مهابهاراتا · أدهيايا 1.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.142.1
प्रतिजग्राह तं भीष्मो गुरुं पाण्डुसुतैः सह ।
पौत्रानादाय तान्सर्वान्वसूनि विविधानि च ॥ १.१४२.१ ॥
استقبل بهيشما ذلك المعلّم مع أبناء بانду، آخذًا جميع الأحفاد وأنواعًا شتى من الثروات.
1.142.2
शिष्य इति ददौ राजन्द्रोणाय विधिपूर्वकम् ।
तदा द्रोणोऽब्रवीद्वाक्यं भीष्मं बुद्धिमतां वरम् ॥ १.१४२.२ ॥
وإذ اعتبرهم تلاميذ، أيها الملك، سلّمهم إلى درونا وفق الشعيرة؛ فقال درونا حينئذ هذه الكلمات لبهيشما، أفضل العقلاء.
1.142.3
कृपस्तिष्ठति चाचार्यः शस्त्रज्ञः प्राज्ञसंमतः ।
मयि तिष्ठति चेद्विप्रो वैमनस्यं गमिष्यति ॥ १.१४२.३ ॥
كريبا معلّم، عالم بالسلاح، معتبر عند الحكماء، فليبقَ هنا؛ فإن بقي هذا البراهمي معي، فسينشأ الاستياء.
1.142.4
युष्मान्किंचिच्च याचित्वा धनं संगृह्य हर्षितः ।
स्वमाश्रमपदं राजन्गमिष्यामि यथागतम् ॥ १.१४२.४ ॥
بعد أن أسألكم شيئًا وأجمع الثروة مسرورًا، أيها الملك، سأعود إلى مسكني الناسك كما جئت.
1.142.5
एवमुक्ते तु विप्रेन्द्रं भीष्मः प्रहरतां वरः ।
अब्रवीद्द्रोणमाचार्यमुख्यं शस्त्रविदां वरम् ॥ १.१४२.५ ॥
فلما قيل هذا، خاطب بهيشما، أفضل المحاربين، درونا، سيد البراهمة، وأول المعلمين وأفضل العارفين بالسلاح.
1.142.6
कृपस्तिष्ठतु पूज्यश्च भर्तव्यश्च मया सदा ।
त्वं गुरुर्भव पौत्राणामाचार्यस्त्वं मतो मम।
प्रतिगृह्णीष्व पुत्रांस्त्वमस्त्रज्ञान्कुरु वै सदा ॥ १.१४२.६ ॥
فليبقَ كريبا؛ فهو جدير بالتبجيل، ويجب أن أعوله دائمًا. وكن أنت معلّم الأحفاد، فأنت في نظري معلّمهم. اقبل هؤلاء الأبناء واجعلهم دائمًا ماهرين في السلاح.
1.142.7
ततः संपूजितो द्रोणो भीष्मेण द्विपदां वरः ।
विशश्राम महातेजाः पूजितः कुरुवेश्मनि ॥ १.१४२.७ ॥
ثم أكرمه بهيشما، أفضل ذوي القدمين، العظيم البهاء درونا، فاستراح في دار الكورو وقد نال التكريم.
1.142.8
विश्रान्तेऽथ गुरौ तस्मिन्पौत्रानादाय कौरवान् ।
शिष्यत्वेन ददौ भीष्मो वसूनि विविधानि च ॥ १.१४२.८ ॥
ولما استراح المعلم، أخذ بهيشما أحفاد الكورو، فسلّمهم إليه تلاميذ، وأعطاه أيضاً أموالاً متنوعة.
1.142.9
गृहं च सुपरिच्छन्नं धनधान्यसमाकुलम् ।
भारद्वाजाय सुप्रीतः प्रत्यपादयत प्रभुः ॥ १.१४२.९ ॥
وأعطى السيد بهيشما، المسرور جداً، لبهارادفاجا منزلاً محكم السقف مليئاً بالثروة والحبوب.
1.142.10
स ताञ्शिष्यान्महेष्वासः प्रतिजग्राह कौरवान् ।
पाण्डवान्धार्तराष्ट्रांश्च द्रोणो मुदितमानसः ॥ १.१४२.१० ॥
فقبل درونا، الرامي العظيم ذو القلب المسرور، أولئك التلاميذ: الكورو والباندافا وأبناء دهريتاراشترا.
