Mahābhārata · Adhyāya 1.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.130.1
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामादितः कथितं त्वया ।
ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता ॥ १.१३०.१ ॥
Du hast von Anfang an die Söhne Dhṛtarāṣṭras erzählt: durch die Gnade des Weisen hundert; doch eine Tochter wurde nicht erwähnt.
1.130.2
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका ।
गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ ॥ १.१३०.२ ॥
Yuyutsu, der Sohn einer Vaiśya-Frau, und eine Tochter über die Hundert hinaus; die Tochter des Königs von Gāndhāra wurde Mutter von hundert Söhnen genannt, o Makelloser.
1.130.3
उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा ।
कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां त्वं तु ब्रवीषि मे ॥ १.१३०.३ ॥
So wurde es vom großen Weisen Vyāsa, von unermesslichem Glanz, gesagt; wie also sprichst du nun, o Ehrwürdiger, zu mir von einer Tochter?
1.130.4
यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा ।
न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन ॥ १.१३०.४ ॥
Wenn jener große Weise den Fleischklumpen in hundert Teile gemacht hat, wird dann Subalas Tochter auf irgendeine Weise wieder Nachkommen gebären?
1.130.5
कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे ।
यथावदिह विप्रर्षे परं मेऽत्र कुतूहलम् ॥ १.१३०.५ ॥
Wie kam nun ihre Geburt, die Duḥśalās, zustande? Sag es mir hier genau, o brahmanischer Weiser; diese Sache erfüllt mich mit großer Neugier.
1.130.6
साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते ।
तां मांसपेशीं भगवान्स्वयमेव महातपाः ॥ १.१३०.६ ॥
Gut gefragt ist diese Frage, o Nachkomme Pāṇḍus; ich will dir sagen, wie jener Fleischklumpen vom ehrwürdigen, großasketischen Herrn selbst geformt wurde.
1.130.7
शीताभिरद्भिरासिच्य भागं भागमकल्पयत् ।
यो यथा कल्पितो भागस्तंत धात्र्या तथा नृप ॥ १.१३०.७ ॥
Er besprengte sie mit kühlem Wasser und ordnete jeden Teil einzeln, o König, so wie die Amme jenen Teil geordnet hatte.
1.130.8
घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता ॥ १.१३०.८ ॥
Dann legte er jede einzelne in die mit Ghee gefüllten Krüge. Inzwischen die tugendhafte Gāndhārī, standhaft in ihren Gelübden,
1.130.9
दुहितुः स्नेहसंयोगमनुध्याय वराङ्गना ।
नाब्रवीत्तमृषिं किंचिद्गौरवाच्च यशस्विनी।
मनसा चिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम ॥ १.१३०.९ ॥
In Gedanken an die Zuneigung zu ihrer Tochter sprach die vortreffliche, ruhmreiche Frau aus Ehrfurcht nichts zu dem Weisen. Die Göttin dachte bei sich: »Dies werden meine hundert Söhne sein.«
1.130.10
भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः ।
ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि ॥ १.१३०.१० ॥
So wird es sein, ohne Zweifel; der Weise spricht nicht anders. Wenn ich eine Tochter hätte, wäre das meine höchste Zufriedenheit.
1.130.11
एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी ।
ततो दौहित्रजाल्लोकादबाह्योऽसौ पतिर्मम ॥ १.१३०.११ ॥
Ein Mädchen, mehr als hundert, wird die jüngste sein. Dann wird dieser mein Gatte durch die aus dem Enkel hervorgegangene Welt nicht ausgeschlossen sein.
1.130.12
अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत् ।
यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका ॥ १.१३०.१२ ॥
Tatsächlich ist die Zuneigung der Frauen größer, wenn sie aus dem Schwiegersohn hervorgeht. Wenn auch ich eine Tochter hätte, mehr als hundert,
1.130.13
कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता ।
यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाऽप्यथवा हुतम् ॥ १.१३०.१३ ॥
Wenn ich wahrhaftig Askese geübt, Gaben gegeben oder geopfert habe, dann werde ich vollendet sein, umgeben von Söhnen und den Söhnen einer Tochter.
1.130.14
गुरवस्तोषिता वापि तथाऽस्तु दुहिता मम ।
एतस्मिन्नेव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम् ॥ १.१३०.१४ ॥
Mögen die verehrten Lehrer zufrieden gewesen sein, so sei es auch mit meiner Tochter. Genau in diesem Augenblick kam Kṛṣṇa Dvaipāyana selbst.
1.130.15
व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः ।
गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना ॥ १.१३०.१५ ॥
Da teilte der Erhabene, der beste der Weisen, den Fleischklumpen, während der großmütige die Krüge zählte, bis die Hundert vollständig war.
1.130.16
अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल ।
गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम् ॥ १.१३०.१६ ॥
Da entstand in der linken Hand ein weiterer Teil. Nachdem er die hundert Teile vollständig gezählt hatte, sprach er zu Saubalī (Gāndhārī).
1.130.17
पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता ।
दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः ॥ १.१३०.१७ ॥
Dies ist die Vollendung der hundert Söhne; mein Wort wurde nicht falsch gesprochen. Durch das Wirken des Schicksals bleibt ein Teil über die Hundert hinaus.
1.130.18
एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता ।
ततोऽन्यं घृतकुम्भं च समानाय्य महातपाः ॥ १.१३०.१८ ॥
Dies wird deine glückliche Tochter sein, wie du es ersehnt hast. Dann ließ der große Asket einen weiteren Krug Butterschmalz holen,
1.130.19
तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः ।
संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी ॥ १.१३०.१९ ॥
Der Weise, dessen Reichtum die Askese ist, warf dort auch den Anteil der Jungfrau hinein; zur rechten Zeit geboren, war sie die jüngste von allen.
1.130.20
ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत ।
ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १.१३०.२० ॥
So ist dir die Geburt Duḥśalās erzählt worden, o König, o Nachkomme Bharatas. O Herr der Könige, o Makelloser, sprich: Was soll ich dir weiter erzählen?