മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
दुर्योधनस्तु पापात्मा भीममाशीविषहदे ।
प्रक्षिप्य कृतकृत्यं स्वमात्मानं मन्यते तदा ॥ १.१३९.१ ॥
എന്നാൽ പാപിയായ ദുര്യോധനൻ ഭീമനെ വിഷസർപ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുളത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞശേഷം, അപ്പോൾ തന്റെ കാര്യം സാധിച്ചുവെന്ന് കരുതി.
1.139.2
प्रभातायां रजन्यां च प्रविवेश पुरं ततः ।
ब्रुवाणो भीमसेनस्तु यातो ह्यग्रत एव नः ॥ १.१३९.२ ॥
പുലർന്നപ്പോൾ അവർ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ഭീമസേനൻ നമുക്ക് മുമ്പേ പോയി എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
1.139.3
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा ह्यविदन्पापमात्मनि ।
स्वेनानुमानेन परं साधुं समनुपश्यति ॥ १.१३९.३ ॥
എന്നാൽ ധർമ്മാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ തന്നിൽ പാപമുണ്ടെന്നറിയാതെ, സ്വന്തം ഊഹംകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെയും നല്ലവരായി കണ്ടു.
1.139.4
सोऽभ्युपेत्य तदा पार्थो मातरं भ्रातृवत्सलः ।
अभिवाद्याब्रवीत्कुन्तीमम्ब भीम इहागतः ॥ १.१३९.४ ॥
അപ്പോൾ സഹോദരവാത്സല്യമുള്ള പാർത്ഥൻ മാതാവിന്റെ അടുത്തെത്തി വന്ദിച്ചശേഷം കുന്തിയോടു പറഞ്ഞു: അമ്മേ, ഭീമൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
1.139.5
क्व गतो भविता मातर्नेह पश्यामि तं शुभे ।
उद्यानानि वनं चैव विचितानि समन्ततः ॥ १.१३९.५ ॥
അമ്മേ, അവൻ എവിടെ പോയിരിക്കും? ശുഭേ, ഇവിടെ അവനെ കാണുന്നില്ല. ഉദ്യാനങ്ങളും കാടും എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
1.139.6
तदर्थं न च तं वीरं दृष्टवन्तो वृकोदरम् ।
मन्यमानास्ततः सर्वे यातो नः पूर्वमेव सः ॥ १.१३९.६ ॥
അവനുവേണ്ടി തിരഞ്ഞിട്ടും ആ വീരനായ വൃകോദരനെ അവർ കണ്ടില്ല; അതിനാൽ അവൻ നമുക്ക് മുമ്പേ പോയി എന്ന് എല്ലാവരും കരുതി.
1.139.7
आगताः स्म महाभागे व्याकुलेनान्तरात्मना ।
इहागम्य क्व नु गतस्त्वया वा प्रेषितः क्व नु ॥ १.१३९.७ ॥
മഹാഭാഗേ, വ്യാകുലമായ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ വന്ന് അവൻ എവിടേക്ക് പോയി, അതോ നീ അവനെ എവിടേക്ക് അയച്ചു?
1.139.8
कथयस्व महाबाहुं भीमसेनं यशस्विनि ।
नहि मे शुध्यते भावस्तं वीरं प्रति शोभने ॥ १.१३९.८ ॥
യശസ്വിനീ, മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനനെക്കുറിച്ച് പറയൂ. ശോഭനേ, ആ വീരനെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് തെളിയുന്നില്ല.
1.139.9
यतः प्रसुप्तं मन्येऽहं भीम् नेति हतस्तु सः ।
इत्युक्ता च ततः कुन्ती धर्मराजेन धीमता ॥ १.१३९.९ ॥
ഭീമൻ ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ബുദ്ധിമാനായ ധർമ്മരാജൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തി...
1.139.10
हाहेति कृत्वा संभ्रान्ता प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न पुत्र भीमं पश्यामि न मामभ्येत्यसाविति ॥ १.१३९.१० ॥
'അയ്യോ!' എന്ന് പരിഭ്രമിച്ച കുന്തി യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ഞാൻ ഭീമനെ കാണുന്നില്ല; അവൻ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ടുമില്ല.'
1.139.11
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजैः सह ।
द्रुतं गत्वा पुरोद्यानं विचिन्वन्तिस्म पाण्डवाः ॥ १.१३९.११ ॥
'അവനെ തിരയാൻ വേഗം അവന്റെ അനുജന്മാരോടൊപ്പം ശ്രമിക്കൂ.' പിന്നെ പാണ്ഡവർ വേഗം മുന്നിലെ ഉദ്യാനത്തിലേക്ക് പോയി തിരഞ്ഞു.
1.139.12
भीमभीमेति ते वाचा पाण्डवाः समुदैरयन् ।
विचिन्वन्तोऽथ ते सर्वे न स्म पश्यन्ति भ्रातरम् ॥ १.१३९.१२ ॥
'ഭീമാ, ഭീമാ!' എന്ന് പാണ്ഡവർ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു. തിരയുമ്പോഴും അവരെല്ലാവരും സഹോദരനെ കണ്ടില്ല.
1.139.13
आगताः स्वगृहं भूय इदमूचुः पृथां तदा ।
न दृश्यते महाबाहुरम्ब भीमो वने चितः ॥ १.१३९.१३ ॥
വീണ്ടും സ്വന്തം ഗൃഹത്തിൽ എത്തിയ അവർ അപ്പോൾ പൃഥയോടു പറഞ്ഞു — അമ്മേ, മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ വനത്തിൽ തിരഞ്ഞിട്ടും കാണുന്നില്ല.
1.139.14
विचितानि च सर्वाणि ह्युद्यानानि नदीस्तथा ।
ततो विदुरमानाय्य कुन्ती सा स्वं निवेशनम् ॥ १.१३९.१४ ॥
എല്ലാ ഉദ്യാനങ്ങളും നദികളും തിരഞ്ഞു. പിന്നീട് കുന്തി വിദുരനെ വിളിച്ചുവരുത്തി തന്റെ ഗൃഹത്തിൽ…
1.139.15
उवाच बलवान्क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते ॥ १.१३९.१५ ॥
അവൾ പറഞ്ഞു — ഹേ ക്ഷത്താവേ, ബലവാനായ ഭീമസേനൻ കാണുന്നില്ല.
1.139.16
उद्यानान्निर्गताः सर्वे भ्रातरो भ्रातृभिः सह ।
तत्रैकस्तु महाबाहुर्भीमो नाभ्येति मामिह ॥ १.१३९.१६ ॥
ഉദ്യാനത്തിൽ നിന്ന് സഹോദരന്മാരെല്ലാം സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പുറത്തിറങ്ങി; എന്നാൽ അവിടെ ഒരാൾ, മഹാബാഹുവായ ഭീമൻ മാത്രം ഇവിടെ എന്റെ അടുത്ത് വന്നില്ല.
1.139.17
न च प्रीणयते चक्षुः सदा दुर्योधनस्य सः ।
क्रूरोऽसौ दुर्मतिः क्षुद्रो राज्यलुब्धोऽनपत्रपः ॥ १.१३९.१७ ॥
അവൻ ദുര്യോധനന്റെ കണ്ണിന് ഒരിക്കലും സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല; അവൻ ക്രൂരനും ദുഷ്ടബുദ്ധിയും നീചനും രാജ്യലോഭിയും ലജ്ജയില്ലാത്തവനുമാണ്.
1.139.18
निहन्यादपि तं वीरं जातमन्युः सुयोधनः ।
तेन मे व्याकुलं चित्तं हृदयं दह्यतीव च ॥ १.१३९.१८ ॥
കോപം നിറഞ്ഞ സുയോധനൻ ആ വീരനെയും കൊന്നേക്കാം; അതിനാൽ എന്റെ മനസ്സ് വ്യാകുലമായി, ഹൃദയം ദഹിക്കുന്നതുപോലെയാണ്.
1.139.19
मैवं वदस्व कल्याणि शेषसंरक्षणं कुरु ।
प्रत्यादिष्टो हि दुष्टात्मा शेषेऽपि प्रहरेत्तव ॥ १.१३९.१९ ॥
ഹേ കല്യാണീ, അങ്ങനെ പറയരുതു; ശേഷിക്കുന്നവരെ സംരക്ഷിക്കുക. ദുഷ്ടാത്മാവ് വിലക്കപ്പെട്ടാലും നിന്റെ ശേഷിക്കുന്ന മക്കളെയും ആക്രമിച്ചേക്കാം.
1.139.20
दीर्घायुषस्तव सुता यथोवाच महामुनिः ।
आगमिष्यति ते पुत्रः प्रीतिं चोत्पादयिष्यति ॥ १.१३९.२० ॥
മഹാമുനി പറഞ്ഞതുപോലെ നിന്റെ മക്കൾ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരാകും. നിന്റെ പുത്രൻ മടങ്ങിവന്ന് നിനക്ക് സന്തോഷം നൽകും.
1.139.21
एवमुक्त्वा ययौ विद्वान्विदुरः स्वं निवेशनम् ।
कुन्ती चिन्तापरा भूत्वा सहासीना सुतैर्गृहे ॥ १.१३९.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വിദ്വാനായ വിദുരൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. കുന്തി ആശങ്കാകുലയായി മക്കളോടൊപ്പം വീട്ടിൽ ഇരുന്നു.