1.142.11
प्रतिगृह्य च तान्सर्वान्द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
रहस्येकः प्रतीतात्मा कृतोपसदनांस्तथा ॥ १.१४२.११ ॥
ولما قبلهم جميعاً، تحدث درونا منفرداً على انفراد، والثقة في نفسه، إلى التلاميذ الذين دنوا منه بإجلال، بهذه الكلمات.
1.142.12
कार्यं मे काङ्क्षितं किंचिद्धृदि संपरिवर्तते ।
कृतास्त्रैस्तत्प्रदेयं मे तदेतद्वदतानघाः ॥ १.१४२.१२ ॥
في قلبي تدور رغبة في أمر ما؛ يا من لا عيب فيكم، يا من أتقنتم السلاح، عليكم أن تعطوني ذلك، فقولوا هذا.
1.142.13
तच्छ्रुत्वा कौरवेयास्ते तूष्णीमासन्विशांपते ।
अर्जुनस्तु ततः सर्वं प्रतिजज्ञे परन्तप ॥ १.१४२.१३ ॥
وحين سمع الكورافا ذلك التزموا الصمت، يا سيد الشعب. ثم تعهد أرجونا بفعل كل شيء، يا مُحرق الأعداء.
1.142.14
ततोऽर्जुनं तदा मूर्ध्नि समाघ्राय पुनः पुनः ।
प्रीतिपूर्वं परिष्वज्य प्ररुरोद मुदा तदा ॥ १.१४२.१४ ॥
ثم شمّ درونا رأس أرجونا مرارًا وتكرارًا، واحتضنه بمودة، ثم بكى من الفرح.
1.142.15
अश्वत्थामानमाहूय द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
सखायं विद्धि ते पार्थं मया दत्तः प्रगृह्यताम् ॥ १.१४२.१५ ॥
ودعا درونا أشفاتهامان وقال هذه الكلمات: 'اعلم أن بارثا صديقك؛ لقد أعطيته لك، فاقبله.'
1.142.16
साधुसाध्विति तं पार्थः परिष्वज्येदमब्रवीत् ।
अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र परवानस्मि धर्मतः ॥ १.१४२.१६ ॥
قال بارثا 'أحسنت، أحسنت!' واحتضنه، ثم قال: 'يا أفضل البراهمة، من هذا اليوم فصاعدًا أنا تابع لك وفق الدارما.'
1.142.17
शिष्योऽहं त्वत्प्रसादेन जीवामि द्विजसत्तम ।
इत्युक्त्वा तु तदा पार्थः पादौ जग्राह पाण्डवः ॥ १.१४२.१७ ॥
وقال: 'يا أفضل المولودين مرتين، أنا تلميذك؛ بفضلك وحده أعيش'، ثم أمسك بارثا، ابن باندو، بقدميه.
1.142.18
ततो द्रोणः पाण्डुपुत्रानस्त्राणि विविधानि च ।
ग्राहयामास दिव्यानि मानुषाणि च वीर्यवान् ॥ १.१४२.१८ ॥
ثم جعل درونا القدير أبناء باندو يتلقون أسلحة متنوعة، إلهية وبشرية.
1.142.19
राजपुत्रास्तथा चान्ये समेत्य भरतर्षभ ।
अभिजग्मुस्ततो द्रोणमस्त्रार्थे द्विजसत्तमम् ॥ १.१४२.१९ ॥
يا ثور البهاراتا، اجتمع الأمراء وغيرهم ثم ذهبوا إلى درونا، أفضل المولودين مرتين، طلبًا لعلم السلاح.
1.142.20
वृष्णयश्चान्धकाश्चैव नानादेश्याश्च पार्थिवाः ।
सूतपुत्रश्च राधेयो गुरुं द्रोणमियात्तदा ॥ १.१४२.२० ॥
ذهب الفريشنيون والأندهكا، وملوك من بلاد شتى، وراديا ابن السائق، حينها إلى معلمهم درونا.
1.142.21
स्पर्धमानस्तु पार्थेन सूतपुत्रोऽत्यमर्षणः ।
दुर्योधनं समाश्रित्य सोऽवमन्यत पाण्डवान् ॥ १.१४२.२१ ॥
كان ابن السائق المتعنت الشديد ينافس بارتا، فاستند إلى دوريودهانا وازدرى البانديافيين.
1.142.22
अभ्ययात्स ततो द्रोणं धनुर्वेदचिकीर्षया ।
शिक्षाभुजवलोद्योगैस्तेषु सर्वेषु पाण्डवः ॥ १.१४२.२२ ॥
وقد ذهب إلى درونا راغبًا في إتقان علم القوس، وتفوّق ابن بانڈو على الجميع في التعليم وقوة الذراعين والجد.
