Mahābhārata · Adhyāya 1.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.137.1
ततः क्षत्ता च भीष्मश्च व्यासो राजा च बन्धुभिः ।
ददुः श्राद्धं तदा पाण्डोः स्वधामृतमयं तदा ॥ १.१३७.१ ॥
Então Kṣattā, Bhīṣma, Vyāsa e o rei, com os parentes, realizaram o śrāddha por Pāṇḍu, repleto de svadhā e amṛta.
1.137.2
पुरोहितसहायास्ते यथान्यायमकुर्वत ।
कुरूंश्च विप्रमुख्यांश्च भोजयित्वा सहस्रशः।
रत्नौघान्द्विजमुख्येभ्यो दत्त्वा ग्रामवरांस्तथा ॥ १.१३७.२ ॥
Com o sacerdote doméstico como auxiliar, realizaram os ritos segundo a norma; alimentando milhares de Kurus e os principais brâmanes, deram montes de joias e excelentes aldeias aos principais dos duas vezes nascidos.
1.137.3
कृतशौचांस्ततस्तांस्तु पाण्डवान्भरतर्षभान् ।
आदाय विविशुः सर्वे पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १.१३७.३ ॥
Após se purificarem, todos tomaram os Pāṇḍavas, touros dos Bharatas, e entraram na cidade chamada Vāraṇāvata.
1.137.4
सततं स्मानुशोचन्तस्तमेव भरतर्षभम् ।
पौरजानपदाः सर्वे मृतं स्वमिव बान्धवम् ॥ १.१३७.४ ॥
Lamentando constantemente aquele touro dos Bharatas, todos os habitantes da cidade e do campo o pranteavam como se fosse um parente seu morto.
1.137.5
श्राद्धावसाने तु तदा दृष्ट्वा तं दुःखितं जनम् ।
संमूढां दुःखशोकार्तां व्यासो मातरमब्रवीत् ॥ १.१३७.५ ॥
Ao final do śrāddha, Vyāsa viu o povo tão aflito e falou à sua mãe, confusa e atormentada pela dor e pelo pesar.
1.137.6
अतिक्रान्तसुखाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः ।
श्वःश्वः पापिष्ठदिवसाः पृथिवी गतयौवना ॥ १.१३७.६ ॥
Passaram os tempos felizes, aproximam-se tempos terríveis; dia após dia chegam os dias mais pecaminosos, e a terra perdeu sua juventude.
1.137.7
बहुमायासमाकीर्णो नानादोषसमाकुलः ।
लुप्तधर्मक्रियाचारो घोरः कालो भविष्यति ॥ १.१३७.७ ॥
Virá uma era terrível, cheia de muitas ilusões e agitada por muitas faltas, em que os ritos do dharma e a conduta correta serão perdidos.
1.137.8
कुरूणामनयाच्चापि पृथिवी न भविष्यति ।
गच्छ त्वं योगमास्थाय युक्ता वस तपोवने ॥ १.१३७.८ ॥
Pela injustiça dos Kurus, nem a terra permanecerá deles. Vai, adota o yoga e vive disciplinada na floresta de austeridade.
1.137.9
माद्राक्षीस्त्वं कुलस्यास्य घोरं संक्षयमात्मनः ।
तथेति समनुज्ञाय सा प्रविश्याब्रवीत्स्नुषाम् ॥ १.१३७.९ ॥
Verás a terrível destruição desta família, a tua própria. Dizendo 'assim seja' e dando seu consentimento, ela entrou e falou à nora.
1.137.10
अम्बिक तव पौत्रस्य दुर्नयात्किल भारताः ।
सानुबन्धा विनङ्क्ष्यन्ति पौराश्चैवेति नः श्रुतम् ॥ १.१३७.१० ॥
Ó Ambikā, ouvimos dizer que, pela má conduta do teu neto, os Bhāratas, juntamente com os seus parentes, e também os habitantes da cidade, perecerão.
