Mahābhārata · Adhyāya 1.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.142.1
प्रतिजग्राह तं भीष्मो गुरुं पाण्डुसुतैः सह ।
पौत्रानादाय तान्सर्वान्वसूनि विविधानि च ॥ १.१४२.१ ॥
Bhīṣma recibió a aquel maestro junto con los hijos de Pāṇḍu, tomando a todos los nietos y diversas riquezas.
1.142.2
शिष्य इति ददौ राजन्द्रोणाय विधिपूर्वकम् ।
तदा द्रोणोऽब्रवीद्वाक्यं भीष्मं बुद्धिमतां वरम् ॥ १.१४२.२ ॥
Considerándolos discípulos, oh rey, los entregó a Droṇa según el rito; entonces Droṇa habló estas palabras a Bhīṣma, el mejor de los sabios.
1.142.3
कृपस्तिष्ठति चाचार्यः शस्त्रज्ञः प्राज्ञसंमतः ।
मयि तिष्ठति चेद्विप्रो वैमनस्यं गमिष्यति ॥ १.१४२.३ ॥
Kṛpa es el maestro, conocedor de las armas y estimado por los sabios; que permanezca aquí. Si este brahmán se queda conmigo, surgirá resentimiento.
1.142.4
युष्मान्किंचिच्च याचित्वा धनं संगृह्य हर्षितः ।
स्वमाश्रमपदं राजन्गमिष्यामि यथागतम् ॥ १.१४२.४ ॥
Habiendo pedido algo de vosotros y reunido riquezas, lleno de alegría, oh rey, volveré a mi ermita tal como vine.
1.142.5
एवमुक्ते तु विप्रेन्द्रं भीष्मः प्रहरतां वरः ।
अब्रवीद्द्रोणमाचार्यमुख्यं शस्त्रविदां वरम् ॥ १.१४२.५ ॥
Dicho esto, Bhīṣma, el mejor de los guerreros, habló a Droṇa, el jefe de los brahmanes, el primero de los maestros y el mejor de los conocedores de armas.
1.142.6
कृपस्तिष्ठतु पूज्यश्च भर्तव्यश्च मया सदा ।
त्वं गुरुर्भव पौत्राणामाचार्यस्त्वं मतो मम।
प्रतिगृह्णीष्व पुत्रांस्त्वमस्त्रज्ञान्कुरु वै सदा ॥ १.१४२.६ ॥
Que Kṛpa permanezca; él es digno de honor y siempre debo sustentarlo. Sé tú el maestro de los nietos, pues eres considerado por mí su maestro. Acepta a estos hijos y hazlos siempre diestros en las armas.
1.142.7
ततः संपूजितो द्रोणो भीष्मेण द्विपदां वरः ।
विशश्राम महातेजाः पूजितः कुरुवेश्मनि ॥ १.१४२.७ ॥
Entonces, honrado por Bhīṣma, el mejor de los bípedos, el de gran esplendor Droṇa descansó en la morada de los Kurus, honrado allí.
1.142.8
विश्रान्तेऽथ गुरौ तस्मिन्पौत्रानादाय कौरवान् ।
शिष्यत्वेन ददौ भीष्मो वसूनि विविधानि च ॥ १.१४२.८ ॥
Cuando el maestro hubo descansado, Bhīṣma tomó a los nietos Kauravas y se los entregó como discípulos, y le dio también diversas riquezas.
1.142.9
गृहं च सुपरिच्छन्नं धनधान्यसमाकुलम् ।
भारद्वाजाय सुप्रीतः प्रत्यपादयत प्रभुः ॥ १.१४२.९ ॥
Y el señor Bhīṣma, muy complacido, entregó a Bhāradvāja una casa bien techada y llena de riquezas y grano.
1.142.10
स ताञ्शिष्यान्महेष्वासः प्रतिजग्राह कौरवान् ।
पाण्डवान्धार्तराष्ट्रांश्च द्रोणो मुदितमानसः ॥ १.१४२.१० ॥
Aquel gran arquero Droṇa, con ánimo alegre, aceptó a esos discípulos: los Kauravas, los Pāṇḍavas y los hijos de Dhṛtarāṣṭra.
