Mahābhārata · Adhyāya 1.142
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.142.1
प्रतिजग्राह तं भीष्मो गुरुं पाण्डुसुतैः सह ।
पौत्रानादाय तान्सर्वान्वसूनि विविधानि च ॥ १.१४२.१ ॥
Bhīṣma recebeu aquele mestre junto com os filhos de Pāṇḍu, tomando todos os netos e diversas riquezas.
1.142.2
शिष्य इति ददौ राजन्द्रोणाय विधिपूर्वकम् ।
तदा द्रोणोऽब्रवीद्वाक्यं भीष्मं बुद्धिमतां वरम् ॥ १.१४२.२ ॥
Considerando-os discípulos, ó rei, entregou-os a Droṇa segundo o rito; então Droṇa disse estas palavras a Bhīṣma, o melhor dos sábios.
1.142.3
कृपस्तिष्ठति चाचार्यः शस्त्रज्ञः प्राज्ञसंमतः ।
मयि तिष्ठति चेद्विप्रो वैमनस्यं गमिष्यति ॥ १.१४२.३ ॥
Kṛpa é o mestre, conhecedor das armas e estimado pelos sábios; que permaneça aqui. Se este brâmane ficar comigo, surgirá ressentimento.
1.142.4
युष्मान्किंचिच्च याचित्वा धनं संगृह्य हर्षितः ।
स्वमाश्रमपदं राजन्गमिष्यामि यथागतम् ॥ १.१४२.४ ॥
Tendo pedido algo a vós e reunido riquezas, alegre, ó rei, voltarei ao meu eremitério como vim.
1.142.5
एवमुक्ते तु विप्रेन्द्रं भीष्मः प्रहरतां वरः ।
अब्रवीद्द्रोणमाचार्यमुख्यं शस्त्रविदां वरम् ॥ १.१४२.५ ॥
Dito isto, Bhīṣma, o melhor dos guerreiros, falou a Droṇa, chefe dos brâmanes, o primeiro dos mestres e o melhor dos conhecedores das armas.
1.142.6
कृपस्तिष्ठतु पूज्यश्च भर्तव्यश्च मया सदा ।
त्वं गुरुर्भव पौत्राणामाचार्यस्त्वं मतो मम।
प्रतिगृह्णीष्व पुत्रांस्त्वमस्त्रज्ञान्कुरु वै सदा ॥ १.१४२.६ ॥
Que Kṛpa permaneça; ele é digno de honra e sempre devo sustentá-lo. Sê tu o mestre dos netos, pois és considerado por mim o seu mestre. Aceita estes filhos e torna-os sempre hábeis nas armas.
1.142.7
ततः संपूजितो द्रोणो भीष्मेण द्विपदां वरः ।
विशश्राम महातेजाः पूजितः कुरुवेश्मनि ॥ १.१४२.७ ॥
Então, honrado por Bhīṣma, o melhor dos bípedes, o de grande esplendor Droṇa repousou na morada dos Kurus, ele mesmo honrado.
1.142.8
विश्रान्तेऽथ गुरौ तस्मिन्पौत्रानादाय कौरवान् ।
शिष्यत्वेन ददौ भीष्मो वसूनि विविधानि च ॥ १.१४२.८ ॥
Quando o mestre descansou, Bhīṣma tomou os netos Kauravas, entregou-os a ele como discípulos e deu-lhe também diversas riquezas.
1.142.9
गृहं च सुपरिच्छन्नं धनधान्यसमाकुलम् ।
भारद्वाजाय सुप्रीतः प्रत्यपादयत प्रभुः ॥ १.१४२.९ ॥
E o senhor Bhīṣma, muito satisfeito, deu a Bhāradvāja uma casa bem coberta e cheia de riquezas e grãos.
1.142.10
स ताञ्शिष्यान्महेष्वासः प्रतिजग्राह कौरवान् ।
पाण्डवान्धार्तराष्ट्रांश्च द्रोणो मुदितमानसः ॥ १.१४२.१० ॥
Aquele grande arqueiro Droṇa, com o coração alegre, aceitou esses discípulos: os Kauravas, os Pāṇḍavas e os filhos de Dhṛtarāṣṭra.
