Mahābhārata · Adhyāya 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
पाण्डोर्विदुर सर्वाणि प्रेतकार्याणि कारय ।
राजवद्राजसिंहस्य माद्र्याश्चैव विशेषतः ॥ १.१३६.१ ॥
Vidura, realiza todos los ritos fúnebres de Pāṇḍu, león entre los reyes, como corresponde a un rey, y especialmente los de Mādrī también.
1.136.2
पशून्वासांसि रत्नानि धनानि विविधानि च ।
पाण्डोः प्रयच्छ माद्र्याश्च येभ्यो यावच्च वाञ्छितम् ॥ १.१३६.२ ॥
Da ganado, vestidos, joyas y diversas riquezas a Pāṇḍu y a Mādrī, y a quienes, tanto como se desee.
1.136.3
यथा च कुन्ती सत्कारं कुर्यान्माद्र्यास्तथा कुरु ।
यथा न वायुर्नादित्यः पश्येतां तां सुसंवृताम् ॥ १.१३६.३ ॥
Honra a Mādrī como se honra a Kuntī; mantenla tan bien velada que ni el viento ni el sol puedan verla.
1.136.4
न शोच्यः पाण्डुरनघः प्रशस्यः स नराधिपः ।
यस्य पञ्च सुता वीरा जाताः सुरसुतोपमाः ॥ १.१३६.४ ॥
Pāṇḍu, el sin culpa, no es digno de lamento; es un señor de hombres digno de alabanza, cuyos cinco hijos heroicos, semejantes a hijos de dioses, nacieron.
1.136.5
विदुरस्तं तथेत्युक्त्वा भीष्मेण सह भारत ।
पाण्डुं संस्कारयामास देशे परमपूजिते ॥ १.१३६.५ ॥
Oh Bhārata, Vidura, diciendo "así sea", junto con Bhīṣma hizo cremar a Pāṇḍu en un lugar muy venerado.
1.136.6
ततस्तु नगरात्तूर्णमाज्यगन्धपुरस्कृताः ।
निर्हृताः पावका दीप्ताः पाण्डो राजन्पुरोहितैः ॥ १.१३६.६ ॥
Entonces, oh rey, precedidos por el aroma de la mantequilla clarificada, los fuegos sagrados ardientes fueron llevados rápidamente fuera de la ciudad para Pāṇḍu por los sacerdotes domésticos.
1.136.7
अथैनामार्तवैः पुष्पैर्गन्धैश्च विविधैर्वरैः ।
शिबिकां तामलङ्कृत्य वाससाऽऽच्छाद्य सर्वशः ॥ १.१३६.७ ॥
Entonces, habiendo adornado aquella litera con flores de temporada y diversos excelentes perfumes, la cubrieron por completo con tela.
1.136.8
तां तथा शोभितां माल्यैर्वासोभिश्च महाधनैः ।
अमात्या ज्ञातयश्चैनं सुहृदश्चोपतस्थिरे ॥ १.१३६.८ ॥
Adornada así con guirnaldas y costosísimas vestiduras, junto a la litera se presentaron los ministros, los parientes y los amigos.
1.136.9
नृसिंहं नरयुक्तेन परमालङ्कृतेन तम् ।
अवहन् यानमुख्येन सह माद्र्या सुसंवृतम् ॥ १.१३६.९ ॥
En el vehículo principal, tirado por hombres y espléndidamente adornado, llevaron al león entre los hombres (Pāṇḍu), bien cubierto, junto con Mādrī.
1.136.10
पाण्डुरेणातपत्रेण चामरव्यजनेन च ।
सर्ववादित्रनादैश्च समलञ्चक्रिरे ततः ॥ १.१३६.१० ॥
Entonces adornaron la comitiva con un parasol blanco, abanicos de cola de yak y el sonido de todos los instrumentos.
1.136.11
रत्नानि चाप्युपादाय बहूनि शतशो नराः ।
प्रददुः काङ्क्षमाणेभ्यः पाण्डोस्तस्यौर्ध्वदेहिके ॥ १.१३६.११ ॥
Cientos de hombres, tomando muchas joyas, las dieron a quienes las deseaban, para los ritos fúnebres de Pāṇḍu.