1.142.11
प्रतिगृह्य च तान्सर्वान्द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
रहस्येकः प्रतीतात्मा कृतोपसदनांस्तथा ॥ १.१४२.११ ॥
Habiéndolos aceptado a todos, Droṇa, a solas y en privado, con ánimo confiado, dijo estas palabras a los discípulos que se habían acercado con reverencia.
1.142.12
कार्यं मे काङ्क्षितं किंचिद्धृदि संपरिवर्तते ।
कृतास्त्रैस्तत्प्रदेयं मे तदेतद्वदतानघाः ॥ १.१४२.१२ ॥
Un deseo de algo se revuelve en mi corazón; eso, oh sin culpa, versados en las armas, me lo debéis dar. Decid esto.
1.142.13
तच्छ्रुत्वा कौरवेयास्ते तूष्णीमासन्विशांपते ।
अर्जुनस्तु ततः सर्वं प्रतिजज्ञे परन्तप ॥ १.१४२.१३ ॥
Al oír esto, los Kauravas guardaron silencio, oh señor del pueblo. Entonces Arjuna prometió hacerlo todo, oh abrasador de enemigos.
1.142.14
ततोऽर्जुनं तदा मूर्ध्नि समाघ्राय पुनः पुनः ।
प्रीतिपूर्वं परिष्वज्य प्ररुरोद मुदा तदा ॥ १.१४२.१४ ॥
Entonces Droṇa, oliendo una y otra vez la cabeza de Arjuna, lo abrazó con afecto y entonces lloró de alegría.
1.142.15
अश्वत्थामानमाहूय द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
सखायं विद्धि ते पार्थं मया दत्तः प्रगृह्यताम् ॥ १.१४२.१५ ॥
Llamando a Aśvatthāman, Droṇa habló estas palabras: 'Considera a Pārtha tu amigo; te lo he dado, acéptalo.'
1.142.16
साधुसाध्विति तं पार्थः परिष्वज्येदमब्रवीत् ।
अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र परवानस्मि धर्मतः ॥ १.१४२.१६ ॥
Diciendo '¡Bien, bien!', Pārtha lo abrazó y dijo: 'Oh mejor de los brahmanes, desde hoy estoy sometido a ti según el dharma.'
1.142.17
शिष्योऽहं त्वत्प्रसादेन जीवामि द्विजसत्तम ।
इत्युक्त्वा तु तदा पार्थः पादौ जग्राह पाण्डवः ॥ १.१४२.१७ ॥
Diciendo: 'Oh mejor de los dos veces nacidos, soy tu discípulo; solo por tu gracia vivo', entonces Pārtha, hijo de Pāṇḍu, tomó sus pies.
1.142.18
ततो द्रोणः पाण्डुपुत्रानस्त्राणि विविधानि च ।
ग्राहयामास दिव्यानि मानुषाणि च वीर्यवान् ॥ १.१४२.१८ ॥
Entonces el poderoso Droṇa hizo que los hijos de Pāṇḍu recibieran diversas armas, tanto divinas como humanas.
1.142.19
राजपुत्रास्तथा चान्ये समेत्य भरतर्षभ ।
अभिजग्मुस्ततो द्रोणमस्त्रार्थे द्विजसत्तमम् ॥ १.१४२.१९ ॥
Oh toro de los Bharatas, los príncipes y otros, reunidos, se acercaron entonces a Droṇa, el mejor de los dvija, para aprender el arte de las armas.
1.142.20
वृष्णयश्चान्धकाश्चैव नानादेश्याश्च पार्थिवाः ।
सूतपुत्रश्च राधेयो गुरुं द्रोणमियात्तदा ॥ १.१४२.२० ॥
Los Vṛṣṇi y los Andhaka, reyes de diversas tierras, y Rādheya, el hijo del auriga, fueron entonces a su maestro Droṇa.
1.142.21
स्पर्धमानस्तु पार्थेन सूतपुत्रोऽत्यमर्षणः ।
दुर्योधनं समाश्रित्य सोऽवमन्यत पाण्डवान् ॥ १.१४२.२१ ॥
Rivalizando con Pārtha, el hijo del auriga, intensamente intolerante, apoyándose en Duryodhana, despreció a los Pāṇḍava.
