మహాభారతం · అధ్యాయం 1.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.137.1
ततः क्षत्ता च भीष्मश्च व्यासो राजा च बन्धुभिः ।
ददुः श्राद्धं तदा पाण्डोः स्वधामृतमयं तदा ॥ १.१३७.१ ॥
అప్పుడు క్షత్త, భీష్ముడు, వ్యాసుడు, రాజు బంధువులతో కలిసి పాండుని కోసం స్వధా-అమృతమయమైన శ్రాద్ధాన్ని చేశారు.
1.137.2
पुरोहितसहायास्ते यथान्यायमकुर्वत ।
कुरूंश्च विप्रमुख्यांश्च भोजयित्वा सहस्रशः।
रत्नौघान्द्विजमुख्येभ्यो दत्त्वा ग्रामवरांस्तथा ॥ १.१३७.२ ॥
పురోహితుని సహాయంతో వారు విధిప్రకారం కర్మ చేశారు; వేలాది కురువంశీయులకు, శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టి, రత్నరాశులను, ఉత్తమ గ్రామాలను ద్విజశ్రేష్ఠులకు దానమిచ్చారు.
1.137.3
कृतशौचांस्ततस्तांस्तु पाण्डवान्भरतर्षभान् ।
आदाय विविशुः सर्वे पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १.१३७.३ ॥
శుద్ధి కర్మలు ముగిసిన ఆ భరతశ్రేష్ఠ పాండవులను తీసుకుని అందరూ వారణావతం అనే పట్టణంలో ప్రవేశించారు.
1.137.4
सततं स्मानुशोचन्तस्तमेव भरतर्षभम् ।
पौरजानपदाः सर्वे मृतं स्वमिव बान्धवम् ॥ १.१३७.४ ॥
పట్టణవాసులు, గ్రామవాసులు అందరూ ఆ భరతశ్రేష్ఠుని కోసం నిరంతరం శోకిస్తూ ఉన్నారు, తమ సొంత మరణించిన బంధువుని వలె.
1.137.5
श्राद्धावसाने तु तदा दृष्ट्वा तं दुःखितं जनम् ।
संमूढां दुःखशोकार्तां व्यासो मातरमब्रवीत् ॥ १.१३७.५ ॥
శ్రాద్ధం ముగిసిన తరువాత, దుఃఖితులైన జనులను చూసి, దుఃఖశోకాలతో పీడితురాలై మోహంలో ఉన్న తన తల్లితో వ్యాసుడు మాట్లాడాడు.
1.137.6
अतिक्रान्तसुखाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः ।
श्वःश्वः पापिष्ठदिवसाः पृथिवी गतयौवना ॥ १.१३७.६ ॥
సుఖకాలాలు గతించాయి, భయంకర కాలాలు సమీపించాయి; రోజురోజుకూ పాపిష్ఠ దినాలు వస్తున్నాయి; భూమి యౌవనం కోల్పోయింది.
1.137.7
बहुमायासमाकीर्णो नानादोषसमाकुलः ।
लुप्तधर्मक्रियाचारो घोरः कालो भविष्यति ॥ १.१३७.७ ॥
అనేక మాయలతో నిండిన, అనేక దోషాలతో కలత చెందిన, ధర్మక్రియలు మరియు ఆచారాలు లుప్తమైన భయంకరమైన కాలం వస్తుంది.
1.137.8
कुरूणामनयाच्चापि पृथिवी न भविष्यति ।
गच्छ त्वं योगमास्थाय युक्ता वस तपोवने ॥ १.१३७.८ ॥
కురువుల దుర్నీతి వల్ల భూమి కూడా వారిది కాదు. నీవు యోగాన్ని ఆశ్రయించి, సంయమంతో తపోవనంలో నివసించు.
1.137.9
माद्राक्षीस्त्वं कुलस्यास्य घोरं संक्षयमात्मनः ।
तथेति समनुज्ञाय सा प्रविश्याब्रवीत्स्नुषाम् ॥ १.१३७.९ ॥
ఈ కులం యొక్క భయంకరమైన వినాశాన్ని నీవు చూస్తావు. 'అలాగే కానీ' అని అనుమతించి, ఆమె లోపలికి వెళ్లి కోడలితో చెప్పింది.