1.137.11
तत्कौसल्यामिमामार्तां पुत्रशोकाभिपीडिताम् ।
वनमादाय भद्रं ते गच्छावो यदि मन्यसे ॥ १.१३७.११ ॥
Portanto, levando esta Kausalyā aflita, atormentada pela dor do filho, para a floresta, que a sorte te acompanhe; vamos, se assim achares.
1.137.12
तथेत्युक्ता त्वम्बिकया भीष्ममामन्त्र्य सुव्रता ।
वनं ययौ सत्यवती स्नुषाभ्यां सह भारत ॥ १.१३७.१२ ॥
Ouvindo de Ambikā 'assim seja', a fiel aos seus votos Satyavatī despediu-se de Bhīṣma e foi para a floresta, ó Bhārata, com as suas duas noras.
1.137.13
ताः सुघोरं तपस्तप्त्वा देव्यो भरतसत्तम ।
देहं त्यक्त्वा महाराज गतिमिष्टां ययुस्तदा ॥ १.१३७.१३ ॥
Tendo praticado uma austeridade terrível, ó melhor dos Bharatas, aquelas deusas, ó grande rei, então abandonaram seus corpos e alcançaram o destino desejado.
1.137.14
अथाप्तवन्तो वेदोक्तान्संस्कारान्पाण्डवास्तदा ।
संव्यवर्धन्त भोगांस्ते भुञ्जानाः पितृवेश्मनि ॥ १.१३७.१४ ॥
Então os Pāṇḍavas receberam os ritos prescritos pelos Vedas e cresceram desfrutando prazeres na casa de seu pai.
1.137.15
धार्तराष्ट्रैश्च सहिताः क्रीडन्तो मुदिताः सुखम् ।
बालक्रीडासु सर्वासु विशिष्टास्तेजसाऽभवन् ॥ १.१३७.१५ ॥
Brincando alegremente com os filhos de Dhṛtarāṣṭra, destacaram-se em brilho em todos os jogos da infância.
1.137.16
जवे लक्ष्याभिहरणे भोज्ये पांसुविकर्षणे ।
धार्तराष्ट्रान्भीमसेनः सर्वान्स परिमर्दति ॥ १.१३७.१६ ॥
Na corrida, em alcançar o alvo, na comida e em arrastar pela poeira, Bhīmasena vence todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra.
1.137.17
हर्षात्प्रक्रीडमानांस्तान् गृह्य राजन्निलीयते ।
शिरःसु विनिगृह्यैतान्योजयामास पाण्डवैः ॥ १.१३७.१७ ॥
Ó rei, agarrando-os enquanto brincavam alegremente, ele se esconde; pressionando-lhes as cabeças, ele os colocou contra os Pāṇḍavas.
1.137.18
शतमेकोत्तरं तेषां कुमाराणां महौजसाम् ।
एक एव निगृह्णाति नातिकृच्छ्राद्वृकोदरः ॥ १.१३७.१८ ॥
Desses príncipes de grande vigor eram cento e um, e ainda assim Vṛkodara sozinho os domina sem grande dificuldade.
1.137.19
कचेषु च निगृह्यैनान्विनिहत्य बलाद्बली ।
चकर्ष क्रोशतो भूमौ घृष्टजानुशिरोंसकान् ॥ १.१३७.१९ ॥
E o poderoso, agarrando-os pelos cabelos e derrubando-os à força, arrastou-os pelo chão enquanto gritavam, com joelhos, cabeças e ombros esfolados.
1.137.20
दश बालाञ्जले क्रीडन्भुजाभ्यां परिगृह्य सः ।
आस्ते स्म सलिले मग्नो मृतकल्पान्विमुञ्चति ॥ १.१३७.२० ॥
Segurando dez meninos nos braços, brincava na água e permanecia submerso; só os soltava quando já estavam quase mortos.