1.142.22
अभ्ययात्स ततो द्रोणं धनुर्वेदचिकीर्षया ।
शिक्षाभुजवलोद्योगैस्तेषु सर्वेषु पाण्डवः ॥ १.१४२.२२ ॥
Con el deseo de dominar la ciencia del arco, se acercó a Droṇa; y entre todos ellos el Pāṇḍava sobresalió en instrucción, fuerza de brazos y esfuerzo.
1.142.23
अस्त्रविद्यानुरागाच्च विशिष्टोऽभवदर्जुनः ।
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्टवेषु च ॥ १.१४२.२३ ॥
Por su devoción al conocimiento de las armas, Arjuna se distinguió; entre iguales en el uso de las armas, en ligereza de manos y en destreza, se destacó.
1.142.24
सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिकोऽर्जुनः ।
ऐन्द्रिमप्रतिमं द्रोण उपदेशेष्वमन्यत ॥ १.१४२.२४ ॥
Arjuna llegó a ser el más destacado de todos los discípulos; y Droṇa lo consideró en sus enseñanzas incomparable, como Indra.
1.142.25
एवं सर्वकुमाराणामिष्वस्त्रं प्रत्यपादयत् ।
कमण्डलुं च सर्वेषां प्रायच्छच्चिरकारणात् ॥ १.१४२.२५ ॥
Así enseñó a todos los príncipes el arte de las armas, y por su largo retraso les dio a todos un cuenco de agua (kamaṇḍalu).
1.142.26
पुत्राय च ददौ कुम्भमविलम्बनकारणात् ।
यावत्ते नोपगच्छ्ति तावदस्मै परां क्रियाम् ॥ १.१४२.२६ ॥
Y al hijo le dio una vasija para que no hubiera demora; hasta que ellos lleguen, que se le realice el rito supremo.
1.142.27
द्रोण आचष्ट पुत्राय कर्म तज्जिष्णुरौहत ।
ततः स वारुणास्त्रेण पूरयित्वा कमण्डलुम् ॥ १.१४२.२७ ॥
Droṇa instruyó a su hijo en aquel acto, y Arjuna, el vencedor, lo asumió. Entonces, llenando el kamaṇḍalu con el arma de Varuṇa—
1.142.28
सममाचार्यपुत्रेण गुरुमभ्येति फाल्गुनः ।
आचार्यपुत्रात्तस्मात्तु विशेषोपचयेऽपृथक् ॥ १.१४२.२८ ॥
Junto al hijo del maestro, Phālguna acude al maestro; pero en la especial acumulación de destreza no se diferenciaba del hijo del maestro.
1.142.29
न व्यहीयत मेधावी पार्थोऽप्यस्त्रविदां वरः ।
अर्जुनः परमं यत्नमातिष्ठद्गुरुपूजने ॥ १.१४२.२९ ॥
El sabio Pārtha, aunque el mejor entre los conocedores de las armas, no quedó atrás; Arjuna puso el máximo empeño en honrar al maestro.
1.142.30
अस्त्रे च परमं योगं प्रियो द्रोणस्य चाभवत् ।
तं दृष्ट्वा नित्यमुद्युक्तमिष्वस्त्रं प्रति फाल्गुनम् ॥ १.१४२.३० ॥
En la ciencia de las armas alcanzó la suprema maestría y se volvió querido de Droṇa; al ver a Phālguna constantemente dedicado al tiro con arco—
1.142.31
आहूय वचनं द्रोणो रहः सूदमभाषत ।
अन्धकारेऽर्जुनायान्नं न देयं ते कदाचन।
न चाख्येयमिदं चापि मद्वाक्यं विजयेत्वया ॥ १.१४२.३१ ॥
Droṇa, habiendo llamado al cocinero, le habló en secreto: "Nunca des comida a Arjuna en la oscuridad. Y no digas a nadie esta mi palabra."
1.142.32
ततः कदाचिद्भुञ्जाने प्रववौ वायुरर्जुने ।
तेन तत्र प्रदीपः स दीप्यमानो विलोपितः ॥ १.१४२.३२ ॥
Entonces, una vez, mientras Arjuna comía, sopló el viento, y con él se apagó la lámpara que ardía allí.
1.142.33
भुक्त एव तु कौन्तेयो नास्यादन्यत्र वर्तते ।
हस्तस्तेजस्विनस्तस्य अनुग्रहणकारणात् ॥ १.१४२.३३ ॥
Incluso después de comer, la mano del hijo de Kuntī no se movía hacia otra parte, por el favor de la práctica de aquel brillante.
