மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.130.1
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामादितः कथितं त्वया ।
ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता ॥ १.१३०.१ ॥
திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்களைப் பற்றி ஆரம்பத்திலிருந்தே நீர் கூறினீர்; முனிவரின் அருளால் நூறு பேர்; ஆனால் ஒரு மகள் பற்றி குறிப்பிடப்படவில்லை.
1.130.2
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका ।
गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ ॥ १.१३०.२ ॥
வைசிய மகன் யுயுத்சு, மேலும் நூற்றுக்கும் மேலான ஒரு மகள்; காந்தார அரசன் மகள் நூறு புதல்வர்களுடையவள் என்று கூறப்பட்டது, ஓ பாவமற்றவரே.
1.130.3
उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा ।
कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां त्वं तु ब्रवीषि मे ॥ १.१३०.३ ॥
அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட அந்த மகரிஷி வியாசரால் இவ்வாறு கூறப்பட்டது; அப்படியானால், ஓ பகவானே, இப்போது நீர் ஏன் எனக்கு ஒரு மகளைப் பற்றிச் சொல்கிறீர்?
1.130.4
यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा ।
न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन ॥ १.१३०.४ ॥
அந்த மகரிஷி சதைப் பிண்டத்தை நூறு பகுதிகளாகப் பிரித்திருந்தால், சுபலனின் மகள் மீண்டும் எவ்வகையிலும் குழந்தை பெறமாட்டாளோ?
1.130.5
कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे ।
यथावदिह विप्रर्षे परं मेऽत्र कुतूहलम् ॥ १.१३०.५ ॥
அப்படியானால் அவளுடைய பிறப்பு, துச்சலையினுடையது, எப்படி நடந்தது? ஓ பிராமண முனிவரே, இங்கு எனக்கு முறையாகச் சொல்லுங்கள்; இதில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம்.
1.130.6
साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते ।
तां मांसपेशीं भगवान्स्वयमेव महातपाः ॥ १.१३०.६ ॥
இந்தக் கேள்வி நன்றாகவே கேட்கப்பட்டது, ஓ பாண்டவனே; அந்த சதைப் பிண்டத்தை மகா தபஸ்வியான பகவானே தானே செய்த முறையை உனக்குச் சொல்கிறேன்.
1.130.7
शीताभिरद्भिरासिच्य भागं भागमकल्पयत् ।
यो यथा कल्पितो भागस्तंत धात्र्या तथा नृप ॥ १.१३०.७ ॥
குளிர்ந்த நீரைத் தெளித்து அவர் ஒவ்வொரு பகுதியையும் தனித்தனியாக அமைத்தார். அரசே, அந்தப் பகுதி செவிலித்தாயால் எப்படி அமைக்கப்பட்டதோ அப்படியே.
1.130.8
घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता ॥ १.१३०.८ ॥
நெய் நிறைந்த குண்டங்களில் அப்போது அவர் ஒவ்வொன்றாக வைத்தார். அதே நேரத்தில், உறுதியான விரதம் கொண்ட நல்லொழுக்கமுள்ள காந்தாரி.
1.130.9
दुहितुः स्नेहसंयोगमनुध्याय वराङ्गना ।
नाब्रवीत्तमृषिं किंचिद्गौरवाच्च यशस्विनी।
मनसा चिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम ॥ १.१३०.९ ॥
மகளின் பாசப்பிணைப்பை நினைத்து அந்த உயர்ந்த பெண், புகழ்மிக்கவள், மரியாதை காரணமாக அந்த முனிவரிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. தேவி மனதில் நினைத்தாள், இவை என் நூறு புதல்வர்கள் ஆவர் என்று.
1.130.10
भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः ।
ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि ॥ १.१३०.१० ॥
இது நடக்கும், ஐயமில்லை; முனிவர் பொய் சொல்லமாட்டார். என் மகள் ஒருத்தி இருந்தால் அதுவே எனக்கு மிகுந்த திருப்தி.
1.130.11
एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी ।
ततो दौहित्रजाल्लोकादबाह्योऽसौ पतिर्मम ॥ १.१३०.११ ॥
நூறுக்கு மேல் ஒரு பெண் குழந்தை பிறப்பாள், அவள் இளையவளாக இருப்பாள். அப்போது பேரனால் உருவான உலகிலிருந்து இவன் என் கணவன் விலக்கப்பட மாட்டான்.
1.130.12
अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत् ।
यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका ॥ १.१३०.१२ ॥
பெண்களின் அன்பு, மருமகனால் உண்டாகும் அன்பே மிகுதியாகும். என்னிடமும் ஒரு மகள் நூறுக்கு மேல் இருந்தால்.
1.130.13
कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता ।
यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाऽप्यथवा हुतम् ॥ १.१३०.१३ ॥
நான் உண்மையாக தவம் செய்திருந்தால், தானம் அளித்திருந்தால் அல்லது ஹோமம் செய்திருந்தால், மகன்களாலும் மகளின் மகன்களாலும் சூழப்பட்டு நான் கடமை நிறைவேறியவளாவேன்.
1.130.14
गुरवस्तोषिता वापि तथाऽस्तु दुहिता मम ।
एतस्मिन्नेव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम् ॥ १.१३०.१४ ॥
ஆசான்கள் மகிழ்ந்திருந்தால், என் மகளும் அவ்வாறே ஆகட்டும். அந்த வேளையில் கிருஷ்ண த்வைபாயனரே தாமாக வந்தார்.
1.130.15
व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः ।
गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना ॥ १.१३०.१५ ॥
அப்போது பகவான், முனிவர்களில் சிறந்தவர், அந்தப் பிண்டத்தைப் பகிர்ந்தார். மகாத்மா குடங்களை எண்ணிக்கொண்டிருக்க, நூறு நிறைவடைந்தபோது.
1.130.16
अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल ।
गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम् ॥ १.१३०.१६ ॥
அப்போது இடது கையில் இன்னொரு துண்டு உண்டானது. நூறு பங்குகளைக் கணக்கிட்டு முழுமையாக்கி, அவர் சௌபலியிடம் (காந்தாரியிடம்) கூறினார்.
1.130.17
पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता ।
दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः ॥ १.१३०.१७ ॥
இது நூறு மகன்களின் நிறைவு; என் சொல் பொய்யாகக் கூறப்படவில்லை. தெய்வ யோகத்தால் நூறுக்கு மேல் ஒரு பங்கு எஞ்சியுள்ளது.
1.130.18
एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता ।
ततोऽन्यं घृतकुम्भं च समानाय्य महातपाः ॥ १.१३०.१८ ॥
இவள் உன் மகிழ்ச்சிக்குரிய மகளாக, நீ விரும்பியபடியே இருப்பாள். பின்னர் மகாதபசி மற்றொரு நெய்க் குடத்தைக் கொண்டுவந்தார்.
1.130.19
तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः ।
संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी ॥ १.१३०.१९ ॥
தவத்தைச் செல்வமாகக் கொண்ட அந்த முனிவர் அங்கே கன்யாபாகத்தையும் அதில் சேர்த்தார்; காலக்கிரமத்தில் பிறந்தவள் அனைவரிலும் இளையவளாக இருந்தாள்.
1.130.20
ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत ।
ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १.१३०.२० ॥
அரசே, பாரத வம்சத்தவரே, துச்சளையின் பிறப்பு இவ்வாறு உமக்கு சொல்லப்பட்டது. அரசர்களின் தலைவரே, பாவமற்றவரே, சொல்லுங்கள், இன்னும் என்ன சொல்லட்டும்?