1.137.10
अम्बिक तव पौत्रस्य दुर्नयात्किल भारताः ।
सानुबन्धा विनङ्क्ष्यन्ति पौराश्चैवेति नः श्रुतम् ॥ १.१३७.१० ॥
అంబికా, నీ మనవడి దుర్నీతి వల్ల భారతులు, వారి బంధువులతో సహా, పౌరులు కూడా నశిస్తారని మేము విన్నాము.
1.137.11
तत्कौसल्यामिमामार्तां पुत्रशोकाभिपीडिताम् ।
वनमादाय भद्रं ते गच्छावो यदि मन्यसे ॥ १.१३७.११ ॥
కాబట్టి, కొడుకు శోకంతో బాధపడుతున్న ఈ కౌసల్యను తీసుకుని, నీకు మంగళం కలుగుగాక, నీకు సమ్మతమైతే మనం అడవికి వెళ్దాం.
1.137.12
तथेत्युक्ता त्वम्बिकया भीष्ममामन्त्र्य सुव्रता ।
वनं ययौ सत्यवती स्नुषाभ्यां सह भारत ॥ १.१३७.१२ ॥
'అలాగే' అని అంబికచేత చెప్పబడి, వ్రతనిష్ఠ గల సత్యవతి భీష్మునికి వీడ్కోలు చెప్పి, ఓ భారతా, ఇద్దరు కోడళ్ళతో కలిసి అడవికి వెళ్ళింది.
1.137.13
ताः सुघोरं तपस्तप्त्वा देव्यो भरतसत्तम ।
देहं त्यक्त्वा महाराज गतिमिष्टां ययुस्तदा ॥ १.१३७.१३ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ఆ దేవేరులు ఘోర తపస్సు చేసి, మహారాజా, అప్పుడు దేహాన్ని విడిచి అభీష్టమైన గతిని పొందారు.
1.137.14
अथाप्तवन्तो वेदोक्तान्संस्कारान्पाण्डवास्तदा ।
संव्यवर्धन्त भोगांस्ते भुञ्जानाः पितृवेश्मनि ॥ १.१३७.१४ ॥
అప్పుడు పాండవులు వేదోక్త సంస్కారాలను పొంది, తండ్రి ఇంట్లో సుఖభోగాలను అనుభవిస్తూ పెరిగారు.
1.137.15
धार्तराष्ट्रैश्च सहिताः क्रीडन्तो मुदिताः सुखम् ।
बालक्रीडासु सर्वासु विशिष्टास्तेजसाऽभवन् ॥ १.१३७.१५ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులతో కలిసి సంతోషంగా ఆడుతూ, బాల్యక్రీడలన్నింటిలో వారు తేజస్సులో ఉత్కృష్టులయ్యారు.
1.137.16
जवे लक्ष्याभिहरणे भोज्ये पांसुविकर्षणे ।
धार्तराष्ट्रान्भीमसेनः सर्वान्स परिमर्दति ॥ १.१३७.१६ ॥
పరుగులో, లక్ష్యాన్ని అందుకోవడంలో, భోజనంలో, ధూళిలో ఈడ్వడంలో భీమసేనుడు ధృతరాష్ట్రుని కుమారులందరినీ అణచివేస్తాడు.
1.137.17
हर्षात्प्रक्रीडमानांस्तान् गृह्य राजन्निलीयते ।
शिरःसु विनिगृह्यैतान्योजयामास पाण्डवैः ॥ १.१३७.१७ ॥
ఓ రాజా, ఆనందంగా ఆడుతున్న వారిని పట్టుకొని అతడు దాక్కుంటాడు; వారి తలలను అదిమి, వీరిని పాండవులతో పొత్తుపెట్టాడు.