1.142.34
तदभ्यासकृतं मत्वा रात्रावपि स पाण्डवः ।
योग्यां चक्रे महाबाहुर्धनुषा पाण्डुनन्दनः ॥ १.१४२.३४ ॥
Considerando que aquello procedía de su práctica, aquel pāṇḍava, el de grandes brazos, hijo de Pāṇḍu, practicó adecuadamente con el arco incluso de noche.
1.142.35
तस्य ज्यातलनिर्घोषं द्रोणः शुश्राव भारत ।
उपेत्य चैनमुत्थाय परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४२.३५ ॥
Oh Bhārata, Droṇa oyó el sonido del tañido de la cuerda de su arco. Acercándose a él, levantándose y abrazándolo, dijo esto.
1.142.36
प्रयतिष्ये तथा कर्तुं यथा नान्यो धनुर्धरः ।
त्वत्समो भविता लोके सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१४२.३६ ॥
Me esforzaré para que nadie más en el mundo sea igual a ti en el arco. Esto te digo en verdad.
1.142.37
ततो द्रोणोऽर्जुनं भूयो हयेषु च गजेषु च ।
रथेषु भूमावपि च रणशिक्षामशिक्षयत् ॥ १.१४२.३७ ॥
Entonces Droṇa volvió a instruir a Arjuna en el arte de la guerra sobre caballos, elefantes, carros y también en el suelo.
1.142.38
गदायुद्धेऽसिचर्यायां तोमरप्रासशक्तिषु ।
द्रोणः संकीर्णयुद्धे च शिक्षयामास कौरवान् ॥ १.१४२.३८ ॥
En el combate con maza, la práctica de la espada, con las armas tomara, prāsa y śakti, y en el combate mixto, Droṇa instruyó a los Kauravas.
1.142.39
तस्य तत्कौशलं श्रुत्वा धनुर्वेदजिघृक्षवः ।
सजानो राजपुत्राश्च समाजग्मुः सहस्रशः ॥ १.१४२.३९ ॥
Al oír de su destreza, los príncipes, deseosos de aprender la ciencia del arco, se reunieron por miles con sus parientes.
1.142.40
तान्सर्वाञ्शिक्षयामास द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
ततो निषादराजस्य हिरण्यधनुषः सुतः।
एकलव्यो महाराज द्रोणमभ्याजगाम ह ॥ १.१४२.४० ॥
Droṇa, el mejor de los portadores de armas, los instruyó a todos. Entonces, oh gran rey, Ekalavya, hijo de Hiraṇyadhanus, rey de los Niṣādas, se acercó a Droṇa.
1.142.41
न स तं प्रतिजग्राह नैषादिरिति चिन्तयन् ।
शिष्यं धनुषि धर्मज्ञस्तेषामेवान्ववेक्षया ॥ १.१४२.४१ ॥
Pensando «Es hijo de un Niṣāda», Droṇa, conocedor del dharma, no lo aceptó como discípulo en el arco, solo por consideración hacia ellos.
1.142.42
शिष्योऽसि मम नैषादे प्रयोगे बलत्तरः ।
निवर्तस्व गृहानेव अनुज्ञातोऽसि नित्यशः ॥ १.१४२.४२ ॥
Oh hijo de un Niṣāda, en la práctica eres más fuerte que mis discípulos; aun así, vuelve atrás, regresa a casa — tienes siempre permiso.
1.142.43
स तु द्रोणस्य शिरसा पादौ गृह्य परन्तपः ।
अरण्यमनुसंप्राप्य कृत्वा द्रोणं महीमयम् ॥ १.१४२.४३ ॥
Aquel atormentador de enemigos, tras inclinar la cabeza a los pies de Droṇa, fue al bosque y hizo una imagen de Droṇa de tierra.
1.142.44
तस्मिन्नाचार्यवृत्तिं च परमामास्थितस्तदा ।
इष्वस्त्रे योगमातस्थे परं नियममास्थितः ॥ १.१४२.४४ ॥
Manteniendo en aquella imagen la más alta conducta de discípulo hacia su maestro, se entregó entonces a la práctica de flechas y armas arrojadizas, observando la más estricta disciplina.