1.137.21
फलानि वृक्षमारुह्य विचिन्वन्ति च ये तदा ।
तदा पादप्रहारेण भीमः कम्पयते द्रुमान् ॥ १.१३७.२१ ॥
Quando os que haviam subido às árvores para colher frutos estavam ali, Bhīma sacudia as árvores com um pontapé.
1.137.22
प्रहारवेगाभिहता द्रुमा व्याघूर्णितास्ततः ।
सफलाः प्रपतन्ति स्म द्रुमात्स्रस्ताः कुमारकाः ॥ १.१३७.२२ ॥
As árvores, atingidas pela força dos golpes, cambalearam; então os meninos, escorregando das árvores com seus frutos, caíram.
1.137.23
केचिद्भग्नशिरोरस्काः केचिद्भग्नकटीमुखाः ।
निपेतुर्भ्रातरः सर्वे भीमसेनभुजार्दिताः ॥ १.१३७.२३ ॥
A alguns partiram-se a cabeça e o peito, a outros os quadris e o rosto; todos os irmãos, atormentados pelos braços de Bhīmasena, caíram.
1.137.24
न ते नियुद्धे न जवे न योग्यासु कदाचन ।
कुमारा उत्तरं चक्रुः स्पर्धमाना वृकोदरम् ॥ १.१३७.२४ ॥
Nunca na luta, nem na corrida, nem em qualquer competição adequada; mesmo rivalizando, os meninos não puderam responder a Vṛkodara.
1.137.25
एवं स धार्तराष्ट्रांश्च स्पर्धमानो वृकोदरः ।
अप्रियेऽतिष्ठदत्यन्तं बाल्यान्न द्रोहचेतसा ॥ १.१३७.२५ ॥
Assim, Vṛkodara, competindo com os filhos de Dhṛtarāṣṭra, persistiu excessivamente no desagradável; mas, por infantilidade, sua mente não estava voltada para a traição.
1.137.26
ततो बलमतिख्यातं धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
भीमसेनस्य तज्ज्ञात्वा दुष्टभावमदर्शयत् ॥ १.१३७.२६ ॥
Então o poderoso filho de Dhṛtarāṣṭra, ao conhecer a afamada força de Bhīmasena, mostrou sua má intenção.
1.137.27
तस्य धर्मादपेतस्य पापानि परिपश्यतः ।
मोहादैश्वर्यलोभाच्च पापा मतिरजायत ॥ १.१३७.२७ ॥
Nele, afastado do dharma e vendo os males, surgiu um pensamento pecaminoso por delusão e cobiça de domínio.
1.137.28
अयं बलवतां श्रेष्ठः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
मध्यमः कुन्तिपुत्राणां निकृत्या सन्निगृह्यतां ॥ १.१३७.२८ ॥
Este, o primeiro entre os fortes, Vṛkodara, filho de Kuntī, o do meio entre os filhos de Kuntī, deve ser capturado por traição.
1.137.29
प्राणवान्विक्रमी चैव शौर्येण महताऽन्वितः ।
स्पर्धते चापि सहितानस्मानेको वृकोदरः ॥ १.१३७.२९ ॥
Vṛkodara, cheio de vigor vital, valoroso e dotado de grande heroísmo, compete sozinho conosco, ainda que estejamos juntos.
1.137.30
तं तु सुप्तं पुरोद्याने गङ्गायां प्रक्षिपामहे ।
अथ तस्मादवरजं श्रेष्ठं चैव युधिष्ठिरम् ॥ १.१३७.३० ॥
Enquanto ele dorme, joguemo-lo no Ganges diante do jardim; depois também Yudhiṣṭhira, mais novo que ele, porém o melhor.
1.137.31
प्रसह्य बन्धने बद्ध्वा प्रशासिष्ये वसुन्धराम् ।
एवं स निश्चयं पापः कृत्वा दुर्योधनस्तदा।
नित्यमेवान्तरप्रेक्षी भीमस्यासीन्महात्मनः ॥ १.१३७.३१ ॥
"Tendo-o amarrado à força em cativeiro, governarei a terra." Assim, o perverso Duryodhana formou então essa resolução, e estava sempre à espreita de uma oportunidade contra o magnânimo Bhīma.
