مهابهاراتا · أدهيايا 1.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.137.1
ततः क्षत्ता च भीष्मश्च व्यासो राजा च बन्धुभिः ।
ददुः श्राद्धं तदा पाण्डोः स्वधामृतमयं तदा ॥ १.१३७.१ ॥
ثم أقام كشتّا وبهيشما وفياسا والملك مع الأقارب شرادّهة باندو، المملوءة بالسفادها والأمريتا.
1.137.2
पुरोहितसहायास्ते यथान्यायमकुर्वत ।
कुरूंश्च विप्रमुख्यांश्च भोजयित्वा सहस्रशः।
रत्नौघान्द्विजमुख्येभ्यो दत्त्वा ग्रामवरांस्तथा ॥ १.१३७.२ ॥
وبمساعدة الكاهن الخاص أدّوا الطقوس وفق القاعدة؛ وبعد أن أطعموا آلاف الكورويين وكبار البراهمة، أعطوا لأفضل المولودين مرتين أكوامًا من الجواهر وقرى فاضلة.
1.137.3
कृतशौचांस्ततस्तांस्तु पाण्डवान्भरतर्षभान् ।
आदाय विविशुः सर्वे पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १.१३७.३ ॥
بعد أن تطهّروا، أخذ الجميع البانداڤيين، ثيران البهاراتا، ودخلوا المدينة المسماة فارانافاتا.
1.137.4
सततं स्मानुशोचन्तस्तमेव भरतर्षभम् ।
पौरजानपदाः सर्वे मृतं स्वमिव बान्धवम् ॥ १.१३७.४ ॥
وكان أهل المدينة والريف جميعًا يحزنون عليه باستمرار، ذلك الثور من البهاراتا، كأنه قريب لهم مات.
1.137.5
श्राद्धावसाने तु तदा दृष्ट्वा तं दुःखितं जनम् ।
संमूढां दुःखशोकार्तां व्यासो मातरमब्रवीत् ॥ १.१३७.५ ॥
ولما انتهى الشرادّهة، ورأى فياسا الناس حزينين، قال لأمه المذهولة المعذبة بالحزن والأسى.
1.137.6
अतिक्रान्तसुखाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः ।
श्वःश्वः पापिष्ठदिवसाः पृथिवी गतयौवना ॥ १.१३७.६ ॥
مضت أزمنة السعادة، ودنت أزمنة مروّعة؛ يومًا بعد يوم تأتي أيام هي الأشد إثمًا، وقد فقدت الأرض شبابها.
1.137.7
बहुमायासमाकीर्णो नानादोषसमाकुलः ।
लुप्तधर्मक्रियाचारो घोरः कालो भविष्यति ॥ १.१३७.७ ॥
سيأتي زمان مروِّع، مملوء بالأوهام الكثيرة ومضطرب بالعيوب المتعددة، تضيع فيه شعائر الدهرمة والسلوك القويم.
1.137.8
कुरूणामनयाच्चापि पृथिवी न भविष्यति ।
गच्छ त्वं योगमास्थाय युक्ता वस तपोवने ॥ १.१३७.८ ॥
وبسبب ظلم الكورو لن تبقى الأرض لهم أيضاً. اذهبي، واتخذي اليوغا، وأقيمي متحكمةً في نفسك في غابة التقشف.
1.137.9
माद्राक्षीस्त्वं कुलस्यास्य घोरं संक्षयमात्मनः ।
तथेति समनुज्ञाय सा प्रविश्याब्रवीत्स्नुषाम् ॥ १.१३७.९ ॥
سترين الهلاك الرهيب لهذه الأسرة، أسرتك أنتِ. فقالت «ليكن كذلك» وأعطت موافقتها، ودخلت وخاطبت كنّتها.
1.137.10
अम्बिक तव पौत्रस्य दुर्नयात्किल भारताः ।
सानुबन्धा विनङ्क्ष्यन्ति पौराश्चैवेति नः श्रुतम् ॥ १.१३७.१० ॥
يا أمبيكا، لقد سمعنا أن البهاراتا مع ذويهم، وأهل المدينة أيضاً، سيهلكون بسبب سوء سلوك حفيدك.
