Mahābhārata · Adhyāya 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
पाण्डोर्विदुर सर्वाणि प्रेतकार्याणि कारय ।
राजवद्राजसिंहस्य माद्र्याश्चैव विशेषतः ॥ १.१३६.१ ॥
Vidura, realiza todos os ritos fúnebres de Pāṇḍu, leão entre os reis, como para um rei, e especialmente os de Mādrī também.
1.136.2
पशून्वासांसि रत्नानि धनानि विविधानि च ।
पाण्डोः प्रयच्छ माद्र्याश्च येभ्यो यावच्च वाञ्छितम् ॥ १.१३६.२ ॥
Dá gado, vestes, joias e diversas riquezas a Pāṇḍu e a Mādrī, e a quem quer que seja, tanto quanto desejarem.
1.136.3
यथा च कुन्ती सत्कारं कुर्यान्माद्र्यास्तथा कुरु ।
यथा न वायुर्नादित्यः पश्येतां तां सुसंवृताम् ॥ १.१३६.३ ॥
Honra Mādrī como Kuntī é honrada; mantém-na tão bem velada que nem o vento nem o sol a vejam.
1.136.4
न शोच्यः पाण्डुरनघः प्रशस्यः स नराधिपः ।
यस्य पञ्च सुता वीरा जाताः सुरसुतोपमाः ॥ १.१३६.४ ॥
Pāṇḍu, o sem mácula, não é para lamentar; é um senhor dos homens digno de louvor, a quem nasceram cinco filhos heroicos, semelhantes a filhos de deuses.
1.136.5
विदुरस्तं तथेत्युक्त्वा भीष्मेण सह भारत ।
पाण्डुं संस्कारयामास देशे परमपूजिते ॥ १.१३६.५ ॥
Ó Bhārata, Vidura, dizendo "assim seja", junto com Bhīṣma fez cremar Pāṇḍu num lugar muito venerado.
1.136.6
ततस्तु नगरात्तूर्णमाज्यगन्धपुरस्कृताः ।
निर्हृताः पावका दीप्ताः पाण्डो राजन्पुरोहितैः ॥ १.१३६.६ ॥
Então, ó rei, precedidos pelo aroma da manteiga clarificada, os fogos sagrados flamejantes foram rapidamente levados para fora da cidade para Pāṇḍu pelos sacerdotes domésticos.
1.136.7
अथैनामार्तवैः पुष्पैर्गन्धैश्च विविधैर्वरैः ।
शिबिकां तामलङ्कृत्य वाससाऽऽच्छाद्य सर्वशः ॥ १.१३६.७ ॥
Então, tendo adornado aquela liteira com flores da estação e diversos excelentes perfumes, cobriram-na inteiramente com tecido.
1.136.8
तां तथा शोभितां माल्यैर्वासोभिश्च महाधनैः ।
अमात्या ज्ञातयश्चैनं सुहृदश्चोपतस्थिरे ॥ १.१३६.८ ॥
Assim adornada com guirlandas e vestes de grande valor, a liteira foi acompanhada por ministros, parentes e amigos que se puseram junto a ela.
1.136.9
नृसिंहं नरयुक्तेन परमालङ्कृतेन तम् ।
अवहन् यानमुख्येन सह माद्र्या सुसंवृतम् ॥ १.१३६.९ ॥
Num veículo principal, puxado por homens e esplendidamente adornado, levaram o leão entre os homens (Pāṇḍu), bem coberto, junto com Mādrī.
1.136.10
पाण्डुरेणातपत्रेण चामरव्यजनेन च ।
सर्ववादित्रनादैश्च समलञ्चक्रिरे ततः ॥ १.१३६.१० ॥
Então adornaram o cortejo com um guarda-sol branco, abanos de cauda de iaque e o som de todos os instrumentos.
1.136.11
रत्नानि चाप्युपादाय बहूनि शतशो नराः ।
प्रददुः काङ्क्षमाणेभ्यः पाण्डोस्तस्यौर्ध्वदेहिके ॥ १.१३६.११ ॥
Centenas de homens, tomando muitas joias, deram-nas aos que as desejavam, para os ritos fúnebres de Pāṇḍu.