1.142.23
अस्त्रविद्यानुरागाच्च विशिष्टोऽभवदर्जुनः ।
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्टवेषु च ॥ १.१४२.२३ ॥
وبسبب شغفه بعلم السلاح صار أرجونا متميزًا، فبرز بين أقرانه في استعمال السلاح والخفة والمهارة.
1.142.24
सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिकोऽर्जुनः ।
ऐन्द्रिमप्रतिमं द्रोण उपदेशेष्वमन्यत ॥ १.१४२.२४ ॥
صار أرجونا الأرفع بين جميع التلاميذ، وعدّه درونا في تعاليمه لا نظير له كإندرا.
1.142.25
एवं सर्वकुमाराणामिष्वस्त्रं प्रत्यपादयत् ।
कमण्डलुं च सर्वेषां प्रायच्छच्चिरकारणात् ॥ १.१४२.२५ ॥
وهكذا علّم جميع الأمراء فنّ السلاح، ولأجل طول تأخّرهم أعطى كلّاً منهم قدرَ ماءٍ (كَمَنْدَلُو).
1.142.26
पुत्राय च ददौ कुम्भमविलम्बनकारणात् ।
यावत्ते नोपगच्छ्ति तावदस्मै परां क्रियाम् ॥ १.१४२.२६ ॥
ولابنه أعطى جرّةً لئلا يكون تأخير؛ وحتى يأتوا، فليُقَم له الطقس الأسمى.
1.142.27
द्रोण आचष्ट पुत्राय कर्म तज्जिष्णुरौहत ।
ततः स वारुणास्त्रेण पूरयित्वा कमण्डलुम् ॥ १.१४२.२७ ॥
علّم درونا ابنه ذلك الفعل، فأخذه أرجونا الفاتح. ثم ملأ القدح بسلاح فارونا—
1.142.28
सममाचार्यपुत्रेण गुरुमभ्येति फाल्गुनः ।
आचार्यपुत्रात्तस्मात्तु विशेषोपचयेऽपृथक् ॥ १.१४२.२८ ॥
يذهب فالغونا مع ابن المعلّم إلى المعلّم؛ غير أنه في التحصيل الخاص للمهارة لم يكن منفصلاً عن ابن المعلّم.
1.142.29
न व्यहीयत मेधावी पार्थोऽप्यस्त्रविदां वरः ।
अर्जुनः परमं यत्नमातिष्ठद्गुरुपूजने ॥ १.१४२.२९ ॥
لم يتأخّر الحكيم بارثا، مع أنه أفضل العارفين بالسلاح؛ وبذل أرجونا أقصى الجهد في تبجيل المعلّم.
1.142.30
अस्त्रे च परमं योगं प्रियो द्रोणस्य चाभवत् ।
तं दृष्ट्वा नित्यमुद्युक्तमिष्वस्त्रं प्रति फाल्गुनम् ॥ १.१४२.३० ॥
وبلغ في علم السلاح أعلى الإتقان وصار حبيباً لدرونا؛ ولمّا رأى فالغونا مواظباً دائماً على الرمي بالقوس—
1.142.31
आहूय वचनं द्रोणो रहः सूदमभाषत ।
अन्धकारेऽर्जुनायान्नं न देयं ते कदाचन।
न चाख्येयमिदं चापि मद्वाक्यं विजयेत्वया ॥ १.१४२.३१ ॥
دعا درونا الطاهي وقال له سرًّا: «لا تُعطِ أرجونا الطعام في الظلام أبدًا. ولا تُخبر أحدًا بكلامي هذا.»
1.142.32
ततः कदाचिद्भुञ्जाने प्रववौ वायुरर्जुने ।
तेन तत्र प्रदीपः स दीप्यमानो विलोपितः ॥ १.१४२.३२ ॥
ثم في مرة، بينما كان أرجونا يأكل، هبّت ريح فأطفأت المصباح المشتعل هناك.
1.142.33
भुक्त एव तु कौन्तेयो नास्यादन्यत्र वर्तते ।
हस्तस्तेजस्विनस्तस्य अनुग्रहणकारणात् ॥ १.१४२.३३ ॥
حتى بعد أن أكل، لم تتجه يد ابن كونتي إلى غير الرماية، بفضل ممارسة ذلك البهيّ.
