Mahābhārata · Adhyāya 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
दुर्योधनस्तु पापात्मा भीममाशीविषहदे ।
प्रक्षिप्य कृतकृत्यं स्वमात्मानं मन्यते तदा ॥ १.१३९.१ ॥
Mas Duryodhana, de alma perversa, tendo lançado Bhīma a um lago de serpentes venenosas, então se considerou com seu propósito cumprido.
1.139.2
प्रभातायां रजन्यां च प्रविवेश पुरं ततः ।
ब्रुवाणो भीमसेनस्तु यातो ह्यग्रत एव नः ॥ १.१३९.२ ॥
Ao amanhecer, passada a noite, entraram na cidade dizendo que Bhīmasena havia partido à nossa frente.
1.139.3
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा ह्यविदन्पापमात्मनि ।
स्वेनानुमानेन परं साधुं समनुपश्यति ॥ १.१३९.३ ॥
Mas Yudhiṣṭhira, de alma reta, não conhecendo o mal em si mesmo, julgava os outros bons por sua própria inferência.
1.139.4
सोऽभ्युपेत्य तदा पार्थो मातरं भ्रातृवत्सलः ।
अभिवाद्याब्रवीत्कुन्तीमम्ब भीम इहागतः ॥ १.१३९.४ ॥
Então Pārtha, afeiçoado aos irmãos, aproximou-se da mãe, saudou-a e disse a Kuntī: Mãe, Bhīma chegou aqui.
1.139.5
क्व गतो भविता मातर्नेह पश्यामि तं शुभे ।
उद्यानानि वनं चैव विचितानि समन्ततः ॥ १.१३९.५ ॥
Mãe, para onde ele terá ido? Ó auspiciosa, não o vejo aqui. Os jardins e a floresta foram procurados por todos os lados.
1.139.6
तदर्थं न च तं वीरं दृष्टवन्तो वृकोदरम् ।
मन्यमानास्ततः सर्वे यातो नः पूर्वमेव सः ॥ १.१३९.६ ॥
Embora o procurassem, não viram aquele herói Vṛkodara; pensando assim, todos supuseram que ele havia partido antes de nós.
1.139.7
आगताः स्म महाभागे व्याकुलेनान्तरात्मना ।
इहागम्य क्व नु गतस्त्वया वा प्रेषितः क्व नु ॥ १.१३९.७ ॥
Ó muito afortunada, chegamos aqui com o coração perturbado. Tendo chegado aqui, para onde ele foi, ou para onde o enviaste?
1.139.8
कथयस्व महाबाहुं भीमसेनं यशस्विनि ।
नहि मे शुध्यते भावस्तं वीरं प्रति शोभने ॥ १.१३९.८ ॥
Fala-me de Bhīmasena, o de braços poderosos, ó gloriosa; a minha mente não se acalma a respeito desse herói, ó radiante.
1.139.9
यतः प्रसुप्तं मन्येऽहं भीम् नेति हतस्तु सः ।
इत्युक्ता च ततः कुन्ती धर्मराजेन धीमता ॥ १.१३९.९ ॥
Penso que Bhīma está dormindo, não foi morto. Assim interpelada pelo sábio rei do dharma, então Kuntī...
1.139.10
हाहेति कृत्वा संभ्रान्ता प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न पुत्र भीमं पश्यामि न मामभ्येत्यसाविति ॥ १.१३९.१० ॥
Exclamando «Ai!», a confusa Kuntī respondeu a Yudhiṣṭhira: «Filho, não vejo Bhīma; ele não veio a mim».
1.139.11
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजैः सह ।
द्रुतं गत्वा पुरोद्यानं विचिन्वन्तिस्म पाण्डवाः ॥ १.१३९.११ ॥
«Procura-o depressa, com os seus irmãos mais novos». Então os Pāṇḍavas foram rapidamente ao jardim da frente e começaram a procurar.
1.139.12
भीमभीमेति ते वाचा पाण्डवाः समुदैरयन् ।
विचिन्वन्तोऽथ ते सर्वे न स्म पश्यन्ति भ्रातरम् ॥ १.१३९.१२ ॥
Chamando em voz alta: «Bhīma, Bhīma!», os Pāṇḍavas procuravam, mas nenhum viu o irmão.
1.139.13
आगताः स्वगृहं भूय इदमूचुः पृथां तदा ।
न दृश्यते महाबाहुरम्ब भीमो वने चितः ॥ १.१३९.१३ ॥
Tendo voltado para sua própria casa, disseram então novamente a Pṛthā: "Mãe, o de braços poderosos Bhīma não é visto, embora procurado na floresta."
1.139.14
विचितानि च सर्वाणि ह्युद्यानानि नदीस्तथा ।
ततो विदुरमानाय्य कुन्ती सा स्वं निवेशनम् ॥ १.१३९.१४ ॥
Todos os jardins e rios também foram procurados. Então Kuntī, tendo chamado Vidura, em sua própria morada…
1.139.15
उवाच बलवान्क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते ॥ १.१३९.१५ ॥
Ela disse: "Ó Kṣattṛ, o forte Bhīmasena não é visto!"