1.142.11
प्रतिगृह्य च तान्सर्वान्द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
रहस्येकः प्रतीतात्मा कृतोपसदनांस्तथा ॥ १.१४२.११ ॥
Tendo-os aceitado a todos, Droṇa, a sós e em particular, com o espírito confiante, disse estas palavras aos discípulos que se aproximaram com reverência.
1.142.12
कार्यं मे काङ्क्षितं किंचिद्धृदि संपरिवर्तते ।
कृतास्त्रैस्तत्प्रदेयं मे तदेतद्वदतानघाः ॥ १.१४२.१२ ॥
Uma tarefa que desejo gira em meu coração; isso, ó irrepreensíveis, versados nas armas, deveis me dar. Dizei isto.
1.142.13
तच्छ्रुत्वा कौरवेयास्ते तूष्णीमासन्विशांपते ।
अर्जुनस्तु ततः सर्वं प्रतिजज्ञे परन्तप ॥ १.१४२.१३ ॥
Ao ouvir isto, os Kauravas ficaram em silêncio, ó senhor do povo. Então Arjuna prometeu fazer tudo, ó abrasador de inimigos.
1.142.14
ततोऽर्जुनं तदा मूर्ध्नि समाघ्राय पुनः पुनः ।
प्रीतिपूर्वं परिष्वज्य प्ररुरोद मुदा तदा ॥ १.१४२.१४ ॥
Então Droṇa, cheirando repetidamente a cabeça de Arjuna, abraçou-o com afeto e então chorou de alegria.
1.142.15
अश्वत्थामानमाहूय द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
सखायं विद्धि ते पार्थं मया दत्तः प्रगृह्यताम् ॥ १.१४२.१५ ॥
Chamando Aśvatthāman, Droṇa disse estas palavras: 'Saiba que Pārtha é seu amigo; eu o dei a você, aceite-o.'
1.142.16
साधुसाध्विति तं पार्थः परिष्वज्येदमब्रवीत् ।
अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र परवानस्मि धर्मतः ॥ १.१४२.१६ ॥
Dizendo 'Bem, bem!', Pārtha o abraçou e disse: 'Ó melhor dos brâmanes, a partir de hoje estou sujeito a ti segundo o dharma.'
1.142.17
शिष्योऽहं त्वत्प्रसादेन जीवामि द्विजसत्तम ।
इत्युक्त्वा तु तदा पार्थः पादौ जग्राह पाण्डवः ॥ १.१४२.१७ ॥
Dizendo: 'Ó melhor dos duas vezes nascidos, sou teu discípulo; só pela tua graça vivo', então Pārtha, filho de Pāṇḍu, agarrou seus pés.
1.142.18
ततो द्रोणः पाण्डुपुत्रानस्त्राणि विविधानि च ।
ग्राहयामास दिव्यानि मानुषाणि च वीर्यवान् ॥ १.१४२.१८ ॥
Então o poderoso Droṇa fez os filhos de Pāṇḍu receberem diversas armas, tanto divinas como humanas.
1.142.19
राजपुत्रास्तथा चान्ये समेत्य भरतर्षभ ।
अभिजग्मुस्ततो द्रोणमस्त्रार्थे द्विजसत्तमम् ॥ १.१४२.१९ ॥
Ó touro dos Bharatas, os príncipes e outros, reunidos, dirigiram-se então a Droṇa, o melhor dos duas vezes nascidos, em busca do conhecimento das armas.
1.142.20
वृष्णयश्चान्धकाश्चैव नानादेश्याश्च पार्थिवाः ।
सूतपुत्रश्च राधेयो गुरुं द्रोणमियात्तदा ॥ १.१४२.२० ॥
Os Vṛṣṇi e os Andhaka, reis de diversas terras, e Rādheya, o filho do cocheiro, foram então ao seu mestre Droṇa.
1.142.21
स्पर्धमानस्तु पार्थेन सूतपुत्रोऽत्यमर्षणः ।
दुर्योधनं समाश्रित्य सोऽवमन्यत पाण्डवान् ॥ १.१४२.२१ ॥
Rivalizando com Pārtha, o filho do cocheiro, extremamente intolerante, apoiando-se em Duryodhana, desprezou os Pāṇḍava.
1.142.22
अभ्ययात्स ततो द्रोणं धनुर्वेदचिकीर्षया ।
शिक्षाभुजवलोद्योगैस्तेषु सर्वेषु पाण्डवः ॥ १.१४२.२२ ॥
Com o desejo de dominar a ciência do arco, dirigiu-se a Droṇa; e entre todos, o Pāṇḍava destacou-se no ensino, na força dos braços e no esforço.
1.142.23
अस्त्रविद्यानुरागाच्च विशिष्टोऽभवदर्जुनः ।
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्टवेषु च ॥ १.१४२.२३ ॥
Por devoção ao conhecimento das armas, Arjuna destacou-se; entre iguais no uso das armas, na leveza das mãos e na habilidade, sobressaiu-se.
1.142.24
सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिकोऽर्जुनः ।
ऐन्द्रिमप्रतिमं द्रोण उपदेशेष्वमन्यत ॥ १.१४२.२४ ॥
Arjuna tornou-se o mais destacado de todos os discípulos; e Droṇa o considerou, em seus ensinamentos, incomparável, como Indra.
1.142.25
एवं सर्वकुमाराणामिष्वस्त्रं प्रत्यपादयत् ।
कमण्डलुं च सर्वेषां प्रायच्छच्चिरकारणात् ॥ १.१४२.२५ ॥
Assim ensinou a todos os príncipes a arte das armas e, por causa da longa demora, deu a cada um deles um kamaṇḍalu.
1.142.26
पुत्राय च ददौ कुम्भमविलम्बनकारणात् ।
यावत्ते नोपगच्छ्ति तावदस्मै परां क्रियाम् ॥ १.१४२.२६ ॥
E ao filho deu um vaso, para que não houvesse atraso; até que eles cheguem, que se realize para ele o rito supremo.
1.142.27
द्रोण आचष्ट पुत्राय कर्म तज्जिष्णुरौहत ।
ततः स वारुणास्त्रेण पूरयित्वा कमण्डलुम् ॥ १.१४२.२७ ॥
Droṇa instruiu seu filho naquele rito, e Arjuna, o vencedor, o assumiu. Então, enchendo o kamaṇḍalu com a arma de Varuṇa—
1.142.28
सममाचार्यपुत्रेण गुरुमभ्येति फाल्गुनः ।
आचार्यपुत्रात्तस्मात्तु विशेषोपचयेऽपृथक् ॥ १.१४२.२८ ॥
Junto com o filho do mestre, Phālguna vai ao mestre; mas, no acúmulo especial de habilidade, não se separava do filho do mestre.
1.142.29
न व्यहीयत मेधावी पार्थोऽप्यस्त्रविदां वरः ।
अर्जुनः परमं यत्नमातिष्ठद्गुरुपूजने ॥ १.१४२.२९ ॥
O sábio Pārtha, embora o melhor entre os conhecedores das armas, não ficou para trás; Arjuna aplicou o maior esforço em honrar o mestre.
1.142.30
अस्त्रे च परमं योगं प्रियो द्रोणस्य चाभवत् ।
तं दृष्ट्वा नित्यमुद्युक्तमिष्वस्त्रं प्रति फाल्गुनम् ॥ १.१४२.३० ॥
Na ciência das armas alcançou a suprema maestria e tornou-se querido de Droṇa; vendo Phālguna constantemente dedicado ao tiro com arco—
1.142.31
आहूय वचनं द्रोणो रहः सूदमभाषत ।
अन्धकारेऽर्जुनायान्नं न देयं ते कदाचन।
न चाख्येयमिदं चापि मद्वाक्यं विजयेत्वया ॥ १.१४२.३१ ॥
Droṇa, tendo chamado o cozinheiro, falou-lhe em particular: "Nunca dês comida a Arjuna no escuro. E não contes a ninguém esta minha palavra."
1.142.32
ततः कदाचिद्भुञ्जाने प्रववौ वायुरर्जुने ।
तेन तत्र प्रदीपः स दीप्यमानो विलोपितः ॥ १.१४२.३२ ॥
Então, certa vez, enquanto Arjuna comia, soprou um vento, e a lâmpada que ali ardia foi apagada por ele.
1.142.33
भुक्त एव तु कौन्तेयो नास्यादन्यत्र वर्तते ।
हस्तस्तेजस्विनस्तस्य अनुग्रहणकारणात् ॥ १.१४२.३३ ॥
Mesmo depois de comer, a mão do filho de Kuntī não se dirigia a outro lugar, pela graça da prática daquele brilhante.