1.137.11
तत्कौसल्यामिमामार्तां पुत्रशोकाभिपीडिताम् ।
वनमादाय भद्रं ते गच्छावो यदि मन्यसे ॥ १.१३७.११ ॥
فلنأخذ هذه الكوسالياء المتألمة، المعذَّبة بحزن ابنها، إلى الغابة، فليكن لك الخير؛ لنذهب إن رأيتِ ذلك.
1.137.12
तथेत्युक्ता त्वम्बिकया भीष्ममामन्त्र्य सुव्रता ।
वनं ययौ सत्यवती स्नुषाभ्यां सह भारत ॥ १.१३७.१२ ॥
وبعد أن قالت لها أمبيكا «ليكن كذلك»، ودّعت ساتياواتي الثابتة في نذورها بهيشما، ومضت إلى الغابة، يا بهاراتا، مع كنّتيها الاثنتين.
1.137.13
ताः सुघोरं तपस्तप्त्वा देव्यो भरतसत्तम ।
देहं त्यक्त्वा महाराज गतिमिष्टां ययुस्तदा ॥ १.१३७.१३ ॥
وبعد أن أدّين تقشفًا شديد الهول، يا خير البهاراتا، أيتها الملكة العظيمة، تركن أجسادهن حينئذ وبلغن المقام المنشود.
1.137.14
अथाप्तवन्तो वेदोक्तान्संस्कारान्पाण्डवास्तदा ।
संव्यवर्धन्त भोगांस्ते भुञ्जानाः पितृवेश्मनि ॥ १.१३७.१४ ॥
ثم نال البانداڤا الشعائر التي قررتها الفيدا، ونشأوا يتمتعون بالملذات في بيت أبيهم.
1.137.15
धार्तराष्ट्रैश्च सहिताः क्रीडन्तो मुदिताः सुखम् ।
बालक्रीडासु सर्वासु विशिष्टास्तेजसाऽभवन् ॥ १.१३७.१५ ॥
وإذ كانوا يلعبون مبتهجين مع أبناء دهرتاراشترا، برزوا في البهاء في جميع ألعاب الصبا.
1.137.16
जवे लक्ष्याभिहरणे भोज्ये पांसुविकर्षणे ।
धार्तराष्ट्रान्भीमसेनः सर्वान्स परिमर्दति ॥ १.१३७.१६ ॥
في العدو، وفي إصابة الهدف، وفي الطعام، وفي جرّ الخصوم في التراب، يغلب بهيمسينا جميع أبناء دهرتاراشترا.
1.137.17
हर्षात्प्रक्रीडमानांस्तान् गृह्य राजन्निलीयते ।
शिरःसु विनिगृह्यैतान्योजयामास पाण्डवैः ॥ १.१३७.१७ ॥
يا ملك، يمسك بهم وهم يلعبون بفرح ثم يختبئ؛ وبضغط رؤوسهم أغرى هؤلاء بالبانداڤا.
1.137.18
शतमेकोत्तरं तेषां कुमाराणां महौजसाम् ।
एक एव निगृह्णाति नातिकृच्छ्राद्वृकोदरः ॥ १.१३७.१८ ॥
كان أولئك الأمراء الأقوياء مائة وواحدًا، ومع ذلك يكبحهم وكيودارا وحده دون عناء كبير.
1.137.19
कचेषु च निगृह्यैनान्विनिहत्य बलाद्बली ।
चकर्ष क्रोशतो भूमौ घृष्टजानुशिरोंसकान् ॥ १.१३७.१९ ॥
فأمسك القويُّ بشعورهم وأسقطهم بالقوة، وجرّهم على الأرض وهم يصرخون، فتسلخت ركبهم ورؤوسهم وأكتافهم.
1.137.20
दश बालाञ्जले क्रीडन्भुजाभ्यां परिगृह्य सः ।
आस्ते स्म सलिले मग्नो मृतकल्पान्विमुञ्चति ॥ १.१३७.२० ॥
كان يحمل عشرة صبيان بذراعيه ويلعب في الماء، ويبقى مغموراً تحته، ولا يطلقهم إلا وقد كادوا يموتون.