1.142.45
परया श्रद्धयोपेतो योगेन परमेण च ।
विमोक्षादानसन्धाने लघुत्वं परमाप सः ॥ १.१४२.४५ ॥
Dotado de suprema fe y mediante suprema práctica, alcanzó gran ligereza en soltar, tomar y encajar las flechas.
1.142.46
लाघवं चास्त्रयोगं च नचिरात्प्रत्यपद्यत ।
अथ द्रोणाभ्यनुज्ञाताः कदाचित्कुरुपाण्डवाः।
रथैर्विनिर्ययुः सर्वे मृगयामरिमर्दनाः ॥ १.१४२.४६ ॥
Pronto alcanzó tanto la rapidez como la destreza en el uso de las armas. Entonces, una vez, con el permiso de Droṇa, los Kuru y los Pāṇḍava, todos aplastadores de enemigos, salieron en sus carros a cazar.
1.142.47
तत्रोपकरणं गृह्य नरः कश्चिद्यदृच्छया ।
राजन्ननुजगामैकः श्वानमादाय पाण्डवान् ॥ १.१४२.४७ ॥
Allí, oh rey, cierto hombre, tomando sus pertrechos, siguió a los Pāṇḍava solo por casualidad, llevando consigo un perro.
1.142.48
तेषां विचरतां तत्र तत्तत्कर्मचिकीर्षया ।
श्वाचरन्स पथा क्रीडन्नैषादिं प्रति जग्मिवान् ॥ १.१४२.४८ ॥
Mientras ellos vagaban allí, deseosos de llevar a cabo cada una de sus empresas, el perro, jugando por el camino, se dirigió hacia la mujer nishada.
1.142.49
स कृष्णमलदिग्धाङ्गं कृष्णाजिनजटाघरम् ।
नैषादिं श्वा समालक्ष्य भषंस्तस्थौ तदन्तिके ॥ १.१४२.४९ ॥
Al ver al cazador nișāda, con el cuerpo embadurnado de negra suciedad, vestido con piel de antílope negra y cabellos enmarañados, el perro se quedó junto a él, ladrando.
1.142.50
तदा तस्याथ भषतः शुनः सप्त शरान्मुखे ।
लाघवं दर्शन्नस्त्रे मुमोच युगपद्यथा ॥ १.१४२.५० ॥
Entonces, mostrando su destreza con el arma, lanzó a la vez siete flechas a la boca del perro que ladraba.
1.142.51
स तु श्वा शरपूर्णास्यः पाण्डवानाजगाम ह ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवा वीराः परं विस्मयमागताः ॥ १.१४२.५१ ॥
Aquel perro, con la boca llena de flechas, llegó ante los Pāṇḍavas. Al verlo, los héroes Pāṇḍavas se llenaron de gran asombro.
1.142.52
लाघवं शब्धवेधित्वं दृष्ट्वा तत्परमं तदा ।
प्रेक्ष्य तं व्रीडिताश्चासन्प्रशशंसुश्च सर्वशः ॥ १.१४२.५२ ॥
Al ver aquella suprema destreza y su habilidad de acertar por el sonido, lo miraron, se avergonzaron y lo alabaron por todas partes.
1.142.53
तं ततोऽन्वेषमाणास्ते वने वननिवासिनम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्नस्यन्तमनिशं शरान् ॥ १.१४२.५३ ॥
Oh rey, buscándolo entonces en el bosque, los Pāṇḍavas vieron a aquel morador del bosque disparando flechas sin cesar.
1.142.54
न चैनमभ्यजानंस्ते तदा विकृतदर्शनम् ।
तथैनं परिपप्रच्छ्रुः को भवान्कस्य वेत्युत ॥ १.१४२.५४ ॥
Pero no lo reconocieron en aquella forma desfigurada, y así le preguntaron: "¿Quién eres tú, y de quién eres hijo?"
1.142.55
निषादाधिपतेर्वीरा हिरण्यधनुषः सुतम् ।
द्रोणशिष्यं च मां वित्त धुर्वेदकृतश्रमम् ॥ १.१४२.५५ ॥
Héroes, sabed que soy el hijo de Hiraṇyadhanus, señor de los Niṣādas, discípulo de Droṇa, que me he esforzado en la ciencia del arco.
