మహాభారతం · అధ్యాయం 1.130
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.130.1
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामादितः कथितं त्वया ।
ऋषेः प्रसादात्तु शतं न च कन्या प्रकीर्तिता ॥ १.१३०.१ ॥
ధృతరాష్ట్రుని పుత్రుల గురించి మీరు మొదటి నుండి చెప్పారు; ఋషి అనుగ్రహంతో నూరుగురు; కానీ కుమార్తె గురించి చెప్పలేదు.
1.130.2
वैश्यापुत्रो युयुत्सुश्च कन्या चैका शताधिका ।
गान्धारराजदुहिता शतपुत्रेति चानघ ॥ १.१३०.२ ॥
వైశ్య పుత్రుడు యుయుత్సుడు, నూరుకు మించిన ఒక కుమార్తె; గాంధార రాజ కుమార్తెకు నూరు పుత్రులని చెప్పబడింది, ఓ పాపరహితుడా.
1.130.3
उक्ता महर्षिणा तेन व्यासेनामिततेजसा ।
कथं त्विदानीं भगवन्कन्यां त्वं तु ब्रवीषि मे ॥ १.१३०.३ ॥
అపరిమిత తేజస్వి అయిన మహర్షి వ్యాసుడు అలా చెప్పాడు; మరి ఓ భగవంతుడా, ఇప్పుడు మీరు నాకు కుమార్తె గురించి ఎందుకు చెబుతున్నారు?
1.130.4
यदि भागशतं पेशी कृता तेन महर्षिणा ।
न प्रजास्यति चेद्भूयः सौबलेयी कथंचन ॥ १.१३०.४ ॥
ఆ మహర్షి మాంసపు ముద్దను నూరు భాగాలుగా చేసి ఉంటే, సుబలుని కుమార్తె మళ్లీ ఏ విధంగానూ సంతానం కనదా?
1.130.5
कथं तु संभवस्तस्या दुःशलाया वदस्व मे ।
यथावदिह विप्रर्षे परं मेऽत्र कुतूहलम् ॥ १.१३०.५ ॥
అయితే ఆమె జననం, దుఃశలా, ఎలా జరిగింది? ఓ బ్రాహ్మణ ఋషీ, ఇక్కడ నాకు యథావిధిగా చెప్పండి; ఈ విషయంలో నాకు గొప్ప కుతూహలం ఉంది.
1.130.6
साध्वयं प्रश्न उद्दिष्टः पाण्डवेय ब्रवीमि ते ।
तां मांसपेशीं भगवान्स्वयमेव महातपाः ॥ १.१३०.६ ॥
ఈ ప్రశ్న సముచితంగానే అడిగారు, ఓ పాండవ వంశీయుడా; ఆ మాంసపు ముద్దను మహా తపస్వి అయిన భగవానుడే స్వయంగా ఎలా చేశాడో నీకు చెబుతాను.
1.130.7
शीताभिरद्भिरासिच्य भागं भागमकल्पयत् ।
यो यथा कल्पितो भागस्तंत धात्र्या तथा नृप ॥ १.१३०.७ ॥
చల్లని నీటిని చిలకరించి ఆయన ఒక్కొక్క భాగాన్ని వేరుగా సిద్ధం చేశాడు. ఓ రాజా, ధాత్రి ఏ విధంగా ఆ భాగాన్ని అమర్చిందో అలాగే.
1.130.8
घृतपूर्णेषु कुण्डेषु एकैकं प्राक्षिपत्तदा ।
एतस्मिन्नन्तरे साध्वी गान्धारी सुदृढव्रता ॥ १.१३०.८ ॥
నెయ్యితో నిండిన కుండాలలో అప్పుడు ఆయన ఒక్కొక్కటిని ఉంచాడు. ఈ లోపు, దృఢవ్రతురాలైన సాధ్వి గాంధారి.
1.130.9
दुहितुः स्नेहसंयोगमनुध्याय वराङ्गना ।
नाब्रवीत्तमृषिं किंचिद्गौरवाच्च यशस्विनी।
मनसा चिन्तयद्देवी एतत्पुत्रशतं मम ॥ १.१३०.९ ॥
కుమార్తెపై ప్రేమానుబంధాన్ని భావించి ఆ శ్రేష్ఠ స్త్రీ, యశస్విని, గౌరవం వలన ఆ ఋషితో ఏమీ మాట్లాడలేదు. దేవి మనసులో ఇది నా నూరుగురు కుమారులు అని ఆలోచించింది.