1.142.34
तदभ्यासकृतं मत्वा रात्रावपि स पाण्डवः ।
योग्यां चक्रे महाबाहुर्धनुषा पाण्डुनन्दनः ॥ १.१४२.३४ ॥
ظنًّا منه أن ذلك ثمرة ممارسته، تدرّب ذلك البانداوي، ابن باندو ذو الذراعين القويتين، بالقوس تدريبًا لائقًا حتى في الليل.
1.142.35
तस्य ज्यातलनिर्घोषं द्रोणः शुश्राव भारत ।
उपेत्य चैनमुत्थाय परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४२.३५ ॥
يا بهارتا، سمع درونا طنين وتر قوسه. فدنا منه ونهض وعانقه وقال هذا.
1.142.36
प्रयतिष्ये तथा कर्तुं यथा नान्यो धनुर्धरः ।
त्वत्समो भविता लोके सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१४२.३६ ॥
سأجتهد حتى لا يكون في العالم رامٍ آخر مثلك. هذا أقوله لك حقًّا.
1.142.37
ततो द्रोणोऽर्जुनं भूयो हयेषु च गजेषु च ।
रथेषु भूमावपि च रणशिक्षामशिक्षयत् ॥ १.१४२.३७ ॥
ثم درّب درونا أرجونا مرة أخرى على فنون الحرب على الخيل والفيلة والعربات وأيضًا على الأرض.
1.142.38
गदायुद्धेऽसिचर्यायां तोमरप्रासशक्तिषु ।
द्रोणः संकीर्णयुद्धे च शिक्षयामास कौरवान् ॥ १.१४२.३८ ॥
علّم درونا الكوارافا فنّ قتال الهراوة، وممارسة السيف، وأسلحة التومارا والبراسا والشاكتي، وفنّ القتال المختلط.
1.142.39
तस्य तत्कौशलं श्रुत्वा धनुर्वेदजिघृक्षवः ।
सजानो राजपुत्राश्च समाजग्मुः सहस्रशः ॥ १.१४२.३९ ॥
لما سمع الأمراء بمهارته، وقد أرادوا تعلّم علم القوس، اجتمعوا بالآلاف مع ذويهم.
1.142.40
तान्सर्वाञ्शिक्षयामास द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
ततो निषादराजस्य हिरण्यधनुषः सुतः।
एकलव्यो महाराज द्रोणमभ्याजगाम ह ॥ १.१४२.४० ॥
درّب درونا، أفضل حاملي السلاح، جميعهم. ثم، أيها الملك العظيم، اقترب إيكالافيا ابن هيرانيادهانوس، ملك النيشادا، من درونا.
1.142.41
न स तं प्रतिजग्राह नैषादिरिति चिन्तयन् ।
शिष्यं धनुषि धर्मज्ञस्तेषामेवान्ववेक्षया ॥ १.१४२.४१ ॥
وإذ فكّر: «إنه ابن نيشادا»، لم يقبله درونا، العالِم بالدارما، تلميذًا في فنّ القوس، مراعاةً لهم وحدهم.
1.142.42
शिष्योऽसि मम नैषादे प्रयोगे बलत्तरः ।
निवर्तस्व गृहानेव अनुज्ञातोऽसि नित्यशः ॥ १.१४२.४२ ॥
يا ابن النيشادا، أنت في التدريب أقوى من تلاميذي؛ ومع ذلك عُد، ارجع إلى بيتك — لك الإذن دائمًا.
1.142.43
स तु द्रोणस्य शिरसा पादौ गृह्य परन्तपः ।
अरण्यमनुसंप्राप्य कृत्वा द्रोणं महीमयम् ॥ १.१४२.४३ ॥
فذلك المُعذِّب للأعداء، وضع رأسه عند قدمي درونا، ثم مضى إلى الغابة وصنع تمثال درونا من التراب.
1.142.44
तस्मिन्नाचार्यवृत्तिं च परमामास्थितस्तदा ।
इष्वस्त्रे योगमातस्थे परं नियममास्थितः ॥ १.१४२.४४ ॥
وبالتمسك بأعلى سلوك التلميذ نحو معلمه في تلك الصورة، انكب على التدريب بالسهام والأسلحة، متمسكا بأشد الانضباط.
1.142.45
परया श्रद्धयोपेतो योगेन परमेण च ।
विमोक्षादानसन्धाने लघुत्वं परमाप सः ॥ १.१४२.४५ ॥
وبإيمان عظيم وممارسة عظيمة، بلغ براعة عظيمة في إطلاق السهام وانتزاعها ووضعها على القوس.