1.139.16
उद्यानान्निर्गताः सर्वे भ्रातरो भ्रातृभिः सह ।
तत्रैकस्तु महाबाहुर्भीमो नाभ्येति मामिह ॥ १.१३९.१६ ॥
Todos os irmãos saíram do jardim junto com seus irmãos; mas lá um, o de braços poderosos Bhīma, não veio a mim aqui.
1.139.17
न च प्रीणयते चक्षुः सदा दुर्योधनस्य सः ।
क्रूरोऽसौ दुर्मतिः क्षुद्रो राज्यलुब्धोऽनपत्रपः ॥ १.१३९.१७ ॥
Nunca agrada os olhos de Duryodhana; aquele cruel, de mente má, vil, ávido pelo reino e sem vergonha.
1.139.18
निहन्यादपि तं वीरं जातमन्युः सुयोधनः ।
तेन मे व्याकुलं चित्तं हृदयं दह्यतीव च ॥ १.१३९.१८ ॥
Suyodhana, cheio de ira, poderia matar até aquele herói; por isso minha mente está perturbada e meu coração arde como se queimasse.
1.139.19
मैवं वदस्व कल्याणि शेषसंरक्षणं कुरु ।
प्रत्यादिष्टो हि दुष्टात्मा शेषेऽपि प्रहरेत्तव ॥ १.१३९.१९ ॥
Não fales assim, ó auspiciosa; protege os que restam. Mesmo rejeitado, o de alma perversa poderia atingir os teus filhos restantes.
1.139.20
दीर्घायुषस्तव सुता यथोवाच महामुनिः ।
आगमिष्यति ते पुत्रः प्रीतिं चोत्पादयिष्यति ॥ १.१३९.२० ॥
Como declarou o grande sábio, teus filhos viverão longamente. Teu filho voltará e trar-te-á alegria.
1.139.21
एवमुक्त्वा ययौ विद्वान्विदुरः स्वं निवेशनम् ।
कुन्ती चिन्तापरा भूत्वा सहासीना सुतैर्गृहे ॥ १.१३९.२१ ॥
Tendo assim falado, o sábio Vidura foi para a sua morada, enquanto Kuntī, absorta na ansiedade, permaneceu sentada em casa com os filhos.
1.139.22
ततोऽष्टमे तु दिवसे प्रत्यबुध्यत पाण्डवः ।
तस्मिंस्तदा रसे जीर्णे सोऽप्रमेयबलो बली ॥ १.१३९.२२ ॥
Então, no oitavo dia, o Pāṇḍava (Bhīma) despertou; quando aquela beberagem foi digerida, ele, de força imensurável e poderoso, despertou.
1.139.23
तं दृष्ट्वा प्रतिबुध्यन्तं पाण्डवं ते भुजङ्गमाः ।
सान्त्वयामासुरव्यग्रा वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.१३९.२३ ॥
Vendo o Pāṇḍava despertar, aquelas serpentes, serenas, consolaram-no e disseram estas palavras.
1.139.24
यत्ते पीतो महाबाहो रसोऽयं वीर्यसंभृतः ।
तस्मान्नागायुतबलो रणेऽधृष्यो भविष्यसि ॥ १.१३९.२४ ॥
Porque bebeste esta beberagem cheia de vigor, ó de braços poderosos, terás a força de dez mil elefantes e serás invencível na batalha.
1.139.25
गच्छाद्य त्वं च स्वगृहं स्नातो दिव्यैरिमैर्जलैः ।
भ्रातरस्तेऽनुतप्यन्ति त्वां विना कुरुपुङ्गव ॥ १.१३९.२५ ॥
Agora vai para a tua casa, depois de te banhares nestas águas divinas. Os teus irmãos lamentam-se sem ti, touro dos Kurus.
1.139.26
ततः स्नातो महाबाहुः शुचिशुक्लाम्बरस्रजः ।
ततो नागस्य भवने कृतकौतुकमङ्गलः ॥ १.१३९.२६ ॥
Então o de braços poderosos, banhado e vestido com vestes brancas puras e grinaldas, realizou os ritos auspiciosos na morada do Nāga.
1.139.27
ओषधीभिर्विषघ्नीभिः सुरभीभिर्विशेषतः ।
भुक्तवान्परमान्नं च नागैर्दत्तं महाबलः ॥ १.१३९.२७ ॥
Aquele de grande força comeu o excelente alimento oferecido pelos Nāgas, preparado com ervas antídotas e perfumadas.
1.139.28
पूजितो भुजगैर्वीर आशीर्भिश्चाभिनन्दितः ।
दिव्याभरणसंछन्नो नागानामन्त्र्य पाण्डवाः ॥ १.१३९.२८ ॥
Honrado pelas serpentes e saudado com bênçãos, o herói, adornado com joias divinas, despediu-se dos Nāgas, o Pāṇḍava.