1.130.10
भविष्यति न संदेहो न ब्रवीत्यन्यथा मुनिः ।
ममेयं परमा तुष्टिर्दुहिता मे भवेद्यदि ॥ १.१३०.१० ॥
ఇది జరుగుతుంది, సందేహం లేదు; ముని అన్యథా చెప్పడు. నాకు ఒక కుమార్తె ఉంటే అది నాకు పరమ సంతోషం.
1.130.11
एका शताधिका बाला भविष्यति कनीयसी ।
ततो दौहित्रजाल्लोकादबाह्योऽसौ पतिर्मम ॥ १.१३०.११ ॥
ఒక బాలిక, నూరు కంటే అధికంగా, చిన్నదిగా ఉంటుంది. అప్పుడు మనుమడి ద్వారా ఏర్పడే లోకం నుండి ఈయన నా భర్త బయటపడడు.
1.130.12
अधिका किल नारीणां प्रीतिर्जामातृजा भवेत् ।
यदि नाम ममापि स्याद्दुहितैका शताधिका ॥ १.१३०.१२ ॥
స్త్రీలకు ప్రేమ అధికంగా ఉంటుంది, అది అల్లుడి వల్ల కలిగే ప్రేమ. నాకూ ఒక కుమార్తె నూరు కంటే అధికంగా ఉంటే.
1.130.13
कृतकृत्या भवेयं वै पुत्रदौहित्रसंवृता ।
यदि सत्यं तपस्तप्तं दत्तं वाऽप्यथवा हुतम् ॥ १.१३०.१३ ॥
నేను నిజంగా తపస్సు చేసినా, దానం ఇచ్చినా, లేదా హోమం చేసినా, కుమారులతో మరియు కుమార్తె కుమారులతో చుట్టుముట్టబడి నేను కృతకృత్యురాలను అవుతాను.
1.130.14
गुरवस्तोषिता वापि तथाऽस्तु दुहिता मम ।
एतस्मिन्नेव काले तु कृष्णद्वैपायनः स्वयम् ॥ १.१३०.१४ ॥
గురువులు సంతోషించినట్లయితే, నా కుమార్తె కూడా అలాగే అగుగాక. ఆ సమయంలోనే కృష్ణద్వైపాయనుడు స్వయంగా వచ్చాడు.
1.130.15
व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः ।
गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना ॥ १.१३०.१५ ॥
అప్పుడు భగవంతుడు, మునులలో శ్రేష్ఠుడు ఆ మాంసపిండాన్ని విభజించాడు. మహాత్ముడు కుండలను లెక్కిస్తుండగా, నూరు పూర్తి అయినప్పుడు.
1.130.16
अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल ।
गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम् ॥ १.१३०.१६ ॥
అప్పుడు ఎడమ చేతిలో మరొక ముక్క ఏర్పడింది. వందల భాగాలను లెక్కించి పూర్తి చేసి, ఆయన సౌబలి (గాంధారి)తో చెప్పాడు.
1.130.17
पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता ।
दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः ॥ १.१३०.१७ ॥
ఇది నూరు కుమారుల పూర్తి; నా మాట అబద్ధంగా చెప్పబడలేదు. దైవయోగం వల్ల వందకు మించి ఒక భాగం మిగిలింది.
1.130.18
एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता ।
ततोऽन्यं घृतकुम्भं च समानाय्य महातपाः ॥ १.१३०.१८ ॥
ఇది నీ సౌభాగ్యవంతమైన కుమార్తె అవుతుంది, నువ్వు కోరినట్లుగా. తరువాత మహాతపస్వి మరొక నెయ్యి కుండను తెచ్చాడు.
1.130.19
तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः ।
संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी ॥ १.१३०.१९ ॥
తపోధనుడైన ఆ ముని అక్కడ కన్యాభాగాన్ని కూడా దానిలో వేశాడు. కాలక్రమంలో ఆమె జన్మించింది; అందరిలోకీ చిన్నది.
1.130.20
ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत ।
ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १.१३०.२० ॥
రాజా, భరతవంశీయుడా, దుఃశల జన్మ వృత్తాంతం ఇలా నీకు చెప్పబడింది. రాజేంద్రా, నిర్దోషీ, చెప్పు, ఇంకా ఏమి వివరించాలి?