1.142.56
ते तमाज्ञाय तत्त्वेन पुनरागम्य पाण्डवाः ।
यथा वृत्तं वने सर्वं द्रोणायाचख्युरद्भुतम् ॥ १.१४२.५६ ॥
Habiéndolo reconocido verdaderamente, los Pāṇḍavas regresaron y contaron a Droṇa todo lo asombroso que había sucedido en el bosque.
1.142.57
कौन्तेयस्त्वर्जुनो राजन्नेकलव्यमनुस्मरन् ।
रहो द्रोणं समासाद्य प्रणयादिदमब्रवीत् ॥ १.१४२.५७ ॥
Oh rey, el hijo de Kuntī, Arjuna, recordando a Ekalavya, se acercó a Droṇa en privado y le dijo esto con afecto.
1.142.58
नन्वहं परिरभ्यैकः प्रीतिपूर्वमिदं वचः ।
भवतोक्तो न मे शिष्यस्त्वद्विशिष्टो भविष्यति ॥ १.१४२.५८ ॥
¿No me dijiste tú mismo, abrazándome con cariño y a solas, estas palabras: que ningún discípulo mío sería superior a ti?
1.142.59
अथ कस्मान्मद्विशिष्टो लोकादपि च वीर्यवान् ।
अन्योऽस्ति भवतः शिष्यो निषादाधिपतेः सुतः। ॥ १.१४२.५९ ॥
Entonces, ¿cómo es que existe otro discípulo tuyo, hijo del señor de los Niṣādas, poderoso y superior a mí en el mundo?
1.142.60
मुहूर्तमिव तं द्रोणश्चिन्तयित्वा विनिश्चयम् ।
सव्यसाचिनमादाय नैषादिं प्रति जग्मिवान् ॥ १.१४२.६० ॥
Droṇa, reflexionando sobre ello como por un instante, tomó una decisión, llevó consigo a Savyasācin (Arjuna) y se dirigió hacia el hijo del Niṣāda.
1.142.61
ददर्श मलदिग्धाङ्गं जटिलं चीरवाससम् ।
एकलव्यं धनुष्पाणिमस्यन्तमनिशं शरान् ॥ १.१४२.६१ ॥
Vio a Ekalavya, con el cuerpo cubierto de suciedad, de cabello enmarañado y vestido con ropas de corteza, con el arco en la mano, disparando flechas sin cesar.
1.142.62
एकलव्यस्तु तं दृष्ट्वा द्रोणमायान्तमन्तिकात् ।
अभिगम्योपसंगृह्य जगाम शिरसा महीम् ॥ १.१४२.६२ ॥
Pero Ekalavya, al ver que Droṇa se acercaba, fue hacia él, le tomó los pies e inclinó la cabeza hasta el suelo.
1.142.63
पूजयित्वा ततो द्रोणं विधिवत्स निषादजः ।
निवेद्य शिष्यमात्मानं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः ॥ १.१४२.६३ ॥
Entonces, habiendo honrado debidamente a Droṇa, el hijo de un Niṣāda se presentó como discípulo y se quedó de pie ante él con las manos juntas.
1.142.64
ततो द्रोणोऽब्रवीद्राजन्नेकलव्यमिदं वचः ।
यदि शिष्योऽसि मे वीर वेतनं दीयतां मम ॥ १.१४२.६४ ॥
Entonces, oh rey, Droṇa dijo estas palabras a Ekalavya: Oh héroe, si eres mi discípulo, que se me dé mi recompensa.
1.142.65
एकलव्यस्तु तच्छ्रुत्वा प्रीयमाणोऽब्रवीदिदम् ।
किं प्रयच्छामि भगवन्नाज्ञापयतु मां गुरुः ॥ १.१४२.६५ ॥
Ekalavya, complacido al oír esto, dijo: Oh venerable, ¿qué daré? Que el maestro me ordene.
1.142.66
न हि किंचिददेयं मे गुरवे ब्रह्मवित्तम ।
तमब्रवीत्त्वयाङ्गुष्ठो दक्षिणो दीयतामिति ॥ १.१४२.६६ ॥
No hay nada que pueda dar a mi maestro, oh el mejor de los conocedores del Brahman. Entonces Droṇa le dijo: Que se te dé tu pulgar derecho.
