Mahābhārata · Adhyāya 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
दुर्योधनस्तु पापात्मा भीममाशीविषहदे ।
प्रक्षिप्य कृतकृत्यं स्वमात्मानं मन्यते तदा ॥ १.१३९.१ ॥
Duryodhana aber, böse im Herzen, warf Bhīma in einen Teich voller giftiger Schlangen und hielt sich da für am Ziel seiner Absicht.
1.139.2
प्रभातायां रजन्यां च प्रविवेश पुरं ततः ।
ब्रुवाणो भीमसेनस्तु यातो ह्यग्रत एव नः ॥ १.१३९.२ ॥
Im Morgengrauen, als die Nacht vorüber war, betraten sie die Stadt und sagten, Bhīmasena sei uns schon vorausgegangen.
1.139.3
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा ह्यविदन्पापमात्मनि ।
स्वेनानुमानेन परं साधुं समनुपश्यति ॥ १.१३९.३ ॥
Yudhiṣṭhira aber, rechtschaffen im Herzen, der das Böse in sich selbst nicht kannte, hielt die anderen nach seinem eigenen Schluss für gut.
1.139.4
सोऽभ्युपेत्य तदा पार्थो मातरं भ्रातृवत्सलः ।
अभिवाद्याब्रवीत्कुन्तीमम्ब भीम इहागतः ॥ १.१३९.४ ॥
Da trat Pārtha, seinen Brüdern zugetan, zu seiner Mutter, verneigte sich und sprach zu Kuntī: Mutter, Bhīma ist hierher gekommen.
1.139.5
क्व गतो भविता मातर्नेह पश्यामि तं शुभे ।
उद्यानानि वनं चैव विचितानि समन्ततः ॥ १.१३९.५ ॥
Mutter, wohin mag er gegangen sein? O Gesegnete, ich sehe ihn hier nicht. Die Gärten und der Wald wurden ringsum durchsucht.
1.139.6
तदर्थं न च तं वीरं दृष्टवन्तो वृकोदरम् ।
मन्यमानास्ततः सर्वे यातो नः पूर्वमेव सः ॥ १.१३९.६ ॥
Obwohl sie nach ihm suchten, sahen sie jenen Helden Vṛkodara nicht; so glaubten alle, er sei uns schon vorausgegangen.
1.139.7
आगताः स्म महाभागे व्याकुलेनान्तरात्मना ।
इहागम्य क्व नु गतस्त्वया वा प्रेषितः क्व नु ॥ १.१३९.७ ॥
O Hochbeglückte, mit verstörtem Herzen sind wir hierher gekommen. Wohin ist er, nachdem er hierher gekommen war, gegangen, oder wohin hast du ihn geschickt?
1.139.8
कथयस्व महाबाहुं भीमसेनं यशस्विनि ।
नहि मे शुध्यते भावस्तं वीरं प्रति शोभने ॥ १.१३९.८ ॥
Sag mir von Bhīmasena, dem Starkarmigen, o Ruhmreiche; mein Geist ist um jenen Helden nicht beruhigt, o Strahlende.
1.139.9
यतः प्रसुप्तं मन्येऽहं भीम् नेति हतस्तु सः ।
इत्युक्ता च ततः कुन्ती धर्मराजेन धीमता ॥ १.१३९.९ ॥
Ich glaube, Bhīma schläft, er ist nicht erschlagen. So angesprochen vom weisen König des Dharma, da war Kuntī...
1.139.10
हाहेति कृत्वा संभ्रान्ता प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न पुत्र भीमं पश्यामि न मामभ्येत्यसाविति ॥ १.१३९.१० ॥
Mit einem »Wehe!« antwortete die verwirrte Kuntī Yudhiṣṭhira: »Sohn, ich sehe Bhīma nicht; er ist nicht zu mir gekommen.«
1.139.11
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजैः सह ।
द्रुतं गत्वा पुरोद्यानं विचिन्वन्तिस्म पाण्डवाः ॥ १.१३९.११ ॥
»Bemühe dich schnell, ihn zu suchen, zusammen mit seinen jüngeren Brüdern.« Da gingen die Pāṇḍavas rasch in den Garten vor ihnen und begannen zu suchen.
