மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
पाण्डोर्विदुर सर्वाणि प्रेतकार्याणि कारय ।
राजवद्राजसिंहस्य माद्र्याश्चैव विशेषतः ॥ १.१३६.१ ॥
விதுரா, சிங்கம் போன்ற அரசன் பாண்டுவின் அனைத்து இறுதிச் சடங்குகளையும் அரசனுக்குரிய முறையில் செய்வாயாக; சிறப்பாக மாத்ரியின் சடங்குகளையும் செய்வாயாக.
1.136.2
पशून्वासांसि रत्नानि धनानि विविधानि च ।
पाण्डोः प्रयच्छ माद्र्याश्च येभ्यो यावच्च वाञ्छितम् ॥ १.१३६.२ ॥
பாண்டுவுக்கும் மாத்ரிக்கும் பசுக்கள், ஆடைகள், ரத்தினங்கள் மற்றும் பல்வேறு செல்வங்களைக் கொடு; யாருக்கு எவ்வளவு வேண்டுமோ அவ்வளவு கொடு.
1.136.3
यथा च कुन्ती सत्कारं कुर्यान्माद्र्यास्तथा कुरु ।
यथा न वायुर्नादित्यः पश्येतां तां सुसंवृताम् ॥ १.१३६.३ ॥
குந்திக்கு எவ்வாறு மரியாதை செய்யப்படுமோ, அவ்வாறே மாத்ரிக்கும் செய்; காற்றும் சூரியனும் அவளை நன்கு மூடப்பட்டவளாகக் காணாதபடி செய்.
1.136.4
न शोच्यः पाण्डुरनघः प्रशस्यः स नराधिपः ।
यस्य पञ्च सुता वीरा जाताः सुरसुतोपमाः ॥ १.१३६.४ ॥
குற்றமற்ற பாண்டு இரங்கத்தக்கவன் அல்லன்; அவன் புகழத்தக்க மன்னன். தேவர்களின் மகன்களைப் போன்ற ஐந்து வீரப் புதல்வர்கள் அவனுக்குப் பிறந்தனர்.
1.136.5
विदुरस्तं तथेत्युक्त्वा भीष्मेण सह भारत ।
पाण्डुं संस्कारयामास देशे परमपूजिते ॥ १.१३६.५ ॥
பரதனே, விதுரன் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி, பீஷ்மருடன் சேர்ந்து மிக்க மதிக்கப்படும் இடத்தில் பாண்டுவுக்கு இறுதிச் சடங்கு செய்வித்தான்.
1.136.6
ततस्तु नगरात्तूर्णमाज्यगन्धपुरस्कृताः ।
निर्हृताः पावका दीप्ताः पाण्डो राजन्पुरोहितैः ॥ १.१३६.६ ॥
பின்னர், அரசனே, நெய்யின் மணம் முன்னே செல்ல, ஒளிரும் அக்னிகள் புரோகிதர்களால் விரைவாக நகரிலிருந்து பாண்டுவுக்காக எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.
1.136.7
अथैनामार्तवैः पुष्पैर्गन्धैश्च विविधैर्वरैः ।
शिबिकां तामलङ्कृत्य वाससाऽऽच्छाद्य सर्वशः ॥ १.१३६.७ ॥
பின்னர் அந்த சிவிகையை பருவகால மலர்களாலும், பல்வேறு சிறந்த நறுமணங்களாலும் அலங்கரித்து, முழுவதும் துணியால் மூடினர்.
1.136.8
तां तथा शोभितां माल्यैर्वासोभिश्च महाधनैः ।
अमात्या ज्ञातयश्चैनं सुहृदश्चोपतस्थिरे ॥ १.१३६.८ ॥
மாலைகளாலும் மிக விலையுயர்ந்த துணிகளாலும் அவ்வாறு அழகுறுத்தப்பட்ட அந்த சிவிகையின் அருகில் அமைச்சர்களும் உறவினர்களும் நண்பர்களும் நின்றனர்.
