மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.139
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.139.1
दुर्योधनस्तु पापात्मा भीममाशीविषहदे ।
प्रक्षिप्य कृतकृत्यं स्वमात्मानं मन्यते तदा ॥ १.१३९.१ ॥
ஆனால் பாவியான துரியோதனன் பீமனை விஷப் பாம்புகள் நிறைந்த குளத்தில் தள்ளிவிட்டு, அப்போது தன்னைக் காரியம் நிறைவேறியவனாக எண்ணினான்.
1.139.2
प्रभातायां रजन्यां च प्रविवेश पुरं ततः ।
ब्रुवाणो भीमसेनस्तु यातो ह्यग्रत एव नः ॥ १.१३९.२ ॥
விடியும் நேரத்தில் அவர்கள் நகரத்தில் நுழைந்தனர்; பீமசேனன் நமக்கு முன்பே சென்றுவிட்டான் என்று அவர்கள் கூறினர்.
1.139.3
युधिष्ठिरस्तु धर्मात्मा ह्यविदन्पापमात्मनि ।
स्वेनानुमानेन परं साधुं समनुपश्यति ॥ १.१३९.३ ॥
ஆனால் தர்மாத்மாவான யுதிஷ்டிரன் தனக்குள் பாவம் இருப்பதை அறியாதவனாய், தன் சொந்த அனுமானத்தால் பிறரையும் நல்லவராகவே கருதினான்.
1.139.4
सोऽभ्युपेत्य तदा पार्थो मातरं भ्रातृवत्सलः ।
अभिवाद्याब्रवीत्कुन्तीमम्ब भीम इहागतः ॥ १.१३९.४ ॥
அப்போது சகோதரப் பாசமுள்ள பார்த்தன் தாயை அணுகி வணங்கி, குந்தியிடம் கூறினான்: அம்மா, பீமன் இங்கு வந்துவிட்டான்.
1.139.5
क्व गतो भविता मातर्नेह पश्यामि तं शुभे ।
उद्यानानि वनं चैव विचितानि समन्ततः ॥ १.१३९.५ ॥
அம்மா, அவன் எங்கே போயிருப்பான்? நற்குணமுள்ளவளே, அவனை இங்கே காணவில்லையே. தோட்டங்களும் காடும் எல்லா பக்கமும் தேடப்பட்டுவிட்டன.
1.139.6
तदर्थं न च तं वीरं दृष्टवन्तो वृकोदरम् ।
मन्यमानास्ततः सर्वे यातो नः पूर्वमेव सः ॥ १.१३९.६ ॥
அவனைத் தேடியும் அவர்கள் அந்த வீரன் வ்ருகோதரனைக் காணவில்லை; ஆகவே அவன் நமக்கு முன்பே போய்விட்டான் என்று எல்லோரும் நினைத்தனர்.
1.139.7
आगताः स्म महाभागे व्याकुलेनान्तरात्मना ।
इहागम्य क्व नु गतस्त्वया वा प्रेषितः क्व नु ॥ १.१३९.७ ॥
மகாபாகையே, கலங்கிய உள்ளத்துடன் நாங்கள் இங்கு வந்தோம். இங்கு வந்த அவன் எங்கே போனான், அல்லது நீ அவனை எங்கே அனுப்பினாய்?
1.139.8
कथयस्व महाबाहुं भीमसेनं यशस्विनि ।
नहि मे शुध्यते भावस्तं वीरं प्रति शोभने ॥ १.१३९.८ ॥
புகழுடையவளே, மகாபாகு பீமசேனனைப் பற்றிச் சொல். அழகியவளே, அந்த வீரனைப் பற்றி என் மனம் தெளியவில்லை.