1.137.32
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
चैलकम्बलवेश्मानि विचित्राणि महान्ति च ॥ १.१३७.३२ ॥
Então, ó Bhārata, mandou construir, para o divertimento na água, grandes e maravilhosas tendas de tecido e cobertores.
1.137.33
सर्वकामैः सुपूर्णानि पताकोच्छ्रायवन्ति च ।
तत्र संजनयामास नानागाराण्यनेकशः ॥ १.१३७.३३ ॥
Ali mandou erguer muitas moradas variadas, bem providas de tudo o que é desejável e com altos estandartes erguidos.
1.137.34
उदकक्रीडनं नाम कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यां तं देशं स्थलं किंचिदुपेत्यह ॥ १.१३७.३४ ॥
Ó Bhārata, mandou construir um lugar chamado "Brincadeira na água". Tendo chegado a algum terreno seco na fronteira medida daquela região, eu ...
1.137.35
क्रीडावसाने ते सर्वे शुचिवस्त्राः स्वलङ्कृताः ।
सर्वकामसमृद्धं तदन्नं बुभुजिरे शनैः ॥ १.१३७.३५ ॥
Ao fim da brincadeira, todos eles, com vestes limpas e bem adornados, comeram lentamente aquele alimento, rico em todo desejo.
1.137.36
दिवसान्ते परिश्रान्ता विहृत्य च कुरूद्वहाः ।
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ॥ १.१३७.३६ ॥
No fim do dia, exaustos após suas brincadeiras, os heróis, os primeiros dos Kuru, preferiram hospedar-se nas próprias casas de recreio.
1.137.37
खिन्नस्तु बलवान्भीमो व्यायामाभ्यधिकस्तदा ।
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतान्विभुः ॥ १.१३७.३७ ॥
O forte Bhīma, cansado e mais dedicado ao exercício, tendo conduzido os jovens que tinham ido brincar na água, o poderoso.
1.137.38
प्रमाणकोट्यां वासार्थं सुष्वापारुह्य तत्स्थलम् ।
शीतं वासं समासाद्य शान्तो मदविमोहितः ॥ १.१३७.३८ ॥
Para descansar em Pramāṇakoṭi, subiu àquele lugar e dormiu; tendo chegado ao lugar fresco de repouso, calmo e desorientado pela embriaguez.
1.137.39
निश्चेष्टः पाण्डवो राजन्सुष्वाप मृतवत्क्षितौ ।
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः शनैः ॥ १.१३७.३९ ॥
Ó rei, o Pāṇḍava jazia imóvel no chão, dormindo como um morto. Então Duryodhana, lentamente, amarrou Bhīma com laços de trepadeiras.
1.137.40
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं गङ्गायां प्राक्षिपज्जले ।
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वान्संछिद्य बन्धनान् ॥ १.१३७.४० ॥
Duryodhana atirou-o, profundamente adormecido em Pramāṇakoṭi, às águas do Gaṅgā. Então o filho de Kuntī, desperto, cortou todos os laços.
1.137.41
उदतिष्ठद्बलाद्भूयो भीमः प्रहरतां वरः ।
स विमुक्तो महातेजा नाज्ञासीत्तेन तत्कृतम् ॥ १.१३७.४१ ॥
Bhīma, o melhor dos guerreiros, levantou-se de novo com força; o de grande brilho, libertado, não soube quem o fizera.