1.139.22
ततोऽष्टमे तु दिवसे प्रत्यबुध्यत पाण्डवः ।
तस्मिंस्तदा रसे जीर्णे सोऽप्रमेयबलो बली ॥ १.१३९.२२ ॥
പിന്നീട് എട്ടാം ദിവസം പാണ്ഡവൻ (ഭീമൻ) ഉണർന്നു. ആ വിഷം ദഹിച്ചപ്പോൾ അളക്കാനാവാത്ത ബലമുള്ള ബലവാനായ അവൻ ഉണർന്നു.
1.139.23
तं दृष्ट्वा प्रतिबुध्यन्तं पाण्डवं ते भुजङ्गमाः ।
सान्त्वयामासुरव्यग्रा वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.१३९.२३ ॥
പാണ്ഡവൻ ഉണരുന്നതു കണ്ട് ആ സർപ്പങ്ങൾ അസ്വസ്ഥതയില്ലാതെ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.139.24
यत्ते पीतो महाबाहो रसोऽयं वीर्यसंभृतः ।
तस्मान्नागायुतबलो रणेऽधृष्यो भविष्यसि ॥ १.१३९.२४ ॥
മഹാബാഹോ, നീ കുടിച്ച ഈ വീര്യസമ്പന്നമായ രസം കാരണം നീ പതിനായിരം ആനകളുടെ ബലമുള്ളവനായി യുദ്ധത്തിൽ അജേയനാകും.
1.139.25
गच्छाद्य त्वं च स्वगृहं स्नातो दिव्यैरिमैर्जलैः ।
भ्रातरस्तेऽनुतप्यन्ति त्वां विना कुरुपुङ्गव ॥ १.१३९.२५ ॥
ഇനി നീ ഈ ദിവ്യജലങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നെ വിട്ടിട്ട് നിന്റെ സഹോദരന്മാർ ദുഃഖിക്കുന്നു.
1.139.26
ततः स्नातो महाबाहुः शुचिशुक्लाम्बरस्रजः ।
ततो नागस्य भवने कृतकौतुकमङ्गलः ॥ १.१३९.२६ ॥
പിന്നെ സ്നാനം ചെയ്ത ആ മഹാബാഹു, ശുദ്ധമായ വെള്ളവസ്ത്രവും മാലയും ധരിച്ച്, നാഗന്റെ ഭവനത്തിൽ മംഗളകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
1.139.27
ओषधीभिर्विषघ्नीभिः सुरभीभिर्विशेषतः ।
भुक्तवान्परमान्नं च नागैर्दत्तं महाबलः ॥ १.१३९.२७ ॥
വിഷം നീക്കുന്നതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ ഔഷധങ്ങളോടു കൂടിയ, നാഗന്മാർ നൽകിയ ഉത്തമാന്നം ആ മഹാബലൻ ഭക്ഷിച്ചു.
1.139.28
पूजितो भुजगैर्वीर आशीर्भिश्चाभिनन्दितः ।
दिव्याभरणसंछन्नो नागानामन्त्र्य पाण्डवाः ॥ १.१३९.२८ ॥
സർപ്പങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട്, അനുഗ്രഹങ്ങളാൽ അഭിനന്ദിക്കപ്പെട്ട്, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, നാഗന്മാരോട് യാത്ര ചോദിച്ച പാണ്ഡവനായ വീരൻ.
1.139.29
उदतिष्ठत्प्रहृष्टात्मा नागलोकादरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य च तदा नागैर्जलाज्जलरुहेक्षणः ॥ १.१३९.२९ ॥
നാഗലോകത്തുനിന്ന് സന്തോഷഹൃദയനായി ശത്രുദമനൻ എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ നാഗന്മാർ താമരക്കണ്ണനെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി.
1.139.30
तस्मिन्नेव वनोद्देशे स्थापितः कुरुनन्दनः ।
ते चान्तर्दधिरे नागाः पाण्डवस्यैव पश्यतः ॥ १.१३९.३० ॥
അതേ വനപ്രദേശത്ത് കുരുനന്ദനനെ ഇറക്കിവെച്ചു. പാണ്ഡവൻ നോക്കിനിൽക്കെ നാഗന്മാർ മറഞ്ഞുപോയി.
1.139.31
तत उत्थाय कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ।
आजगाम महाबाहुर्मातुरन्तिकमञ्जसा ॥ १.१३९.३१ ॥
പിന്നീട് എഴുന്നേറ്റ് കുന്തിയുടെ പുത്രനും മഹാബലനുമായ ഭീമസേനൻ, മഹാബാഹുവായവൻ, നേരെ മാതാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
1.139.32
ततोऽभिवाद्य जननीं ज्येष्ठं भ्रातरमेव च ।
कनीयसः समाघ्राय शिरस्स्वरिविमर्दनः ॥ १.१३९.३२ ॥
പിന്നെ മാതാവിനെയും ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനെയും വണങ്ങി, ശത്രുമർദ്ദനൻ ഇളയവരുടെ ശിരസ്സുകൾ മണത്തു.