1.139.9
यतः प्रसुप्तं मन्येऽहं भीम् नेति हतस्तु सः ।
इत्युक्ता च ततः कुन्ती धर्मराजेन धीमता ॥ १.१३९.९ ॥
பீமன் உறங்குகிறான் என்று நான் நினைக்கிறேன், அவன் கொல்லப்படவில்லை. இவ்வாறு அறிவுள்ள தர்மராஜனால் சொல்லப்பட்டபோது, குந்தி...
1.139.10
हाहेति कृत्वा संभ्रान्ता प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न पुत्र भीमं पश्यामि न मामभ्येत्यसाविति ॥ १.१३९.१० ॥
'ஐயோ!' என்று கலங்கிக் குந்தி யுதிட்டிரனிடம் சொன்னாள்: 'மகனே, பீமனைக் காணவில்லை; அவன் என்னிடம் வரவுமில்லை.'
1.139.11
शीघ्रमन्वेषणे यत्नं कुरु तस्यानुजैः सह ।
द्रुतं गत्वा पुरोद्यानं विचिन्वन्तिस्म पाण्डवाः ॥ १.१३९.११ ॥
'அவனைத் தேடுவதில் விரைவாக அவனுடைய தம்பிகளுடன் முயற்சி செய்.' பிறகு பாண்டவர்கள் விரைவாக முன்னிருந்த பூங்காவுக்குச் சென்று தேடினர்.
1.139.12
भीमभीमेति ते वाचा पाण्डवाः समुदैरयन् ।
विचिन्वन्तोऽथ ते सर्वे न स्म पश्यन्ति भ्रातरम् ॥ १.१३९.१२ ॥
'பீமா, பீமா!' என்று பாண்டவர்கள் குரல் கொடுத்து அழைத்தனர். தேடியபடி அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் சகோதரனைக் காணவில்லை.
1.139.13
आगताः स्वगृहं भूय इदमूचुः पृथां तदा ।
न दृश्यते महाबाहुरम्ब भीमो वने चितः ॥ १.१३९.१३ ॥
மீண்டும் தங்கள் இல்லத்துக்கு வந்து, அவர்கள் அப்போது பிருதையிடம் சொன்னார்கள்: அம்மா, மகாபாகு பீமன் காட்டில் தேடியும் காணப்படவில்லை.
1.139.14
विचितानि च सर्वाणि ह्युद्यानानि नदीस्तथा ।
ततो विदुरमानाय्य कुन्ती सा स्वं निवेशनम् ॥ १.१३९.१४ ॥
எல்லா தோட்டங்களும் ஆறுகளும் தேடப்பட்டன. பின்னர் குந்தி விதுரரை அழைத்து தன் இல்லத்தில்…
1.139.15
उवाच बलवान्क्षत्तर्भीमसेनो न दृश्यते ॥ १.१३९.१५ ॥
அவள் சொன்னாள் — ஓ க்ஷத்தா, வலிமைமிக்க பீமசேனன் காணப்படவில்லை.
1.139.16
उद्यानान्निर्गताः सर्वे भ्रातरो भ्रातृभिः सह ।
तत्रैकस्तु महाबाहुर्भीमो नाभ्येति मामिह ॥ १.१३९.१६ ॥
தோட்டத்திலிருந்து எல்லா சகோதரர்களும் தம் சகோதரர்களுடன் வெளியே வந்தனர்; ஆனால் அங்கே ஒருவன், மகாபாகு பீமன் மட்டும் என்னிடம் இங்கு வரவில்லை.
1.139.17
न च प्रीणयते चक्षुः सदा दुर्योधनस्य सः ।
क्रूरोऽसौ दुर्मतिः क्षुद्रो राज्यलुब्धोऽनपत्रपः ॥ १.१३९.१७ ॥
அவன் துரியோதனனின் கண்களுக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சி அளிப்பதில்லை; அவன் கொடியவன், தீய எண்ணமுடையவன், கீழ்மையானவன், அரசுரிமைக்கு ஆசைப்படுபவன், வெட்கமற்றவன்.