1.136.9
नृसिंहं नरयुक्तेन परमालङ्कृतेन तम् ।
अवहन् यानमुख्येन सह माद्र्या सुसंवृतम् ॥ १.१३६.९ ॥
மனிதர்கள் இழுத்த மிக அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த வாகனத்தில், மாத்ரியுடன் நன்கு மூடப்பட்ட நரசிம்மனை (பாண்டுவை) அவர்கள் சுமந்து சென்றனர்.
1.136.10
पाण्डुरेणातपत्रेण चामरव्यजनेन च ।
सर्ववादित्रनादैश्च समलञ्चक्रिरे ततः ॥ १.१३६.१० ॥
பின்னர் வெண்குடையாலும், சாமரம் மற்றும் விசிறிகளாலும், எல்லா வாத்தியங்களின் ஒலியாலும் அவர்கள் ஊர்வலத்தை அலங்கரித்தனர்.
1.136.11
रत्नानि चाप्युपादाय बहूनि शतशो नराः ।
प्रददुः काङ्क्षमाणेभ्यः पाण्डोस्तस्यौर्ध्वदेहिके ॥ १.१३६.११ ॥
நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்கள் பல இரத்தினங்களை எடுத்து, பாண்டுவின் அந்த ஊர்த்வதைஹிக சடங்கிற்காக விரும்பியவர்களுக்குக் கொடுத்தனர்.
1.136.12
अथ च्छत्राणि शुभ्राणि चामराणि बृहन्ति च ।
आजह्रुः कौरवस्यार्थे वासांसि रुचिराणि च ॥ १.१३६.१२ ॥
பின்னர் கௌரவருக்காக வெண்குடைகளும், பெரிய சாமரங்களும், அழகிய துணிகளும் கொண்டுவரப்பட்டன.
1.136.13
याजकैः शुक्लवासोभिर्हूयमाना हुताशनाः ।
अगच्छन्नग्रतस्तस्य दीप्यमानाः स्वलङ्कृताः ॥ १.१३६.१३ ॥
வெண்ணிற ஆடை அணிந்த யாஜகர்களால் ஆகுதி அளிக்கப்பட்ட அக்னிகள், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு ஒளிர்ந்தபடி அவனுக்கு முன்னே சென்றன.
1.136.14
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव सहस्रशः ।
रुदन्तः शोकसंतप्ता अनुजग्मुर्नराधिपम् ॥ १.१३६.१४ ॥
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் ஆகியோர் ஆயிரக்கணக்கில் சோகத்தால் வருந்தி அழுதபடி அந்த மன்னனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
1.136.15
अयमस्मानपाहाय दुःखे चाधाय शाश्वते ।
कृत्वा चास्माननाथांश्च क्व यास्यति नराधिपः ॥ १.१३६.१५ ॥
இம்மன்னன் நம்மை விட்டுவிட்டு, நித்திய துயரத்தில் ஆழ்த்தி, நம்மை அநாதைகளாக்கி எங்கே செல்வான்?
1.136.16
क्रोशन्तः पाण्डवाः सर्वे भीष्मो विदुर एव च ।
बाह्लीकः सोमदत्तश्च तथा भूरिश्रवा नृपः ॥ १.१३६.१६ ॥
அழுதபடி அனைத்து பாண்டவர்களும், பீஷ்மரும், விதுரரும், பாஹ்லீகரும், சோமதத்தரும், அரசன் பூரிசிரவஸும்.
1.136.17
अन्योन्यं वै समाश्लिष्य अनुजग्मुः सहस्रशः ।
रमणीये वनोद्देशे गङ्गातीरे समे शुभे ॥ १.१३६.१७ ॥
ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு ஆயிரக்கணக்கில் பின்தொடர்ந்தனர்; இனிய வனப்பகுதியில், கங்கைக் கரையின் சமமான, சுபமான இடத்தில்.
