Mahābhārata · Adhyāya 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
दुर्योधनस्तु पापात्मा भीममाशीविषहदे ।
प्रक्षिप्य कृतकृत्यं स्वमात्मानं मन्यते तदा ॥ १.१३९.१ ॥
Pero Duryodhana, de alma perversa, después de arrojar a Bhīma a un estanque de serpientes venenosas, se creyó entonces con su propósito cumplido.
1.139.2
प्रभातायां रजन्यां च प्रविवेश पुरं ततः ।
ब्रुवाणो भीमसेनस्तु यातो ह्यग्रत एव नः ॥ १.१३९.२ ॥
Al amanecer, cuando la noche había pasado, entraron en la ciudad diciendo que Bhīmasena había partido delante de nosotros.
1.139.3
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा ह्यविदन्पापमात्मनि ।
स्वेनानुमानेन परं साधुं समनुपश्यति ॥ १.१३९.३ ॥
Pero Yudhiṣṭhira, de alma recta, sin conocer el mal en sí mismo, juzgaba a los demás buenos por su propia inferencia.
1.139.4
सोऽभ्युपेत्य तदा पार्थो मातरं भ्रातृवत्सलः ।
अभिवाद्याब्रवीत्कुन्तीमम्ब भीम इहागतः ॥ १.१३९.४ ॥
Entonces Pārtha, afectuoso con sus hermanos, se acercó a su madre, se inclinó ante ella y dijo a Kuntī: Madre, Bhīma ha llegado aquí.
1.139.5
क्व गतो भविता मातर्नेह पश्यामि तं शुभे ।
उद्यानानि वनं चैव विचितानि समन्ततः ॥ १.१३९.५ ॥
Madre, ¿adónde habrá ido? Oh venturosa, no lo veo aquí. Los jardines y el bosque han sido buscados por todas partes.
1.139.6
तदर्थं न च तं वीरं दृष्टवन्तो वृकोदरम् ।
मन्यमानास्ततः सर्वे यातो नः पूर्वमेव सः ॥ १.१३९.६ ॥
Aunque lo buscaron, no vieron a aquel héroe Vṛkodara; pensando así, todos supusieron que se había adelantado a nosotros.
1.139.7
आगताः स्म महाभागे व्याकुलेनान्तरात्मना ।
इहागम्य क्व नु गतस्त्वया वा प्रेषितः क्व नु ॥ १.१३९.७ ॥
¡Oh, muy afortunada!, hemos venido aquí con el corazón turbado. Habiendo llegado aquí, ¿adónde se ha ido, o adónde lo enviaste?
1.139.8
कथयस्व महाबाहुं भीमसेनं यशस्विनि ।
नहि मे शुध्यते भावस्तं वीरं प्रति शोभने ॥ १.१३९.८ ॥
Háblame de Bhīmasena, el de brazos poderosos, ¡oh gloriosa!; mi mente no está tranquila respecto a ese héroe, ¡oh radiante!
1.139.9
यतः प्रसुप्तं मन्येऽहं भीम् नेति हतस्तु सः ।
इत्युक्ता च ततः कुन्ती धर्मराजेन धीमता ॥ १.१३९.९ ॥
Creo que Bhīma está dormido, no muerto. Así habló el sabio rey del dharma, y entonces Kuntī...
1.139.10
हाहेति कृत्वा संभ्रान्ता प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न पुत्र भीमं पश्यामि न मामभ्येत्यसाविति ॥ १.१३९.१० ॥
Exclamando «¡Ay!», la desconcertada Kuntī respondió a Yudhiṣṭhira: «Hijo, no veo a Bhīma; no ha venido a mí».
1.139.11
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजैः सह ।
द्रुतं गत्वा पुरोद्यानं विचिन्वन्तिस्म पाण्डवाः ॥ १.१३९.११ ॥
«Busca con rapidez su paradero junto con sus hermanos menores». Entonces los Pāṇḍavas fueron rápidamente al jardín de delante y comenzaron a buscar.
1.139.12
भीमभीमेति ते वाचा पाण्डवाः समुदैरयन् ।
विचिन्वन्तोऽथ ते सर्वे न स्म पश्यन्ति भ्रातरम् ॥ १.१३९.१२ ॥
Llamando en voz alta: «¡Bhīma, Bhīma!», los Pāṇḍavas buscaban, pero ninguno logró ver a su hermano.
1.139.13
आगताः स्वगृहं भूय इदमूचुः पृथां तदा ।
न दृश्यते महाबाहुरम्ब भीमो वने चितः ॥ १.१३९.१३ ॥
Habiendo regresado a su propia casa, dijeron entonces de nuevo a Pṛthā: "Madre, el de brazos poderosos Bhīma no se ve, aunque fue buscado en el bosque."
1.139.14
विचितानि च सर्वाणि ह्युद्यानानि नदीस्तथा ।
ततो विदुरमानाय्य कुन्ती सा स्वं निवेशनम् ॥ १.१३९.१४ ॥
Se buscaron también todos los jardines y ríos. Entonces Kuntī, habiendo llamado a Vidura, en su propia morada…
1.139.15
उवाच बलवान्क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते ॥ १.१३९.१५ ॥
Ella dijo: "¡Oh Kṣattṛ, el fuerte Bhīmasena no se ve!"