1.139.18
निहन्यादपि तं वीरं जातमन्युः सुयोधनः ।
तेन मे व्याकुलं चित्तं हृदयं दह्यतीव च ॥ १.१३९.१८ ॥
கோபம் கொண்ட சுயோதனன் அந்த வீரனையும் கொன்றுவிடக் கூடும்; அதனால் என் மனம் கலங்குகிறது, இதயம் எரிவது போல் இருக்கிறது.
1.139.19
मैवं वदस्व कल्याणि शेषसंरक्षणं कुरु ।
प्रत्यादिष्टो हि दुष्टात्मा शेषेऽपि प्रहरेत्तव ॥ १.१३९.१९ ॥
கல்யாணியே, அவ்வாறு சொல்லாதே; எஞ்சியிருப்பவர்களைக் காத்துக்கொள். தீய உள்ளம் கொண்டவன் தடுக்கப்பட்ட பின்னரும் உன் எஞ்சிய மக்களையும் தாக்கக்கூடும்.
1.139.20
दीर्घायुषस्तव सुता यथोवाच महामुनिः ।
आगमिष्यति ते पुत्रः प्रीतिं चोत्पादयिष्यति ॥ १.१३९.२० ॥
மகாமுனிவர் கூறியபடி, உன் மக்கள் நீண்ட ஆயுளுடையவர்களாவர். உன் மகன் திரும்பி வந்து உனக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பான்.
1.139.21
एवमुक्त्वा ययौ विद्वान्विदुरः स्वं निवेशनम् ।
कुन्ती चिन्तापरा भूत्वा सहासीना सुतैर्गृहे ॥ १.१३९.२१ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு ஞானியான விதுரர் தம் இல்லத்திற்குச் சென்றார். குந்தி கவலையில் ஆழ்ந்தவளாக வீட்டில் மக்களுடன் அமர்ந்திருந்தாள்.
1.139.22
ततोऽष्टमे तु दिवसे प्रत्यबुध्यत पाण्डवः ।
तस्मिंस्तदा रसे जीर्णे सोऽप्रमेयबलो बली ॥ १.१३९.२२ ॥
பின்னர் எட்டாம் நாளில் பாண்டவன் (பீமன்) விழித்தான். அந்த நஞ்சு செரித்த பின், அளவிட முடியாத வலிமையும் பெருவலிமையும் கொண்ட அவன் விழித்தெழுந்தான்.
1.139.23
तं दृष्ट्वा प्रतिबुध्यन्तं पाण्डवं ते भुजङ्गमाः ।
सान्त्वयामासुरव्यग्रा वचनं चेदमब्रुवन् ॥ १.१३९.२३ ॥
பாண்டவன் விழித்தெழுவதைக் கண்ட அந்த நாகர்கள் கலக்கமின்றி அவனுக்கு ஆறுதல் கூறி இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
1.139.24
यत्ते पीतो महाबाहो रसोऽयं वीर्यसंभृतः ।
तस्मान्नागायुतबलो रणेऽधृष्यो भविष्यसि ॥ १.१३९.२४ ॥
மகாபாகுவே, நீ பருகிய இந்த வீர்யம் நிறைந்த நீர் காரணமாக, பதினாயிரம் யானைகளின் பலமும் போரில் அசைக்க முடியாதவனுமாக நீ இருப்பாய்.
1.139.25
गच्छाद्य त्वं च स्वगृहं स्नातो दिव्यैरिमैर्जलैः ।
भ्रातरस्तेऽनुतप्यन्ति त्वां विना कुरुपुङ्गव ॥ १.१३९.२५ ॥
இப்போது நீயும் உன் வீட்டிற்குச் செல். இந்தத் தெய்வீக நீரில் நீராடிவிட்டு. குருக்களில் சிறந்தவனே, உன் சகோதரர்கள் உன்னைப் பிரிந்து வருந்துகிறார்கள்.
