Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.130

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

1.130.1

धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामादितः कथितं त्वया ।
ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता ॥ १.१३०.१ ॥

ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ କଥା ଆପଣ ଆରମ୍ଭରୁ କହିଲେ; ଋଷିଙ୍କ କୃପାରେ ଶହେ; କିନ୍ତୁ କନ୍ୟାର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନଥିଲା।

1.130.2

वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका ।
गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ ॥ १.१३०.२ ॥

ବୈଶ୍ୟାପୁତ୍ର ଯୁଯୁତ୍ସୁ, ଏବଂ ଶହରୁ ଅଧିକ ଏକ କନ୍ୟା; ଗାନ୍ଧାରରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ଶହେ ପୁତ୍ରବତୀ କୁହାଯାଇଥିଲା, ହେ ନିଷ୍ପାପ।

1.130.3

उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा ।
कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां त्वं तु ब्रवीषि मे ॥ १.१३०.३ ॥

ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ମହର୍ଷି ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କୁହାଯାଇଥିଲା; ତେବେ ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣ ବର୍ତ୍ତମାନ କାହିଁକି ମୋତେ କନ୍ୟା ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି?

1.130.4

यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा ।
न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन ॥ १.१३०.४ ॥

ଯଦି ସେହି ମହର୍ଷି ମାଂସପିଣ୍ଡକୁ ଶହେ ଭାଗ କରିଥିଲେ, ତେବେ ସୁବଳଙ୍କ କନ୍ୟା ପୁଣି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ କରିବେ ନାହିଁ କି?

1.130.5

कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे ।
यथावदिह विप्रर्षे परं मेऽत्र कुतूहलम् ॥ १.१३०.५ ॥

ତେବେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ, ଦୁଃଶଳାର, କିପରି ହେଲା? ହେ ବିପ୍ରଋଷି, ଏଠାରେ ମୋତେ ଯଥାଯଥ କହନ୍ତୁ; ଏଥିରେ ମୋର ଅତ୍ୟଧିକ କୌତୁହଳ ଅଛି।

1.130.6

साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते ।
तां मांसपेशीं भगवान्स्वयमेव महातपाः ॥ १.१३०.६ ॥

ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପଚରାଯାଇଛି, ହେ ପାଣ୍ଡବବଂଶୀୟ; ସେହି ମାଂସପିଣ୍ଡକୁ ମହାତପସ୍ୱୀ ଭଗବାନ ନିଜେ କିପରି ଗଢ଼ିଲେ, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି।

1.130.7

शीताभिरद्भिरासिच्य भागं भागमकल्पयत् ।
यो यथा कल्पितो भागस्तंत धात्र्या तथा नृप ॥ १.१३०.७ ॥

ଶୀତଳ ଜଳ ସିଞ୍ôଚି ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗକୁ ପୃଥକ ଭାବେ ଗଢ଼ିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଧାତ୍ରୀ ଯେପରି ସେଇ ଭାଗକୁ ଗଢ଼ିଥିଲା, ସେପରି ହିଁ।

1.130.8

घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता ॥ १.१३०.८ ॥

ଘିଅରେ ଭରା କୁଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକରେ ସେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ରଖିଲେ। ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସାଧ୍ବୀ ଗାନ୍ଧାରୀ, ଯିଏ ଦୃଢ଼ବ୍ରତା ଥିଲେ।

1.130.9

दुहितुः स्नेहसंयोगमनुध्याय वराङ्गना ।
नाब्रवीत्तमृषिं किंचिद्गौरवाच्च यशस्विनी।
मनसा चिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम ॥ १.१३०.९ ॥

କନ୍ୟାର ସ୍ନେହସଂଯୋଗ ଚିନ୍ତା କରି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀ, ଯଶସ୍ବିନୀ, ସମ୍ମାନ ହେତୁ ସେହି ଋଷିଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ। ଦେବୀ ମନରେ ଭାବିଲେ ଯେ ଏମାନେ ମୋର ଶହେ ପୁତ୍ର ହେବେ।

1.130.10

भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः ।
ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि ॥ १.१३०.१० ॥

