مهابهاراتا · أدهيايا 1.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.143.1
ततो धनञ्जयं द्रोणः स्मयमानोऽभ्यभाषत ।
त्वयेदानीं प्रहर्तव्यमेतल्लक्ष्यं विलोक्यताम् ॥ १.१४३.१ ॥
فقال درونا مبتسماً لدهنجَيا: «الآن يجب أن تضرب هذا الهدف؛ انظر إليه.»
1.143.2
मद्वाक्यसमकालं ते मोक्तव्योऽत्र भवेच्छरः ।
वितत्य कार्मुकं पुत्र तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १.१४३.२ ॥
«في اللحظة نفسها التي أنطق فيها بكلمتي يجب أن تطلق السهم هنا. يا بني، شُدَّ قوسك وقف لحظة.»
1.143.3
एवमुक्तः सव्यसाची मण्डलीकृतकार्मुकः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४३.३ ॥
فلما قيل له ذلك وقف أرجونا ذو اليدين، وقوسه مشدودة في دائرة، مدفوعاً بكلام معلّمه، مستهدفاً الطائر.
1.143.4
मुहूर्तादिव तं द्रोणस्तथैव समभाषत ।
पश्यस्येनं स्थितं भासं द्रुमं मामपि चार्जुन ॥ १.१४३.४ ॥
وبعد لحظة كأنما هي لحظة، قال له دروناً بالمثل: «يا أرجونا، أترى هذا الطائر الواقف هناك، وهذه الشجرة، وأراني أيضاً؟»
1.143.5
पश्याम्येकं भासमिति द्रोणं पार्थोऽभ्यभाषत ।
न तु वृक्षं भवन्तं वा पश्यामीति च भारत ॥ १.१४३.५ ॥
«أرى طائراً واحداً»، أجاب باريثا دروناً. «لا، يا بهاراتا، لا أرى الشجرة ولا أراك.»
1.143.6
ततः प्रीतमना द्रोणो मुहूर्तादिव तं पुनः ।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः पाण्डवानां महारथम् ॥ १.१४३.६ ॥
فأجاب دروناً، وقد سُرَّ في نفسه، بعد لحظة كأنها لحظة، ذلك المحارب العظيم الذي لا يُقهر بين البانداڤا مرة أخرى.
1.143.7
भासं पश्यसि यद्येनं तथा ब्रूहि पुनर्वचः ।
शिरः पश्यामि भासस्य न गात्रमिति सोऽब्रवीत् ॥ १.१४३.७ ॥
إن كنت ترى هذا طائر البهاسا، فقل كلامك مرة أخرى. أنا أرى رأس البهاسا لا جسده — هكذا قال.
1.143.8
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु द्रोणो हृष्टतनूरुहः ।
मुञ्चस्वेत्यब्रवीत्पार्थं स मुमोचाविचारयन् ॥ १.१४३.८ ॥
فلما قال أرجونا هذا، قال درونا وقد قامت شعر جسده من الفرح: «أطلِقه!»، فأطلقه ابن برثا دون تفكير.
1.143.9
ततस्तस्य गस्थस्य क्षुरेण निशितेन च ।
शिर उत्कृत्य तरसा पातयामास पाण्डवः ॥ १.१४३.९ ॥
ثم قطع الباندافا بسرعة، بسهم حاد ذي نصل كالموسى، رأس ذلك الكائن القائم، فأسقطه.
1.143.10
तस्मिन्कर्मणि संसिद्धे पर्यष्वजत पाण्डवम् ।
मेने च द्रुपदं सङ्ख्ये सानुबन्धं पराजितम् ॥ १.१४३.१० ॥
ولما تمّ ذلك العمل، عانق الباندافا، وعدّ دروبادا مع أتباعه مهزوماً في المعركة.
1.143.11
कस्य चित्त्वथ कालस्य सशिष्योऽङ्गिरसां वरः ।
जगाम गङ्गामभितो मज्जितुं भरतर्षभ ॥ १.१४३.११ ॥
وبعد حين، مضى درونا، خيرُ الأنغيراس، مع تلاميذه إلى نهر الغانج ليغتسل، يا ثور البهاراتا!
1.143.12
अवगाढमथो द्रोणं सलिले सलिलेचरः ।
ग्राहो जग्राह बलवाञ्जङ्घान्ते कालचोदितः ॥ १.१४३.१२ ॥
ولما غاص درونا في الماء، أمسك به تمساح قوي من سكان الماء، مدفوعاً بالقدر، من أسفل الساق.
1.143.13
स समर्थोऽपि मोक्षाय शिष्यान्सर्वानचोदयत् ।
ग्राहं हत्वा तु मोक्ष्यध्वं मामिति त्वरयन्निव ॥ १.१४३.१३ ॥
ومع أنه كان قادرًا، حثّ جميع التلاميذ كأنه يستعجلهم: «اقتلوا التمساح وخلّصوني».
1.143.14
तद्वाक्यसमकालं तु बीभत्सुर्निशितैः शरैः ।
अवार्यैः पञ्चभिर्ग्राहं मग्नमम्भस्यताडयत् ॥ १.१४३.१४ ॥
في اللحظة نفسها التي نطق فيها بتلك الكلمات، ضرب بيبهاتسو (أرجونا) التمساح الغارق في الماء بخمسة أسهم حادة لا تُقاوم.
1.143.15
इतरे त्वथ संमूढास्तत्रपत्र प्रपेदिरे ।
तं तु दृष्ट्वा क्रियोपेतं द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ॥ १.१४३.१५ ॥
أما الآخرون فأذهلهم الأمر فسقطوا هناك؛ ولكن درونا لما رأى ذلك البانداوي الماهر في الفعل، عدّه الأفضل.
1.143.16
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ।
स पार्थबाणैर्बहुधा खण्डशः परिकल्पितः ॥ १.१४३.१६ ॥
فرح درونا حين رأى أنه متميز على جميع التلاميذ؛ وقُطع ذلك التمساح إربًا بسهام بارتا.
1.143.17
ग्राहः पञ्चत्वमापेदे जङ्घां त्यक्त्वा महात्मनः ।
सर्वक्रियाभ्यनुज्ञानात्तथा शिष्यान्समानयत् ॥ १.१४३.१७ ॥
أفلت التمساح ساق العظيم النفس فلقي حتفه؛ ثم بعد أن أُذن له في كل فعل، جمع التلاميذ.
1.143.18
दुर्योधनं चित्रसेनं दुःशासनविविंशती ।
अर्जुनं च समानीय ह्यश्वत्थामानमेव च ॥ १.१४३.१८ ॥
بعد أن جمع دوريودهانا وتشيتراسينا ودُوشاسانا وفيفيمشاتي، وكذلك أرجونا وأشفاتهامان، استدعاهم.
1.143.19
शिशुकं मृण्मयं कृत्वा द्रोणो गङ्गाजले ततः ।
शिष्याणां पश्यतां चैव क्षिपति स्म महाभुजः ॥ १.१४३.१९ ॥
صنع دروﻧا، ذو الذراعين القويتين، تمثالا صغيرا من الطين ثم، والتلاميذ ينظرون، ألقاه في ماء نهر الغانج.
1.143.20
चक्षुषी वाससा चैव बद्ध्वा प्रादाच्छरासनम् ।
शिशुकं विद्ध्यतेमं वै जलस्थं बद्धचक्षुषः ॥ १.१४३.२० ॥
ربط عينيه بقماش وناوله القوس وقال: «اضرب هذا التمثال الصغير الواقف في الماء، كمن عيناه معصوبتان».
1.143.21
तत्क्षणेनैव बीभत्सुरावापैर्दशभिर्वशी ।
पञ्चकैरनुविव्याध मग्नं शिशुकमम्भसि ॥ १.१४३.२१ ॥
في اللحظة ذاتها، أصاب بيبهاتسو (أرجونا) المتحكّم بنفسه، التمثال الصغير المغمور في الماء، أولا بعشرة سهام ثم بخمسة أخرى، تباعا.
1.143.22
ताः स दृष्ट्वा क्रियाः सर्वा द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ।
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा।
तथाब्रवीन्महात्मानं भारद्वाजो महारथम् ॥ १.१४३.२२ ॥
لما رأى دروﻧا تلك الأفعال كلها، عدّ ابن باندو متميزا عن سائر التلاميذ، فسُرّ حينها؛ ثم قال ابن بهاردفاجا، المحارب العظيم على العربة، لذلك العظيم النفس هكذا.
1.143.23
गृहाणेदं महाबाहो विशिष्टमतिदुर्धरम् ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम सप्रयोगनिवर्तनम् ॥ १.१४३.२३ ॥
خذ هذا، يا ذا الذراعين القويتين: السلاح الممتاز الذي لا يُقاوَم، واسمه رأس براهما، ويأتي مع طريقة إطلاقه وسحبه.
1.143.24
न च ते मानुषेष्वेतत्प्रयोक्तव्यं कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेतदल्पतेजसि पातितम् ॥ १.१४३.२४ ॥
ولا ينبغي لك أن تستعمله ضد البشر بأي حال؛ فإذا أُطلق على ضعيف القوة أحرق العالم كله.
1.143.25
असामान्यमिदं तात लोकेष्वस्त्रं निगद्यते ।
तद्धारयेथाः प्रयतः शृणु चेदं वचो मम ॥ १.१४३.२५ ॥
يا بني، يُقال إن هذا السلاح فريد في العوالم. فاحمله بتحفظ واسمع كلامي هذا.
1.143.26
बाधेतामानुषः शत्रुर्यदि त्वां वीर कश्चन ।
तद्वधाय प्रयुञ्जीथास्तदस्त्रमिदमाहवे ॥ १.१४३.२६ ॥
يا بطل، إن آذاك عدوٌّ غير بشري، فاستعمل هذا السلاح بعينه في القتال لإهلاكه.
1.143.27
तथेति संप्रतिश्रुत्य बीभत्सुः स कृताञ्जलिः ।
जग्राह परमास्त्रं तदाह चैनं पुनर्गुरुः।
भविता त्वत्समो नान्यः पुमाँल्लोके धनुर्धरः ॥ १.१४३.२७ ॥
قائلاً «ليكن ذلك»، تلقّى بيبهاتسو (أرجونا) ذلك السلاح الأعلى بيدين مضمومتين. ثم قال له المعلم مرة أخرى: لن يكون في العالم رجل آخر يضاهيك في الرماية.