1.142.46
लाघवं चास्त्रयोगं च नचिरात्प्रत्यपद्यत ।
अथ द्रोणाभ्यनुज्ञाताः कदाचित्कुरुपाण्डवाः।
रथैर्विनिर्ययुः सर्वे मृगयामरिमर्दनाः ॥ १.१४२.४६ ॥
وسرعان ما نال الخفة والمهارة في استعمال الأسلحة. ثم ذات مرة، بإذن درونا، خرج الكورو والباندافا، جميعهم مُحطِّمو الأعداء، على عرباتهم للصيد.
1.142.47
तत्रोपकरणं गृह्य नरः कश्चिद्यदृच्छया ।
राजन्ननुजगामैकः श्वानमादाय पाण्डवान् ॥ १.१४२.४७ ॥
هناك، أيها الملك، تبع رجلٌ ما، حاملاً عدّته، الباندافا وحده بمحض الصدفة، مصطحباً كلباً.
1.142.48
तेषां विचरतां तत्र तत्तत्कर्मचिकीर्षया ।
श्वाचरन्स पथा क्रीडन्नैषादिं प्रति जग्मिवान् ॥ १.१४२.४८ ॥
وبينما كانوا يتجولون هناك، راغبين في إنجاز كل عمل، مضى الكلب يلعب في الطريق نحو امرأة النيشادا.
1.142.49
स कृष्णमलदिग्धाङ्गं कृष्णाजिनजटाघरम् ।
नैषादिं श्वा समालक्ष्य भषंस्तस्थौ तदन्तिके ॥ १.१४२.४९ ॥
فلما رأى الكلب الصياد النيشادي، وجسده ملطخ بوسخ أسود، يرتدي جلد ظبي أسود وشعره مضفور، وقف قريبا منه ينبح.
1.142.50
तदा तस्याथ भषतः शुनः सप्त शरान्मुखे ।
लाघवं दर्शन्नस्त्रे मुमोच युगपद्यथा ॥ १.१४२.५० ॥
فأظهر خفة يده في السلاح، وأطلق سبعة سهام في فم الكلب النابح في آن واحد.
1.142.51
स तु श्वा शरपूर्णास्यः पाण्डवानाजगाम ह ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवा वीराः परं विस्मयमागताः ॥ १.१४२.५१ ॥
جاء ذلك الكلب وفمه ملآن بالسهام إلى البانداڤا، فلما رآه الأبطال البانداڤا امتلأوا بدهشة عظيمة.
1.142.52
लाघवं शब्धवेधित्वं दृष्ट्वा तत्परमं तदा ।
प्रेक्ष्य तं व्रीडिताश्चासन्प्रशशंसुश्च सर्वशः ॥ १.१४२.५२ ॥
فلما رأوا تلك المهارة العليا وقدرته على الإصابة بالصوت، نظروا إليه وخجلوا، وأثنوا عليه من كل جانب.
1.142.53
तं ततोऽन्वेषमाणास्ते वने वननिवासिनम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्नस्यन्तमनिशं शरान् ॥ १.१४२.५३ ॥
أيها الملك، ثم وهم يبحثون عنه في الغابة، رأى البانداڤا ذلك القاطن في الغابة يطلق السهام بلا انقطاع.
1.142.54
न चैनमभ्यजानंस्ते तदा विकृतदर्शनम् ।
तथैनं परिपप्रच्छ्रुः को भवान्कस्य वेत्युत ॥ १.१४२.५४ ॥
ولم يعرفوه حينها في هيئته المشوهة، فسألوه: "من أنت، وابن من؟"
1.142.55
निषादाधिपतेर्वीरा हिरण्यधनुषः सुतम् ।
द्रोणशिष्यं च मां वित्त धुर्वेदकृतश्रमम् ॥ १.१४२.५५ ॥
أيها الأبطال، اعلموا أنني ابن هيرانيادهنوس، سيد النيشادا، وتلميذ دروناكاريا الذي تعب في علم القوس.
1.142.56
ते तमाज्ञाय तत्त्वेन पुनरागम्य पाण्डवाः ।
यथा वृत्तं वने सर्वं द्रोणायाचख्युरद्भुतम् ॥ १.१४२.५६ ॥
بعد أن تعرفوا عليه حقًا، عاد البانداڤا وأخبروا دروناكاريا بكل ما جرى في الغابة من أمر عجيب.