ଏହା ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ମୁନି ଅନ୍ୟଥା କହନ୍ତି ନାହିଁ। ମୋର ଯଦି ଗୋଟିଏ କନ୍ୟା ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ମୋର ପରମ ସନ୍ତୋଷ ହେବ।

1.130.11

एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी ।
ततो दौहित्रजाल्लोकादबाह्योऽसौ पतिर्मम ॥ १.१३०.११ ॥

ଶହରୁ ଅଧିକ, ଗୋଟିଏ ବାଳିକା ସାନ ହେବ। ତା'ପରେ ଦୌହିତ୍ରରୁ ଜାତ ଲୋକରୁ ଏହି ମୋର ପତି ବାହାରେ ରହିବେ ନାହିଁ।

1.130.12

अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत् ।
यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका ॥ १.१३०.१२ ॥

ନାରୀମାନଙ୍କର ପ୍ରୀତି, ଜାମାତାରୁ ଜାତ ପ୍ରୀତି ଅଧିକ ହୁଏ। ମୋର ମଧ୍ୟ ଯଦି ଗୋଟିଏ କନ୍ୟା ଶହରୁ ଅଧିକ ହୁଏ।

1.130.13

कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता ।
यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाऽप्यथवा हुतम् ॥ १.१३०.१३ ॥

ଯଦି ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ତପସ୍ୟା କରିଛି, ଦାନ ଦେଇଛି ବା ହୋମ କରିଛି, ତେବେ ପୁତ୍ର ଓ ଝିଅର ପୁଅମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ମୁଁ କୃତକୃତ୍ୟା ହେବି।

1.130.14

गुरवस्तोषिता वापि तथाऽस्तु दुहिता मम ।
एतस्मिन्नेव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम् ॥ १.१३०.१४ ॥

ଗୁରୁଜନମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ, ମୋ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଉ। ସେହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ନିଜେ ଆସିଲେ।

1.130.15

व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः ।
गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना ॥ १.१३०.१५ ॥

ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ, ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି ମାଂସପିଣ୍ଡକୁ ବିଭାଜନ କଲେ। ମହାତ୍ମା କୁଣ୍ଡଗୁଡିକୁ ଗଣୁଥିଲେ, ଶହେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାବେଳେ।

1.130.16

अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल ।
गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम् ॥ १.१३०.१६ ॥

ସେତେବେଳେ ବାମ ହାତରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଖଣ୍ଡ ହେଲା। ଶହେ ଅଂଶ ଗଣି ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ସେ ସୌବଳୀ (ଗାନ୍ଧାରୀ)ଙ୍କୁ କହିଲେ।

1.130.17

पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता ।
दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः ॥ १.१३०.१७ ॥

ଏହା ଶହେ ପୁତ୍ରଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣତା; ମୋ ବାଣୀ ମିଥ୍ୟା କୁହାଯାଇ ନାହିଁ। ଦୈବଯୋଗରୁ ଶହରୁ ଅଧିକ ଏକ ଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି।

1.130.18

एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता ।
ततोऽन्यं घृतकुम्भं च समानाय्य महातपाः ॥ १.१३०.१८ ॥

ଏ ତୁମ ସୌଭାଗ୍ୟବତୀ ଝିଅ ହେବ, ଯେପରି ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରିଛ। ତା'ପରେ ମହାତପସ୍ବୀ ଆଉ ଏକ ଘିଅର କୁମ୍ଭ ଆଣିଲେ।

1.130.19

तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः ।
संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी ॥ १.१३०.१९ ॥

ତପୋଧନ ମୁନି ସେଠାରେ କନ୍ୟାଭାଗ ମଧ୍ୟ ତା'ରେ ପକାଇଲେ। ସମୟରେ ଜନ୍ମିତ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।

1.130.20

ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत ।
ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १.१३०.२० ॥

ହେ ରାଜନ୍, ହେ ଭରତ, ଦୁଃଶଳାଙ୍କ ଜନ୍ମବୃତ୍ତାନ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହିପରି କୁହାଗଲା। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହେ ନିଷ୍ପାପ, କୁହନ୍ତୁ, ଆଉ କ'ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି?