ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.137.1
ततः क्षत्ता च भीष्मश्च व्यासो राजा च बन्धुभिः ।
ददुः श्राद्धं तदा पाण्डोः स्वधामृतमयं तदा ॥ १.१३७.१ ॥
ಆಗ ಕ್ಷತ್ತ, ಭೀಷ್ಮ, ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ರಾಜನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾಂಡುವಿಗಾಗಿ ಸ್ವಧಾ-ಅಮೃತಮಯ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
1.137.2
पुरोहितसहायास्ते यथान्यायमकुर्वत ।
कुरूंश्च विप्रमुख्यांश्च भोजयित्वा सहस्रशः।
रत्नौघान्द्विजमुख्येभ्यो दत्त्वा ग्रामवरांस्तथा ॥ १.१३७.२ ॥
ಪುರೋಹಿತರ ನೆರವಿನಿಂದ ಅವರು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಕರ್ಮ ನಡೆಸಿದರು; ಸಾವಿರಾರು ಕುರುಗಳಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಪ್ರರಿಗೂ ಭೋಜನ ಹಾಕಿ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ರತ್ನರಾಶಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರು.
1.137.3
कृतशौचांस्ततस्तांस्तु पाण्डवान्भरतर्षभान् ।
आदाय विविशुः सर्वे पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १.१३७.३ ॥
ಶುದ್ಧಿ ಕರ್ಮ ಮುಗಿಸಿದ ಆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ವಾರಣಾವತ ಎಂಬ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
1.137.4
सततं स्मानुशोचन्तस्तमेव भरतर्षभम् ।
पौरजानपदाः सर्वे मृतं स्वमिव बान्धवम् ॥ १.१३७.४ ॥
ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರ ಶೋಕಿಸಿದರು, ತಮ್ಮದೇ ಸತ್ತ ಬಂಧುವಿನಂತೆ.
1.137.5
श्राद्धावसाने तु तदा दृष्ट्वा तं दुःखितं जनम् ।
संमूढां दुःखशोकार्तां व्यासो मातरमब्रवीत् ॥ १.१३७.५ ॥
ಶ್ರಾದ್ಧ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ದುಃಖಿತ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಮೋಹಗೊಂಡಿದ್ದ ತಾಯಿಗೆ ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು.
1.137.6
अतिक्रान्तसुखाः कालाः पर्युपस्थितदारुणाः ।
श्वःश्वः पापिष्ठदिवसाः पृथिवी गतयौवना ॥ १.१३७.६ ॥
ಸುಖದ ಕಾಲಗಳು ಕಳೆದುಹೋದವು, ಭಯಂಕರ ಕಾಲಗಳು ಸಮೀಪಿಸಿವೆ; ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಪಾಪಿಷ್ಠ ದಿನಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ; ಭೂಮಿ ಯೌವನ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
1.137.7
बहुमायासमाकीर्णो नानादोषसमाकुलः ।
लुप्तधर्मक्रियाचारो घोरः कालो भविष्यति ॥ १.१३७.७ ॥
ಅನೇಕ ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನಾನಾ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧರ್ಮಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಆಚಾರಗಳು ಲುಪ್ತವಾದ ಘೋರ ಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ.
1.137.8
कुरूणामनयाच्चापि पृथिवी न भविष्यति ।
गच्छ त्वं योगमास्थाय युक्ता वस तपोवने ॥ १.१३७.८ ॥
ಕುರುಗಳ ಅನ್ಯಾಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯೂ ಅವರದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು.
1.137.9
माद्राक्षीस्त्वं कुलस्यास्य घोरं संक्षयमात्मनः ।
तथेति समनुज्ञाय सा प्रविश्याब्रवीत्स्नुषाम् ॥ १.१३७.९ ॥
ಈ ಕುಲದ ಘೋರ ನಾಶವನ್ನು ನೀನು ಕಾಣುವೆ. 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿ, ಅವಳು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಸೊಸೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.137.10
अम्बिक तव पौत्रस्य दुर्नयात्किल भारताः ।
सानुबन्धा विनङ्क्ष्यन्ति पौराश्चैवेति नः श्रुतम् ॥ १.१३७.१० ॥
ಅಂಬಿಕೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ದುರ್ನೀತಿಯಿಂದ ಭಾರತರು, ಅವರ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪೌರರೂ ನಾಶವಾಗುವರೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
1.137.11
तत्कौसल्यामिमामार्तां पुत्रशोकाभिपीडिताम् ।
वनमादाय भद्रं ते गच्छावो यदि मन्यसे ॥ १.१३७.११ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನ ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಈ ಕೌಸಲ್ಯೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೆ ನಾವು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.
1.137.12
तथेत्युक्ता त्वम्बिकया भीष्ममामन्त्र्य सुव्रता ।
वनं ययौ सत्यवती स्नुषाभ्यां सह भारत ॥ १.१३७.१२ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಅಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ರತನಿಷ್ಠೆಯ ಸತ್ಯವತಿ, ಭೀಷ್ಮರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಓ ಭಾರತ, ಇಬ್ಬರು ಸೊಸೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಳು.
1.137.13
ताः सुघोरं तपस्तप्त्वा देव्यो भरतसत्तम ।
देहं त्यक्त्वा महाराज गतिमिष्टां ययुस्तदा ॥ १.१३७.१३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ದೇವಿಯರು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಗ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಇಷ್ಟವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.
1.137.14
अथाप्तवन्तो वेदोक्तान्संस्कारान्पाण्डवास्तदा ।
संव्यवर्धन्त भोगांस्ते भुञ्जानाः पितृवेश्मनि ॥ १.१३७.१४ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವರು ವೇದೋಕ್ತ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಬೆಳೆದರು.
1.137.15
धार्तराष्ट्रैश्च सहिताः क्रीडन्तो मुदिताः सुखम् ।
बालक्रीडासु सर्वासु विशिष्टास्तेजसाऽभवन् ॥ १.१३७.१५ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಬಾಲ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದರು.
1.137.16
जवे लक्ष्याभिहरणे भोज्ये पांसुविकर्षणे ।
धार्तराष्ट्रान्भीमसेनः सर्वान्स परिमर्दति ॥ १.१३७.१६ ॥
ಓಟದಲ್ಲಿ, ಗುರಿ ಹಿಡಿಯುವುದರಲ್ಲಿ, ಊಟದಲ್ಲಿ, ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಎಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.137.17
हर्षात्प्रक्रीडमानांस्तान् गृह्य राजन्निलीयते ।
शिरःसु विनिगृह्यैतान्योजयामास पाण्डवैः ॥ १.१३७.१७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನು ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಅದುಮಿ, ಇವರನ್ನು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದನು.
1.137.18
शतमेकोत्तरं तेषां कुमाराणां महौजसाम् ।
एक एव निगृह्णाति नातिकृच्छ्राद्वृकोदरः ॥ १.१३७.१८ ॥
ಆ ಮಹಾಬಲಿ ಕುಮಾರರು ನೂರಾ ಒಂದು ಮಂದಿ; ಆದರೂ ವೃಕೋದರನು ಒಬ್ಬನೇ ಅತಿ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.137.19
कचेषु च निगृह्यैनान्विनिहत्य बलाद्बली ।
चकर्ष क्रोशतो भूमौ घृष्टजानुशिरोंसकान् ॥ १.१३७.१९ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭೀಮನು ಅವರ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಲದಿಂದ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿ, ಕೂಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಳೆದೊಯ್ದನು; ಅವರ ಮೊಣಕಾಲು, ತಲೆ, ಹೆಗಲುಗಳು ಸವೆದವು.
1.137.20
दश बालाञ्जले क्रीडन्भुजाभ्यां परिगृह्य सः ।
आस्ते स्म सलिले मग्नो मृतकल्पान्विमुञ्चति ॥ १.१३७.२० ॥
ಅವನು ಹತ್ತು ಬಾಲಕರನ್ನು ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಗಿದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಿದ್ದನು; ಸಾಯುವಂತಾದವರನ್ನೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.
1.137.21
फलानि वृक्षमारुह्य विचिन्वन्ति च ये तदा ।
तदा पादप्रहारेण भीमः कम्पयते द्रुमान् ॥ १.१३७.२१ ॥
ಮರ ಹತ್ತಿ ಹಣ್ಣು ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೀಮನು ಕಾಲಿನ ಒದೆತದಿಂದ ಮರಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
1.137.22
प्रहारवेगाभिहता द्रुमा व्याघूर्णितास्ततः ।
सफलाः प्रपतन्ति स्म द्रुमात्स्रस्ताः कुमारकाः ॥ १.१३७.२२ ॥
ಹೊಡೆತದ ವೇಗದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮರಗಳು ಅಲುಗಾಡಿದವು; ಆಗ ಹಣ್ಣುಗಳೊಡನೆ ಮರಗಳಿಂದ ಜಾರಿದ ಬಾಲಕರು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರು.