1.139.12
भीमभीमेति ते वाचा पाण्डवाः समुदैरयन् ।
विचिन्वन्तोऽथ ते सर्वे न स्म पश्यन्ति भ्रातरम् ॥ १.१३९.१२ ॥
Laut rufend »Bhīma, Bhīma!« suchten die Pāṇḍavas, doch keiner von ihnen sah den Bruder.
1.139.13
आगताः स्वगृहं भूय इदमूचुः पृथां तदा ।
न दृश्यते महाबाहुरम्ब भीमो वने चितः ॥ १.१३९.१३ ॥
Zurückgekehrt in ihr eigenes Haus, sprachen sie dann erneut zu Pṛthā: "Mutter, der mächtigarmige Bhīma ist nicht zu sehen, obwohl er im Wald gesucht wurde."
1.139.14
विचितानि च सर्वाणि ह्युद्यानानि नदीस्तथा ।
ततो विदुरमानाय्य कुन्ती सा स्वं निवेशनम् ॥ १.१३९.१४ ॥
Alle Gärten und Flüsse wurden ebenfalls durchsucht. Dann ließ Kuntī Vidura rufen und sprach in ihrer eigenen Wohnung…
1.139.15
उवाच बलवान्क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते ॥ १.१३९.१५ ॥
Sie sprach: "O Kṣattṛ, der starke Bhīmasena ist nicht zu sehen!"
1.139.16
उद्यानान्निर्गताः सर्वे भ्रातरो भ्रातृभिः सह ।
तत्रैकस्तु महाबाहुर्भीमो नाभ्येति मामिह ॥ १.१३९.१६ ॥
Alle Brüder kamen aus dem Garten heraus, zusammen mit ihren Brüdern; doch einer, der mächtigarmige Bhīma, ist nicht zu mir hierher gekommen.
1.139.17
न च प्रीणयते चक्षुः सदा दुर्योधनस्य सः ।
क्रूरोऽसौ दुर्मतिः क्षुद्रो राज्यलुब्धोऽनपत्रपः ॥ १.१३९.१७ ॥
Er erfreut nie das Auge Duryodhanas; jener grausame, böse gesinnte, niederträchtige, reichsgierige und schamlose Mann.
1.139.18
निहन्यादपि तं वीरं जातमन्युः सुयोधनः ।
तेन मे व्याकुलं चित्तं हृदयं दह्यतीव च ॥ १.१३९.१८ ॥
Suyodhana, von Zorn erfüllt, könnte selbst diesen Helden töten; deshalb ist mein Geist verwirrt, und mein Herz brennt, als brenne es.
1.139.19
मैवं वदस्व कल्याणि शेषसंरक्षणं कुरु ।
प्रत्यादिष्टो हि दुष्टात्मा शेषेऽपि प्रहरेत्तव ॥ १.१३९.१९ ॥
Sprich nicht so, o Glückliche; beschütze die Übrigen. Selbst zurückgewiesen könnte der Bösgesinnte deine verbleibenden Söhne treffen.
1.139.20
दीर्घायुषस्तव सुता यथोवाच महामुनिः ।
आगमिष्यति ते पुत्रः प्रीतिं चोत्पादयिष्यति ॥ १.१३९.२० ॥
Wie der große Weise verkündete, werden deine Söhne lange leben. Dein Sohn wird zurückkehren und dir Freude bringen.
1.139.21
एवमुक्त्वा ययौ विद्वान्विदुरः स्वं निवेशनम् ।
कुन्ती चिन्तापरा भूत्वा सहासीना सुतैर्गृहे ॥ १.१३९.२१ ॥
So gesprochen, ging der weise Vidura in seine Wohnung, während Kuntī, von Sorge erfüllt, mit ihren Söhnen im Haus saß.