1.142.34
तदभ्यासकृतं मत्वा रात्रावपि स पाण्डवः ।
योग्यां चक्रे महाबाहुर्धनुषा पाण्डुनन्दनः ॥ १.१४२.३४ ॥
Pensando que aquilo provinha de sua prática, aquele pāṇḍava, o filho de Pāṇḍu de braços poderosos, exercitou-se adequadamente com o arco mesmo à noite.
1.142.35
तस्य ज्यातलनिर्घोषं द्रोणः शुश्राव भारत ।
उपेत्य चैनमुत्थाय परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ १.१४२.३५ ॥
Ó Bhārata, Droṇa ouviu o som do estalar da corda de seu arco. Aproximando-se dele, levantando-se e abraçando-o, disse isto.
1.142.36
प्रयतिष्ये तथा कर्तुं यथा नान्यो धनुर्धरः ।
त्वत्समो भविता लोके सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ १.१४२.३६ ॥
Esforçar-me-ei para que nenhum outro arqueiro no mundo seja igual a ti. Isto digo-te em verdade.
1.142.37
ततो द्रोणोऽर्जुनं भूयो हयेषु च गजेषु च ।
रथेषु भूमावपि च रणशिक्षामशिक्षयत् ॥ १.१४२.३७ ॥
Então Droṇa instruiu novamente Arjuna na arte da guerra a cavalo, em elefantes, em carros e também no chão.
1.142.38
गदायुद्धेऽसिचर्यायां तोमरप्रासशक्तिषु ।
द्रोणः संकीर्णयुद्धे च शिक्षयामास कौरवान् ॥ १.१४२.३८ ॥
No combate com maça, na prática da espada, com as armas tomara, prāsa e śakti, e no combate misto, Droṇa instruiu os Kauravas.
1.142.39
तस्य तत्कौशलं श्रुत्वा धनुर्वेदजिघृक्षवः ।
सजानो राजपुत्राश्च समाजग्मुः सहस्रशः ॥ १.१४२.३९ ॥
Ao ouvir de sua habilidade, os príncipes, ansiosos por aprender a ciência do arco, reuniram-se aos milhares com seus parentes.
1.142.40
तान्सर्वाञ्शिक्षयामास द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
ततो निषादराजस्य हिरण्यधनुषः सुतः।
एकलव्यो महाराज द्रोणमभ्याजगाम ह ॥ १.१४२.४० ॥
Droṇa, o melhor dos portadores de armas, instruiu a todos. Então, ó grande rei, Ekalavya, filho de Hiraṇyadhanus, rei dos Niṣādas, aproximou-se de Droṇa.
1.142.41
न स तं प्रतिजग्राह नैषादिरिति चिन्तयन् ।
शिष्यं धनुषि धर्मज्ञस्तेषामेवान्ववेक्षया ॥ १.१४२.४१ ॥
Pensando «Ele é filho de um Niṣāda», Droṇa, conhecedor do dharma, não o aceitou como discípulo no arco, apenas por consideração a eles.
1.142.42
शिष्योऽसि मम नैषादे प्रयोगे बलत्तरः ।
निवर्तस्व गृहानेव अनुज्ञातोऽसि नित्यशः ॥ १.१४२.४२ ॥
Ó filho de um Niṣāda, na prática és mais forte que os meus discípulos; ainda assim, volta atrás, regressa a casa — tens permissão para sempre.
1.142.43
स तु द्रोणस्य शिरसा पादौ गृह्य परन्तपः ।
अरण्यमनुसंप्राप्य कृत्वा द्रोणं महीमयम् ॥ १.१४२.४३ ॥
Aquele atormentador dos inimigos, inclinando a cabeça aos pés de Droṇa, foi à floresta e fez uma imagem de Droṇa de barro.
1.142.44
तस्मिन्नाचार्यवृत्तिं च परमामास्थितस्तदा ।
इष्वस्त्रे योगमातस्थे परं नियममास्थितः ॥ १.१४२.४४ ॥
Mantendo naquela imagem a mais alta conduta de discípulo para com o mestre, dedicou-se então à prática de flechas e armas de arremesso, observando a mais rigorosa disciplina.
