ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
दुर्योधनस्तु पापात्मा भीममाशीविषहदे ।
प्रक्षिप्य कृतकृत्यं स्वमात्मानं मन्यते तदा ॥ १.१३९.१ ॥
ಆದರೆ ಪಾಪಾತ್ಮನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಭೀಮನನ್ನು ವಿಷಸರ್ಪಗಳ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
1.139.2
प्रभातायां रजन्यां च प्रविवेश पुरं ततः ।
ब्रुवाणो भीमसेनस्तु यातो ह्यग्रत एव नः ॥ १.१३९.२ ॥
ಬೆಳಗಾದಾಗ ಅವರು ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಭೀಮಸೇನನು ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ.
1.139.3
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा ह्यविदन्पापमात्मनि ।
स्वेनानुमानेन परं साधुं समनुपश्यति ॥ १.१३९.३ ॥
ಆದರೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಪವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ತನ್ನ ಊಹೆಯಿಂದ ಇತರರನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯವರೆಂದೇ ಕಂಡನು.
1.139.4
सोऽभ्युपेत्य तदा पार्थो मातरं भ्रातृवत्सलः ।
अभिवाद्याब्रवीत्कुन्तीमम्ब भीम इहागतः ॥ १.१३९.४ ॥
ಆಗ ಸಹೋದರ ಪ್ರೇಮಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನು ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕುಂತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಅಮ್ಮಾ, ಭೀಮ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
1.139.5
क्व गतो भविता मातर्नेह पश्यामि तं शुभे ।
उद्यानानि वनं चैव विचितानि समन्ततः ॥ १.१३९.५ ॥
ಅಮ್ಮಾ, ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು? ಶುಭೆಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಉದ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
1.139.6
तदर्थं न च तं वीरं दृष्टवन्तो वृकोदरम् ।
मन्यमानास्ततः सर्वे यातो नः पूर्वमेव सः ॥ १.१३९.६ ॥
ಅವನಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಿದರೂ ಆ ವೀರ ವೃಕೋದರನನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಮಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿದರು.
1.139.7
आगताः स्म महाभागे व्याकुलेनान्तरात्मना ।
इहागम्य क्व नु गतस्त्वया वा प्रेषितः क्व नु ॥ १.१३९.७ ॥
ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ವ್ಯಾಕುಲ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು, ಅಥವಾ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ?
1.139.8
कथयस्व महाबाहुं भीमसेनं यशस्विनि ।
नहि मे शुध्यते भावस्तं वीरं प्रति शोभने ॥ १.१३९.८ ॥
ಓ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮಸೇನನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳು. ಓ ಶೋಭನೆ, ಆ ವೀರನ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.139.9
यतः प्रसुप्तं मन्येऽहं भीम् नेति हतस्तु सः ।
इत्युक्ता च ततः कुन्ती धर्मराजेन धीमता ॥ १.१३९.९ ॥
ಭೀಮ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಕುಂತಿ...
1.139.10
हाहेति कृत्वा संभ्रान्ता प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न पुत्र भीमं पश्यामि न मामभ्येत्यसाविति ॥ १.१३९.१० ॥
'ಅಯ್ಯೋ!' ಎಂದು ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಕುಂತಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಗನೇ, ಭೀಮನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.'
1.139.11
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजैः सह ।
द्रुतं गत्वा पुरोद्यानं विचिन्वन्तिस्म पाण्डवाः ॥ १.१३९.११ ॥
'ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬೇಗನೆ ಅವನ ತಮ್ಮಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.' ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಉದ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹುಡುಕಿದರು.
1.139.12
भीमभीमेति ते वाचा पाण्डवाः समुदैरयन् ।
विचिन्वन्तोऽथ ते सर्वे न स्म पश्यन्ति भ्रातरम् ॥ १.१३९.१२ ॥
'ಭೀಮ, ಭೀಮ!' ಎಂದು ಪಾಂಡವರು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು. ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
1.139.13
आगताः स्वगृहं भूय इदमूचुः पृथां तदा ।
न दृश्यते महाबाहुरम्ब भीमो वने चितः ॥ १.१३९.१३ ॥
ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅವರು ಆಗ ಪೃಥೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು — ಅಮ್ಮಾ, ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.139.14
विचितानि च सर्वाणि ह्युद्यानानि नदीस्तथा ।
ततो विदुरमानाय्य कुन्ती सा स्वं निवेशनम् ॥ १.१३९.१४ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲಾಯಿತು. ಆಗ ಕುಂತಿ ವಿದುರನನ್ನು ಕರೆಸಿ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ…
1.139.15
उवाच बलवान्क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते ॥ १.१३९.१५ ॥
ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು — ಓ ಕ್ಷತ್ತಾ, ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.139.16
उद्यानान्निर्गताः सर्वे भ्रातरो भ्रातृभिः सह ।
तत्रैकस्तु महाबाहुर्भीमो नाभ्येति मामिह ॥ १.१३९.१६ ॥
ಉದ್ಯಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಬಂದರು; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬರಲಿಲ್ಲ.