1.137.21
फलानि वृक्षमारुह्य विचिन्वन्ति च ये तदा ।
तदा पादप्रहारेण भीमः कम्पयते द्रुमान् ॥ १.१३७.२१ ॥
وحين كان الذين صعدوا الأشجار لجمع الثمار هناك، كان بهيمة يهز الأشجار برفسة من قدمه.
1.137.22
प्रहारवेगाभिहता द्रुमा व्याघूर्णितास्ततः ।
सफलाः प्रपतन्ति स्म द्रुमात्स्रस्ताः कुमारकाः ॥ १.१३७.२२ ॥
اهتزت الأشجار المضروبة بقوة الضربات، ثم انزلق الصبية من الأشجار مع ثمارهم فسقطوا.
1.137.23
केचिद्भग्नशिरोरस्काः केचिद्भग्नकटीमुखाः ।
निपेतुर्भ्रातरः सर्वे भीमसेनभुजार्दिताः ॥ १.१३७.२३ ॥
فانكسرت رؤوس بعضهم وصدورهم، وانكسرت أرداف بعضهم ووجوههم؛ وسقط الإخوة جميعاً، وقد أنهكتهم أذرع بهيمسينة.
1.137.24
न ते नियुद्धे न जवे न योग्यासु कदाचन ।
कुमारा उत्तरं चक्रुः स्पर्धमाना वृकोदरम् ॥ १.१३७.२४ ॥
لم يستطيعوا أبداً في المصارعة ولا في العدو ولا في أي منافسة مناسبة؛ ومع منافستهم لم يستطع الصبية أن يردّوا على فركودارا.
1.137.25
एवं स धार्तराष्ट्रांश्च स्पर्धमानो वृकोदरः ।
अप्रियेऽतिष्ठदत्यन्तं बाल्यान्न द्रोहचेतसा ॥ १.१३७.२५ ॥
وهكذا ظل فركودارا، منافساً أبناء دهريتاراشترا، مُفرِطاً فيما هو مكروه، لكن من طيش الصبا لم يكن قلبه مائلاً إلى الخيانة.
1.137.26
ततो बलमतिख्यातं धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
भीमसेनस्य तज्ज्ञात्वा दुष्टभावमदर्शयत् ॥ १.१३७.२६ ॥
فلما عرف ابن دهريتاراشترا الشديد قوةَ بهيمسينا الشهيرة، أظهر نيّته الخبيثة.
1.137.27
तस्य धर्मादपेतस्य पापानि परिपश्यतः ।
मोहादैश्वर्यलोभाच्च पापा मतिरजायत ॥ १.१३७.२७ ॥
وفيه، وقد انحرف عن الدهرما وهو يرى الآثام، نشأ من الوهم وطمع السلطان عقلٌ آثم.
1.137.28
अयं बलवतां श्रेष्ठः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
मध्यमः कुन्तिपुत्राणां निकृत्या सन्निगृह्यतां ॥ १.१३७.२८ ॥
هذا أقوى الأقوياء، فركودارا ابن كونتي، الأوسط بين أبناء كونتي، فلتُقبض عليه بالمكر.
1.137.29
प्राणवान्विक्रमी चैव शौर्येण महताऽन्वितः ।
स्पर्धते चापि सहितानस्मानेको वृकोदरः ॥ १.१३७.२९ ॥
فركودارا، المفعم بالحيوية والبأس والموهوب بشجاعة عظيمة، ينافسنا وحده، مع أننا مجتمعون.
1.137.30
तं तु सुप्तं पुरोद्याने गङ्गायां प्रक्षिपामहे ।
अथ तस्मादवरजं श्रेष्ठं चैव युधिष्ठिरम् ॥ १.१३७.३० ॥
حين ينام، فلنلقِه في نهر الغانج أمام البستان؛ ثم يوديشتيرا أيضاً، الأصغر منه لكنه الأفضل.