1.142.45
परया श्रद्धयोपेतो योगेन परमेण च ।
विमोक्षादानसन्धाने लघुत्वं परमाप सः ॥ १.१४२.४५ ॥
Dotado de suprema fé e de suprema prática, alcançou grande agilidade em soltar, tomar e encaixar as flechas.
1.142.46
लाघवं चास्त्रयोगं च नचिरात्प्रत्यपद्यत ।
अथ द्रोणाभ्यनुज्ञाताः कदाचित्कुरुपाण्डवाः।
रथैर्विनिर्ययुः सर्वे मृगयामरिमर्दनाः ॥ १.१४२.४६ ॥
Logo alcançou tanto a rapidez como a destreza no uso das armas. Então, uma vez, com a permissão de Droṇa, os Kuru e os Pāṇḍava, todos esmagadores de inimigos, partiram em carros para caçar.
1.142.47
तत्रोपकरणं गृह्य नरः कश्चिद्यदृच्छया ।
राजन्ननुजगामैकः श्वानमादाय पाण्डवान् ॥ १.१४२.४७ ॥
Ali, ó rei, um certo homem, tomando seus pertences, seguiu os Pāṇḍava sozinho, por acaso, levando consigo um cão.
1.142.48
तेषां विचरतां तत्र तत्तत्कर्मचिकीर्षया ।
श्वाचरन्स पथा क्रीडन्नैषादिं प्रति जग्मिवान् ॥ १.१४२.४८ ॥
Enquanto vagavam ali, desejosos de realizar cada uma de suas ações, o cão, brincando pelo caminho, dirigiu-se para a mulher niṣāda.
1.142.49
स कृष्णमलदिग्धाङ्गं कृष्णाजिनजटाघरम् ।
नैषादिं श्वा समालक्ष्य भषंस्तस्थौ तदन्तिके ॥ १.१४२.४९ ॥
Vendo o caçador niṣāda, com o corpo coberto de negra sujeira, vestindo pele negra de antílope e com cabelos emaranhados, o cão parou perto dele, latindo.
1.142.50
तदा तस्याथ भषतः शुनः सप्त शरान्मुखे ।
लाघवं दर्शन्नस्त्रे मुमोच युगपद्यथा ॥ १.१४२.५० ॥
Então, mostrando sua destreza com a arma, disparou sete flechas de uma só vez na boca do cão que latia.
1.142.51
स तु श्वा शरपूर्णास्यः पाण्डवानाजगाम ह ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवा वीराः परं विस्मयमागताः ॥ १.१४२.५१ ॥
Aquele cão, com a boca cheia de flechas, veio até os Pāṇḍavas. Ao vê-lo, os heroicos Pāṇḍavas foram tomados de grande espanto.
1.142.52
लाघवं शब्धवेधित्वं दृष्ट्वा तत्परमं तदा ।
प्रेक्ष्य तं व्रीडिताश्चासन्प्रशशंसुश्च सर्वशः ॥ १.१४२.५२ ॥
Ao ver aquela suprema destreza e sua habilidade de acertar pelo som, olharam para ele, ficaram envergonhados e o elogiaram por todos os lados.
1.142.53
तं ततोऽन्वेषमाणास्ते वने वननिवासिनम् ।
ददृशुः पाण्डवा राजन्नस्यन्तमनिशं शरान् ॥ १.१४२.५३ ॥
Ó rei, procurando-o então na floresta, os Pāṇḍavas viram aquele morador da floresta disparando flechas sem cessar.
1.142.54
न चैनमभ्यजानंस्ते तदा विकृतदर्शनम् ।
तथैनं परिपप्रच्छ्रुः को भवान्कस्य वेत्युत ॥ १.१४२.५४ ॥
Mas não o reconheceram naquela forma desfigurada, e assim lhe perguntaram: "Quem és tu, e de quem és filho?"
1.142.55
निषादाधिपतेर्वीरा हिरण्यधनुषः सुतम् ।
द्रोणशिष्यं च मां वित्त धुर्वेदकृतश्रमम् ॥ १.१४२.५५ ॥
Heróis, saibam que sou o filho de Hiraṇyadhanus, senhor dos Niṣādas, discípulo de Droṇa, que se esforçou na ciência do arco.