1.139.26
ततः स्नातो महाबाहुः शुचिशुक्लाम्बरस्रजः ।
ततो नागस्य भवने कृतकौतुकमङ्गलः ॥ १.१३९.२६ ॥
பின்னர் நீராடிய அந்த மகாபாகு, தூய வெண்ணிற ஆடையும் மாலையும் அணிந்து, நாகனின் மாளிகையில் மங்கலச் சடங்குகளைச் செய்தான்.
1.139.27
ओषधीभिर्विषघ्नीभिः सुरभीभिर्विशेषतः ।
भुक्तवान्परमान्नं च नागैर्दत्तं महाबलः ॥ १.१३९.२७ ॥
விஷம் முறிக்கும், நறுமணமுள்ள மூலிகைகளுடன் கலந்த, நாகர்கள் அளித்த சிறந்த உணவை அந்த மகாபலவான் உண்டான்.
1.139.28
पूजितो भुजगैर्वीर आशीर्भिश्चाभिनन्दितः ।
दिव्याभरणसंछन्नो नागानामन्त्र्य पाण्डवाः ॥ १.१३९.२८ ॥
பாம்புகளால் போற்றப்பட்டு ஆசிகளால் வாழ்த்தப்பட்ட வீரன், தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நாகர்களிடம் விடைபெற்ற பாண்டவன்.
1.139.29
उदतिष्ठत्प्रहृष्टात्मा नागलोकादरिन्दमः ।
उत्क्षिप्य च तदा नागैर्जलाज्जलरुहेक्षणः ॥ १.१३९.२९ ॥
நாகலோகத்திலிருந்து மகிழ்ந்த மனத்துடன் பகைவரை அடக்குபவன் எழுந்தான். அப்போது தாமரைக்கண்ணனை நாகர்கள் நீரிலிருந்து மேலே தூக்கினர்.
1.139.30
तस्मिन्नेव वनोद्देशे स्थापितः कुरुनन्दनः ।
ते चान्तर्दधिरे नागाः पाण्डवस्यैव पश्यतः ॥ १.१३९.३० ॥
அதே வனப்பகுதியில் குருக்களின் மகிழ்ச்சியானவன் இறக்கிவைக்கப்பட்டான். பாண்டவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையிலேயே நாகர்கள் மறைந்தனர்.
1.139.31
तत उत्थाय कौन्तेयो भीमसेनो महाबलः ।
आजगाम महाबाहुर्मातुरन्तिकमञ्जसा ॥ १.१३९.३१ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகனும் பெரும் வலிமையும் கொண்ட பீமசேனன், பெரும் தோள்களை உடையவன், நேராகத் தாயின் அருகே வந்தான்.
1.139.32
ततोऽभिवाद्य जननीं ज्येष्ठं भ्रातरमेव च ।
कनीयसः समाघ्राय शिरस्स्वरिविमर्दनः ॥ १.१३९.३२ ॥
பின்னர் தாயையும், மூத்த சகோதரனையும் வணங்கி, எதிரிகளை அழிப்பவன் இளையவர்களின் தலையை முகர்ந்தான்.
1.139.33
तैश्चापि संपरिष्वक्तः सह मात्रा नरर्षभैः ।
अन्योन्यगतसौहार्दाद्दिष्ट्या दिष्ट्येति चाब्रुवन् ॥ १.१३९.३३ ॥
அந்த நரர்களில் சிறந்தவர்களும் தாயுடன் அவனைத் தழுவினர்; பரஸ்பர அன்பினால் 'நல்லதே, நல்லதே' என்று கூறினர்.
1.139.34
ततस्तत्सर्वमाचष्ट दुर्योधनविचेष्टितम् ।
भ्रातॄणां भीमसेनश्च महाबलपराक्रमः ॥ १.१३९.३४ ॥
பின்னர் பெரும் வலிமையும் வீரமும் கொண்ட பீமசேனன் சகோதரர்களுக்கு துரியோதனனின் சூழ்ச்சிகள் அனைத்தையும் கூறினான்.