1.139.29
उदतिष्ठत्प्रहृष्टात्मा नागलोकादरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य च तदा नागैर्जलाज्जलरुहेक्षणः ॥ १.१३९.२९ ॥
De coração alegre, o domador de inimigos levantou-se do mundo dos Nāgas; então os Nāgas ergueram da água o de olhos de lótus.
1.139.30
तस्मिन्नेव वनोद्देशे स्थापितः कुरुनन्दनः ।
ते चान्तर्दधिरे नागाः पाण्डवस्यैव पश्यतः ॥ १.१३९.३० ॥
Foi depositado naquela mesma região da floresta, e os Nāgas desapareceram enquanto o Pāṇḍava observava.
1.139.31
तत उत्थाय कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ।
आजगाम महाबाहुर्मातुरन्तिकमञ्जसा ॥ १.१३९.३१ ॥
Então, levantando-se, Bhīmasena, filho de Kuntī, de grande força e braços poderosos, veio diretamente à presença da mãe.
1.139.32
ततोऽभिवाद्य जननीं ज्येष्ठं भ्रातरमेव च ।
कनीयसः समाघ्राय शिरस्स्वरिविमर्दनः ॥ १.१३९.३२ ॥
Então, após saudar a mãe e o irmão mais velho, o esmagador de inimigos abraçou os mais novos e cheirou suas cabeças.
1.139.33
तैश्चापि संपरिष्वक्तः सह मात्रा नरर्षभैः ।
अन्योन्यगतसौहार्दाद्दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रुवन् ॥ १.१३९.३३ ॥
Aqueles touros entre os homens também o abraçaram junto com a mãe, e, por afeto mútuo, disseram: «Boa sorte! Boa sorte!»
1.139.34
ततस्तत्सर्वमाचष्ट दुर्योधनविचेष्टितम् ।
भ्रातॄणां भीमसेनश्च महाबलपराक्रमः ॥ १.१३९.३४ ॥
Então Bhīmasena, de grande força e valor, relatou aos irmãos todas as maquinações de Duryodhana.
1.139.35
नागलोके च यद्वृत्तं गुणदोषमशेषतः ।
तच्च सर्वमशेषेण कथयामास पाण्डवः ॥ १.१३९.३५ ॥
E o que acontecera no mundo dos nāgas, com suas virtudes e falhas, tudo isso o Pāṇḍava relatou por completo.
1.139.36
ततो युधिष्ठिरो राजा भीममाह वचोऽर्थवत् ।
तूष्णीं भव न ते जल्प्यमिदं कार्यं कथंचन ॥ १.१३९.३६ ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira disse a Bhīma palavras cheias de sentido: «Cala-te; de forma alguma deves falar sobre este assunto.»
1.139.37
इतःप्रभृति कौन्तेयं रक्षतान्योन्यमादृताः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१३९.३७ ॥
Daqui em diante, os filhos de Kuntī devem proteger-se uns aos outros com respeito. Assim falou o de braços poderosos, o rei da justiça Yudhiṣṭhira
1.139.38
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरप्रमत्तोऽभवत्तदा ।
यदा त्ववगतास्ते वै पाण्डवास्तस्य कर्म तत् ॥ १.१३९.३८ ॥
Então, junto com seus irmãos, todos ficaram vigilantes. Quando os Pāṇḍavas foram descobertos, esse foi o seu ato.
1.139.39
नत्वेव बहुलं चक्रुः प्रयता मन्त्ररक्षणे ।
धर्मात्मा विदुरस्तेषां प्रददौ मतिमान्मतिम् ॥ १.१३९.३९ ॥
Ainda assim, não eram muito cuidadosos em guardar seus conselhos. O justo e sábio Vidura deu-lhes conselho.
1.139.40
दुर्योधनोऽपि तं दृष्ट्वा पाण्डवं पुनरागतम् ।
निश्वसंश्चिन्तयंश्चैवमहन्यहनि तप्यते ॥ १.१३९.४० ॥
Duryodhana também, ao ver aquele Pāṇḍava regressado, suspira e medita assim, e dia após dia se atormenta.
1.139.41
कुमारान्क्रीडमानांस्तान्दृष्ट्वा राजातिदुर्मदान् ।
गुरुं शिक्षार्थमन्विष्य गौतमं तान्न्यवेदयत् ॥ १.१३९.४१ ॥
O rei, vendo aqueles príncipes muito arrogantes brincando, procurou um mestre para sua instrução e apresentou-os a Gautama.
1.139.42
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् ।
राज्ञा निवेदितास्तस्मै ते च सर्वे च निष्ठिताः।
अधिजग्मुश्च कुरवो धनुर्वेदं कृपात्तु ते ॥ १.१३९.४२ ॥
Nascido em um canavial e mestre do sentido dos Vedas e das ciências, Kṛpa foi apresentado a eles pelo rei; todos, completados, aprenderam com Kṛpa a ciência do arco.