1.142.56
ते तमाज्ञाय तत्त्वेन पुनरागम्य पाण्डवाः ।
यथा वृत्तं वने सर्वं द्रोणायाचख्युरद्भुतम् ॥ १.१४२.५६ ॥
Tendo-o verdadeiramente reconhecido, os Pāṇḍavas voltaram e contaram a Droṇa todo o acontecimento maravilhoso ocorrido na floresta.
1.142.57
कौन्तेयस्त्वर्जुनो राजन्नेकलव्यमनुस्मरन् ।
रहो द्रोणं समासाद्य प्रणयादिदमब्रवीत् ॥ १.१४२.५७ ॥
Ó rei, o filho de Kuntī, Arjuna, recordando Ekalavya, aproximou-se de Droṇa em particular e disse isto com afeição.
1.142.58
नन्वहं परिरभ्यैकः प्रीतिपूर्वमिदं वचः ।
भवतोक्तो न मे शिष्यस्त्वद्विशिष्टो भविष्यति ॥ १.१४२.५८ ॥
Não foste tu mesmo quem, abraçando-me com afeto e a sós, disse esta palavra: que nenhum dos meus discípulos te superaria?
1.142.59
अथ कस्मान्मद्विशिष्टो लोकादपि च वीर्यवान् ।
अन्योऽस्ति भवतः शिष्यो निषादाधिपतेः सुतः। ॥ १.१४२.५९ ॥
Então, como é que existe outro teu discípulo, o filho do senhor dos Niṣādas, poderoso e superior a mim no mundo?
1.142.60
मुहूर्तमिव तं द्रोणश्चिन्तयित्वा विनिश्चयम् ।
सव्यसाचिनमादाय नैषादिं प्रति जग्मिवान् ॥ १.१४२.६० ॥
Droṇa, refletindo nisso como por um instante, chegou a uma resolução, levou consigo Savyasācin (Arjuna) e foi em direção ao filho do Niṣāda.
1.142.61
ददर्श मलदिग्धाङ्गं जटिलं चीरवाससम् ।
एकलव्यं धनुष्पाणिमस्यन्तमनिशं शरान् ॥ १.१४२.६१ ॥
Ele viu Ekalavya, com o corpo coberto de sujeira, cabelos emaranhados e vestido de casca de árvore, arco na mão, disparando flechas sem cessar.
1.142.62
एकलव्यस्तु तं दृष्ट्वा द्रोणमायान्तमन्तिकात् ।
अभिगम्योपसंगृह्य जगाम शिरसा महीम् ॥ १.१४२.६२ ॥
Mas Ekalavya, ao ver Droṇa se aproximar, foi até ele, segurou seus pés e prostrou-se até o chão com a cabeça.
1.142.63
पूजयित्वा ततो द्रोणं विधिवत्स निषादजः ।
निवेद्य शिष्यमात्मानं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः ॥ १.१४२.६३ ॥
Então, tendo honrado Droṇa conforme a norma, o filho de um Niṣāda apresentou-se como discípulo e ficou diante dele de mãos postas.
1.142.64
ततो द्रोणोऽब्रवीद्राजन्नेकलव्यमिदं वचः ।
यदि शिष्योऽसि मे वीर वेतनं दीयतां मम ॥ १.१४२.६४ ॥
Então, ó rei, Droṇa disse estas palavras a Ekalavya: Ó herói, se és meu discípulo, que me seja dada a minha paga.
1.142.65
एकलव्यस्तु तच्छ्रुत्वा प्रीयमाणोऽब्रवीदिदम् ।
किं प्रयच्छामि भगवन्नाज्ञापयतु मां गुरुः ॥ १.१४२.६५ ॥
Ekalavya, satisfeito ao ouvir isso, disse: Ó venerável, o que devo dar? Que o mestre me ordene.
1.142.66
न हि किंचिददेयं मे गुरवे ब्रह्मवित्तम ।
तमब्रवीत्त्वयाङ्गुष्ठो दक्षिणो दीयतामिति ॥ १.१४२.६६ ॥
Não há nada que eu possa dar ao meu mestre, ó melhor dos conhecedores de Brahman. Então Droṇa lhe disse: Que o teu polegar direito seja dado.