1.139.22
ततोऽष्टमे तु दिवसे प्रत्यबुध्यत पाण्डवः ।
तस्मिंस्तदा रसे जीर्णे सोऽप्रमेयबलो बली ॥ १.१३९.२२ ॥
Dann am achten Tag erwachte der Pāṇḍava (Bhīma); als jener Trank verdaut war, erwachte er, von unermesslicher Kraft und mächtig.
1.139.23
तं दृष्ट्वा प्रतिबुध्यन्तं पाण्डवं ते भुजङ्गमाः ।
सान्त्वयामासुरव्यग्रा वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.१३९.२३ ॥
Als sie den Pāṇḍava erwachen sahen, trösteten ihn jene Schlangen gelassen und sprachen diese Worte.
1.139.24
यत्ते पीतो महाबाहो रसोऽयं वीर्यसंभृतः ।
तस्मान्नागायुतबलो रणेऽधृष्यो भविष्यसि ॥ १.१३९.२४ ॥
Weil du diesen mit Kraft erfüllten Trank getrunken hast, o Starkarmiger, wirst du die Kraft von zehntausend Elefanten haben und im Kampf unbezwingbar sein.
1.139.25
गच्छाद्य त्वं च स्वगृहं स्नातो दिव्यैरिमैर्जलैः ।
भ्रातरस्तेऽनुतप्यन्ति त्वां विना कुरुपुङ्गव ॥ १.१३९.२५ ॥
Geh nun in dein Haus, nachdem du dich in diesen göttlichen Wassern gebadet hast. Deine Brüder trauern ohne dich, Stier der Kurus.
1.139.26
ततः स्नातो महाबाहुः शुचिशुक्लाम्बरस्रजः ।
ततो नागस्य भवने कृतकौतुकमङ्गलः ॥ १.१३९.२६ ॥
Dann vollzog der Starkarmige, gebadet und in reine weiße Gewänder und Girlanden gekleidet, die glückverheißenden Riten im Haus des Nāga.
1.139.27
ओषधीभिर्विषघ्नीभिः सुरभीभिर्विशेषतः ।
भुक्तवान्परमान्नं च नागैर्दत्तं महाबलः ॥ १.१३९.२७ ॥
Der Mächtige aß die vortreffliche Speise, die die Nāgas gereicht hatten, mit giftwidrigen und duftenden Kräutern bereitet.
1.139.28
पूजितो भुजगैर्वीर आशीर्भिश्चाभिनन्दितः ।
दिव्याभरणसंछन्नो नागानामन्त्र्य पाण्डवाः ॥ १.१३९.२८ ॥
Von den Schlangen geehrt und mit Segenswünschen begrüßt, verabschiedete sich der Held, mit göttlichem Schmuck geschmückt, von den Nāgas, der Pāṇḍava.
1.139.29
उदतिष्ठत्प्रहृष्टात्मा नागलोकादरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य च तदा नागैर्जलाज्जलरुहेक्षणः ॥ १.१३९.२९ ॥
Freudigen Herzens erhob sich der Feindebezwinger aus der Welt der Nāgas; dann hoben die Nāgas den Lotusäugigen aus dem Wasser empor.
1.139.30
तस्मिन्नेव वनोद्देशे स्थापितः कुरुनन्दनः ।
ते चान्तर्दधिरे नागाः पाण्डवस्यैव पश्यतः ॥ १.१३९.३० ॥
Er wurde genau in jener Waldgegend abgesetzt, und die Nāgas verschwanden, während der Pāṇḍava zusah.
1.139.31
तत उत्थाय कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ।
आजगाम महाबाहुर्मातुरन्तिकमञ्जसा ॥ १.१३९.३१ ॥
Dann erhob sich Bhīmasena, der Sohn der Kuntī, von großer Kraft und mächtigen Armen, und kam geradewegs zu seiner Mutter.