1.137.42
पुनर्निद्रावशं प्राप्तस्तत्रैव प्रास्वपद्बली ।
अर्धरात्र्यां व्यतीतायामुत्तस्थुः कुरुपाण्जवाः।
दुर्योधनस्तु कौन्तेयं दृष्ट्वा निर्वेदमभ्यगात् ॥ १.१३७.४२ ॥
O poderoso Bhīma, de novo vencido pelo sono, deitou-se ali mesmo; passada a meia-noite, os Kuru-Pāṇḍava levantaram-se rapidamente. Mas Duryodhana, vendo o filho de Kuntī, caiu em desespero.
1.137.43
सुप्तं चापि पुनः सर्पैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैर्महाविषैः ।
कुपितैर्दंशयामास सर्वेष्वेवाङ्गसन्धिषु ॥ १.१३७.४३ ॥
Enquanto dormia, de novo as serpentes furiosas, de presas afiadas e grande veneno, o morderam em todas as articulações dos membros.
1.137.44
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां मर्मस्वपि तेन निपातिताः ।
त्वचं न चास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुपक्षसः ॥ १.१३७.४४ ॥
As presas das serpentes, mesmo nos seus pontos vitais, foram quebradas por ele; não conseguiram perfurar sua pele, pois era firme e de peito largo.
1.137.45
प्रबुद्धो भीसेनस्तान्सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ १.१३७.४५ ॥
Bhīmasena, acordado, esmagou todas aquelas serpentes e golpeou seu querido cocheiro com a palma da mão.
1.137.46
तथान्यदिवसे राजन्हन्तुकामोऽत्यमर्षणः ।
वलनेन सहामन्त्र्य सौबलस्य मते स्थितः ॥ १.१३७.४६ ॥
Assim, em outro dia, ó rei, o muito iracundo, desejando matar, consultou Valana e manteve-se firme no conselho de Saubala (Śakuni).
1.137.47
भोजने भीमसेनस्य ततः प्राक्षेपयद्विषम् ।
कालकूटं विषं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ १.१३७.४७ ॥
Então, na refeição de Bhīmasena, misturou o veneno Kālakūṭa — um veneno agudo, preparado, arrepiante.
1.137.48
तच्चापि भुक्त्वाऽजरदॉयदविकारो वृकोदरः ।
विकारं नाभ्यजनयत्सुतीक्ष्णमपि तद्विषम् ॥ १.१३७.४८ ॥
Tendo comido também isso, Vṛkodara (Bhīma) não sofreu qualquer perturbação; aquele veneno, muito agudo, não lhe produziu mal algum.
1.137.49
भीमसंहननो भीमस्त्समादजरयद्विषम् ।
ततोऽन्यदिवसे राजन्हन्तुकामो वृकोदरम् ॥ १.१३७.४९ ॥
Bhīma, de constituição formidável, digeriu aquele veneno. Então, ó rei, em outro dia, desejando matar Vṛkodara...
1.137.50
सौबलेन सहायेन धार्तराष्ट्रोऽभ्यचिन्तयत् ।
चिन्तयन्नालभन्निद्रां दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ १.१३७.५० ॥
Com Saubala (Śakuni) como aliado, o filho de Dhṛtarāṣṭra refletiu. Refletindo, não obteve sono de dia nem de noite, incansável.
1.137.51
एवं दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अनेकैरप्युपायैस्ताञ्जिघांसन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.१३७.५१ ॥
Assim, Duryodhana, Karṇa e também Śakuni, filho de Subala, buscaram matar aqueles Pāṇḍavas por muitos meios.
1.137.52
वैश्या पुत्रस्तदाचष्ट पार्थानां हितकाम्यया ।
पाण्डवा ह्यपि तत्सर्वं प्रत्यजानन्नरिन्दमाः।
उद्भावनमकुर्वन्तो विदुरस्य मते स्थिताः ॥ १.१३७.५२ ॥
Então o filho de uma mulher vaiśya (Vidura), por desejo do bem dos filhos de Pṛthā, contou-lhes tudo. Os Pāṇḍavas, domadores de inimigos, também compreenderam tudo e, seguindo o conselho de Vidura, não o revelaram.