1.142.67
एकलव्यस्तु तच्छ्रुत्वा वचो द्रोणस्य दारुणम् ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्सत्ये च नियतः सदा ॥ १.१४२.६७ ॥
Ao ouvir as duras palavras de Droṇa, Ekalavya, guardando seu voto e sempre firme na verdade,
1.142.68
तथैव हृष्टवदनस्तथैवादीनमानसः ।
छित्त्वाऽविचार्य तं प्रादाद्द्रोणायाङ्गुष्ठमात्मनः ॥ १.१४२.६८ ॥
Igualmente, com o rosto alegre e a mente não abatida, sem hesitar cortou o próprio polegar e o deu a Droṇa.
1.142.69
ततः शरं तु नैषादिरङ्गुलीभिर्व्यकर्षत ।
न तथा च स शीघ्रोऽभूद्यथा पूर्वं नराधिप ॥ १.१४२.६९ ॥
Então o filho do Niṣāda puxou a flecha com os dedos, mas ela não foi tão veloz como antes, ó senhor dos homens.
1.142.70
ततोऽर्जुनः प्रीतमना बभूव विगतज्वरः ।
द्रोणश्च सत्यवागासीन्नान्योऽभिभविताऽर्जुनं ॥ १.१४२.७० ॥
Então Arjuna ficou de coração alegre e livre da inquietação, e Droṇa mostrou-se verdadeiro em sua palavra; nenhum outro superaria Arjuna.
1.142.71
द्रोणस्य तु तदा शिष्यौ गदायोग्यौ बभूवतुः ।
दुर्योधनश्च भीमश्च सदा संरब्धणानसौ ॥ १.१४२.७१ ॥
Então os dois discípulos de Droṇa tornaram-se aptos para a maça: Duryodhana e Bhīma, sempre ferozes na batalha.
1.142.72
अश्वत्थामा रहस्येषु सर्वेष्वभ्यधिकोऽभवत् ।
तथाऽतिपुरुषानन्यान्त्सारुकौ यमजावुभौ ॥ १.१४२.७२ ॥
Aśvatthāman tornou-se superior a todos nas artes secretas; e os outros homens excepcionais, também os dois irmãos gêmeos.
1.142.73
युधिष्ठिरो रथश्रेष्ठः सर्वत्र तु धनञ्जयः ।
प्रथितः सागरान्तायां रथयूथपयूथपः ॥ १.१४२.७३ ॥
Yudhiṣṭhira era o melhor dos guerreiros de carro, mas em toda parte, até os confins do oceano, Dhanañjaya (Arjuna) era renomado, senhor dos senhores das tropas de carros.
1.142.74
बुद्धियोगबलोत्साहः सर्वास्त्रेषु च निष्ठितः ।
अस्त्रे गुर्वनुरागे च विशिष्टोऽभवदर्जुनः ॥ १.१४२.७४ ॥
Arjuna, dotado de inteligência, disciplina, força e zelo, tornou-se perfeito em todas as armas e distinguiu-se na ciência das armas e na devoção ao seu mestre.
1.142.75
तुल्येष्वस्त्रोपदेशेषु सौष्ठवेन च वीर्यवान् ।
एकः सर्वकुमाराणां बभूवातिरथोऽर्जुनः ॥ १.१४२.७५ ॥
Embora todos tivessem o mesmo ensino nas armas, Arjuna sozinho, poderoso pela sua habilidade, tornou-se o grande guerreiro de carro entre todos os príncipes.
1.142.76
प्राणाधिकं भीमसेनं कृतविद्यं धनञ्जयम् ।
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानो नामृष्यन्त परस्परम् ॥ १.१४२.७६ ॥
Os filhos malvados de Dhṛtarāṣṭra não suportavam Bhīmasena, mais caro que a própria vida, nem Dhanañjaya, versado na ciência, e se ressentiam uns dos outros.
1.142.77
तांस्तु सर्वान्समानीय सर्वविद्यास्त्रशिक्षितान् ।
द्रोणः प्रहरणज्ञाने जिज्ञासुः पुरुषर्षभः ॥ १.१४२.७७ ॥
Droṇa, touro entre os homens, reuniu todos eles, instruídos em todas as ciências e armas, desejoso de examinar seu conhecimento das armas.
1.142.78
कृत्रिमं भासमारोप्य वृक्षाग्रे शिल्पिभिः कृतम् ।
अविज्ञातं कुमाराणां लक्ष्यभूतमुपादिशत् ॥ १.१४२.७८ ॥
Tendo colocado no alto da árvore um pássaro artificial, feito por artesãos, que os príncipes nunca tinham visto, indicou-o a eles como alvo.