1.139.17
न च प्रीणयते चक्षुः सदा दुर्योधनस्य सः ।
क्रूरोऽसौ दुर्मतिः क्षुद्रो राज्यलुब्धोऽनपत्रपः ॥ १.१३९.१७ ॥
ಅವನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕ್ರೂರ, ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ, ಕ್ಷುದ್ರ, ರಾಜ್ಯಲೋಭಿ, ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿ.
1.139.18
निहन्यादपि तं वीरं जातमन्युः सुयोधनः ।
तेन मे व्याकुलं चित्तं हृदयं दह्यतीव च ॥ १.१३९.१८ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಸುಯೋಧನನು ಆ ವೀರನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು; ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಿದೆ, ಹೃದಯ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ.
1.139.19
मैवं वदस्व कल्याणि शेषसंरक्षणं कुरु ।
प्रत्यादिष्टो हि दुष्टात्मा शेषेऽपि प्रहरेत्तव ॥ १.१३९.१९ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಡ; ಉಳಿದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ನಿನ್ನ ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆಯೂ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬಹುದು.
1.139.20
दीर्घायुषस्तव सुता यथोवाच महामुनिः ।
आगमिष्यति ते पुत्रः प्रीतिं चोत्पादयिष्यति ॥ १.१३९.२० ॥
ಮಹಾಮುನಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯರಾಗುವರು. ನಿನ್ನ ಮಗ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ನಿನಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವನು.
1.139.21
एवमुक्त्वा ययौ विद्वान्विदुरः स्वं निवेशनम् ।
कुन्ती चिन्तापरा भूत्वा सहासीना सुतैर्गृहे ॥ १.१३९.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ವಿದ್ವಾಂಸ ವಿದುರನು ತನ್ನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಕುಂತಿ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
1.139.22
ततोऽष्टमे तु दिवसे प्रत्यबुध्यत पाण्डवः ।
तस्मिंस्तदा रसे जीर्णे सोऽप्रमेयबलो बली ॥ १.१३९.२२ ॥
ನಂತರ ಎಂಟನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವ (ಭೀಮ) ಎಚ್ಚೆತ್ತನು. ಆ ವಿಷವು ಜೀರ್ಣವಾದಾಗ, ಅಪ್ರಮೇಯ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಬಲಿಷ್ಠನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡನು.
1.139.23
तं दृष्ट्वा प्रतिबुध्यन्तं पाण्डवं ते भुजङ्गमाः ।
सान्त्वयामासुरव्यग्रा वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.१३९.२३ ॥
ಪಾಂಡವನು ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಸರ್ಪಗಳು ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದವು.
1.139.24
यत्ते पीतो महाबाहो रसोऽयं वीर्यसंभृतः ।
तस्मान्नागायुतबलो रणेऽधृष्यो भविष्यसि ॥ १.१३९.२४ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ನೀನು ಕುಡಿದ ಈ ವೀರ್ಯಭರಿತ ರಸದ ಕಾರಣ, ನೀನು ಹತ್ತುಸಾವಿರ ಆನೆಗಳ ಬಲವುಳ್ಳವನಾಗಿ ರಣದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನಾಗುವೆ.
1.139.25
गच्छाद्य त्वं च स्वगृहं स्नातो दिव्यैरिमैर्जलैः ।
भ्रातरस्तेऽनुतप्यन्ति त्वां विना कुरुपुङ्गव ॥ १.१३९.२५ ॥
ಈಗ ನೀನು ಈ ದಿವ್ಯ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅಗಲಿ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
1.139.26
ततः स्नातो महाबाहुः शुचिशुक्लाम्बरस्रजः ।
ततो नागस्य भवने कृतकौतुकमङ्गलः ॥ १.१३९.२६ ॥
ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು, ಶುಭ್ರ ಬಿಳಿಯ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಾಗನ ಭವನದಲ್ಲಿ ಮಂಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
1.139.27
ओषधीभिर्विषघ्नीभिः सुरभीभिर्विशेषतः ।
भुक्तवान्परमान्नं च नागैर्दत्तं महाबलः ॥ १.१३९.२७ ॥
ವಿಷನಾಶಕ, ಸುಗಂಧ ಓಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಗರು ನೀಡಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನವನ್ನು ಆ ಮಹಾಬಲನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭುಜಿಸಿದನು.
1.139.28
पूजितो भुजगैर्वीर आशीर्भिश्चाभिनन्दितः ।
दिव्याभरणसंछन्नो नागानामन्त्र्य पाण्डवाः ॥ १.१३९.२८ ॥
ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಅಭಿನಂದಿತನಾದ ವೀರನು, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ನಾಗರಿಗೆ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟ ಪಾಂಡವನು.
1.139.29
उदतिष्ठत्प्रहृष्टात्मा नागलोकादरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य च तदा नागैर्जलाज्जलरुहेक्षणः ॥ १.१३९.२९ ॥
ನಾಗಲೋಕದಿಂದ ಸಂತೋಷಚಿತ್ತನಾಗಿ ಶತ್ರುದಮನನು ಎದ್ದನು. ಆಗ ನಾಗರು ಕಮಲನಯನನನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದರು.