1.137.31
प्रसह्य बन्धने बद्ध्वा प्रशासिष्ये वसुन्धराम् ।
एवं स निश्चयं पापः कृत्वा दुर्योधनस्तदा।
नित्यमेवान्तरप्रेक्षी भीमस्यासीन्महात्मनः ॥ १.१३७.३१ ॥
"سأقيده بالقوة وأحكم الأرض." وهكذا عقد الشرير دوريودانا ذلك العزم حينها، وكان دائمًا يترقب فرصة ضد بهيما العظيم النفس.
1.137.32
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
चैलकम्बलवेश्मानि विचित्राणि महान्ति च ॥ १.१३७.३२ ॥
ثم، يا بهارata، أمر ببناء خيام كبيرة ومدهشة من القماش والبطانيات للهو في الماء.
1.137.33
सर्वकामैः सुपूर्णानि पताकोच्छ्रायवन्ति च ।
तत्र संजनयामास नानागाराण्यनेकशः ॥ १.१३७.३३ ॥
وهناك أمر ببناء كثير من المساكن المختلفة، مليئة بكل شيء مرغوب، مع رايات عالية مرفوعة.
1.137.34
उदकक्रीडनं नाम कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यां तं देशं स्थलं किंचिदुपेत्यह ॥ १.१३७.३४ ॥
يا بهارata، أمر ببناء مكان يسمى "لهو الماء". ولما وصلت إلى أرض يابسة عند حد تلك المنطقة المقاس، أنا ...
1.137.35
क्रीडावसाने ते सर्वे शुचिवस्त्राः स्वलङ्कृताः ।
सर्वकामसमृद्धं तदन्नं बुभुजिरे शनैः ॥ १.१३७.३५ ॥
وعند انتهاء اللعب، أكل جميعهم بهدوء ذلك الطعام الوافر بكل مرغوب، وهم يرتدون ثيابًا نظيفة ومزينين أحسن زينة.
1.137.36
दिवसान्ते परिश्रान्ता विहृत्य च कुरूद्वहाः ।
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ॥ १.१३७.३६ ॥
وفي آخر النهار، أنهكهم اللعب، فآثر الأبطال، سادة الكورو، أن ينزلوا في دور المتعة نفسها.
1.137.37
खिन्नस्तु बलवान्भीमो व्यायामाभ्यधिकस्तदा ।
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतान्विभुः ॥ १.१३७.३७ ॥
بهيماُ القوي المرهَق، الأكثر انشغالاً بالرياضة حينذاك، إذ أعاد الصبيان الذين ذهبوا يلعبون في الماء، القدير.
1.137.38
प्रमाणकोट्यां वासार्थं सुष्वापारुह्य तत्स्थलम् ।
शीतं वासं समासाद्य शान्तो मदविमोहितः ॥ १.१३७.३८ ॥
ليستريح في برامانا كوتي صعد إلى ذلك المكان ونام؛ لما بلغ المأوى البارد، هادئاً، مُضلَّلاً بالسكر.
1.137.39
निश्चेष्टः पाण्डवो राजन्सुष्वाप मृतवत्क्षितौ ।
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः शनैः ॥ १.१३७.३९ ॥
أيها الملك، استلقى الباندافا بلا حراك على الأرض نائماً كأنه ميت؛ ثم ربط دورyodhana بهيما ببطء بحبال من اللبلاب.
1.137.40
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं गङ्गायां प्राक्षिपज्जले ।
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वान्संछिद्य बन्धनान् ॥ १.१३७.४० ॥
ألقى دورyodhana به، وهو نائم نوماً عميقاً في برامانا كوتي، في ماء الغانغا؛ ثم قطع ابن كونتي، إذ استيقظ، جميع الأربطة.
1.137.41
उदतिष्ठद्बलाद्भूयो भीमः प्रहरतां वरः ।
स विमुक्तो महातेजा नाज्ञासीत्तेन तत्कृतम् ॥ १.१३७.४१ ॥
نهض بهيما مرة أخرى بقوة، أفضل المقاتلين؛ فالعظيم الإشراق، لما تحرر، لم يعرف من فعل ذلك.