1.142.57
कौन्तेयस्त्वर्जुनो राजन्नेकलव्यमनुस्मरन् ।
रहो द्रोणं समासाद्य प्रणयादिदमब्रवीत् ॥ १.१४२.५७ ॥
أيها الملك، ابن كونتي أرجونا، إذ تذكّر إيكالافيا، دنا من دروناكاريا على انفراد وقال له هذا بمودة.
1.142.58
नन्वहं परिरभ्यैकः प्रीतिपूर्वमिदं वचः ।
भवतोक्तो न मे शिष्यस्त्वद्विशिष्टो भविष्यति ॥ १.१४२.५८ ॥
أولم تقل أنت نفسك، وأنت تعانقني بمودة وعلى انفراد، هذه الكلمة: أنه لن يكون تلميذ لي أفضل منك؟
1.142.59
अथ कस्मान्मद्विशिष्टो लोकादपि च वीर्यवान् ।
अन्योऽस्ति भवतः शिष्यो निषादाधिपतेः सुतः। ॥ १.१४२.५९ ॥
فكيف إذن يوجد تلميذ آخر لك، ابن سيد النيشادا، شديد البأس ومتفوق عليّ في العالم؟
1.142.60
मुहूर्तमिव तं द्रोणश्चिन्तयित्वा विनिश्चयम् ।
सव्यसाचिनमादाय नैषादिं प्रति जग्मिवान् ॥ १.१४२.६० ॥
فكّر دروناكاريا في الأمر لحظة كأنما، ثم عقد عزمه، وأخذ معه سافيياساتشين (أرجونا) ومضى نحو ابن النيشادا.
1.142.61
ददर्श मलदिग्धाङ्गं जटिलं चीरवाससम् ।
एकलव्यं धनुष्पाणिमस्यन्तमनिशं शरान् ॥ १.१४२.६१ ॥
رأى إكلافيا، جسده مغطى بالوحل، شعره مجدول، يرتدي ثياب اللحاء، والقوس في يده، يطلق السهام بلا انقطاع.
1.142.62
एकलव्यस्तु तं दृष्ट्वा द्रोणमायान्तमन्तिकात् ।
अभिगम्योपसंगृह्य जगाम शिरसा महीम् ॥ १.१४२.६२ ॥
أما إكلافيا، فلما رأى درونا قادمًا من قريب، ذهب إليه، وأمسك بقدميه، وانحنى برأسه حتى لامس الأرض.
1.142.63
पूजयित्वा ततो द्रोणं विधिवत्स निषादजः ।
निवेद्य शिष्यमात्मानं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः ॥ १.१४२.६३ ॥
ثم إن ابن النيشادا، بعد أن أكرم درونا على الوجه الشرعي، قدّم نفسه تلميذًا ووقف أمامه مطبق الكفين.
1.142.64
ततो द्रोणोऽब्रवीद्राजन्नेकलव्यमिदं वचः ।
यदि शिष्योऽसि मे वीर वेतनं दीयतां मम ॥ १.१४२.६४ ॥
فقال درونا، يا ملك، لإكلافيا هذه الكلمات: أيها البطل، إن كنت تلميذي فأعطني أجري.
1.142.65
एकलव्यस्तु तच्छ्रुत्वा प्रीयमाणोऽब्रवीदिदम् ।
किं प्रयच्छामि भगवन्नाज्ञापयतु मां गुरुः ॥ १.१४२.६५ ॥
فلما سمع إكلافيا ذلك فرح وقال: أيها المبجل، ماذا أعطي؟ فليأمرني المعلم.
1.142.66
न हि किंचिददेयं मे गुरवे ब्रह्मवित्तम ।
तमब्रवीत्त्वयाङ्गुष्ठो दक्षिणो दीयतामिति ॥ १.१४२.६६ ॥
لا شيء عندي أستطيع أن أعطيه لمعلمي، يا أفضل العارفين بالبراهمن. فقال له درونا: ليُعطَ إبهامك الأيمن.
1.142.67
एकलव्यस्तु तच्छ्रुत्वा वचो द्रोणस्य दारुणम् ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्सत्ये च नियतः सदा ॥ १.१४२.६७ ॥
فلما سمع إكلافيا كلمات دروﻧا القاسية، حافظ على عهده وظل ثابتًا دائمًا في الحق،
1.142.68
तथैव हृष्टवदनस्तथैवादीनमानसः ।
छित्त्वाऽविचार्य तं प्रादाद्द्रोणायाङ्गुष्ठमात्मनः ॥ १.१४२.६८ ॥
وبالمثل، بوجه بشوش وقلب غير منكسر، قطع إبهامه دون تردد وأعطاه لدروﻧا.