1.139.16
उद्यानान्निर्गताः सर्वे भ्रातरो भ्रातृभिः सह ।
तत्रैकस्तु महाबाहुर्भीमो नाभ्येति मामिह ॥ १.१३९.१६ ॥
Todos los hermanos salieron del jardín junto con sus hermanos; pero allí uno, el de brazos poderosos Bhīma, no ha venido a mí aquí.
1.139.17
न च प्रीणयते चक्षुः सदा दुर्योधनस्य सः ।
क्रूरोऽसौ दुर्मतिः क्षुद्रो राज्यलुब्धोऽनपत्रपः ॥ १.१३९.१७ ॥
Nunca agrada a los ojos de Duryodhana; aquel cruel, de mala mente, vil, codicioso del reino y desvergonzado.
1.139.18
निहन्यादपि तं वीरं जातमन्युः सुयोधनः ।
तेन मे व्याकुलं चित्तं हृदयं दह्यतीव च ॥ १.१३९.१८ ॥
Suyodhana, lleno de ira, podría matar incluso a ese héroe; por ello mi mente está turbada y mi corazón arde como si ardiera.
1.139.19
मैवं वदस्व कल्याणि शेषसंरक्षणं कुरु ।
प्रत्यादिष्टो हि दुष्टात्मा शेषेऽपि प्रहरेत्तव ॥ १.१३९.१९ ॥
No hables así, oh bienaventurada; protege a los que quedan. Aun rechazado, el de alma malvada podría golpear a tus hijos restantes.
1.139.20
दीर्घायुषस्तव सुता यथोवाच महामुनिः ।
आगमिष्यति ते पुत्रः प्रीतिं चोत्पादयिष्यति ॥ १.१३९.२० ॥
Como declaró el gran sabio, tus hijos vivirán largo tiempo. Tu hijo regresará y te dará alegría.
1.139.21
एवमुक्त्वा ययौ विद्वान्विदुरः स्वं निवेशनम् ।
कुन्ती चिन्तापरा भूत्वा सहासीना सुतैर्गृहे ॥ १.१३९.२१ ॥
Habiendo dicho esto, el sabio Vidura se fue a su morada, mientras Kuntī, absorta en la ansiedad, permanecía sentada en la casa con sus hijos.
1.139.22
ततोऽष्टमे तु दिवसे प्रत्यबुध्यत पाण्डवः ।
तस्मिंस्तदा रसे जीर्णे सोऽप्रमेयबलो बली ॥ १.१३९.२२ ॥
Entonces, al octavo día, el Pāṇḍava (Bhīma) despertó; cuando aquel veneno fue digerido, él, de fuerza inmensurable y poderoso, despertó.
1.139.23
तं दृष्ट्वा प्रतिबुध्यन्तं पाण्डवं ते भुजङ्गमाः ।
सान्त्वयामासुरव्यग्रा वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.१३९.२३ ॥
Al ver despertar al Pāṇḍava, aquellas serpientes, serenas, lo consolaron y pronunciaron estas palabras.
1.139.24
यत्ते पीतो महाबाहो रसोऽयं वीर्यसंभृतः ।
तस्मान्नागायुतबलो रणेऽधृष्यो भविष्यसि ॥ १.१३९.२४ ॥
Porque has bebido este brebaje lleno de vigor, oh de brazos poderosos, tendrás la fuerza de diez mil elefantes y serás invencible en la batalla.
1.139.25
गच्छाद्य त्वं च स्वगृहं स्नातो दिव्यैरिमैर्जलैः ।
भ्रातरस्तेऽनुतप्यन्ति त्वां विना कुरुपुङ्गव ॥ १.१३९.२५ ॥
Ahora vete a tu casa, habiéndote bañado en estas aguas divinas. Tus hermanos se afligen sin ti, toro de los Kurus.
1.139.26
ततः स्नातो महाबाहुः शुचिशुक्लाम्बरस्रजः ।
ततो नागस्य भवने कृतकौतुकमङ्गलः ॥ १.१३९.२६ ॥
Entonces el de brazos poderosos, bañado y vestido con vestiduras blancas puras y guirnaldas, realizó los ritos auspiciosos en la morada del Nāga.
1.139.27
ओषधीभिर्विषघ्नीभिः सुरभीभिर्विशेषतः ।
भुक्तवान्परमान्नं च नागैर्दत्तं महाबलः ॥ १.१३९.२७ ॥
Aquel de gran fuerza comió el excelente alimento ofrecido por los Nāgas, preparado con hierbas antídotas y fragantes.
1.139.28
पूजितो भुजगैर्वीर आशीर्भिश्चाभिनन्दितः ।
दिव्याभरणसंछन्नो नागानामन्त्र्य पाण्डवाः ॥ १.१३९.२८ ॥
Honrado por las serpientes y saludado con bendiciones, el héroe, adornado con joyas divinas, se despidió de los Nāgas, el Pāṇḍava.