1.136.12
अथ च्छत्राणि शुभ्राणि चामराणि बृहन्ति च ।
आजह्रुः कौरवस्यार्थे वासांसि रुचिराणि च ॥ १.१३६.१२ ॥
Então trouxeram para o Kaurava guarda-sóis brancos, grandes abanos de cauda de iaque e vestes finas.
1.136.13
याजकैः शुक्लवासोभिर्हूयमाना हुताशनाः ।
अगच्छन्नग्रतस्तस्य दीप्यमानाः स्वलङ्कृताः ॥ १.१३६.१३ ॥
Os fogos sagrados, alimentados por sacerdotes vestidos de branco, resplandecentes e bem adornados, seguiam à sua frente.
1.136.14
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव सहस्रशः ।
रुदन्तः शोकसंतप्ता अनुजग्मुर्नराधिपम् ॥ १.१३६.१४ ॥
Brâmanes, guerreiros, mercadores e servos, aos milhares, chorando e atormentados pela dor, seguiam o senhor dos homens.
1.136.15
अयमस्मानपाहाय दुःखे चाधाय शाश्वते ।
कृत्वा चास्माननाथांश्च क्व यास्यति नराधिपः ॥ १.१३६.१५ ॥
Para onde irá este senhor dos homens, deixando-nos em dor eterna e tornando-nos órfãos?
1.136.16
क्रोशन्तः पाण्डवाः सर्वे भीष्मो विदुर एव च ।
बाह्लीकः सोमदत्तश्च तथा भूरिश्रवा नृपः ॥ १.१३६.१६ ॥
Todos os Pāṇḍavas, lamentando-se em voz alta, com Bhīṣma, Vidura, Bāhlīka, Somadatta e o rei Bhūriśravas.
1.136.17
अन्योन्यं वै समाश्लिष्य अनुजग्मुः सहस्रशः ।
रमणीये वनोद्देशे गङ्गातीरे समे शुभे ॥ १.१३६.१७ ॥
Abraçando-se uns aos outros, seguiam aos milhares, numa região florestal encantadora, na margem plana e auspiciosa do Gaṅgā.
1.136.18
न्यासयामासुरथं तां शिबिकां सत्यवादिनः ।
सभार्यस्य नृसिंहस्य पाण्डोरक्लिष्टकर्मणः ॥ १.१३६.१८ ॥
Os homens veraces depuseram aquela liteira em que jazia Pāṇḍu, leão entre os homens, com suas esposas, cujas ações foram incansáveis.
1.136.19
ततस्तस्य शरीरं तु सर्वगन्धाधिवासितम् ।
शुचिकालीयकादिग्धं दिव्यचन्दनरूषितम् ॥ १.१३६.१९ ॥
Então seu corpo, perfumado com todas as fragrâncias e untado com kālīyaka puro e outros unguentos, foi ungido com sândalo divino.
1.136.20
पर्यषिञ्चञ्जलेनाशु शातकुम्भमयैर्घटैः ।
चन्दनेन च शुक्लेन सर्वतः समलेपयन् ॥ १.१३६.२० ॥
Rapidamente borrifaram água de vasos dourados e o untaram por todos os lados com sândalo branco.
1.136.21
कालागुरुविमिश्रेण तथा तुङ्गरसेन च ।
अथैनं देशजैः शुक्लैर्वासोभिः समयोजयन् ॥ १.१३६.२१ ॥
Em seguida, com resina tuṅga misturada a kālāguru, vestiram-no com roupas brancas de fabricação local.
1.136.22
संछन्नः स तु वासोभिर्जीवन्निव नराधिपः ।
शुशुभे स नव्याघ्रो महार्हशयनोचितः ॥ १.१३६.२२ ॥
Coberto de vestes, o senhor dos homens brilhava como se estivesse vivo; aquele tigre entre os homens era digno de um leito precioso.
1.136.23
हयमेधाग्निना सर्वे याजकाः सपुरोहिताः ।
वेदोक्तेन विधानेन क्रियांचक्रुः समन्त्रकम् ॥ १.१३६.२३ ॥
No fogo do sacrifício do cavalo, todos os sacerdotes oficiantes junto com os purohitas realizaram o rito com mantras, conforme a prescrição védica.
1.136.24
याजकैरभ्यनुज्ञाते प्रेतकर्मण्यनिष्ठिते ।
घृतावसिक्तं राजानं सह माद्र्या स्वलङ्कृतम् ॥ १.१३६.२४ ॥
Com a permissão dos sacerdotes oficiantes, ainda sem concluir o rito fúnebre, o rei, aspergido com ghee, foi adornado junto com Mādrī.