1.136.18
न्यासयामासुरथं तां शिबिकां सत्यवादिनः ।
सभार्यस्य नृसिंहस्य पाण्डोरक्लिष्टकर्मणः ॥ १.१३६.१८ ॥
சத்தியவாதிகள் அந்த பல்லக்கை இறக்கி வைத்தனர்; அதில் மனைவியுடன் கூடிய நரசிம்மனான பாண்டு, சோர்வறியாத செயல்கள் கொண்டவன் இருந்தான்.
1.136.19
ततस्तस्य शरीरं तु सर्वगन्धाधिवासितम् ।
शुचिकालीयकादिग्धं दिव्यचन्दनरूषितम् ॥ १.१३६.१९ ॥
பின்னர் அவருடைய உடல், எல்லா நறுமணப் பொருட்களாலும் மணமூட்டப்பட்டு, தூய காலீயகம் முதலிய பூச்சுகளால் பூசப்பட்டு, தெய்வீகச் சந்தனத்தால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டது.
1.136.20
पर्यषिञ्चञ्जलेनाशु शातकुम्भमयैर्घटैः ।
चन्दनेन च शुक्लेन सर्वतः समलेपयन् ॥ १.१३६.२० ॥
அவர்கள் விரைவாகத் தங்கக் குடங்களால் நீரைத் தெளித்தனர்; வெண் சந்தனத்தால் எல்லாப் பக்கமும் நன்றாகப் பூசினர்.
1.136.21
कालागुरुविमिश्रेण तथा तुङ्गरसेन च ।
अथैनं देशजैः शुक्लैर्वासोभिः समयोजयन् ॥ १.१३६.२१ ॥
பின்னர் காலாகுரு கலந்த துங்கரசத்தாலும், அவரை உள்ளூர் வெண்ணிற ஆடைகளாலும் அணிவித்தனர்.
1.136.22
संछन्नः स तु वासोभिर्जीवन्निव नराधिपः ।
शुशुभे स नव्याघ्रो महार्हशयनोचितः ॥ १.१३६.२२ ॥
ஆடைகளால் மூடப்பட்டிருந்த அந்த மன்னன், உயிருடன் இருப்பது போல் ஒளிர்ந்தான்; அந்த மனிதர்களில் புலியான அவன், விலையுயர்ந்த படுக்கைக்குத் தகுந்தவன்.
1.136.23
हयमेधाग्निना सर्वे याजकाः सपुरोहिताः ।
वेदोक्तेन विधानेन क्रियांचक्रुः समन्त्रकम् ॥ १.१३६.२३ ॥
அஸ்வமேதத் தீயால் எல்லா யாஜகர்களும் புரோகிதர்களும் வேதத்தில் சொல்லப்பட்ட முறைப்படி மந்திரங்களுடன் கிரியையை நடத்தினர்.
1.136.24
याजकैरभ्यनुज्ञाते प्रेतकर्मण्यनिष्ठिते ।
घृतावसिक्तं राजानं सह माद्र्या स्वलङ्कृतम् ॥ १.१३६.२४ ॥
யாஜகர்களின் அனுமதி பெற்று, பிரேதகர்மம் இன்னும் முடியாதிருக்கையில், நெய் தெளிக்கப்பட்டு மாத்ரியுடன் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட அரசன்.
1.136.25
तुङ्गपद्मकमिश्रेण चन्दनेन सुगन्धिना ।
सरलं देवदारुं च गुग्गुलं लाक्षया सह ॥ १.१३६.२५ ॥
துங்க மற்றும் பத்மக கலந்த நறுமணமுள்ள சந்தனம், சரளம், தேவதாரு, குக்குலு, அரக்குடன்.
1.136.26
हरिचन्दनकाष्ठैश्च हरिबेरैरुशीरकैः ।
अन्यैश्च विविधैर्गन्धैर्विधिना समदाहयन् ॥ १.१३६.२६ ॥
செஞ்சந்தனக் கட்டைகள், ஹரிபேரம், வெட்டிவேர் மற்றும் பல்வேறு நறுமணப் பொருட்களுடன் முறைப்படி முழுவதுமாக எரித்தனர்.
