മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.130.1
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामादितः कथितं त्वया ।
ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता ॥ १.१३०.१ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് അങ്ങ് ആദ്യം മുതൽ പറഞ്ഞു; മുനിയുടെ കൃപയാൽ നൂറുപേർ; പക്ഷേ മകളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
1.130.2
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका ।
गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ ॥ १.१३०.२ ॥
വൈശ്യസ്ത്രീയുടെ പുത്രൻ യുയുത്സു, നൂറിലധികം ഒരു മകളും; ഗാന്ധാരരാജാവിന്റെ മകൾ നൂറു പുത്രന്മാരുള്ളവളെന്ന് പറയപ്പെട്ടു, ഹേ നിഷ്കളങ്കാ.
1.130.3
उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा ।
कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां त्वं तु ब्रवीषि मे ॥ १.१३०.३ ॥
അളവറ്റ തേജസ്സുള്ള മഹർഷി വ്യാസൻ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്; അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഭഗവാനേ, ഇപ്പോൾ അങ്ങ് എന്നോട് മകളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?
1.130.4
यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा ।
न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन ॥ १.१३०.४ ॥
ആ മഹർഷി മാംസപിണ്ഡത്തെ നൂറു ഭാഗങ്ങളാക്കിയെങ്കിൽ, സുബലന്റെ മകൾ വീണ്ടും ഒരു വിധത്തിലും സന്തതിയെ പ്രസവിക്കില്ലേ?
1.130.5
कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे ।
यथावदिह विप्रर्षे परं मेऽत्र कुतूहलम् ॥ १.१३०.५ ॥
എന്നാൽ അവളുടെ ജന്മം, ദുഃശലയുടേത്, എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ഹേ ബ്രാഹ്മണ ഋഷേ, ഇവിടെ എനിക്ക് യഥാവിധി പറഞ്ഞുതരൂ; ഇക്കാര്യത്തിൽ എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.
1.130.6
साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते ।
तां मांसपेशीं भगवान्स्वयमेव महातपाः ॥ १.१३०.६ ॥
ഈ ചോദ്യം ശരിയായാണ് ചോദിക്കപ്പെട്ടത്, ഹേ പാണ്ഡവവംശജാ; ആ മാംസപിണ്ഡത്തെ മഹാതപസ്വിയായ ഭഗവാൻ തന്നെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തി എന്നു ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
1.130.7
शीताभिरद्भिरासिच्य भागं भागमकल्पयत् ।
यो यथा कल्पितो भागस्तंत धात्र्या तथा नृप ॥ १.१३०.७ ॥
തണുത്ത വെള്ളം തളിച്ച് അദ്ദേഹം ഓരോ ഭാഗവും വെവ്വേറെ ഒരുക്കി. രാജാവേ, ധാത്രി ആ ഭാഗം എങ്ങനെ ഒരുക്കിയോ അതുപോലെതന്നെ.
1.130.8
घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता ॥ १.१३०.८ ॥
നെയ്യ് നിറച്ച കുണ്ഡങ്ങളിൽ അപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഓരോന്നായി വെച്ചു. ഇതിനിടെ, ദൃഢവ്രതയായ സാധ്വിയായ ഗാന്ധാരി.
1.130.9
दुहितुः स्नेहसंयोगमनुध्याय वराङ्गना ।
नाब्रवीत्तमृषिं किंचिद्गौरवाच्च यशस्विनी।
मनसा चिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम ॥ १.१३०.९ ॥
മകളോടുള്ള സ്നേഹബന്ധം ഓർത്ത് ആ ശ്രേഷ്ഠയായ, യശസ്വിനിയായ സ്ത്രീ, ബഹുമാനം കാരണം ആ ഋഷിയോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ദേവി മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു, ഇത് എന്റെ നൂറു പുത്രന്മാരായിരിക്കും എന്ന്.
