Mahābhārata · Adhyāya 1.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.143.1
ततो धनञ्जयं द्रोणः स्मयमानोऽभ्यभाषत ।
त्वयेदानीं प्रहर्तव्यमेतल्लक्ष्यं विलोक्यताम् ॥ १.१४३.१ ॥
Da sprach Droṇa lächelnd zu Dhanañjaya: »Nun musst du dieses Ziel treffen; sieh es dir an.«
1.143.2
मद्वाक्यसमकालं ते मोक्तव्योऽत्र भवेच्छरः ।
वितत्य कार्मुकं पुत्र तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १.१४३.२ ॥
»Im selben Augenblick meines Wortes musst du hier den Pfeil abschießen. Sohn, spanne deinen Bogen und verharre einen Augenblick.«
1.143.3
एवमुक्तः सव्यसाची मण्डलीकृतकार्मुकः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४३.३ ॥
So angeredet stand Arjuna der Beidhändige, den Bogen zu einem Kreis gespannt, auf den Vogel zielend, angetrieben von den Worten des Lehrers.
1.143.4
मुहूर्तादिव तं द्रोणस्तथैव समभाषत ।
पश्यस्येनं स्थितं भासं द्रुमं मामपि चार्जुन ॥ १.१४३.४ ॥
Nach einem Augenblick, gleichsam, sprach Droṇa ebenso zu ihm: »Arjuna, siehst du diesen dort stehenden Vogel, diesen Baum und auch mich?«
1.143.5
पश्याम्येकं भासमिति द्रोणं पार्थोऽभ्यभाषत ।
न तु वृक्षं भवन्तं वा पश्यामीति च भारत ॥ १.१४३.५ ॥
»Ich sehe einen einzigen Vogel«, antwortete Pārtha dem Droṇa. »Nein, Bhārata, ich sehe weder den Baum noch dich.«
1.143.6
ततः प्रीतमना द्रोणो मुहूर्तादिव तं पुनः ।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः पाण्डवानां महारथम् ॥ १.१४३.६ ॥
Da antwortete Droṇa, im Herzen erfreut, nach gleichsam einem Augenblick wieder jenem großen Wagenkämpfer, dem Unbezwingbaren unter den Pāṇḍava.
1.143.7
भासं पश्यसि यद्येनं तथा ब्रूहि पुनर्वचः ।
शिरः पश्यामि भासस्य न गात्रमिति सोऽब्रवीत् ॥ १.१४३.७ ॥
Wenn du dies als den Vogel Bhāsa siehst, so sprich wieder so. Ich sehe den Kopf des Bhāsa, nicht seinen Leib – so sprach er.
1.143.8
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु द्रोणो हृष्टतनूरुहः ।
मुञ्चस्वेत्यब्रवीत्पार्थं स मुमोचाविचारयन् ॥ १.१४३.८ ॥
Als Arjuna so sprach, sagte Droṇa, dessen Haare sich vor Freude sträubten: »Lass los!« Und der Sohn der Pṛthā ließ ohne Überlegung los.
1.143.9
ततस्तस्य गस्थस्य क्षुरेण निशितेन च ।
शिर उत्कृत्य तरसा पातयामास पाण्डवः ॥ १.१४३.९ ॥
Da schnitt der Pāṇḍava mit einem scharfen, rasierklingenartigen Pfeil rasch den Kopf jenes stehenden Wesens ab und ließ ihn fallen.
1.143.10
तस्मिन्कर्मणि संसिद्धे पर्यष्वजत पाण्डवम् ।
मेने च द्रुपदं सङ्ख्ये सानुबन्धं पराजितम् ॥ १.१४३.१० ॥
Als jene Tat vollbracht war, umarmte er den Pāṇḍava und hielt Drupada mit seinem Gefolge im Kampf für besiegt.
1.143.11
कस्य चित्त्वथ कालस्य सशिष्योऽङ्गिरसां वरः ।
जगाम गङ्गामभितो मज्जितुं भरतर्षभ ॥ १.१४३.११ ॥
Nach einiger Zeit ging Droṇa, der Beste der Aṅgiras, mit seinen Schülern zum Ganges, um zu baden, o Stier der Bharatas!
1.143.12
अवगाढमथो द्रोणं सलिले सलिलेचरः ।
ग्राहो जग्राह बलवाञ्जङ्घान्ते कालचोदितः ॥ १.१४३.१२ ॥
Als Droṇa tief ins Wasser getaucht war, packte ihn ein mächtiges Wassertier, ein Krokodil, vom Schicksal getrieben, am unteren Teil des Schienbeins.
1.143.13
स समर्थोऽपि मोक्षाय शिष्यान्सर्वानचोदयत् ।
ग्राहं हत्वा तु मोक्ष्यध्वं मामिति त्वरयन्निव ॥ १.१४३.१३ ॥
Obwohl er selbst dazu imstande war, drängte er alle Schüler, gleichsam eilend: »Tötet den Krokodil und befreit mich!«
1.143.14
तद्वाक्यसमकालं तु बीभत्सुर्निशितैः शरैः ।
अवार्यैः पञ्चभिर्ग्राहं मग्नमम्भस्यताडयत् ॥ १.१४३.१४ ॥
Im selben Augenblick dieser Worte traf Bībhatsu (Arjuna) das im Wasser versunkene Krokodil mit fünf scharfen, unaufhaltsamen Pfeilen.
1.143.15
इतरे त्वथ संमूढास्तत्रपत्र प्रपेदिरे ।
तं तु दृष्ट्वा क्रियोपेतं द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ॥ १.१४३.१५ ॥
Die anderen gerieten dort in Verwirrung; doch als Droṇa den im Handeln geschickten Pāṇḍava sah, hielt er ihn für den Besten.
1.143.16
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ।
स पार्थबाणैर्बहुधा खण्डशः परिकल्पितः ॥ १.१४३.१६ ॥
Da er ihn vor allen Schülern ausgezeichnet sah, freute sich Droṇa; und jenes Krokodil wurde durch die Pfeile Pārthas in viele Stücke zerhauen.
1.143.17
ग्राहः पञ्चत्वमापेदे जङ्घां त्यक्त्वा महात्मनः ।
सर्वक्रियाभ्यनुज्ञानात्तथा शिष्यान्समानयत् ॥ १.१४३.१७ ॥
Das Krokodil ließ das Bein des Großherzigen los und fand den Tod; dann, nachdem ihm für jede Handlung die Erlaubnis erteilt worden war, rief er die Schüler zusammen.
1.143.18
दुर्योधनं चित्रसेनं दुःशासनविविंशती ।
अर्जुनं च समानीय ह्यश्वत्थामानमेव च ॥ १.१४३.१८ ॥
Nachdem er Duryodhana, Citrasena, Duḥśāsana und Vivimśati sowie Arjuna und Aśvatthāman versammelt hatte, rief er sie.
1.143.19
शिशुकं मृण्मयं कृत्वा द्रोणो गङ्गाजले ततः ।
शिष्याणां पश्यतां चैव क्षिपति स्म महाभुजः ॥ १.१४३.१९ ॥
Droṇa, der Großarmige, formte eine kleine Figur aus Lehm und warf sie dann, während die Schüler zusahen, in das Wasser des Ganges.
1.143.20
चक्षुषी वाससा चैव बद्ध्वा प्रादाच्छरासनम् ।
शिशुकं विद्ध्यतेमं वै जलस्थं बद्धचक्षुषः ॥ १.१४३.२० ॥
Er band ihm die Augen mit einem Tuch, gab ihm den Bogen und sprach: »Triff diese kleine Figur im Wasser, wie einer mit verbundenen Augen.«
1.143.21
तत्क्षणेनैव बीभत्सुरावापैर्दशभिर्वशी ।
पञ्चकैरनुविव्याध मग्नं शिशुकमम्भसि ॥ १.१४३.२१ ॥
Im selben Augenblick durchbohrte der beherrschte Bībhatsu (Arjuna) die im Wasser versunkene kleine Figur, zuerst mit zehn Pfeilen, dann mit fünf weiteren, nacheinander.
1.143.22
ताः स दृष्ट्वा क्रियाः सर्वा द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ।
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा।
तथाब्रवीन्महात्मानं भारद्वाजो महारथम् ॥ १.१४३.२२ ॥
Als Droṇa all diese Taten sah, hielt er den Pāṇḍu-Sohn für den besten aller Schüler und freute sich; da sprach der große Wagenkämpfer, Bharadvājas Sohn, so zu jenem Großherzigen.
1.143.23
गृहाणेदं महाबाहो विशिष्टमतिदुर्धरम् ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम सप्रयोगनिवर्तनम् ॥ १.१४३.२३ ॥
Nimm dies, o Großarmiger: die vortreffliche, überaus unbezwingliche Waffe namens Brahmaśiras, die mit ihrem Abschuss und ihrer Rückrufung verbunden ist.
1.143.24
न च ते मानुषेष्वेतत्प्रयोक्तव्यं कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेतदल्पतेजसि पातितम् ॥ १.१४३.२४ ॥
Und du darfst sie keinesfalls gegen Menschen einsetzen; gegen einen Schwachen entfesselt, würde sie die Welt verbrennen.
1.143.25
असामान्यमिदं तात लोकेष्वस्त्रं निगद्यते ।
तद्धारयेथाः प्रयतः शृणु चेदं वचो मम ॥ १.१४३.२५ ॥
Lieber Sohn, diese Waffe wird in den Welten als außergewöhnlich bezeichnet. Halte sie mit Besonnenheit, und höre dieses mein Wort.
1.143.26
बाधेतामानुषः शत्रुर्यदि त्वां वीर कश्चन ।
तद्वधाय प्रयुञ्जीथास्तदस्त्रमिदमाहवे ॥ १.१४३.२६ ॥
Held, sollte dich ein übermenschlicher Feind bedrängen, so setze diese Waffe im Kampf ein, um ihn zu vernichten.
1.143.27
तथेति संप्रतिश्रुत्य बीभत्सुः स कृताञ्जलिः ।
जग्राह परमास्त्रं तदाह चैनं पुनर्गुरुः।
भविता त्वत्समो नान्यः पुमाँल्लोके धनुर्धरः ॥ १.१४३.२७ ॥
Mit den Worten »So sei es« nahm Bībhatsu (Arjuna) diese höchste Waffe mit gefalteten Händen an. Dann sprach der Lehrer erneut zu ihm: In der Welt wird kein anderer Mann dein Gleichwertiger als Bogenschütze sein.