1.142.67
एकलव्यस्तु तच्छ्रुत्वा वचो द्रोणस्य दारुणम् ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्सत्ये च नियतः सदा ॥ १.१४२.६७ ॥
Al oír las duras palabras de Droṇa, Ekalavya, protegiendo su voto y siempre firme en la verdad,
1.142.68
तथैव हृष्टवदनस्तथैवादीनमानसः ।
छित्त्वाऽविचार्य तं प्रादाद्द्रोणायाङ्गुष्ठमात्मनः ॥ १.१४२.६८ ॥
Igualmente, con el rostro alegre y la mente sin abatimiento, sin vacilar cortó su propio pulgar y se lo dio a Droṇa.
1.142.69
ततः शरं तु नैषादिरङ्गुलीभिर्व्यकर्षत ।
न तथा च स शीघ्रोऽभूद्यथा पूर्वं नराधिप ॥ १.१४२.६९ ॥
Entonces el hijo del Niṣāda tensó la flecha con los dedos, pero no fue tan veloz como antes, oh señor de los hombres.
1.142.70
ततोऽर्जुनः प्रीतमना बभूव विगतज्वरः ।
द्रोणश्च सत्यवागासीन्नान्योऽभिभविताऽर्जुनं ॥ १.१४२.७० ॥
Entonces Arjuna se alegró de corazón y quedó libre de inquietud, y Droṇa resultó fiel a su palabra; ningún otro superaría a Arjuna.
1.142.71
द्रोणस्य तु तदा शिष्यौ गदायोग्यौ बभूवतुः ।
दुर्योधनश्च भीमश्च सदा संरब्धणानसौ ॥ १.१४२.७१ ॥
Entonces los dos discípulos de Droṇa se volvieron aptos para la maza: Duryodhana y Bhīma, siempre feroces en la batalla.
1.142.72
अश्वत्थामा रहस्येषु सर्वेष्वभ्यधिकोऽभवत् ।
तथाऽतिपुरुषानन्यान्त्सारुकौ यमजावुभौ ॥ १.१४२.७२ ॥
Aśvatthāman llegó a superar a todos en las artes secretas; y los demás hombres excepcionales, también los dos hermanos gemelos.
1.142.73
युधिष्ठिरो रथश्रेष्ठः सर्वत्र तु धनञ्जयः ।
प्रथितः सागरान्तायां रथयूथपयूथपः ॥ १.१४२.७३ ॥
Yudhiṣṭhira era el mejor de los guerreros en carro, pero en todas partes, hasta los confines del océano, Dhanañjaya (Arjuna) era célebre, señor de los señores de las huestes de carros.
1.142.74
बुद्धियोगबलोत्साहः सर्वास्त्रेषु च निष्ठितः ।
अस्त्रे गुर्वनुरागे च विशिष्टोऽभवदर्जुनः ॥ १.१४२.७४ ॥
Arjuna, dotado de inteligencia, disciplina, fuerza y ardor, alcanzó la maestría en todas las armas, y sobresalió en la ciencia de las armas y en su devoción al maestro.
1.142.75
तुल्येष्वस्त्रोपदेशेषु सौष्ठवेन च वीर्यवान् ।
एकः सर्वकुमाराणां बभूवातिरथोऽर्जुनः ॥ १.१४२.७५ ॥
Aunque todos recibieron la misma instrucción en armas, Arjuna solo, poderoso por su destreza, se convirtió en el gran auriga entre todos los príncipes.
1.142.76
प्राणाधिकं भीमसेनं कृतविद्यं धनञ्जयम् ।
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानो नामृष्यन्त परस्परम् ॥ १.१४२.७६ ॥
Los hijos malvados de Dhṛtarāṣṭra no soportaban a Bhīmasena, más querido que la vida, ni a Dhanañjaya, versado en la ciencia, y se resentían mutuamente.
1.142.77
तांस्तु सर्वान्समानीय सर्वविद्यास्त्रशिक्षितान् ।
द्रोणः प्रहरणज्ञाने जिज्ञासुः पुरुषर्षभः ॥ १.१४२.७७ ॥
Droṇa, toro entre los hombres, reunió a todos ellos, instruidos en todas las ciencias y armas, deseoso de examinar su conocimiento de las armas.
1.142.78
कृत्रिमं भासमारोप्य वृक्षाग्रे शिल्पिभिः कृतम् ।
अविज्ञातं कुमाराणां लक्ष्यभूतमुपादिशत् ॥ १.१४२.७८ ॥
Tras colocar en lo alto del árbol un pájaro artificial, hecho por artesanos, que los príncipes nunca habían visto, les indicó que ese era su blanco.
