुर्गिरिगह्वरात् ।
तमापतन्तं शार्दूलं विकृष्य धनुरुत्तमम् ॥ १.१२९.५९ ॥
മലഗുഹയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ കടുവ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി; ചാടി വരുന്ന ആ കടുവയ്ക്കുനേരെ ഉത്തമമായ വില്ല് വലിച്ച് (പാണ്ഡു)…
1.129.60
निर्बिभेद शरैः पाण्डुस्त्रिभिस्तिरदशविक्रमः ।
नादेन महता तां तु पूरयन्तं गिरेर्गुहाम् ॥ १.१२९.६० ॥
പാണ്ഡു മൂന്ന് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അതിനെ തുളച്ചു; ശത്രുവിനെ പിളർക്കുന്ന പരാക്രമമായിരുന്നു അവന്റേത്. ആ കടുവ വലിയ ഗർജ്ജനത്താൽ മലഗുഹയെ നിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
1.129.61
दृष्ट्वा शैलमुपारोढुमैच्छत्कुन्ती भयात्तदा ।
त्रासात्तस्याः सुतस्त्वङ्कात्पपात भरतर्षभ ॥ १.१२९.६१ ॥
മലയെ കണ്ട് കുന്തി അപ്പോൾ ഭയത്താൽ അതിൽ കയറാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; എന്നാൽ ഭയം കാരണം അവളുടെ മകൻ അവളുടെ മടിയിൽ നിന്ന് വീണു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
1.129.62
पर्वतस्योपरिस्थायामधस्तादपतच्छिशुः ।
स शिलां चूर्णयामास वज्रवद्वज्रिचोदितः ॥ १.१२९.६२ ॥
മലയുടെ മുകളിൽ നിന്നിരുന്ന അമ്മയുടെ താഴെ ശിശു വീണു. ഇന്ദ്രനാൽ പ്രേരിതനായി അവൻ വജ്രം പോലെ ആ പാറയെ പൊടിച്ചു.
1.129.63
पुत्रस्नेहात्ततः पाण्डुरभ्यधावद्गिरेस्तटम् ।
पतता तेन शतधा शिला गात्रैर्विचूर्णिता ॥ १.१२९.६३ ॥
പുത്രസ്നേഹത്താൽ പാണ്ഡു അപ്പോൾ മലയുടെ തീരത്തേക്ക് ഓടി. അവൻ വീഴുമ്പോൾ ആ പാറ നൂറായി പൊട്ടി, അവന്റെ ശരീരത്താൽ പൊടിഞ്ഞു.
1.129.64
शिलां च चूर्णितां दृष्ट्वा परं विस्मयमागमत् ।
स तु जन्मनि भीमस्य विनदन्तं विनादितम् ॥ १.१२९.६४ ॥
പൊടിഞ്ഞ പാറ കണ്ട് പാണ്ഡുവിന് വലിയ അത്ഭുതം തോന്നി. ഭീമന്റെ ജന്മത്തിൽ ഗർജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവൻ, ഗർജിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ.
1.129.65
ददर्श गिरिशृङ्गस्थं व्याघ्रं व्याघ्रपराक्रमः ।
दारसंरक्षणार्थाय पुत्रसंरक्षणाय च ॥ १.१२९.६५ ॥
കടുവയെപ്പോലെ വീര്യമുള്ള പാണ്ഡു മലമുകളിൽ നിന്ന കടുവയെ കണ്ടു; ഭാര്യയെയും മകനെയും സംരക്ഷിക്കാൻ.
1.129.66
सदा बाणधनुष्पाणिरभवत्कुरुनन्दनः ।
मघे चन्द्रमसा युक्ते सिंहे चाभ्युदिते गुरौ ॥ १.१२९.६६ ॥
കുരുനന്ദനൻ എപ്പോഴും കയ്യിൽ അമ്പും വില്ലുമായി ഇരുന്നു; ചന്ദ്രൻ മഘയോടു ചേർന്നിരുന്നപ്പോഴും, സിംഹത്തിൽ വ്യാഴം ഉദിച്ചിരുന്നപ്പോഴും.
1.129.67
दिवा मध्यगते सूर्ये तिथौ पुण्ये त्रयोदशे ।
पित्र्ये मुहूर्ते सा कुन्ती सुषुवे भीममच्युतम् ॥ १.१२९.६७ ॥
ഉച്ചസമയത്ത്, സൂര്യൻ മധ്യസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, പുണ്യമായ ത്രയോദശി തിഥിയിൽ, പിതൃമുഹൂർത്തത്തിൽ കുന്തി അച്യുതനായ ഭീമനെ പ്രസവിച്ചു.
1.129.68
यस्मिन्नहनि भमस्तु जज्ञे भीमपराक्रमः ।
तामेव रात्रिं पूर्वां तु जज्ञे दुर्योधनो नृपः ॥ १.१२९.६८ ॥
ഭീമപരാക്രമൻ ജനിച്ച ദിവസത്തിന്റെ തലേ രാത്രിയിൽ തന്നെയാണ് രാജാവായ ദുര്യോധനൻ ജനിച്ചത്.