1.137.18
शतमेकोत्तरं तेषां कुमाराणां महौजसाम् ।
एक एव निगृह्णाति नातिकृच्छ्राद्वृकोदरः ॥ १.१३७.१८ ॥
ఆ మహాబలులైన కుమారులు నూటొక్కమంది; అయినా వృకోదరుడు ఒక్కడే ఎంతో కష్టపడకుండా వారిని అణచివేస్తాడు.
1.137.19
कचेषु च निगृह्यैनान्विनिहत्य बलाद्बली ।
चकर्ष क्रोशतो भूमौ घृष्टजानुशिरोंसकान् ॥ १.१३७.१९ ॥
బలవంతుడైన భీముడు వారిని జుట్టు పట్టుకుని బలంగా కొట్టి పడగొట్టి, అరుస్తుండగా నేలపై ఈడ్చాడు; వారి మోకాళ్లు, తలలు, భుజాలు రాపిడికి గురయ్యాయి.
1.137.20
दश बालाञ्जले क्रीडन्भुजाभ्यां परिगृह्य सः ।
आस्ते स्म सलिले मग्नो मृतकल्पान्विमुञ्चति ॥ १.१३७.२० ॥
అతడు పది మంది బాలురను చేతులతో పట్టుకుని నీటిలో ఆడుతూ, నీటిలో మునిగి ఉండేవాడు; చావుకు దగ్గరగా ఉన్న వారిని మాత్రమే విడిచిపెట్టేవాడు.
1.137.21
फलानि वृक्षमारुह्य विचिन्वन्ति च ये तदा ।
तदा पादप्रहारेण भीमः कम्पयते द्रुमान् ॥ १.१३७.२१ ॥
చెట్లు ఎక్కి పండ్లు కోస్తున్న వారి సమయంలో భీముడు కాలితో తన్ని చెట్లను కదిలించాడు.
1.137.22
प्रहारवेगाभिहता द्रुमा व्याघूर्णितास्ततः ।
सफलाः प्रपतन्ति स्म द्रुमात्स्रस्ताः कुमारकाः ॥ १.१३७.२२ ॥
దెబ్బ వేగంతో కొట్టబడిన చెట్లు ఊగిపోయాయి; అప్పుడు పండ్లతో పాటు చెట్లనుంచి జారిన బాలురు కిందపడ్డారు.
1.137.23
केचिद्भग्नशिरोरस्काः केचिद्भग्नकटीमुखाः ।
निपेतुर्भ्रातरः सर्वे भीमसेनभुजार्दिताः ॥ १.१३७.२३ ॥
కొందరి తలలు, రొమ్ములు విరిగాయి; కొందరి నడుములు, ముఖాలు విరిగాయి; భీమసేనుని భుజాలతో హింసించబడిన సోదరులందరూ కూలిపోయారు.
1.137.24
न ते नियुद्धे न जवे न योग्यासु कदाचन ।
कुमारा उत्तरं चक्रुः स्पर्धमाना वृकोदरम् ॥ १.१३७.२४ ॥
కుస్తీలోనూ, పరుగులోనూ, తగిన పోటీలలోనూ ఎప్పుడూ కాదు; పోటీపడుతున్నా ఆ బాలురు వృకోదరునికి సమాధానం ఇవ్వలేకపోయారు.
1.137.25
एवं स धार्तराष्ट्रांश्च स्पर्धमानो वृकोदरः ।
अप्रियेऽतिष्ठदत्यन्तं बाल्यान्न द्रोहचेतसा ॥ १.१३७.२५ ॥
ఈ విధంగా వృకోదరుడు ధార్తరాష్ట్రులతో పోటీపడుతూ అప్రియమైన పనులలో అత్యధికంగా నిమగ్నమయ్యాడు; కానీ బాల్యం వల్ల అతని మనసు ద్రోహభావంతో నిండలేదు.
1.137.26
ततो बलमतिख्यातं धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
भीमसेनस्य तज्ज्ञात्वा दुष्टभावमदर्शयत् ॥ १.१३७.२६ ॥
అప్పుడు భీమసేనుని ఆ అత్యంత ప్రసిద్ధ బలాన్ని తెలుసుకుని, ప్రతాపవంతుడైన ధార్తరాష్ట్రుడు తన దుష్ట భావాన్ని ప్రదర్శించాడు.