1.139.35
नागलोके च यद्वृत्तं गुणदोषमशेषतः ।
तच्च सर्वमशेषेण कथयामास पाण्डवः ॥ १.१३९.३५ ॥
நாகலோகத்தில் நடந்தவற்றை, அதன் நற்குணங்களும் குறைகளும் உட்பட, பாண்டவன் முழுமையாக எடுத்துரைத்தான்.
1.139.36
ततो युधिष्ठिरो राजा भीममाह वचोऽर्थवत् ।
तूष्णीं भव न ते जल्प्यमिदं कार्यं कथंचन ॥ १.१३९.३६ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன் பீமனிடம் பொருள்பொதிந்த சொற்களைக் கூறினான்: 'அமைதியாயிரு; இதை எந்த விதத்திலும் நீ பேசக்கூடாது.'
1.139.37
इतःप्रभृति कौन्तेयं रक्षतान्योन्यमादृताः ।
एवमुक्त्वा महाबाहुर्धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१३९.३७ ॥
இன்று முதல் குந்தியின் மைந்தர்கள் மரியாதையுடன் ஒருவரை ஒருவர் காக்கட்டும். இவ்வாறு கூறி மகாபாகு தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன்
1.139.38
भ्रातृभिः सहितः सर्वैरप्रमत्तोऽभवत्तदा ।
यदा त्ववगतास्ते वै पाण्डवास्तस्य कर्म तत् ॥ १.१३९.३८ ॥
அப்போது சகோதரர்கள் அனைவருடனும் அவர் கவனமாக இருந்தார். பாண்டவர்கள் கண்டறியப்பட்டபோது அது அவருடைய செயலாயிற்று.
1.139.39
नत्वेव बहुलं चक्रुः प्रयता मन्त्ररक्षणे ।
धर्मात्मा विदुरस्तेषां प्रददौ मतिमान्मतिम् ॥ १.१३९.३९ ॥
ஆயினும் ரகசியம் காப்பதில் அவர்கள் அடிக்கடி கவனமாக இருக்கவில்லை. தர்மாத்மாவும் அறிவுள்ளவருமான விதுரர் அவர்களுக்கு ஆலோசனை வழங்கினார்.
1.139.40
दुर्योधनोऽपि तं दृष्ट्वा पाण्डवं पुनरागतम् ।
निश्वसंश्चिन्तयंश्चैवमहन्यहनि तप्यते ॥ १.१३९.४० ॥
துரியோதனனும் மீண்டும் திரும்பி வந்த அந்த பாண்டவனைக் கண்டு, பெருமூச்சு விட்டும் இவ்வாறு கவலைப்பட்டும், நாளுக்கு நாள் வருந்துகிறான்.
1.139.41
कुमारान्क्रीडमानांस्तान्दृष्ट्वा राजातिदुर्मदान् ।
गुरुं शिक्षार्थमन्विष्य गौतमं तान्न्यवेदयत् ॥ १.१३९.४१ ॥
அரசன் அந்த மிகவும் செருக்குள்ள இளவரசர்கள் விளையாடுவதைக் கண்டு, கல்விக்காக ஒரு குரு தேடி, கௌதமரிடம் அவர்களை ஒப்படைத்தான்.
1.139.42
शरस्तम्बे समुद्भूतं वेदशास्त्रार्थपारगम् ।
राज्ञा निवेदितास्तस्मै ते च सर्वे च निष्ठिताः।
अधिजग्मुश्च कुरवो धनुर्वेदं कृपात्तु ते ॥ १.१३९.४२ ॥
நாணற்புதரில் பிறந்து வேதங்களும் சாத்திரங்களின் பொருளும் கரைகண்டவரான கிருபரை அரசன் அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினான். அவர்கள் அனைவரும் கிருபரிடமிருந்து வில்வித்தையை முழுமையாகக் கற்றனர்.