1.136.12
अथ च्छत्राणि शुभ्राणि चामराणि बृहन्ति च ।
आजह्रुः कौरवस्यार्थे वासांसि रुचिराणि च ॥ १.१३६.१२ ॥
Entonces se trajeron para el Kaurava sombrillas blancas, grandes abanicos de cola de yak y vestiduras finas.
1.136.13
याजकैः शुक्लवासोभिर्हूयमाना हुताशनाः ।
अगच्छन्नग्रतस्तस्य दीप्यमानाः स्वलङ्कृताः ॥ १.१३६.१३ ॥
Los fuegos sagrados, ofrecidos por sacerdotes vestidos de blanco, ardiendo y bien adornados, iban delante de él.
1.136.14
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव सहस्रशः ।
रुदन्तः शोकसंतप्ता अनुजग्मुर्नराधिपम् ॥ १.१३६.१४ ॥
Brahmanes, guerreros, comerciantes y siervos, por miles, llorando y atormentados por el dolor, seguían al señor de los hombres.
1.136.15
अयमस्मानपाहाय दुःखे चाधाय शाश्वते ।
कृत्वा चास्माननाथांश्च क्व यास्यति नराधिपः ॥ १.१३६.१५ ॥
¿Adónde irá este señor de los hombres, dejándonos en un dolor eterno y convirtiéndonos en huérfanos?
1.136.16
क्रोशन्तः पाण्डवाः सर्वे भीष्मो विदुर एव च ।
बाह्लीकः सोमदत्तश्च तथा भूरिश्रवा नृपः ॥ १.१३६.१६ ॥
Todos los Pāṇḍavas, lamentándose a gritos, con Bhīṣma, Vidura, Bāhlīka, Somadatta y el rey Bhūriśravas.
1.136.17
अन्योन्यं वै समाश्लिष्य अनुजग्मुः सहस्रशः ।
रमणीये वनोद्देशे गङ्गातीरे समे शुभे ॥ १.१३६.१७ ॥
Abrazándose unos a otros, lo seguían por miles, en una agradable región boscosa, en la orilla llana y auspiciosa del Gaṅgā.
1.136.18
न्यासयामासुरथं तां शिबिकां सत्यवादिनः ।
सभार्यस्य नृसिंहस्य पाण्डोरक्लिष्टकर्मणः ॥ १.१३६.१८ ॥
Los hombres veraces depositaron aquella litera en la que yacía Pāṇḍu, león entre los hombres, con sus esposas, cuyas acciones habían sido incansables.
1.136.19
ततस्तस्य शरीरं तु सर्वगन्धाधिवासितम् ।
शुचिकालीयकादिग्धं दिव्यचन्दनरूषितम् ॥ १.१३६.१९ ॥
Entonces su cuerpo, perfumado con todas las fragancias y untado con kālīyaka puro y otros ungüentos, fue ungido con sándalo divino.
1.136.20
पर्यषिञ्चञ्जलेनाशु शातकुम्भमयैर्घटैः ।
चन्दनेन च शुक्लेन सर्वतः समलेपयन् ॥ १.१३६.२० ॥
Rápidamente rociaron agua desde vasijas de oro y lo untaron por todas partes con sándalo blanco.
1.136.21
कालागुरुविमिश्रेण तथा तुङ्गरसेन च ।
अथैनं देशजैः शुक्लैर्वासोभिः समयोजयन् ॥ १.१३६.२१ ॥
Luego, con resina tuṅga mezclada con kālāguru, lo vistieron con prendas blancas de manufactura local.
1.136.22
संछन्नः स तु वासोभिर्जीवन्निव नराधिपः ।
शुशुभे स नव्याघ्रो महार्हशयनोचितः ॥ १.१३६.२२ ॥
Cubierto de vestiduras, el señor de los hombres resplandecía como si estuviera vivo; aquel tigre entre los hombres era digno de un lecho costoso.
1.136.23
हयमेधाग्निना सर्वे याजकाः सपुरोहिताः ।
वेदोक्तेन विधानेन क्रियांचक्रुः समन्त्रकम् ॥ १.१३६.२३ ॥
En el fuego del sacrificio del caballo, todos los sacerdotes oficiantes junto con los purohitas realizaron el rito con mantras, según lo prescrito por los Vedas.
1.136.24
याजकैरभ्यनुज्ञाते प्रेतकर्मण्यनिष्ठिते ।
घृतावसिक्तं राजानं सह माद्र्या स्वलङ्कृतम् ॥ १.१३६.२४ ॥
Con permiso de los sacerdotes oficiantes, sin haberse completado aún el rito fúnebre, el rey, rociado con mantequilla clarificada, fue ataviado junto con Mādrī.