1.142.79
शीघ्रं भन्तः सर्वेऽपि धनूंष्यादाय सर्वशः ।
भासमेतं समुद्दिश्य तिष्ठध्वं सन्धितेषतः ॥ १.१४२.७९ ॥
Queridos míos, todos, tomad pronto vuestros arcos, apuntad a esta ave bhāsa y permaneced en pie con las flechas encajadas.
1.142.80
मद्वाक्यसमकालं तु शिरोऽस्य विनिपात्यताम् ।
एकैकशो नियोक्ष्यामि तथा कुरुत पुत्रकाः ॥ १.१४२.८० ॥
En el mismo instante de mi orden, que le corten la cabeza. Os asignaré uno por uno; hijos, hacedlo así.
1.142.81
ततो युधिष्ठिरं पूर्वमुवाचाङ्गिरसां वरः ।
संधत्स्व बामं दुर्धर्ष मद्वाक्यान्ते विमुञ्चतम् ॥ १.१४२.८१ ॥
Entonces el mejor de los Āṅgirasas habló primero a Yudhiṣṭhira: Oh invencible, tensa el arco izquierdo y suelta al final de mis palabras.
1.142.82
ततो युधिष्ठिरः पूर्वं धनुर्गृह्य परन्तपः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४२.८२ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, atormentador de sus enemigos, tomó primero el arco y se puso de pie apuntando al ave bhāsa, impulsado por las palabras de su maestro.
1.142.83
ततो विततधन्वानं द्रोणस्तं कुरुनन्दनम् ।
स मुहूर्तादुवाचेदं वचनं भरतर्षभ ॥ १.१४२.८३ ॥
Entonces Droṇa miró a aquel orgullo de los Kurus, de pie con el arco bien tensado. Tras un momento habló estas palabras: Oh toro de los Bharatas,
1.142.84
पश्यसि त्वं द्रुमाग्रस्थं भासं नरवरात्मज ।
पश्यामीत्येवमाचार्यं प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ॥ १.१४२.८४ ॥
Hijo del mejor de los hombres, ¿ves el ave bhāsa posada en la copa del árbol? "La veo", respondió Yudhiṣṭhira al maestro.
1.142.85
स मुहूर्तादिव पुनर्द्रोणस्तं प्रत्यभाषत ।
अथ वृक्षमिमं मां वा भ्रातॄन्वाऽपि प्रपश्यसि ॥ १.१४२.८५ ॥
Tras un momento, Droṇa le habló de nuevo: "¿Ves ahora este árbol, o a mí, o también a tus hermanos?"
1.142.86
तमुवाच स कौन्तेयः पश्याम्येनं नवस्पतिम् ।
भन्तं च तथा भ्रातॄन्भासं चेति पुनःपुनः ॥ १.१४२.८६ ॥
El hijo de Kuntī le respondió una y otra vez: "Veo este árbol, y el pájaro, y también a mis hermanos."
1.142.87
तमुवाचापसर्पेति द्रोणोऽप्रीतमना इव ।
नैतच्छक्यं त्वया वेद्धुं लक्ष्यमित्येव कुत्सयन् ॥ १.१४२.८७ ॥
Entonces Droṇa, como si estuviera disgustado, le dijo: "Apártate." Y reprochándole, añadió: "Este blanco no puede ser alcanzado por ti."
1.142.88
ततो दुर्योधनादींस्तान्धार्तराष्ट्रान्महायशाः ।
तेनैव क्रमयोगेन जिज्ञासुः पर्यपृच्छत ॥ १.१४२.८८ ॥
Entonces el de gran renombre, deseoso de saber, interrogó a Duryodhana y a los demás hijos de Dhṛtarāṣṭra en ese mismo orden.
1.142.89
अन्यांश्च शिष्यान्भीमादीन्राज्ञश्चैवान्यदेशजान् ।
यदा च सर्वे तत्सर्वं पश्याम इति कुत्सिताः ॥ १.१४२.८९ ॥
Interrogó a los otros discípulos, a Bhīma y los demás, y a los reyes nacidos en otras tierras; cuando todos dijeron "Vemos todo eso", fueron reprendidos.