1.139.32
ततोऽभिवाद्य जननीं ज्येष्ठं भ्रातरमेव च ।
कनीयसः समाघ्राय शिरस्स्वरिविमर्दनः ॥ १.१३९.३२ ॥
Dann verneigte sich der Bezwinger der Feinde vor Mutter und ältestem Bruder, umarmte die jüngeren und roch an ihren Köpfen.
1.139.33
तैश्चापि संपरिष्वक्तः सह मात्रा नरर्षभैः ।
अन्योन्यगतसौहार्दाद्दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रुवन् ॥ १.१३९.३३ ॥
Auch jene Stiere unter den Menschen umarmten ihn zusammen mit ihrer Mutter und sagten aus gegenseitiger Zuneigung: »Glück! Glück!«
1.139.34
ततस्तत्सर्वमाचष्ट दुर्योधनविचेष्टितम् ।
भ्रातॄणां भीमसेनश्च महाबलपराक्रमः ॥ १.१३९.३४ ॥
Dann berichtete Bhīmasena, von großer Kraft und Tapferkeit, seinen Brüdern alle Ränke Duryodhanas.
1.139.35
नागलोके च यद्वृत्तं गुणदोषमशेषतः ।
तच्च सर्वमशेषेण कथयामास पाण्डवः ॥ १.१३९.३५ ॥
Und was in der Welt der Nāgas geschehen war, mit seinen Vorzügen und Mängeln, all das erzählte der Pāṇḍava vollständig.
1.139.36
ततो युधिष्ठिरो राजा भीममाह वचोऽर्थवत् ।
तूष्णीं भव न ते जल्प्यमिदं कार्यं कथंचन ॥ १.१३९.३६ ॥
Dann sprach König Yudhiṣṭhira bedeutungsvolle Worte zu Bhīma: »Schweig; diese Angelegenheit darfst du auf keine Weise erwähnen.«
1.139.37
इतःप्रभृति कौन्तेयं रक्षतान्योन्यमादृताः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१३९.३७ ॥
Von nun an sollen die Söhne Kuntīs einander ehrend beschützen. So sprach der starkarmige König der Gerechtigkeit Yudhiṣṭhira
1.139.38
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरप्रमत्तोऽभवत्तदा ।
यदा त्ववगतास्ते वै पाण्डवास्तस्य कर्म तत् ॥ १.१३९.३८ ॥
Da wurden er und seine Brüder alle wachsam. Als die Pāṇḍavas entdeckt worden waren, war das ihre Tat.
1.139.39
नत्वेव बहुलं चक्रुः प्रयता मन्त्ररक्षणे ।
धर्मात्मा विदुरस्तेषां प्रददौ मतिमान्मतिम् ॥ १.१३९.३९ ॥
Dennoch waren sie beim Hüten ihrer Beratungen nicht oft achtsam. Der rechtschaffene und weise Vidura gab ihnen Rat.
1.139.40
दुर्योधनोऽपि तं दृष्ट्वा पाण्डवं पुनरागतम् ।
निश्वसंश्चिन्तयंश्चैवमहन्यहनि तप्यते ॥ १.१३९.४० ॥
Auch Duryodhana seufzt, als er jenen Pāṇḍava wieder zurückgekehrt sieht, grübelt so und quält sich Tag für Tag.
1.139.41
कुमारान्क्रीडमानांस्तान्दृष्ट्वा राजातिदुर्मदान् ।
गुरुं शिक्षार्थमन्विष्य गौतमं तान्न्यवेदयत् ॥ १.१३९.४१ ॥
Als der König die überaus übermütigen Prinzen spielen sah, suchte er einen Lehrer für ihre Ausbildung und übergab sie Gautama.
1.139.42
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् ।
राज्ञा निवेदितास्तस्मै ते च सर्वे च निष्ठिताः।
अधिजग्मुश्च कुरवो धनुर्वेदं कृपात्तु ते ॥ १.१३९.४२ ॥
Im Schilfdickicht geboren und ein Meister der Bedeutung der Veden und Wissenschaften, wurde Kṛpa ihnen vom König vorgestellt; sie alle lernten vollendet von Kṛpa die Bogenkunst.