1.137.23
केचिद्भग्नशिरोरस्काः केचिद्भग्नकटीमुखाः ।
निपेतुर्भ्रातरः सर्वे भीमसेनभुजार्दिताः ॥ १.१३७.२३ ॥
ಕೆಲವರ ತಲೆ, ಎದೆ ಮುರಿದವು; ಕೆಲವರ ಸೊಂಟ, ಮುಖ ಮುರಿದವು; ಭೀಮಸೇನನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರೂ ಬಿದ್ದರು.
1.137.24
न ते नियुद्धे न जवे न योग्यासु कदाचन ।
कुमारा उत्तरं चक्रुः स्पर्धमाना वृकोदरम् ॥ १.१३७.२४ ॥
ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಓಟದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ; ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರೂ ಆ ಬಾಲಕರು ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಾರದೆ ಹೋದರು.
1.137.25
एवं स धार्तराष्ट्रांश्च स्पर्धमानो वृकोदरः ।
अप्रियेऽतिष्ठदत्यन्तं बाल्यान्न द्रोहचेतसा ॥ १.१३७.२५ ॥
ಹೀಗೆ ವೃಕೋದರನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ ಅಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ನಿಂತನು; ಆದರೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದ್ರೋಹದಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿಲ್ಲ.
1.137.26
ततो बलमतिख्यातं धार्तराष्ट्रः प्रतापवान् ।
भीमसेनस्य तज्ज्ञात्वा दुष्टभावमदर्शयत् ॥ १.१३७.२६ ॥
ಆಗ ಭೀಮಸೇನನ ಆ ಅತಿಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪ್ರತಾಪಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ-ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ದುಷ್ಟ ಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
1.137.27
तस्य धर्मादपेतस्य पापानि परिपश्यतः ।
मोहादैश्वर्यलोभाच्च पापा मतिरजायत ॥ १.१३७.२७ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾದ ಅವನಿಗೆ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯಲೋಭದಿಂದ ಪಾಪಮಯ ಬುದ್ಧಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
1.137.28
अयं बलवतां श्रेष्ठः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः ।
मध्यमः कुन्तिपुत्राणां निकृत्या सन्निगृह्यतां ॥ १.१३७.२८ ॥
ಇವನು ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ವೃಕೋದರ; ಕುಂತೀಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ; ವಂಚನೆಯಿಂದ ಇವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಿ.
1.137.29
प्राणवान्विक्रमी चैव शौर्येण महताऽन्वितः ।
स्पर्धते चापि सहितानस्मानेको वृकोदरः ॥ १.१३७.२९ ॥
ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಮಹಾ ಶೌರ್ಯವುಳ್ಳ ವೃಕೋದರನು ಒಬ್ಬನೇ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.137.30
तं तु सुप्तं पुरोद्याने गङ्गायां प्रक्षिपामहे ।
अथ तस्मादवरजं श्रेष्ठं चैव युधिष्ठिरम् ॥ १.१३७.३० ॥
ಅವನು ಮಲಗಿರುವಾಗ ಉದ್ಯಾನದ ಮುಂದೆ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎಸೆಯೋಣ; ನಂತರ ಅವನಿಗಿಂತ ಕಿರಿಯನಾದರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನೂ.
1.137.31
प्रसह्य बन्धने बद्ध्वा प्रशासिष्ये वसुन्धराम् ।
एवं स निश्चयं पापः कृत्वा दुर्योधनस्तदा।
नित्यमेवान्तरप्रेक्षी भीमस्यासीन्महात्मनः ॥ १.१३७.३१ ॥
ಬಲದಿಂದ ಬಂಧಿಸಿ ನಾನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವೆನು. ಹೀಗೆ ಆ ಪಾಪಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆಗ ಆ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಭೀಮನ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು.