1.137.27
तस्य धर्मादपेतस्य पापानि परिपश्यतः ।
मोहादैश्वर्यलोभाच्च पापा मतिरजायत ॥ १.१३७.२७ ॥
ధర్మం నుండి తొలగిపోయి, పాపాలను చూస్తూ ఉన్న అతనికి, మోహం వల్ల మరియు ఐశ్వర్య లోభం వల్ల పాపబుద్ధి పుట్టింది.
1.137.28
अयं बलवतां श्रेष्ठः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
मध्यमः कुन्तिपुत्राणां निकृत्या सन्निगृह्यतां ॥ १.१३७.२८ ॥
ఇతడు బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడు, కుంతీ పుత్రుడు వృకోదరుడు; కుంతీపుత్రులలో మధ్యముడు; మోసంతో ఇతడిని బంధించాలి.
1.137.29
प्राणवान्विक्रमी चैव शौर्येण महताऽन्वितः ।
स्पर्धते चापि सहितानस्मानेको वृकोदरः ॥ १.१३७.२९ ॥
ప్రాణశక్తి కలవాడు, పరాక్రమి, మహాశౌర్యంతో కూడినవాడు వృకోదరుడు ఒక్కడే మేమంతా కలిసి ఉన్నా మాతో పోటీపడుతున్నాడు.
1.137.30
तं तु सुप्तं पुरोद्याने गङ्गायां प्रक्षिपामहे ।
अथ तस्मादवरजं श्रेष्ठं चैव युधिष्ठिरम् ॥ १.१३७.३० ॥
అతడు నిద్రిస్తుండగా ఉద్యానవనం ముందు గంగలో అతనిని పడేద్దాం; తరువాత అతని కన్నా తక్కువ వాడైనా శ్రేష్ఠుడైన యుధిష్ఠిరుని కూడా.
1.137.31
प्रसह्य बन्धने बद्ध्वा प्रशासिष्ये वसुन्धराम् ।
एवं स निश्चयं पापः कृत्वा दुर्योधनस्तदा।
नित्यमेवान्तरप्रेक्षी भीमस्यासीन्महात्मनः ॥ १.१३७.३१ ॥
బలవంతంగా బంధించి నేను భూమిని పాలిస్తాను. ఈ విధంగా ఆ పాపి దుర్యోధనుడు అప్పుడు ఆ నిశ్చయం చేసుకుని, మహాత్ముడైన భీముని విషయంలో ఎల్లప్పుడూ అవకాశం కోసం చూస్తూ ఉండేవాడు.
1.137.32
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
चैलकम्बलवेश्मानि विचित्राणि महान्ति च ॥ १.१३७.३२ ॥
అప్పుడు, ఓ భారతా, జలక్రీడ కోసం వస్త్రాలు మరియు కంబళ్లతో చేసిన పెద్ద, అద్భుతమైన గుడారాలను అతడు నిర్మింపజేశాడు.
1.137.33
सर्वकामैः सुपूर्णानि पताकोच्छ्रायवन्ति च ।
तत्र संजनयामास नानागाराण्यनेकशः ॥ १.१३७.३३ ॥
అక్కడ అన్ని కోరికలైన వస్తువులతో నిండి, ఎత్తైన పతాకలు కలిగిన అనేక రకాల భవనాలను అతడు అనేకంగా నిర్మింపజేశాడు.
1.137.34
उदकक्रीडनं नाम कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यां तं देशं स्थलं किंचिदुपेत्यह ॥ १.१३७.३४ ॥
ఓ భారతా, జలక్రీడ అనే పేరుతో ఒక ప్రదేశాన్ని అతడు నిర్మింపజేశాడు. ఆ ప్రాంతపు కొలత హద్దు వద్ద ఉన్న కొంత పొడి నేలను చేరి నేను ...