1.142.69
ततः शरं तु नैषादिरङ्गुलीभिर्व्यकर्षत ।
न तथा च स शीघ्रोऽभूद्यथा पूर्वं नराधिप ॥ १.१४२.६९ ॥
ثم شدّ ابن النيشادا السهم بأصابعه، لكنه لم يعد سريعًا كما كان من قبل، أيها ملك البشر.
1.142.70
ततोऽर्जुनः प्रीतमना बभूव विगतज्वरः ।
द्रोणश्च सत्यवागासीन्नान्योऽभिभविताऽर्जुनं ॥ १.१४२.७० ॥
فصار أرجونا مسرور القلب خالي البال، وكان دروﻧا صادق القول؛ فلم يكن أحد غيره يتفوق على أرجونا.
1.142.71
द्रोणस्य तु तदा शिष्यौ गदायोग्यौ बभूवतुः ।
दुर्योधनश्च भीमश्च सदा संरब्धणानसौ ॥ १.१४२.७१ ॥
عندئذ صار تلميذا دروﻧا أهلًا للقتال بالمِرزبة: دُريودهانا وبهيما، وكانا دائمًا شديدَي الحماسة في القتال.
1.142.72
अश्वत्थामा रहस्येषु सर्वेष्वभ्यधिकोऽभवत् ।
तथाऽतिपुरुषानन्यान्त्सारुकौ यमजावुभौ ॥ १.१४२.७२ ॥
صار أشفاتّهامان متفوقًا على الجميع في الفنون السرية؛ وكذلك الرجال الاستثنائيون الآخرون، والأخوان التوأمان أيضًا.
1.142.73
युधिष्ठिरो रथश्रेष्ठः सर्वत्र तु धनञ्जयः ।
प्रथितः सागरान्तायां रथयूथपयूथपः ॥ १.१४२.७३ ॥
كان يُدهِشتهِرا أفضل المقاتلين على العربات، لكن دهنجيا (أرجونا) كان مشهورًا في كل مكان حتى أطراف البحر، سيد سادة فرق العربات.
1.142.74
बुद्धियोगबलोत्साहः सर्वास्त्रेषु च निष्ठितः ।
अस्त्रे गुर्वनुरागे च विशिष्टोऽभवदर्जुनः ॥ १.१४२.७४ ॥
صار أرجونا، المتحلي بالعقل والانضباط والقوة والحماس، متمكنًا من جميع الأسلحة، ومتميزًا في فن السلاح وفي إخلاصه لمعلمه.
1.142.75
तुल्येष्वस्त्रोपदेशेषु सौष्ठवेन च वीर्यवान् ।
एकः सर्वकुमाराणां बभूवातिरथोऽर्जुनः ॥ १.१४२.७५ ॥
رغم أن الجميع تلقّوا التعليم نفسه في السلاح، صار أرجونا وحده، بقوته ومهارته، المحارب العظيم على العربة بين جميع الأمراء.
1.142.76
प्राणाधिकं भीमसेनं कृतविद्यं धनञ्जयम् ।
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानो नामृष्यन्त परस्परम् ॥ १.१४२.७६ ॥
لم يحتمل أبناء دهرتاراشترا الأشرار بهيمسينا، الأحب إليهم من الحياة، ولا دهنجيا المتقن للعلم، فكانوا يحسدون بعضهم بعضًا.
1.142.77
तांस्तु सर्वान्समानीय सर्वविद्यास्त्रशिक्षितान् ।
द्रोणः प्रहरणज्ञाने जिज्ञासुः पुरुषर्षभः ॥ १.१४२.७७ ॥
جمع دروna، ثور الرجال، جميعهم، المتعلمين في كل العلوم والأسلحة، راغبًا في اختبار معرفتهم بالسلاح.
1.142.78
कृत्रिमं भासमारोप्य वृक्षाग्रे शिल्पिभिः कृतम् ।
अविज्ञातं कुमाराणां लक्ष्यभूतमुपादिशत् ॥ १.१४२.७८ ॥
وضع طائرًا صناعيًّا صنعه الحرفيون على رأس الشجرة، لم يره الأمراء من قبل، ثم أشار إليه هدفًا لهم.