1.139.29
उदतिष्ठत्प्रहृष्टात्मा नागलोकादरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य च तदा नागैर्जलाज्जलरुहेक्षणः ॥ १.१३९.२९ ॥
Con el corazón alegre, el domador de enemigos se levantó del mundo de los Nāgas; entonces los Nāgas levantaron del agua al de ojos de loto.
1.139.30
तस्मिन्नेव वनोद्देशे स्थापितः कुरुनन्दनः ।
ते चान्तर्दधिरे नागाः पाण्डवस्यैव पश्यतः ॥ १.१३९.३० ॥
Fue depositado en aquella misma región del bosque, y los Nāgas desaparecieron mientras el Pāṇḍava miraba.
1.139.31
तत उत्थाय कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ।
आजगाम महाबाहुर्मातुरन्तिकमञ्जसा ॥ १.१३९.३१ ॥
Entonces, levantándose, Bhīmasena, hijo de Kuntī, de gran fuerza y brazos poderosos, se acercó directamente a su madre.
1.139.32
ततोऽभिवाद्य जननीं ज्येष्ठं भ्रातरमेव च ।
कनीयसः समाघ्राय शिरस्स्वरिविमर्दनः ॥ १.१३९.३२ ॥
Luego, tras saludar con reverencia a su madre y a su hermano mayor, el aplastador de enemigos abrazó a los menores y les olió la cabeza.
1.139.33
तैश्चापि संपरिष्वक्तः सह मात्रा नरर्षभैः ।
अन्योन्यगतसौहार्दाद्दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रुवन् ॥ १.१३९.३३ ॥
Aquellos toros entre los hombres también lo abrazaron junto con su madre, y por mutuo afecto dijeron: «¡Buena fortuna, buena fortuna!»
1.139.34
ततस्तत्सर्वमाचष्ट दुर्योधनविचेष्टितम् ।
भ्रातॄणां भीमसेनश्च महाबलपराक्रमः ॥ १.१३९.३४ ॥
Entonces Bhīmasena, de gran fuerza y valor, relató a sus hermanos todas las maquinaciones de Duryodhana.
1.139.35
नागलोके च यद्वृत्तं गुणदोषमशेषतः ।
तच्च सर्वमशेषेण कथयामास पाण्डवः ॥ १.१३९.३५ ॥
Y lo ocurrido en el mundo de los nāgas, con sus virtudes y defectos, todo ello, lo relató el Pāṇḍava sin omisión alguna.
1.139.36
ततो युधिष्ठिरो राजा भीममाह वचोऽर्थवत् ।
तूष्णीं भव न ते जल्प्यमिदं कार्यं कथंचन ॥ १.१३९.३६ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira dijo palabras llenas de sentido a Bhīma: «Guarda silencio; de ninguna manera debes hablar de este asunto.»
1.139.37
इतःप्रभृति कौन्तेयं रक्षतान्योन्यमादृताः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१३९.३७ ॥
Desde ahora, los hijos de Kuntī deben protegerse unos a otros con respeto. Así dijo el poderoso de brazos, el rey de la justicia, Yudhiṣṭhira
1.139.38
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरप्रमत्तोऽभवत्तदा ।
यदा त्ववगतास्ते वै पाण्डवास्तस्य कर्म तत् ॥ १.१३९.३८ ॥
Entonces, junto con sus hermanos, todos se volvieron vigilantes. Cuando los Pāṇḍavas fueron descubiertos, ese fue su acto.
1.139.39
नत्वेव बहुलं चक्रुः प्रयता मन्त्ररक्षणे ।
धर्मात्मा विदुरस्तेषां प्रददौ मतिमान्मतिम् ॥ १.१३९.३९ ॥
Sin embargo, no fueron muy cuidadosos en guardar sus deliberaciones. El justo y sabio Vidura les dio consejo.
1.139.40
दुर्योधनोऽपि तं दृष्ट्वा पाण्डवं पुनरागतम् ।
निश्वसंश्चिन्तयंश्चैवमहन्यहनि तप्यते ॥ १.१३९.४० ॥
También Duryodhana, al ver de nuevo regresado a aquel Pāṇḍava, suspira y medita así, y día tras día se atormenta.
1.139.41
कुमारान्क्रीडमानांस्तान्दृष्ट्वा राजातिदुर्मदान् ।
गुरुं शिक्षार्थमन्विष्य गौतमं तान्न्यवेदयत् ॥ १.१३९.४१ ॥
El rey, al ver a aquellos príncipes muy arrogantes jugando, buscó un maestro para su instrucción y se los presentó a Gautama.
1.139.42
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् ।
राज्ञा निवेदितास्तस्मै ते च सर्वे च निष्ठिताः।
अधिजग्मुश्च कुरवो धनुर्वेदं कृपात्तु ते ॥ १.१३९.४२ ॥
Nacido en un matorral de cañas y maestro del sentido de los Vedas y de las ciencias, Kṛpa les fue presentado por el rey; todos ellos, perfeccionados, aprendieron de Kṛpa la ciencia del arco.