1.142.79
शीघ्रं भन्तः सर्वेऽपि धनूंष्यादाय सर्वशः ।
भासमेतं समुद्दिश्य तिष्ठध्वं सन्धितेषतः ॥ १.१४२.७९ ॥
Caros, todos vós, tomai depressa os arcos, mirai nesta ave bhāsa e ficai de pé com as flechas encaixadas.
1.142.80
मद्वाक्यसमकालं तु शिरोऽस्य विनिपात्यताम् ।
एकैकशो नियोक्ष्यामि तथा कुरुत पुत्रकाः ॥ १.१४२.८० ॥
No mesmo instante da minha palavra, que lhe seja cortada a cabeça. Designarei a cada um de vós; filhos, fazei assim.
1.142.81
ततो युधिष्ठिरं पूर्वमुवाचाङ्गिरसां वरः ।
संधत्स्व बामं दुर्धर्ष मद्वाक्यान्ते विमुञ्चतम् ॥ १.१४२.८१ ॥
Então o melhor dos Aṅgirasas falou primeiro a Yudhiṣṭhira: Ó invencível, arma o arco esquerdo e solta ao fim das minhas palavras.
1.142.82
ततो युधिष्ठिरः पूर्वं धनुर्गृह्य परन्तपः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४२.८२ ॥
Então Yudhiṣṭhira, atormentador dos inimigos, tomou primeiro o arco e ficou de pé mirando a ave bhāsa, impelido pelas palavras do mestre.
1.142.83
ततो विततधन्वानं द्रोणस्तं कुरुनन्दनम् ।
स मुहूर्तादुवाचेदं वचनं भरतर्षभ ॥ १.१४२.८३ ॥
Então Droṇa olhou para aquele deleite dos Kurus, de pé com o arco bem esticado. Depois de um momento, disse estas palavras: Ó touro dos Bharatas,
1.142.84
पश्यसि त्वं द्रुमाग्रस्थं भासं नरवरात्मज ।
पश्यामीत्येवमाचार्यं प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ॥ १.१४२.८४ ॥
Filho do melhor dos homens, vês a ave bhāsa pousada no topo da árvore? "Vejo-a", respondeu Yudhiṣṭhira ao mestre.
1.142.85
स मुहूर्तादिव पुनर्द्रोणस्तं प्रत्यभाषत ।
अथ वृक्षमिमं मां वा भ्रातॄन्वाऽपि प्रपश्यसि ॥ १.१४२.८५ ॥
Depois de um momento, Droṇa falou-lhe novamente: "Vês agora esta árvore, ou a mim, ou também os teus irmãos?"
1.142.86
तमुवाच स कौन्तेयः पश्याम्येनं नवस्पतिम् ।
भन्तं च तथा भ्रातॄन्भासं चेति पुनःपुनः ॥ १.१४२.८६ ॥
O filho de Kuntī disse-lhe repetidamente: "Vejo esta árvore, e o pássaro, e também os meus irmãos."
1.142.87
तमुवाचापसर्पेति द्रोणोऽप्रीतमना इव ।
नैतच्छक्यं त्वया वेद्धुं लक्ष्यमित्येव कुत्सयन् ॥ १.१४२.८७ ॥
Então Droṇa, como que descontente, disse-lhe: "Afasta-te." E censurando-o, disse: "Este alvo não pode ser atingido por ti."
1.142.88
ततो दुर्योधनादींस्तान्धार्तराष्ट्रान्महायशाः ।
तेनैव क्रमयोगेन जिज्ञासुः पर्यपृच्छत ॥ १.१४२.८८ ॥
Então o de grande fama, desejoso de saber, interrogou Duryodhana e os demais filhos de Dhṛtarāṣṭra na mesma ordem.
1.142.89
अन्यांश्च शिष्यान्भीमादीन्राज्ञश्चैवान्यदेशजान् ।
यदा च सर्वे तत्सर्वं पश्याम इति कुत्सिताः ॥ १.१४२.८९ ॥
Interrogou os outros discípulos, Bhīma e os demais, e os reis nascidos noutras terras; quando todos disseram "Vemos tudo isso", foram censurados.