1.137.32
ततो जलविहारार्थं कारयामास भारत ।
चैलकम्बलवेश्मानि विचित्राणि महान्ति च ॥ १.१३७.३२ ॥
ನಂತರ, ಭಾರತನೇ, ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಾಗಿ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕಂಬಳಿಗಳ ದೊಡ್ಡ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಡೇರೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.137.33
सर्वकामैः सुपूर्णानि पताकोच्छ्रायवन्ति च ।
तत्र संजनयामास नानागाराण्यनेकशः ॥ १.१३७.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಎತ್ತರದ ಪತಾಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಮನೆಗಳನ್ನು ಅನೇಕವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
1.137.34
उदकक्रीडनं नाम कारयामास भारत ।
प्रमाणकोट्यां तं देशं स्थलं किंचिदुपेत्यह ॥ १.१३७.३४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅವನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಅಳತೆಯ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಒಣ ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ನಾನು ...
1.137.35
क्रीडावसाने ते सर्वे शुचिवस्त्राः स्वलङ्कृताः ।
सर्वकामसमृद्धं तदन्नं बुभुजिरे शनैः ॥ १.१३७.३५ ॥
ಆಟ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಶುಭ್ರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಉಂಡರು.
1.137.36
दिवसान्ते परिश्रान्ता विहृत्य च कुरूद्वहाः ।
विहारावसथेष्वेव वीरा वासमरोचयन् ॥ १.१३७.३६ ॥
ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದಣಿದ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ವಿಹಾರ ಮಾಡಿ, ವಿಹಾರ ಗೃಹಗಳಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರು.
1.137.37
खिन्नस्तु बलवान्भीमो व्यायामाभ्यधिकस्तदा ।
वाहयित्वा कुमारांस्ताञ्जलक्रीडागतान्विभुः ॥ १.१३७.३७ ॥
ದಣಿದ ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು, ಆಗ ವ್ಯಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕನಾಗಿ, ಜಲಕ್ರೀಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಕುಮಾರರನ್ನು ಕರೆತಂದ ಸಮರ್ಥನು.
1.137.38
प्रमाणकोट्यां वासार्थं सुष्वापारुह्य तत्स्थलम् ।
शीतं वासं समासाद्य शान्तो मदविमोहितः ॥ १.१३७.३८ ॥
ಪ್ರಮಾಣಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಏರಿ ಮಲಗಿದನು; ತಂಪಾದ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಶಾಂತನಾಗಿ, ಮದದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ.
1.137.39
निश्चेष्टः पाण्डवो राजन्सुष्वाप मृतवत्क्षितौ ।
ततो बद्ध्वा लतापाशैर्भीमं दुर्योधनः शनैः ॥ १.१३७.३९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವನು ನಿಶ್ಚಲನಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸತ್ತವನಂತೆ ನಿದ್ರಿಸಿದನು; ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಲತಾಪಾಶಗಳಿಂದ ಭೀಮನನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು.
1.137.40
प्रमाणकोट्यां संसुप्तं गङ्गायां प्राक्षिपज्जले ।
ततः प्रबुद्धः कौन्तेयः सर्वान्संछिद्य बन्धनान् ॥ १.१३७.४० ॥
ಪ್ರಮಾಣಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ದುರ್ಯೋಧನನು ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು; ಆಗ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಕೌಂತೇಯನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು.
1.137.41
उदतिष्ठद्बलाद्भूयो भीमः प्रहरतां वरः ।
स विमुक्तो महातेजा नाज्ञासीत्तेन तत्कृतम् ॥ १.१३७.४१ ॥
ಮತ್ತೆ ಬಲದಿಂದ ಎದ್ದನು ಭೀಮ, ಪ್ರಹಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದರೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
1.137.42
पुनर्निद्रावशं प्राप्तस्तत्रैव प्रास्वपद्बली ।
अर्धरात्र्यां व्यतीतायामुत्तस्थुः कुरुपाण्जवाः।
दुर्योधनस्तु कौन्तेयं दृष्ट्वा निर्वेदमभ्यगात् ॥ १.१३७.४२ ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮನು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ರೆಯ ವಶದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಲಗಿದನು; ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ ಕುರು-ಪಾಂಡವರು ವೇಗವಾಗಿ ಎದ್ದರು. ಆದರೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕೌಂತೇಯನನ್ನು ನೋಡಿ ನಿರಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾದನು.