1.142.79
शीघ्रं भन्तः सर्वेऽपि धनूंष्यादाय सर्वशः ।
भासमेतं समुद्दिश्य तिष्ठध्वं सन्धितेषतः ॥ १.१४२.७९ ॥
يا أعزائي، خذوا أقواسكم بسرعة جميعًا، وصوّبوا نحو هذا الطائر البهاسي، وقفوا وقد وضعتم السهام على الأوتار.
1.142.80
मद्वाक्यसमकालं तु शिरोऽस्य विनिपात्यताम् ।
एकैकशो नियोक्ष्यामि तथा कुरुत पुत्रकाः ॥ १.१४२.८० ॥
في اللحظة نفسها التي أنطق فيها كلمتي، ليُقطع رأسه. سأعيّنكم واحدًا واحدًا؛ يا بَنيّ، افعلوا كذلك.
1.142.81
ततो युधिष्ठिरं पूर्वमुवाचाङ्गिरसां वरः ।
संधत्स्व बामं दुर्धर्ष मद्वाक्यान्ते विमुञ्चतम् ॥ १.१४२.८१ ॥
ثم قال أفضل الأنغيراسيين أولًا ليوديشثيرا: يا من لا يُقهر، ضع السهم على القوس اليسرى، وأطلق عند انتهاء كلامي.
1.142.82
ततो युधिष्ठिरः पूर्वं धनुर्गृह्य परन्तपः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४२.८२ ॥
فأخذ يوديشثيرا، مُعذِّب أعدائه، القوسَ أولًا ووقف مصوِّبًا نحو الطائر البهاسي، مدفوعًا بكلام معلِّمه.
1.142.83
ततो विततधन्वानं द्रोणस्तं कुरुनन्दनम् ।
स मुहूर्तादुवाचेदं वचनं भरतर्षभ ॥ १.१४२.८३ ॥
ثم نظر دروناه إلى ذلك الفرح الكوروي، واقفًا والقوس مشدودة. وبعد لحظة قال هذه الكلمات: يا ثور البهاراتا،
1.142.84
पश्यसि त्वं द्रुमाग्रस्थं भासं नरवरात्मज ।
पश्यामीत्येवमाचार्यं प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ॥ १.१४२.८४ ॥
يا ابن خير الرجال، أترى الطائر البهاسي واقفًا على قمة الشجرة؟ فأجاب يوديشثيرا المعلّم: أراه.
1.142.85
स मुहूर्तादिव पुनर्द्रोणस्तं प्रत्यभाषत ।
अथ वृक्षमिमं मां वा भ्रातॄन्वाऽपि प्रपश्यसि ॥ १.१४२.८५ ॥
بعد لحظة، خاطبه دروناتشاريا مرة أخرى: «أترى الآن هذه الشجرة، أم أراني، أم إخوتك أيضًا؟»
1.142.86
तमुवाच स कौन्तेयः पश्याम्येनं नवस्पतिम् ।
भन्तं च तथा भ्रातॄन्भासं चेति पुनःपुनः ॥ १.१४२.८६ ॥
قال له ابن كونتي مرارًا: «أرى هذه الشجرة، والطائر، وإخوتي أيضًا.»
1.142.87
तमुवाचापसर्पेति द्रोणोऽप्रीतमना इव ।
नैतच्छक्यं त्वया वेद्धुं लक्ष्यमित्येव कुत्सयन् ॥ १.१४२.८७ ॥
فقال دروناتشاريا له كأنه غير راضٍ: «تنحَّ جانبًا.» ومؤنِّبًا إياه قال: «لن تستطيع إصابة هذا الهدف.»
1.142.88
ततो दुर्योधनादींस्तान्धार्तराष्ट्रान्महायशाः ।
तेनैव क्रमयोगेन जिज्ञासुः पर्यपृच्छत ॥ १.१४२.८८ ॥
ثم سأل ذو الشهرة العظيمة، راغبًا في المعرفة، دوريودهانا وسائر أبناء دهريتراشترا بالترتيب نفسه.
1.142.89
अन्यांश्च शिष्यान्भीमादीन्राज्ञश्चैवान्यदेशजान् ।
यदा च सर्वे तत्सर्वं पश्याम इति कुत्सिताः ॥ १.१४२.८९ ॥
وسأل التلاميذ الآخرين، وبهيما وغيره، والملوك المولودين في أراضٍ أخرى؛ فلما قال الجميع: «نرى كل ذلك»، وُبِّخوا.