1.136.25
तुङ्गपद्मकमिश्रेण चन्दनेन सुगन्धिना ।
सरलं देवदारुं च गुग्गुलं लाक्षया सह ॥ १.१३६.२५ ॥
Sândalo fragrante misturado com tuṅga e padmaka, sarala e devadāru, guggula, junto com laca.
1.136.26
हरिचन्दनकाष्ठैश्च हरिबेरैरुशीरकैः ।
अन्यैश्च विविधैर्गन्धैर्विधिना समदाहयन् ॥ १.१३६.२६ ॥
Com lenhos de sândalo vermelho, raízes de haribera e vetiver, e outros perfumes variados, incineraram ambos segundo o rito.
1.136.27
ततस्तयोः शरीरे द्वे दृष्ट्वा मोहवशं गता ।
हाहा पुत्रेति कौसल्या पपात सहसा भुवि ॥ १.१३६.२७ ॥
Então, vendo os dois corpos, tomada pela ilusão, Kauśalyā exclamou: «Ai, ai, filho!» e de repente caiu ao chão.
1.136.28
तां प्रेक्ष्य पतितामार्तां पौरजानपदो जनः ।
रुरोद दुःखसंतप्तो राजभक्त्या कृपाऽन्वितः ॥ १.१३६.२८ ॥
Vendo-a caída e aflita, o povo da cidade e do campo, atormentado pela dor, chorou, cheio de lealdade ao rei e de compaixão.
1.136.29
कुन्त्याश्चैवार्तनादेन सर्वाणि च विचुक्रुशुः ।
मानुषैः सह भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ १.१३६.२९ ॥
Ao grito angustiado de Kuntī, todos lamentaram; também as criaturas nascidas em ventres animais lamentaram junto com os humanos.
1.136.30
तथा भीष्मः शान्तनवो विदुरश्च महामतिः ।
सर्वशः कौरवाश्चैव प्राणदन्भृशदुःखिताः ॥ १.१३६.३० ॥
Do mesmo modo, Bhīṣma, filho de Śāntanu, e o sábio Vidura, e todos os Kuru, profundamente aflitos, lamentaram.
1.136.31
ततो भीष्मोऽथ विदुरो राजा च सह पाण्डवैः ।
उदकं चक्रिरे तस्य सर्वाश्च कुरुयोषितः ॥ १.१३६.३१ ॥
Então Bhīṣma, Vidura e o rei, junto com os Pāṇḍavas, ofereceram água por ele, e todas as mulheres dos Kurus fizeram o mesmo.
1.136.32
चुक्रुशुः पाण्डवाः सर्वे भीष्मः शान्तनवस्तथा ।
विदुरो ज्ञातयश्चैव चक्रुश्चाप्युदकक्रियाः ॥ १.१३६.३२ ॥
Todos os Pāṇḍavas, Bhīṣma filho de Śāntanu, Vidura e os parentes lamentaram, e também realizaram os ritos da água.
1.136.33
कृतोदकांस्तानादाय पाण्डवाञ्छोककर्शितान् ।
सर्वाः प्रकृतयो राजञ्शोचमाना न्यवारयन् ॥ १.१३६.३३ ॥
Levando consigo aqueles Pāṇḍavas, que haviam completado a oferta de água e estavam consumidos pela dor, ó rei, todos os súditos, lamentando, os detiveram.
1.136.34
यथैव पाण्डवा भूमौ सुषुपुः सह बान्धवैः ।
तथैव नागरा राजञ्शिश्यिरे ब्राह्मणादयः ॥ १.१३६.३४ ॥
Assim como os Pāṇḍavas se deitaram no chão com seus parentes, assim também, ó rei, os habitantes da cidade, começando pelos brâmanes, se deitaram.
1.136.35
तद्गतानन्दमस्वस्थमाकुमारमहृष्टवत् ।
बभूव पाण्डवैः सार्धं नगरं द्वादश क्षपाः ॥ १.१३६.३५ ॥
Aquela cidade, cuja alegria se fora, que estava desassossegada, e onde até os meninos pareciam infelizes, permaneceu com os Pāṇḍavas por doze noites.