1.137.35
क्रीडावसाने ते सर्वे शुचिवस्त्राः स्वलङ्कृताः ।
सर्वकामसमृद्धं तदन्नं बुभुजिरे शनैः ॥ १.१३७.३५ ॥
ఆట ముగిసిన తర్వాత వారందరూ శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించి చక్కగా అలంకరించుకుని, అన్ని కోరికలతో సమృద్ధమైన ఆ అన్నాన్ని నెమ్మదిగా భుజించారు.
1.137.36
दिवसान्ते परिश्रान्ता विहृत्य च कुरूद्वहाः ।
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ॥ १.१३७.३६ ॥
పగటి చివర అలసిపోయిన కురువంశ శ్రేష్ఠులైన వీరులు విహరించి, విహారగృహాల్లోనే నివసించడానికి ఇష్టపడ్డారు.
1.137.37
खिन्नस्तु बलवान्भीमो व्यायामाभ्यधिकस्तदा ।
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतान्विभुः ॥ १.१३७.३७ ॥
అలసిన బలవంతుడైన భీముడు, అప్పుడు వ్యాయామంలో అధికుడై, జలక్రీడకు వెళ్ళిన ఆ కుమారులను తీసుకువచ్చి, సమర్థుడు.
1.137.38
प्रमाणकोट्यां वासार्थं सुष्वापारुह्य तत्स्थलम् ।
शीतं वासं समासाद्य शान्तो मदविमोहितः ॥ १.१३७.३८ ॥
ప్రమాణకోటిలో విశ్రాంతి కోసం ఆ స్థలానికి ఎక్కి నిద్రించాడు; చల్లని నివాసాన్ని చేరి, శాంతుడై, మదంతో మోహితుడై.
1.137.39
निश्चेष्टः पाण्डवो राजन्सुष्वाप मृतवत्क्षितौ ।
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः शनैः ॥ १.१३७.३९ ॥
రాజా, పాండవుడు చలనం లేకుండా నేలపై చనిపోయినవానిలా నిద్రించాడు; అప్పుడు దుర్యోధనుడు నెమ్మదిగా లతాపాశాలతో భీముని బంధించాడు.
1.137.40
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं गङ्गायां प्राक्षिपज्जले ।
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वान्संछिद्य बन्धनान् ॥ १.१३७.४० ॥
ప్రమాణకోటిలో గాఢనిద్రలో ఉన్న అతన్ని దుర్యోధనుడు గంగా జలంలో పడవేశాడు; అప్పుడు మేల్కొన్న కౌంతేయుడు బంధనాలన్నింటినీ తెంచాడు.
1.137.41
उदतिष्ठद्बलाद्भूयो भीमः प्रहरतां वरः ।
स विमुक्तो महातेजा नाज्ञासीत्तेन तत्कृतम् ॥ १.१३७.४१ ॥
మళ్ళీ బలంతో లేచాడు భీముడు, యోధులలో శ్రేష్ఠుడు; ఆ మహాతేజస్వి విడుదలై, అది ఎవరు చేశారో తెలుసుకోలేదు.
1.137.42
पुनर्निद्रावशं प्राप्तस्तत्रैव प्रास्वपद्बली ।
अर्धरात्र्यां व्यतीतायामुत्तस्थुः कुरुपाण्जवाः।
दुर्योधनस्तु कौन्तेयं दृष्ट्वा निर्वेदमभ्यगात् ॥ १.१३७.४२ ॥
బలవంతుడైన భీముడు మళ్ళీ నిద్రవశంలో పడి అక్కడే నిద్రించాడు; అర్ధరాత్రి గడిచాక కురు-పాండవులు వేగంగా లేచారు. కానీ దుర్యోధనుడు కౌంతేయుని చూసి నిరాశకు లోనయ్యాడు.
1.137.43
सुप्तं चापि पुनः सर्पैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैर्महाविषैः ।
कुपितैर्दंशयामास सर्वेष्वेवाङ्गसन्धिषु ॥ १.१३७.४३ ॥
నిద్రిస్తున్న అతడిని మళ్లీ తీక్షణమైన కోరలున్న, మహావిషమైన, కోపించిన పాములు అతని శరీరంలోని అన్ని కీళ్లపై కరిచాయి.