1.129.69
स जातमात्र एवाथ धृतराष्ट्रसुतो नृप ।
रासभारावसदृशं रुराव च ननाद च ॥ १.१२९.६९ ॥
രാജാവേ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ ജനിച്ചയുടനെ കഴുതയുടെ ചീറ്റൽ പോലെ കരയുകയും ഗർജിക്കുകയും ചെയ്തു.
1.129.70
तं खराः प्रत्यभाषन्त गृध्रगोमायुवायसाः ।
क्रव्यादाः प्राणदन्घोराः शिवाश्चाशिवनिस्वनाः ॥ १.१२९.७० ॥
കഴുതകളും കഴുകന്മാരും കുറുക്കന്മാരും കാക്കകളും അവനോട് പ്രതികരിച്ചു; മാംസഭോജികളായ ഭയങ്കര കുറുക്കന്മാർ അശുഭ ശബ്ദങ്ങളോടെ കരഞ്ഞു.
1.129.71
वाताश्च प्रववुश्चापि दिग्दाहश्चाभवत्तदा ।
ततस्तु भीतवद्राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १.१२९.७१ ॥
അന്ന് കാറ്റുകൾ വീശി; ദിക്കുകൾ അഗ്നിയാൽ ജ്വലിച്ചതുപോലെയായി. അപ്പോൾ ഭയന്നവനെപ്പോലെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.129.72
समानीय बहून्विप्रान्भीष्मं विदुरमेव च ।
अन्यांश्च सुहृदो राजन्कुरून्सर्वांस्तथैव च ॥ १.१२९.७२ ॥
രാജാവേ, അദ്ദേഹം അനേകം ബ്രാഹ്മണരെയും ഭീഷ്മരെയും വിദുരരെയും മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കളെയും എല്ലാ കുരുക്കളെയും വിളിച്ചുവരുത്തി.
1.129.73
युधिष्ठिरो राजपुत्रो ज्येष्ठो नः कुलवर्धनः ।
प्राप्तः स्वगुणतो राज्यं न तस्मिन्वाच्यमस्तिनः ॥ १.१२९.७३ ॥
രാജപുത്രനും നമ്മുടെ കുലം വളർത്തുന്നവനും ജ്യേഷ്ഠനുമായ യുധിഷ്ഠിരൻ സ്വന്തം ഗുണങ്ങളാൽ രാജ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു; അവനെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് പറയാൻ ഒന്നുമില്ല.
1.129.74
अयं त्वनन्तरस्तस्मादपि राजा भविष्यति ।
एतद्विब्रूत मे तथ्यं यदत्र भविता ध्रुवम् ॥ १.१२९.७४ ॥
എന്നാൽ അവനുശേഷം ഇവൻ (ദുര്യോധനൻ) രാജാവാകും. ഇവിടെ തീർച്ചയായും എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് സത്യമായി എന്നോട് പറയൂ.
1.129.75
अस्मिञ्जाते निमित्तानि शंसन्ती हाशिवं महत् ।
अतो ब्रवीमि विदुर द्रुतं मां भयमाविशत् ॥ १.१२९.७५ ॥
ഇവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ വലിയ അശുഭ ശകുനങ്ങൾ വലിയ അനർത്ഥത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് വിദുരാ, ഞാൻ പറയുന്നു; വേഗം എന്നിൽ ഭയം കടന്നുകൂടി.
1.129.76
वाक्यस्यैतस्य निधेन दिक्षु सर्वासु भारत ।
क्रव्यादाः प्राणदन्घोराः शिवाश्चाशिवनिस्वनाः ॥ १.१२९.७६ ॥
ഭാരതാ, ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഭയങ്കരരായ മാംസഭോജികൾ നിലവിളിച്ചു; കുറുനരികൾ അശുഭ ശബ്ദം മുഴക്കി.
1.129.77
लक्षयित्वा निमित्तानि तानि घोराणि सर्वशः ।
तेऽब्रुवन्ब्राह्मणा राजन्विदुरश्च महामतिः ॥ १.१२९.७७ ॥
ആ ഭയങ്കര ശകുനങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കണ്ടറിഞ്ഞ്, രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണരും മഹാമതിയായ വിദുരനും പറഞ്ഞു.
1.129.78
यथेमानि निमित्तानि घोराणि मनुजाधिप ।
उत्थितानि सुते जाते ज्येष्ठे ते पुरुषर्षभ ॥ १.१२९.७८ ॥
മനുഷ്യാധിപാ, ഈ ഭയങ്കര ശകുനങ്ങൾ ഉയർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, പുരുഷർഷഭാ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ അവ ഉയർന്നു.