1.136.25
तुङ्गपद्मकमिश्रेण चन्दनेन सुगन्धिना ।
सरलं देवदारुं च गुग्गुलं लाक्षया सह ॥ १.१३६.२५ ॥
Sándalo fragante mezclado con tuṅga y padmaka, sarala y devadāru, guggula, junto con laca.
1.136.26
हरिचन्दनकाष्ठैश्च हरिबेरैरुशीरकैः ।
अन्यैश्च विविधैर्गन्धैर्विधिना समदाहयन् ॥ १.१३६.२६ ॥
Con leños de sándalo rojo, raíces de haribera y vetiver, y otras diversas fragancias, los incineraron según el rito.
1.136.27
ततस्तयोः शरीरे द्वे दृष्ट्वा मोहवशं गता ।
हाहा पुत्रेति कौसल्या पपात सहसा भुवि ॥ १.१३६.२७ ॥
Entonces, al ver los dos cuerpos, dominada por el ofuscamiento, Kausalyā exclamó: «¡Ay, ay, hijo!» y de repente cayó al suelo.
1.136.28
तां प्रेक्ष्य पतितामार्तां पौरजानपदो जनः ।
रुरोद दुःखसंतप्तो राजभक्त्या कृपाऽन्वितः ॥ १.१३६.२८ ॥
Al verla caída y afligida, el pueblo de la ciudad y del campo, atormentado por el dolor, lloró, lleno de lealtad al rey y de compasión.
1.136.29
कुन्त्याश्चैवार्तनादेन सर्वाणि च विचुक्रुशुः ।
मानुषैः सह भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ १.१३६.२९ ॥
Con el grito angustiado de Kuntī, todos lloraron; también las criaturas nacidas en vientres animales lloraron junto con los hombres.
1.136.30
तथा भीष्मः शान्तनवो विदुरश्च महामतिः ।
सर्वशः कौरवाश्चैव प्राणदन्भृशदुःखिताः ॥ १.१३६.३० ॥
Asimismo, Bhīṣma, hijo de Śāntanu, y el sabio Vidura, y todos los Kuru, profundamente afligidos, se lamentaron.
1.136.31
ततो भीष्मोऽथ विदुरो राजा च सह पाण्डवैः ।
उदकं चक्रिरे तस्य सर्वाश्च कुरुयोषितः ॥ १.१३६.३१ ॥
Entonces Bhīṣma, Vidura y el rey, junto con los Pāṇḍavas, le ofrecieron agua, y todas las mujeres de los Kurus hicieron lo mismo.
1.136.32
चुक्रुशुः पाण्डवाः सर्वे भीष्मः शान्तनवस्तथा ।
विदुरो ज्ञातयश्चैव चक्रुश्चाप्युदकक्रियाः ॥ १.१३६.३२ ॥
Todos los Pāṇḍavas, Bhīṣma hijo de Śāntanu, Vidura y los parientes lloraron, y también realizaron los ritos de agua.
1.136.33
कृतोदकांस्तानादाय पाण्डवाञ्छोककर्शितान् ।
सर्वाः प्रकृतयो राजञ्शोचमाना न्यवारयन् ॥ १.१३६.३३ ॥
Llevándose a aquellos Pāṇḍavas, que habían completado la ofrenda de agua y estaban consumidos por el dolor, oh rey, todos los súbditos, lamentándose, los contuvieron.
1.136.34
यथैव पाण्डवा भूमौ सुषुपुः सह बान्धवैः ।
तथैव नागरा राजञ्शिश्यिरे ब्राह्मणादयः ॥ १.१३६.३४ ॥
Así como los Pāṇḍavas se tendieron en el suelo con sus parientes, así también, oh rey, se tendieron los habitantes de la ciudad, comenzando por los brahmanes.
1.136.35
तद्गतानन्दमस्वस्थमाकुमारमहृष्टवत् ।
बभूव पाण्डवैः सार्धं नगरं द्वादश क्षपाः ॥ १.१३६.३५ ॥
Aquella ciudad, cuya alegría había desaparecido, que estaba desasosegada, y donde hasta los niños parecían sin contento, permaneció con los Pāṇḍavas doce noches.