મહાભારત · અધ્યાય 1.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.130.1
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामादितः कथितं त्वया ।
ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता ॥ १.१३०.१ ॥
ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રોની વાત તમે આરંભથી કહી; ઋષિની કૃપાથી સો; પણ કન્યાનો ઉલ્લેખ થયો નહોતો.
1.130.2
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका ।
गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ ॥ १.१३०.२ ॥
વૈશ્યાનો પુત્ર યુયુત્સુ, અને સોથી વધુ એક કન્યા; ગાંધારરાજની પુત્રીને સો પુત્રોવાળી કહેવામાં આવી, હે નિષ્પાપ.
1.130.3
उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा ।
कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां त्वं तु ब्रवीषि मे ॥ १.१३०.३ ॥
અમિત તેજસ્વી મહર્ષિ વ્યાસે આ રીતે કહ્યું હતું; તો હે ભગવન્, હવે તમે મને પુત્રી વિશે કેમ કહો છો?
1.130.4
यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा ।
न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन ॥ १.१३०.४ ॥
જો તે મહર્ષિએ માંસપિંડના સો ભાગ કર્યા હોય, તો સુબલની પુત્રી ફરી કોઈ રીતે સંતાન નહીં આપે?
1.130.5
कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे ।
यथावदिह विप्रर्षे परं मेऽत्र कुतूहलम् ॥ १.१३०.५ ॥
તો તેનો જન્મ, દુઃશલાનો, કેવી રીતે થયો? હે વિપ્ર ઋષિ, અહીં મને યથાવત્ કહો; આ બાબતમાં મને ઘણું કુતૂહલ છે.
1.130.6
साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते ।
तां मांसपेशीं भगवान्स्वयमेव महातपाः ॥ १.१३०.६ ॥
આ પ્રશ્ન સારી રીતે પૂછાયો છે, હે પાંડવ; તે માંસપિંડને મહાતપસ્વી ભગવાને જ કેવી રીતે ઘડ્યો, તે હું તને કહું છું.
1.130.7
शीताभिरद्भिरासिच्य भागं भागमकल्पयत् ।
यो यथा कल्पितो भागस्तंत धात्र्या तथा नृप ॥ १.१३०.७ ॥
ઠંડું પાણી છાંટીને તેમણે દરેક ભાગ અલગ અલગ તૈયાર કર્યો. હે રાજન, ધાત્રીએ જે રીતે તે ભાગ રચ્યો હતો, તે જ રીતે.
1.130.8
घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता ॥ १.१३०.८ ॥
ઘીથી ભરેલા કુંડોમાં ત્યારે તેમણે એક-એક મૂક્યું. આ દરમિયાન સાધ્વી ગાંધારી, જે દૃઢવ્રતા હતી.
1.130.9
दुहितुः स्नेहसंयोगमनुध्याय वराङ्गना ।
नाब्रवीत्तमृषिं किंचिद्गौरवाच्च यशस्विनी।
मनसा चिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम ॥ १.१३०.९ ॥
પુત્રીના સ્નેહસંબંધનો વિચાર કરીને તે શ્રેષ્ઠ નારી, યશસ્વિની, આદરને કારણે તે ઋષિને કંઈ બોલી નહીં. દેવીએ મનમાં વિચાર્યું કે આ મારા સો પુત્રો થશે.
1.130.10
भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः ।
ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि ॥ १.१३०.१० ॥
આ થશે, એમાં શંકા નથી; મુનિ અન્યથા કહેતા નથી. મારી એક પુત્રી હોય તો એ મારો પરમ સંતોષ હશે.
1.130.11
एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी ।
ततो दौहित्रजाल्लोकादबाह्योऽसौ पतिर्मम ॥ १.१३०.११ ॥
સોથી વધુ, એક બાળકી નાની હશે. ત્યારે દૌહિત્રથી જન્મેલા લોકમાંથી આ મારા પતિ બહાર નહીં રહે.
1.130.12
अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत् ।
यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका ॥ १.१३०.१२ ॥
સ્ત્રીઓનો પ્રેમ, જમાઈથી જન્મેલો પ્રેમ જ વધુ હોય છે. જો મારી પણ એક પુત્રી સોથી વધુ હોય.
1.130.13
कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता ।
यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाऽप्यथवा हुतम् ॥ १.१३०.१३ ॥
જો મેં સાચું તપ કર્યું હોય, દાન આપ્યું હોય અથવા હવન કર્યો હોય, તો પુત્રો અને પુત્રીના પુત્રોથી ઘેરાયેલી હું કૃતકૃત્ય થઈશ.
1.130.14
गुरवस्तोषिता वापि तथाऽस्तु दुहिता मम ।
एतस्मिन्नेव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम् ॥ १.१३०.१४ ॥
ગુરુજનો પ્રસન્ન થયા હોય, તો મારી પુત્રી પણ તેવી જ થાઓ. એ જ સમયે કૃષ્ણદ્વૈપાયન પોતે આવ્યા.
1.130.15
व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः ।
गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना ॥ १.१३०.१५ ॥
ત્યારે ભગવાન, ઋષિશ્રેષ્ઠે તે માંસપિંડ વહેંચ્યો. મહાત્મા કુંડો ગણતા હતા, સો પૂર્ણ થતાં.
1.130.16
अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल ।
गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम् ॥ १.१३०.१६ ॥
ત્યારે ડાબા હાથમાં બીજો ટુકડો બન્યો. સો ભાગો ગણીને પૂર્ણ કરી, તેમણે સૌબલી (ગાંધારી)ને કહ્યું.
1.130.17
पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता ।
दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः ॥ १.१३०.१७ ॥
આ સો પુત્રોની પૂર્ણતા છે; મારું વચન ખોટું કહેવાયું નથી. દૈવયોગથી સોથી વધુ એક ભાગ બાકી રહ્યો છે.
1.130.18
एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता ।
ततोऽन्यं घृतकुम्भं च समानाय्य महातपाः ॥ १.१३०.१८ ॥
આ તારી સૌભાગ્યવતી પુત્રી થશે, જેમ તેં ઇચ્છ્યું છે. પછી મહાતપસ્વીએ બીજો ઘીનો ઘડો મંગાવ્યો.
1.130.19
तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः ।
संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी ॥ १.१३०.१९ ॥
તપોધન મુનિએ ત્યાં કન્યાભાગ પણ તેમાં નાખ્યો. સમય જતાં જન્મેલી તે સૌમાં સૌથી નાની હતી.
1.130.20
ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत ।
ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १.१३०.२० ॥
હે રાજન, હે ભારત, દુઃશલાના જન્મનો વૃત્તાંત તમને આ રીતે કહેવાયો. હે રાજેન્દ્ર, હે નિષ્પાપ, કહો, હવે શું વર્ણવું?