1.139.33
तैश्चापि संपरिष्वक्तः सह मात्रा नरर्षभैः ।
अन्योन्यगतसौहार्दाद्दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रुवन् ॥ १.१३९.३३ ॥
ആ നരശ്രേഷ്ഠന്മാരും മാതാവിനോടൊപ്പം അവനെ പുണർന്നു; പരസ്പര സ്നേഹത്താൽ 'ഭാഗ്യം, ഭാഗ്യം' എന്നു പറഞ്ഞു.
1.139.34
ततस्तत्सर्वमाचष्ट दुर्योधनविचेष्टितम् ।
भ्रातॄणां भीमसेनश्च महाबलपराक्रमः ॥ १.१३९.३४ ॥
പിന്നെ മഹാബലനും പരാക്രമിയുമായ ഭീമസേനൻ സഹോദരന്മാരോട് ദുര്യോധനന്റെ ചെയ്തികളെല്ലാം വിവരിച്ചു.
1.139.35
नागलोके च यद्वृत्तं गुणदोषमशेषतः ।
तच्च सर्वमशेषेण कथयामास पाण्डवः ॥ १.१३९.३५ ॥
നാഗലോകത്തിൽ നടന്നതെല്ലാം, അതിന്റെ ഗുണദോഷങ്ങളോടെ പാണ്ഡവൻ പൂർണ്ണമായി വിവരിച്ചു.
1.139.36
ततो युधिष्ठिरो राजा भीममाह वचोऽर्थवत् ।
तूष्णीं भव न ते जल्प्यमिदं कार्यं कथंचन ॥ १.१३९.३६ ॥
പിന്നെ രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഭീമനോട് അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'മൗനമായിരിക്കുക; ഇത് ഒരു കാരണവശാലും നീ സംസാരിക്കരുത്.'
1.139.37
इतःप्रभृति कौन्तेयं रक्षतान्योन्यमादृताः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१३९.३७ ॥
ഇന്നുമുതൽ കൗന്തേയർ ആദരവോടെ പരസ്പരം രക്ഷിക്കട്ടെ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാബാഹുവായ ധർമരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ
1.139.38
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरप्रमत्तोऽभवत्तदा ।
यदा त्ववगतास्ते वै पाण्डवास्तस्य कर्म तत् ॥ १.१३९.३८ ॥
അപ്പോൾ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം അവൻ ജാഗ്രതയോടെ ഇരുന്നു. പാണ്ഡവർ അറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് അവന്റെ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു.
1.139.39
नत्वेव बहुलं चक्रुः प्रयता मन्त्ररक्षणे ।
धर्मात्मा विदुरस्तेषां प्रददौ मतिमान्मतिम् ॥ १.१३९.३९ ॥
എങ്കിലും രഹസ്യം കാക്കുന്നതിൽ അവർ പലപ്പോഴും ജാഗ്രത പുലർത്തിയില്ല. ധർമാത്മാവും ബുദ്ധിമാനുമായ വിദുരൻ അവർക്ക് ഉപദേശം നൽകി.
1.139.40
दुर्योधनोऽपि तं दृष्ट्वा पाण्डवं पुनरागतम् ।
निश्वसंश्चिन्तयंश्चैवमहन्यहनि तप्यते ॥ १.१३९.४० ॥
ദുര്യോധനനും വീണ്ടും മടങ്ങിയെത്തിയ ആ പാണ്ഡവനെ കണ്ട് ദീർഘനിശ്വാസമുതിർത്ത്, ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് ദിനംപ്രതി വേദനിക്കുന്നു.
1.139.41
कुमारान्क्रीडमानांस्तान्दृष्ट्वा राजातिदुर्मदान् ।
गुरुं शिक्षार्थमन्विष्य गौतमं तान्न्यवेदयत् ॥ १.१३९.४१ ॥
രാജാവ് ആ അതിഗർവിഷ്ഠരായ കുമാരന്മാർ കളിക്കുന്നത് കണ്ട്, പരിശീലനത്തിനായി ഒരു ഗുരുവിനെ തേടി ഗൗതമനെ അവരെ ഏൽപ്പിച്ചു.
1.139.42
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् ।
राज्ञा निवेदितास्तस्मै ते च सर्वे च निष्ठिताः।
अधिजग्मुश्च कुरवो धनुर्वेदं कृपात्तु ते ॥ १.१३९.४२ ॥
ശരസ്തംബത്തിൽ ജനിച്ച, വേദശാസ്ത്രാർഥങ്ങളിൽ പാരംഗതനായ കൃപനെ രാജാവ് അവർക്കായി സമർപ്പിച്ചു. അവരെല്ലാവരും കൃപനിൽ നിന്ന് ധനുർവേദം പൂർണമായി പഠിച്ചു.