1.130.10
भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः ।
ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि ॥ १.१३०.१० ॥
ഇത് സംഭവിക്കും, സംശയമില്ല; മുനി മറ്റൊന്നും പറയില്ല. എനിക്കൊരു മകളുണ്ടായാൽ അതെനിക്ക് പരമ സന്തോഷമാകും.
1.130.11
एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी ।
ततो दौहित्रजाल्लोकादबाह्योऽसौ पतिर्मम ॥ १.१३०.११ ॥
നൂറിലധികം വരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി, ഇളയവളായിരിക്കും. അപ്പോൾ ദൗഹിത്രനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ലോകത്തുനിന്ന് ഇദ്ദേഹം എന്റെ ഭർത്താവ് പുറത്താകില്ല.
1.130.12
अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत् ।
यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका ॥ १.१३०.१२ ॥
സ്ത്രീകളുടെ സ്നേഹം മരുമകനിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്നതാണ് കൂടുതൽ. എനിക്കും ഒരു മകൾ നൂറിലധികം ഉണ്ടായാൽ.
1.130.13
कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता ।
यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाऽप्यथवा हुतम् ॥ १.१३०.१३ ॥
ഞാൻ സത്യമായി തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ദാനം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഹോമം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പുത്രന്മാരാലും മകളുടെ പുത്രന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് ഞാൻ കൃതകൃത്യയാകും.
1.130.14
गुरवस्तोषिता वापि तथाऽस्तु दुहिता मम ।
एतस्मिन्नेव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम् ॥ १.१३०.१४ ॥
ഗുരുക്കന്മാർ പ്രസാദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എന്റെ മകളും അങ്ങനെയാകട്ടെ. ആ സമയത്തുതന്നെ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ സ്വയം എത്തി.
1.130.15
व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः ।
गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना ॥ १.१३०.१५ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാനായ ഋഷിശ്രേഷ്ഠൻ ആ മാംസപിണ്ഡത്തെ വിഭജിച്ചു. മഹാത്മാവ് കുണ്ഡങ്ങളെ എണ്ണുമ്പോൾ, നൂറ് പൂർത്തിയായപ്പോൾ.
1.130.16
अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल ।
गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम् ॥ १.१३०.१६ ॥
അപ്പോൾ ഇടതു കൈയിൽ മറ്റൊരു ഖണ്ഡം ഉണ്ടായി. നൂറ് ഭാഗങ്ങൾ പൂർണമായി എണ്ണി, അദ്ദേഹം സൗബലിയോട് (ഗാന്ധാരിയോട്) പറഞ്ഞു.
1.130.17
पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता ।
दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः ॥ १.१३०.१७ ॥
ഇത് നൂറ് പുത്രന്മാരുടെ പൂർത്തിയാണ്; എന്റെ വാക്ക് വ്യാജമായി പറഞ്ഞതല്ല. ദൈവയോഗത്താൽ നൂറിനുമപ്പുറം ഒരു ഭാഗം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.130.18
एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता ।
ततोऽन्यं घृतकुम्भं च समानाय्य महातपाः ॥ १.१३०.१८ ॥
ഇവൾ നിന്റെ സൗഭാഗ്യവതിയായ മകളാകും, നീ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ. പിന്നെ മഹാതപസ്വി മറ്റൊരു നെയ്ക്കുടം കൊണ്ടുവന്നു.
1.130.19
तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः ।
संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी ॥ १.१३०.१९ ॥
തപോധനനായ ആ മുനി അവിടെ കന്യാഭാഗവും അതിൽ ഇട്ടു. കാലക്രമത്തിൽ ജനിച്ച അവൾ എല്ലാവരിലും ഇളയവളായിരുന്നു.
1.130.20
ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत ।
ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १.१३०.२० ॥
രാജാവേ, ഭാരതാ, ദുഃശലയുടെ ജന്മവൃത്താന്തം നിങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. രാജേന്ദ്രാ, പാപരഹിതാ, പറയൂ, ഇനി എന്താണ് വിവരിക്കേണ്ടത്?