1.139.30
तस्मिन्नेव वनोद्देशे स्थापितः कुरुनन्दनः ।
ते चान्तर्दधिरे नागाः पाण्डवस्यैव पश्यतः ॥ १.१३९.३० ॥
ಅದೇ ವನಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುರುನಂದನನನ್ನು ಇಳಿಸಲಾಯಿತು. ಪಾಂಡವನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ನಾಗರು ಅದೃಶ್ಯರಾದರು.
1.139.31
तत उत्थाय कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ।
आजगाम महाबाहुर्मातुरन्तिकमञ्जसा ॥ १.१३९.३१ ॥
ನಂತರ ಎದ್ದು ಕುಂತಿಯ ಮಗ, ಮಹಾಬಲನಾದ ಭೀಮಸೇನ, ಮಹಾಬಾಹು, ನೇರವಾಗಿ ತಾಯಿಯ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
1.139.32
ततोऽभिवाद्य जननीं ज्येष्ठं भ्रातरमेव च ।
कनीयसः समाघ्राय शिरस्स्वरिविमर्दनः ॥ १.१३९.३२ ॥
ನಂತರ ತಾಯಿಗೆ, ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶತ್ರುಮರ್ದನನು ಕಿರಿಯರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿದನು.
1.139.33
तैश्चापि संपरिष्वक्तः सह मात्रा नरर्षभैः ।
अन्योन्यगतसौहार्दाद्दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रुवन् ॥ १.१३९.३३ ॥
ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ 'ಒಳ್ಳೆಯದು, ಒಳ್ಳೆಯದು' ಎಂದರು.
1.139.34
ततस्तत्सर्वमाचष्ट दुर्योधनविचेष्टितम् ।
भ्रातॄणां भीमसेनश्च महाबलपराक्रमः ॥ १.१३९.३४ ॥
ನಂತರ ಮಹಾಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮಸೇನನು ಸಹೋದರರಿಗೆ ದುರ್ಯೋಧನನ ಎಲ್ಲಾ ಕುತಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
1.139.35
नागलोके च यद्वृत्तं गुणदोषमशेषतः ।
तच्च सर्वमशेषेण कथयामास पाण्डवः ॥ १.१३९.३५ ॥
ನಾಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಅದರ ಗುಣ-ದೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಾಂಡವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
1.139.36
ततो युधिष्ठिरो राजा भीममाह वचोऽर्थवत् ।
तूष्णीं भव न ते जल्प्यमिदं कार्यं कथंचन ॥ १.१३९.३६ ॥
ನಂತರ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಭೀಮನಿಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮೌನವಾಗಿರು; ಇದನ್ನು ನೀನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.'
1.139.37
इतःप्रभृति कौन्तेयं रक्षतान्योन्यमादृताः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१३९.३७ ॥
ಇಂದಿನಿಂದ ಕೌಂತೇಯರು ಗೌರವದಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾಬಾಹು ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ
1.139.38
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरप्रमत्तोऽभवत्तदा ।
यदा त्ववगतास्ते वै पाण्डवास्तस्य कर्म तत् ॥ १.१३९.३८ ॥
ಆಗ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಎಚ್ಚರದಿಂದಿದ್ದನು. ಪಾಂಡವರು ಪತ್ತೆಯಾದಾಗ ಅದು ಅವನ ಕಾರ್ಯವಾಯಿತು.
1.139.39
नत्वेव बहुलं चक्रुः प्रयता मन्त्ररक्षणे ।
धर्मात्मा विदुरस्तेषां प्रददौ मतिमान्मतिम् ॥ १.१३९.३९ ॥
ಆದರೂ ಮಂತ್ರರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮತಿವಂತ ವಿದುರ ಅವರಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು.
1.139.40
दुर्योधनोऽपि तं दृष्ट्वा पाण्डवं पुनरागतम् ।
निश्वसंश्चिन्तयंश्चैवमहन्यहनि तप्यते ॥ १.१३९.४० ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಮತ್ತೆ ಬಂದ ಆ ಪಾಂಡವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ದಿನದಿನವೂ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಾನೆ.
1.139.41
कुमारान्क्रीडमानांस्तान्दृष्ट्वा राजातिदुर्मदान् ।
गुरुं शिक्षार्थमन्विष्य गौतमं तान्न्यवेदयत् ॥ १.१३९.४१ ॥
ರಾಜನು ಆ ಅತಿ ಗರ್ವಿಷ್ಠ ಕುಮಾರರು ಆಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಗೌತಮನಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.
1.139.42
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् ।
राज्ञा निवेदितास्तस्मै ते च सर्वे च निष्ठिताः।
अधिजग्मुश्च कुरवो धनुर्वेदं कृपात्तु ते ॥ १.१३९.४२ ॥
ಶರಸ್ತಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ಕೃಪನನ್ನು ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಪನಿಂದ ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತರು.