மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.143.1
ततो धनञ्जयं द्रोणः स्मयमानोऽभ्यभाषत ।
त्वयेदानीं प्रहर्तव्यमेतल्लक्ष्यं विलोक्यताम् ॥ १.१४३.१ ॥
அப்போது புன்னகைத்தபடி துரோணர் தனஞ்ஜயனிடம் கூறினார்: "இப்போது நீ இந்த இலக்கைப் பார்த்து இதன் மீது அம்பெய்ய வேண்டும்."
1.143.2
मद्वाक्यसमकालं ते मोक्तव्योऽत्र भवेच्छरः ।
वितत्य कार्मुकं पुत्र तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १.१४३.२ ॥
"என் சொல்லோடு அதே கணத்தில் நீ இங்கு அம்பை விடவேண்டும். மகனே, வில்லை நாணேற்றி ஒரு கணம் நில்."
1.143.3
एवमुक्तः सव्यसाची मण्डलीकृतकार्मुकः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४३.३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், இரு கைகளாலும் வில்லேந்தும் சவ்யசாசி அர்ஜுனன், வில்லை வட்டமாக வளைத்துக் கொண்டு, குருவின் சொற்களால் தூண்டப்பட்டு, பறவையைக் குறிவைத்து நின்றான்.
1.143.4
मुहूर्तादिव तं द्रोणस्तथैव समभाषत ।
पश्यस्येनं स्थितं भासं द्रुमं मामपि चार्जुन ॥ १.१४३.४ ॥
சிறிது நேரத்திற்குப் பின் துரோணர் அவனை நோக்கி அதேபோல் கூறினார்: "அர்ஜுனா, இங்கே அமர்ந்திருக்கும் இந்தப் பறவையையும், இந்த மரத்தையும், என்னையும் நீ பார்க்கிறாயா?"
1.143.5
पश्याम्येकं भासमिति द्रोणं पार्थोऽभ्यभाषत ।
न तु वृक्षं भवन्तं वा पश्यामीति च भारत ॥ १.१४३.५ ॥
"ஒரு பறவையைப் பார்க்கிறேன்" என்று பிருதையின் மகன் துரோணருக்குப் பதிலளித்தான். "பரதா, நான் மரத்தையும் பார்க்கவில்லை, உங்களையும் பார்க்கவில்லை."
1.143.6
ततः प्रीतमना द्रोणो मुहूर्तादिव तं पुनः ।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः पाण्डवानां महारथम् ॥ १.१४३.६ ॥
பின்னர் மனம் மகிழ்ந்த துரோணர், சிறிது நேரம் கழித்தென, பாண்டவர்களில் வெல்ல முடியாத அந்த மகாரதனுக்கு மீண்டும் பதிலளித்தார்.
1.143.7
भासं पश्यसि यद्येनं तथा ब्रूहि पुनर्वचः ।
शिरः पश्यामि भासस्य न गात्रमिति सोऽब्रवीत् ॥ १.१४३.७ ॥
நீ இதைப் பாசப் பறவையாகக் காணினால், அவ்வாறே மீண்டும் சொல். நான் பாசத்தின் தலையைக் காண்கிறேன், உடலை அல்ல — என்று அவன் கூறினான்.
1.143.8
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु द्रोणो हृष्टतनूरुहः ।
मुञ्चस्वेत्यब्रवीत्पार्थं स मुमोचाविचारयन् ॥ १.१४३.८ ॥
அர்ஜுனன் இவ்வாறு கூறியதும், மகிழ்ச்சியால் மயிர் சிலிர்த்த துரோணர், 'விடு' என்றார்; அர்ஜுனனும் சிந்திக்காமல் விட்டான்.
1.143.9
ततस्तस्य गस्थस्य क्षुरेण निशितेन च ।
शिर उत्कृत्य तरसा पातयामास पाण्डवः ॥ १.१४३.९ ॥
பின்னர் பாண்டவன் கூரிய க்ஷுரப் பாணத்தால் அந்த நின்றிருந்தவனின் தலையை வேகமாக வெட்டி வீழ்த்தினான்.
1.143.10
तस्मिन्कर्मणि संसिद्धे पर्यष्वजत पाण्डवम् ।
मेने च द्रुपदं सङ्ख्ये सानुबन्धं पराजितम् ॥ १.१४३.१० ॥
அச்செயல் நிறைவேறியபின் அவர் பாண்டவனை அணைத்துக்கொண்டார்; போரில் துருபதன் தம் சுற்றத்தினருடன் தோற்கடிக்கப்பட்டவன் என்று எண்ணினார்.
1.143.11
कस्य चित्त्वथ कालस्य सशिष्योऽङ्गिरसां वरः ।
जगाम गङ्गामभितो मज्जितुं भरतर्षभ ॥ १.१४३.११ ॥
சிறிது காலம் கழித்து அங்கிரசர்களில் சிறந்தவரான துரோணர் தம் சீடர்களுடன் கங்கையில் நீராடச் சென்றார், ஓ பரதர்களின் காளையே!
1.143.12
अवगाढमथो द्रोणं सलिले सलिलेचरः ।
ग्राहो जग्राह बलवाञ्जङ्घान्ते कालचोदितः ॥ १.१४३.१२ ॥
நீரில் ஆழ மூழ்கிய துரோணரை, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட ஒரு வலிய நீர்வாழ் உயிரினமான முதலை அவரது கணுக்கால் அருகே பற்றிக்கொண்டது.
1.143.13
स समर्थोऽपि मोक्षाय शिष्यान्सर्वानचोदयत् ।
ग्राहं हत्वा तु मोक्ष्यध्वं मामिति त्वरयन्निव ॥ १.१४३.१३ ॥
அவர் வல்லமை பெற்றிருந்தும், எல்லா சீடர்களையும் "முதலையைக் கொன்று என்னை விடுவியுங்கள்" என்று விரைவுபடுத்துபவர் போல் தூண்டினார்.
1.143.14
तद्वाक्यसमकालं तु बीभत्सुर्निशितैः शरैः ।
अवार्यैः पञ्चभिर्ग्राहं मग्नमम्भस्यताडयत् ॥ १.१४३.१४ ॥
அந்த சொற்களுடன் அதே கணத்தில் பீபத்சு (அர்ஜுனன்) நீரில் மூழ்கிய முதலையை ஐந்து கூரிய, தடுக்க முடியாத அம்புகளால் தாக்கினான்.
1.143.15
इतरे त्वथ संमूढास्तत्रपत्र प्रपेदिरे ।
तं तु दृष्ट्वा क्रियोपेतं द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ॥ १.१४३.१५ ॥
மற்றவர்கள் அங்கே குழம்பி விழுந்தனர். ஆனால் அந்த செயல்திறனுள்ள பாண்டவனைக் கண்ட துரோணர் அவனை (சிறந்தவனாக) மதித்தார்.
1.143.16
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ।
स पार्थबाणैर्बहुधा खण्डशः परिकल्पितः ॥ १.१४३.१६ ॥
எல்லா சீடர்களையும் விட சிறந்தவனாகக் கண்டு துரோணர் அப்போது மகிழ்ந்தார். அந்த முதலை பார்த்தனின் அம்புகளால் பல துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டது.
1.143.17
ग्राहः पञ्चत्वमापेदे जङ्घां त्यक्त्वा महात्मनः ।
सर्वक्रियाभ्यनुज्ञानात्तथा शिष्यान्समानयत् ॥ १.१४३.१७ ॥
மகாத்மாவின் (துரோணரின்) கால் தொடையை விட்டு முதலை பஞ்சத்துவத்தை அடைந்தது. எல்லா செயல்களுக்கும் அனுமதி பெற்று அவர் சீடர்களை ஒன்றாக அழைத்தார்.
1.143.18
दुर्योधनं चित्रसेनं दुःशासनविविंशती ।
अर्जुनं च समानीय ह्यश्वत्थामानमेव च ॥ १.१४३.१८ ॥
துரியோதனன், சித்ரசேனன், துச்சாசனன், விவிம்சதி, அர்ஜுனன், அஷ்வத்தாமன் ஆகியோரை ஒன்றாக அழைத்து (அவர் கூறினார்).
1.143.19
शिशुकं मृण्मयं कृत्वा द्रोणो गङ्गाजले ततः ।
शिष्याणां पश्यतां चैव क्षिपति स्म महाभुजः ॥ १.१४३.१९ ॥
மகாபாகுவான துரோணர் களிமண்ணால் ஒரு சிறு உருவம் செய்து, பின்னர் கங்கை நீரில் அதை எறிந்தார்; சீடர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அவ்வாறு செய்தார்.
1.143.20
चक्षुषी वाससा चैव बद्ध्वा प्रादाच्छरासनम् ।
शिशुकं विद्ध्यतेमं वै जलस्थं बद्धचक्षुषः ॥ १.१४३.२० ॥
கண்களை ஒரு துணியால் கட்டி வில்லை அவரிடம் கொடுத்தார்; "நீரில் நிற்கும் இந்த உருவத்தை, கண்கள் கட்டப்பட்டவன் போல, அடித்து வீழ்த்து" என்றார்.
1.143.21
तत्क्षणेनैव बीभत्सुरावापैर्दशभिर्वशी ।
पञ्चकैरनुविव्याध मग्नं शिशुकमम्भसि ॥ १.१४३.२१ ॥
அதே கணத்தில் அடக்கமுள்ள பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) பத்து அம்புகளாலும், பின்னர் ஐந்தாலும் நீரில் மூழ்கிய அந்த சிறு உருவத்தை அடுத்தடுத்து துளைத்தான்.
1.143.22
ताः स दृष्ट्वा क्रियाः सर्वा द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ।
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा।
तथाब्रवीन्महात्मानं भारद्वाजो महारथम् ॥ १.१४३.२२ ॥
அவனது அனைத்துச் செயல்களையும் கண்ட துரோணர், பாண்டவனை (அர்ஜுனனை) எல்லா சீடர்களிலும் சிறந்தவனாகக் கருதி அப்போது மகிழ்ந்தார்; பின்னர் அந்த மகாத்மாவிடம் மகாரதனான பாரத்வாஜர் இவ்வாறு சொன்னார்.
1.143.23
गृहाणेदं महाबाहो विशिष्टमतिदुर्धरम् ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम सप्रयोगनिवर्तनम् ॥ १.१४३.२३ ॥
மகாபாகுவே, இந்த சிறந்த, எதிர்க்க முடியாத 'பிரஹ்மசிரஸ்' என்ற அஸ்திரத்தை ஏற்றுக்கொள்; அதன் பிரயோகமும் திரும்பப் பெறுதலும் இதனுடன் உண்டு.
1.143.24
न च ते मानुषेष्वेतत्प्रयोक्तव्यं कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेतदल्पतेजसि पातितम् ॥ १.१४३.२४ ॥
இதை மனிதர்கள் மீது எந்த வகையிலும் நீ பிரயோகிக்கக் கூடாது; குறைந்த ஆற்றலுள்ளவனின் மீது எய்யப்பட்டால் இது உலகையே எரித்துவிடும்.
1.143.25
असामान्यमिदं तात लोकेष्वस्त्रं निगद्यते ।
तद्धारयेथाः प्रयतः शृणु चेदं वचो मम ॥ १.१४३.२५ ॥
அன்பு மகனே, இந்த அஸ்திரம் உலகங்களில் அசாமான்யமானது என்று சொல்லப்படுகிறது. அதை நீ கவனமாக வைத்திருக்க வேண்டும்; என் இந்த வார்த்தையையும் கேள்.
1.143.26
बाधेतामानुषः शत्रुर्यदि त्वां वीर कश्चन ।
तद्वधाय प्रयुञ्जीथास्तदस्त्रमिदमाहवे ॥ १.१४३.२६ ॥
வீரனே, உன்னை எந்த அமானுஷ எதிரியாவது துன்புறுத்தினால், அவனை அழிக்க போரில் இந்த அஸ்திரத்தையே பயன்படுத்த வேண்டும்.
1.143.27
तथेति संप्रतिश्रुत्य बीभत्सुः स कृताञ्जलिः ।
जग्राह परमास्त्रं तदाह चैनं पुनर्गुरुः।
भविता त्वत्समो नान्यः पुमाँल्लोके धनुर्धरः ॥ १.१४३.२७ ॥
'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டு, பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) கைகூப்பி அந்த பரம அஸ்திரத்தைப் பெற்றான். அப்போது குரு மீண்டும் அவனிடம் கூறினார்: உலகில் உனக்கு நிகரான வில்லாளி வேறு எவனும் இருக்கமாட்டான்.