1.137.43
सुप्तं चापि पुनः सर्पैस्तीक्ष्णदंष्ट्रैर्महाविषैः ।
कुपितैर्दंशयामास सर्वेष्वेवाङ्गसन्धिषु ॥ १.१३७.४३ ॥
ಮಲಗಿದ್ದವನನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೋರೆಗಳ, ಮಹಾವಿಷದ, ಕುಪಿತ ಸರ್ಪಗಳು ಅವನ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿದವು.
1.137.44
दंष्ट्राश्च दंष्ट्रिणां मर्मस्वपि तेन निपातिताः ।
त्वचं न चास्य बिभिदुः सारत्वात्पृथुपक्षसः ॥ १.१३७.४४ ॥
ಹಾವುಗಳ ಕೋರೆಗಳು ಅವನ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಮುರಿದುಹೋದವು; ಅವನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಅವು ಚುಚ್ಚಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ದೃಢನು, ವಿಶಾಲ ಎದೆಯವನು.
1.137.45
प्रबुद्धो भीसेनस्तान्सर्वान्सर्पानपोथयत् ।
सारथिं चास्य दयितमपहस्तेन जघ्निवान् ॥ १.१३७.४५ ॥
ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಭೀಮಸೇನನು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಹಾವುಗಳನ್ನು ಜಜ್ಜಿದನು; ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಅಂಗೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
1.137.46
तथान्यदिवसे राजन्हन्तुकामोऽत्यमर्षणः ।
वलनेन सहामन्त्र्य सौबलस्य मते स्थितः ॥ १.१३७.४६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅತಿ ಕೋಪಗೊಂಡವನು, ವಲನನೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿಯ) ಸಲಹೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು.
1.137.47
भोजने भीमसेनस्य ततः प्राक्षेपयद्विषम् ।
कालकूटं विषं तीक्ष्णं संभृतं रोमहर्षणम् ॥ १.१३७.४७ ॥
ನಂತರ ಭೀಮಸೇನನ ಊಟದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾಲಕೂಟ ವಿಷವನ್ನು ಬೆರೆಸಿದನು — ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ವಿಷವನ್ನು.
1.137.48
तच्चापि भुक्त्वाऽजरदॉयदविकारो वृकोदरः ।
विकारं नाभ्यजनयत्सुतीक्ष्णमपि तद्विषम् ॥ १.१३७.४८ ॥
ಅದನ್ನೂ ತಿಂದು ವೃಕೋದರನಿಗೆ (ಭೀಮನಿಗೆ) ಯಾವ ವಿಕಾರವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ; ಆ ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಿಷವೂ ಯಾವ ವಿಕಾರವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
1.137.49
भीमसंहननो भीमस्त्समादजरयद्विषम् ।
ततोऽन्यदिवसे राजन्हन्तुकामो वृकोदरम् ॥ १.१३७.४९ ॥
ಭೀಮ, ಬಲಿಷ್ಠ ದೇಹದ ಭೀಮನು ಆ ವಿಷವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಮರುದಿನ ವೃಕೋದರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ...
1.137.50
सौबलेन सहायेन धार्तराष्ट्रोऽभ्यचिन्तयत् ।
चिन्तयन्नालभन्निद्रां दिवारात्रमतन्द्रितः ॥ १.१३७.५० ॥
ಸೌಬಲನ (ಶಕುನಿ) ಸಹಾಯದಿಂದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗ (ದುರ್ಯೋಧನ) ಯೋಚಿಸಿದನು. ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದನು.
1.137.51
एवं दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः ।
अनेकैरप्युपायैस्ताञ्जिघांसन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.१३७.५१ ॥
ಹೀಗೆ ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸೌಬಲ ಶಕುನಿಯೂ ಅನೇಕ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಆ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದರು.
1.137.52
वैश्या पुत्रस्तदाचष्ट पार्थानां हितकाम्यया ।
पाण्डवा ह्यपि तत्सर्वं प्रत्यजानन्नरिन्दमाः।
उद्भावनमकुर्वन्तो विदुरस्य मते स्थिताः ॥ १.१३७.५२ ॥
ಆಗ ವೈಶ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯ ಮಗ (ವಿದುರ) ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಪಾಂಡವರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತು, ವಿದುರನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸದೆ ಇದ್ದರು.