1.129.79
व्यक्तं कुलान्तकरणो भवितैष सुतस्तव ।
तस्य शान्तिः परित्यागे गुप्तावपनयो महान् ॥ १.१२९.७९ ॥
ഇവൻ നിന്റെ പുത്രൻ കുലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാകുമെന്നത് വ്യക്തമാണ്. ഇവനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലാണ് ശാന്തി; സംരക്ഷിച്ചാൽ വലിയ നഷ്ടം.
1.129.80
एष दुर्योधनो राजा मधुपिङ्गललोचनः ।
न केवलं कुलस्यान्तं क्षत्रियान्तं करिष्यति ॥ १.१२९.८० ॥
തേൻപോലെ മഞ്ഞ നിറമുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ഈ ദുര്യോധനൻ രാജാവ് കുലത്തെ മാത്രമല്ല, ക്ഷത്രിയരെയും നശിപ്പിക്കും.
1.129.81
शतमेकोनमप्यस्तु पुत्राणां ते महीपते ।
त्यजैनमेकं शान्तिं चेत्कुलस्येच्छसि भारत ॥ १.१२९.८१ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഹേ രാജാവേ! നിന്റെ നൂറു പുത്രന്മാരിൽ ഒരാൾ കുറഞ്ഞാലും സാരമില്ല; കുലത്തിന്റെ ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഇവനെ ഉപേക്ഷിക്കൂ.
1.129.82
एकेन कुरु वै क्षेमं कुलस्य जगतस्तथा ।
त्यजेदेकं कुलस्यार्थे ग्रामस्यार्थे कुलं त्यजेत् ॥ १.१२९.८२ ॥
ഒരാൾക്കുവേണ്ടി കുലത്തിനും ലോകത്തിനും ക്ഷേമം ഉണ്ടാക്കുക. കുലത്തിനുവേണ്ടി ഒരാളെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ഗ്രാമത്തിനുവേണ്ടി കുലത്തെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
1.129.83
ग्रामं जनपदस्यार्थे आत्मार्थे पृथिवीं त्यजेत् ।
स तथा विदुरेणोक्तस्तैश्च सर्वैर्द्विजोत्तमैः ॥ १.१२९.८३ ॥
ജനപദത്തിനുവേണ്ടി ഗ്രാമത്തെയും, സ്വന്തത്തിനുവേണ്ടി ഭൂമിയെയും ഉപേക്ഷിക്കണം. വിദുരനും എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരും അങ്ങനെ പറഞ്ഞിരുന്നു.
1.129.84
न चकार तथा राजा पुत्रस्नेहसमन्वितः ।
ततः पुत्रशतं पूर्ण धृतराष्ट्रस्य पार्थिव ॥ १.१२९.८४ ॥
പുത്രസ്നേഹം നിറഞ്ഞ രാജാവ് അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. അപ്പോൾ, ഹേ രാജാവേ, ധൃതരാഷ്ട്രന് നൂറു പുത്രന്മാർ പൂർണമായി.
1.129.85
अह्नांशतेन संजज्ञे कन्या चैका शताधिका ।
गान्धार्यां क्लिश्यमानायामुदरेण विवर्धता ॥ १.१२९.८५ ॥
ഗാന്ധാരി ഉദരത്തിൽ വേദനിക്കുമ്പോൾ, വളരുന്ന ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദിവസത്തിന്റെ നൂറു ഭാഗങ്ങളുടെ സമയത്ത് നൂറിലധികം ഒരു കന്യക ജനിച്ചു.
1.129.86
वैश्या सा त्वम्बिकापुत्रं कन्या परिचचार ह ।
तया समभवद्राजा धृतराष्ट्रो यदृच्छया ॥ १.१२९.८६ ॥
ആ വൈശ്യ കന്യക അംബികയുടെ പുത്രനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു; അവളിലൂടെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ യാദൃച്ഛികമായി (പുത്രവാനായി).
1.129.87
तस्मिन्संवत्सरे राजन्धृतराष्ट्रान्महायशाः ।
जज्ञे धीमांस्ततस्तस्यां युयुत्सुः करमो नृप।
एवं पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतः ॥ १.१२९.८७ ॥
ആ വർഷത്തിൽത്തന്നെ, രാജാവേ, മഹായശസ്വിയായ ധൃതരാഷ്ട്രനിൽ നിന്ന് അവളിൽ ബുദ്ധിമാനായ യുയുത്സുവും കരമനും ജനിച്ചു. ഇപ്രകാരം ബുദ്ധിമാനായ ധൃതരാഷ്ട്രന് നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
1.129.88
महारथानां वीराणां कन्या चैका शताधिका ।
युयुत्सुश्च महातेजा वैश्यापुत्रः प्रतापवान् ॥ १.१२९.८८ ॥
മഹാരഥന്മാരായ വീരന്മാരിൽ നൂറിലധികം ഒരു കന്യക ജനിച്ചു; മഹാതേജസ്വിയും പ്രതാപവാനുമായ യുയുത്സു വൈശ്യസ്ത്രീയുടെ പുത്രനാണ്.