1.136.27
ततस्तयोः शरीरे द्वे दृष्ट्वा मोहवशं गता ।
हाहा पुत्रेति कौसल्या पपात सहसा भुवि ॥ १.१३६.२७ ॥
பின்பு அவ்விருவரின் உடல்களைக் கண்ட மோகத்தில் ஆழ்ந்த கௌசல்யை, "ஐயோ! ஐயோ! மகனே!" என்று கூறியபடி திடீரென நிலத்தில் விழுந்தாள்.
1.136.28
तां प्रेक्ष्य पतितामार्तां पौरजानपदो जनः ।
रुरोद दुःखसंतप्तो राजभक्त्या कृपाऽन्वितः ॥ १.१३६.२८ ॥
அவள் விழுந்து துயருற்றிருப்பதைக் கண்டு நகர, நாட்டுப்புற மக்கள் துயரால் வேதனையுற்று, அரசபக்தியாலும் கருணையாலும் நிறைந்து அழுதனர்.
1.136.29
कुन्त्याश्चैवार्तनादेन सर्वाणि च विचुक्रुशुः ।
मानुषैः सह भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ १.१३६.२९ ॥
குந்தியின் துயரக் கதறலோடு அனைவரும் புலம்பினர்; மனிதர்களுடன் விலங்கு வடிவில் பிறந்த உயிரினங்களும் புலம்பின.
1.136.30
तथा भीष्मः शान्तनवो विदुरश्च महामतिः ।
सर्वशः कौरवाश्चैव प्राणदन्भृशदुःखिताः ॥ १.१३६.३० ॥
அவ்வாறே சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரும், பெருமதியுடைய விதுரரும், அனைத்துக் கௌரவர்களும் மிகுந்த துயருற்று புலம்பினர்.
1.136.31
ततो भीष्मोऽथ विदुरो राजा च सह पाण्डवैः ।
उदकं चक्रिरे तस्य सर्वाश्च कुरुयोषितः ॥ १.१३६.३१ ॥
பின்னர் பீஷ்மரும், விதுரரும், அரசனும் பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து அவனுக்கு நீர்க்கடன் செலுத்தினர்; குரு குலப் பெண்கள் அனைவரும் அவ்வாறே செய்தனர்.
1.136.32
चुक्रुशुः पाण्डवाः सर्वे भीष्मः शान्तनवस्तथा ।
विदुरो ज्ञातयश्चैव चक्रुश्चाप्युदकक्रियाः ॥ १.१३६.३२ ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரும், விதுரரும், உறவினர்களும் அழுது புலம்பினர்; நீர்க்கடன் சடங்குகளையும் செய்தனர்.
1.136.33
कृतोदकांस्तानादाय पाण्डवाञ्छोककर्शितान् ।
सर्वाः प्रकृतयो राजञ्शोचमाना न्यवारयन् ॥ १.१३६.३३ ॥
நீர்க்கடன் செலுத்திய, துயரால் மெலிந்த அந்தப் பாண்டவர்களை அழைத்துக்கொண்டு, ஓ அரசே, அனைத்து குடிமக்களும் வருந்தி அவர்களைத் தடுத்தனர்.
1.136.34
यथैव पाण्डवा भूमौ सुषुपुः सह बान्धवैः ।
तथैव नागरा राजञ्शिश्यिरे ब्राह्मणादयः ॥ १.१३६.३४ ॥
பாண்டவர்கள் உறவினர்களுடன் தரையில் படுத்துறங்கியது போலவே, ஓ அரசே, அந்தணர்கள் முதலான நகரவாசிகளும் படுத்துக்கொண்டனர்.
1.136.35
तद्गतानन्दमस्वस्थमाकुमारमहृष्टवत् ।
बभूव पाण्डवैः सार्धं नगरं द्वादश क्षपाः ॥ १.१३६.३५ ॥
மகிழ்ச்சி நீங்கி, சிறுவர்கள் வரை அனைவரும் மனம் வாடியவர்களைப் போல, அந்நகரம் பாண்டவர்களுடன் பன்னிரண்டு இரவுகள் இருந்தது.