1.137.44
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां मर्मस्वपि तेन निपातिताः ।
त्वचं न चास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुपक्षसः ॥ १.१३७.४४ ॥
పాముల కోరలు అతని మర్మస్థానాల్లోనూ అతనిచేత విరిగిపోయాయి; అతని చర్మాన్ని అవి చీల్చలేకపోయాయి, ఎందుకంటే అతడు దృఢుడు, విశాల వక్షుడు.
1.137.45
प्रबुद्धो भीसेनस्तान्सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ १.१३७.४५ ॥
మేల్కొన్న భీమసేనుడు ఆ పాములన్నింటినీ నలిపివేశాడు; తన ప్రియమైన సారథిని కూడా చేతితో కొట్టాడు.
1.137.46
तथान्यदिवसे राजन्हन्तुकामोऽत्यमर्षणः ।
वलनेन सहामन्त्र्य सौबलस्य मते स्थितः ॥ १.१३७.४६ ॥
అలాగే మరొక రోజు, ఓ రాజా, చంపాలనే కోరికతో, అత్యంత కోపంతో, వలనునితో కలిసి ఆలోచించి, సౌబలుడు (శకుని) సలహాపై స్థిరంగా నిలిచాడు.
1.137.47
भोजने भीमसेनस्य ततः प्राक्षेपयद्विषम् ।
कालकूटं विषं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ १.१३७.४७ ॥
అప్పుడు భీమసేనుని భోజనంలో అతడు కాలకూట విషాన్ని కలిపాడు — తీక్షణమైనదీ, సిద్ధం చేయబడినదీ, రోమాలు నిక్కబొడిచేదీ అయిన విషాన్ని.
1.137.48
तच्चापि भुक्त्वाऽजरदॉयदविकारो वृकोदरः ।
विकारं नाभ्यजनयत्सुतीक्ष्णमपि तद्विषम् ॥ १.१३७.४८ ॥
అదికూడా తిని వృకోదరుడు (భీముడు) ఏ వికారమూ పొందలేదు; ఆ అతి తీక్షణమైన విషం కూడా ఎటువంటి వికారాన్ని కలిగించలేదు.
1.137.49
भीमसंहननो भीमस्त्समादजरयद्विषम् ।
ततोऽन्यदिवसे राजन्हन्तुकामो वृकोदरम् ॥ १.१३७.४९ ॥
భీముడు, గొప్ప దేహబలం గలవాడు, ఆ విషాన్ని జీర్ణం చేసుకున్నాడు. ఓ రాజా, తరువాత మరొక రోజు వృకోదరుడిని చంపాలనే కోరికతో...
1.137.50
सौबलेन सहायेन धार्तराष्ट्रोऽभ्यचिन्तयत् ।
चिन्तयन्नालभन्निद्रां दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ १.१३७.५० ॥
సౌబలుడు (శకుని) సహాయంతో ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు (దుర్యోధనుడు) ఆలోచించాడు. ఆలోచిస్తూ, పగలూ రాత్రీ నిద్ర లేకుండా, అలసట లేకుండా ఉన్నాడు.
1.137.51
एवं दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अनेकैरप्युपायैस्ताञ्जिघांसन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.१३७.५१ ॥
ఈ విధంగా దుర్యోధనుడు, కర్ణుడు, సౌబలుడు శకుని కూడా అనేక ఉపాయాలతో ఆ పాండవులను చంపాలని ప్రయత్నించారు.
1.137.52
वैश्या पुत्रस्तदाचष्ट पार्थानां हितकाम्यया ।
पाण्डवा ह्यपि तत्सर्वं प्रत्यजानन्नरिन्दमाः।
उद्भावनमकुर्वन्तो विदुरस्य मते स्थिताः ॥ १.१३७.५२ ॥
అప్పుడు వైశ్య స్త్రీ కుమారుడు (విదురుడు) పృథ కుమారుల హితం కోరి అంతా చెప్పాడు. శత్రువులను అణచే పాండవులు కూడా అంతా తెలుసుకుని, విదురుని అభిప్రాయం ప్రకారం దానిని బయటపెట్టకుండా ఉన్నారు.