1.137.42
पुनर्निद्रावशं प्राप्तस्तत्रैव प्रास्वपद्बली ।
अर्धरात्र्यां व्यतीतायामुत्तस्थुः कुरुपाण्जवाः।
दुर्योधनस्तु कौन्तेयं दृष्ट्वा निर्वेदमभ्यगात् ॥ १.१३७.४२ ॥
وإذ غلب النوم القدير بهيما مرة أخرى، اضطجع في ذلك المكان؛ ولما انقضى نصف الليل، نهض الكورو والباندافا مسرعين. أما دورyodhana فلما رأى ابن كونتي، وقع في اليأس.
1.137.43
सुप्तं चापि पुनः सर्पैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैर्महाविषैः ।
कुपितैर्दंशयामास सर्वेष्वेवाङ्गसन्धिषु ॥ १.१३७.४३ ॥
وبينما كان نائمًا، لدغته الثعابين الغاضبة ذات الأنياب الحادة والسموم الشديدة مرة أخرى في جميع مفاصل أطرافه.
1.137.44
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां मर्मस्वपि तेन निपातिताः ।
त्वचं न चास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुपक्षसः ॥ १.१३७.४४ ॥
وحتى في مقاتله، تكسّرت أنياب الثعابين المسنّنة على يديه؛ لم تستطع أن تخترق جلده، لأنه كان قويًا عريض الصدر.
1.137.45
प्रबुद्धो भीसेनस्तान्सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ १.१३७.४५ ॥
استيقظ بهيمسينا، فسحق جميع تلك الثعابين، وضرب سائقه الحبيب بباطن كفه.
1.137.46
तथान्यदिवसे राजन्हन्तुकामोऽत्यमर्षणः ।
वलनेन सहामन्त्र्य सौबलस्य मते स्थितः ॥ १.१३७.४६ ॥
وهكذا، في يوم آخر، أيها الملك، كان شديد الغضب راغبًا في القتل، فتشاور مع فالانا وثبت على رأي سوبالا (شاكوني).
1.137.47
भोजने भीमसेनस्य ततः प्राक्षेपयद्विषम् ।
कालकूटं विषं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ १.१३७.४७ ॥
ثم خلط في طعام بهيمسينا سم كالاكوتا — سمّ حادّ مُعَدّ يُقشعرّ منه البدن.
1.137.48
तच्चापि भुक्त्वाऽजरदॉयदविकारो वृकोदरः ।
विकारं नाभ्यजनयत्सुतीक्ष्णमपि तद्विषम् ॥ १.१३७.४८ ॥
وبعد أن أكل ذلك أيضًا، لم يصب فريكودارا (بهيما) بأي اضطراب؛ ولم يُحدث ذلك السم الحاد جدًا أي عِلّة فيه.
1.137.49
भीमसंहननो भीमस्त्समादजरयद्विषम् ।
ततोऽन्यदिवसे राजन्हन्तुकामो वृकोदरम् ॥ १.१३७.४९ ॥
فهضم بهيمة ذلك السم، ذو البنية الشديدة. ثم في يوم آخر أيها الملك، راغبا في قتل فركودرا...
1.137.50
सौबलेन सहायेन धार्तराष्ट्रोऽभ्यचिन्तयत् ।
चिन्तयन्नालभन्निद्रां दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ १.१३७.५० ॥
مع سوبالا (شاكوني) حليفا، فكّر ابن دهريتاراشترا. وإذ يفكر، لم ينل نوما نهارا ولا ليلا، غير متعب.
1.137.51
एवं दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अनेकैरप्युपायैस्ताञ्जिघांसन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.१३७.५१ ॥
وهكذا سعى دوريودهانا وكارنا وشاكوني ابن سوبالا أيضا إلى قتل أولئك البانداڤا بوسائل عديدة.
1.137.52
वैश्या पुत्रस्तदाचष्ट पार्थानां हितकाम्यया ।
पाण्डवा ह्यपि तत्सर्वं प्रत्यजानन्नरिन्दमाः।
उद्भावनमकुर्वन्तो विदुरस्य मते स्थिताः ॥ १.१३७.५२ ॥
فأخبرهم عندئذ ابن المرأة الفايشية (فيدورا)، راغبا في خير أبناء بريثا، بكل ذلك. وفهم البانداڤا قاهرو الأعداء كل شيء أيضا، ومكثوا على رأي فيدورا فلم يظهروه.