മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.143.1
ततो धनञ्जयं द्रोणः स्मयमानोऽभ्यभाषत ।
त्वयेदानीं प्रहर्तव्यमेतल्लक्ष्यं विलोक्यताम् ॥ १.१४३.१ ॥
അപ്പോൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ദ്രോണൻ ധനഞ്ജയനോട് പറഞ്ഞു: "ഇപ്പോൾ നീ ഈ ലക്ഷ്യം നോക്കി ഇതിനുനേരെ പ്രഹരിക്കണം."
1.143.2
मद्वाक्यसमकालं ते मोक्तव्योऽत्र भवेच्छरः ।
वितत्य कार्मुकं पुत्र तिष्ठ तावन्मुहूर्तकम् ॥ १.१४३.२ ॥
"എന്റെ വാക്കിന്റെ അതേ നിമിഷത്തിൽ നീ ഇവിടെ അമ്പ് വിടണം. പുത്രാ, വില്ല് വലിച്ചുപിടിച്ച് ഒരു നിമിഷം നിൽക്കൂ."
1.143.3
एवमुक्तः सव्यसाची मण्डलीकृतकार्मुकः ।
तस्थौ भासं समुद्दिश्य गुरुवाक्यप्रचोदितः ॥ १.१४३.३ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ സവ്യസാചി അർജുനൻ വില്ല് വൃത്താകൃതിയിൽ പിടിച്ച് ഗുരുവചനത്താൽ പ്രേരിതനായി പക്ഷിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നിന്നു.
1.143.4
मुहूर्तादिव तं द्रोणस्तथैव समभाषत ।
पश्यस्येनं स्थितं भासं द्रुमं मामपि चार्जुन ॥ १.१४३.४ ॥
അല്പനേരത്തിനുശേഷം ദ്രോണൻ അവനോട് അതുപോലെ പറഞ്ഞു: "അർജുനാ, ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന ഈ പക്ഷിയെയും, ഈ വൃക്ഷത്തെയും, എന്നെയും നീ കാണുന്നുണ്ടോ?"
1.143.5
पश्याम्येकं भासमिति द्रोणं पार्थोऽभ्यभाषत ।
न तु वृक्षं भवन्तं वा पश्यामीति च भारत ॥ १.१४३.५ ॥
"ഒരു പക്ഷിയെ കാണുന്നു" എന്ന് പാർഥൻ ദ്രോണനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഭാരതാ, ഞാൻ വൃക്ഷത്തെയോ അങ്ങയെയോ കാണുന്നില്ല."
1.143.6
ततः प्रीतमना द्रोणो मुहूर्तादिव तं पुनः ।
प्रत्यभाषत दुर्धर्षः पाण्डवानां महारथम् ॥ १.१४३.६ ॥
അപ്പോൾ പ്രസന്നമനസ്കനായ ദ്രോണൻ, അല്പനേരത്തിനു ശേഷമെന്നപോലെ, പാണ്ഡവരിൽ അജേയനായ ആ മഹാരഥന് വീണ്ടും മറുപടി നൽകി.
1.143.7
भासं पश्यसि यद्येनं तथा ब्रूहि पुनर्वचः ।
शिरः पश्यामि भासस्य न गात्रमिति सोऽब्रवीत् ॥ १.१४३.७ ॥
ഇതിനെ ഭാസപ്പക്ഷിയായി കാണുന്നുവെങ്കിൽ അങ്ങനെതന്നെ വീണ്ടും പറയൂ. ഞാൻ ഭാസത്തിന്റെ തല കാണുന്നു, ശരീരമല്ല — എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
1.143.8
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु द्रोणो हृष्टतनूरुहः ।
मुञ्चस्वेत्यब्रवीत्पार्थं स मुमोचाविचारयन् ॥ १.१४३.८ ॥
അർജുനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സന്തോഷത്താൽ രോമാഞ്ചം കൊണ്ട ദ്രോണൻ 'വിടുക' എന്നു പറഞ്ഞു; അർജുനൻ ചിന്തിക്കാതെ വിട്ടു.
1.143.9
ततस्तस्य गस्थस्य क्षुरेण निशितेन च ।
शिर उत्कृत्य तरसा पातयामास पाण्डवः ॥ १.१४३.९ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡവൻ മൂർച്ചയുള്ള ക്ഷുരബാണത്താൽ ആ നിൽക്കുന്ന ജീവിയുടെ തല വേഗത്തിൽ വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
1.143.10
तस्मिन्कर्मणि संसिद्धे पर्यष्वजत पाण्डवम् ।
मेने च द्रुपदं सङ्ख्ये सानुबन्धं पराजितम् ॥ १.१४३.१० ॥
ആ കർമ്മം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അവൻ പാണ്ഡവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു; യുദ്ധത്തിൽ അനുചരന്മാരോടുകൂടെ ദ്രുപദൻ പരാജിതനായി എന്ന് കരുതി.
1.143.11
कस्य चित्त्वथ कालस्य सशिष्योऽङ्गिरसां वरः ।
जगाम गङ्गामभितो मज्जितुं भरतर्षभ ॥ १.१४३.११ ॥
കുറേക്കാലത്തിനുശേഷം അംഗിരസ്സുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണൻ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം സ്നാനത്തിനായി ഗംഗയിലേക്ക് പോയി, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ!
1.143.12
अवगाढमथो द्रोणं सलिले सलिलेचरः ।
ग्राहो जग्राह बलवाञ्जङ्घान्ते कालचोदितः ॥ १.१४३.१२ ॥
വെള്ളത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ ദ്രോണനെ, കാലപ്രേരിതനായ ഒരു ബലവാനായ ജലജീവി, മുതല, കണങ്കാലിൽ പിടിച്ചു.
1.143.13
स समर्थोऽपि मोक्षाय शिष्यान्सर्वानचोदयत् ।
ग्राहं हत्वा तु मोक्ष्यध्वं मामिति त्वरयन्निव ॥ १.१४३.१३ ॥
അവൻ കഴിവുള്ളവനായിരുന്നിട്ടും, "മുതലയെ കൊന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ" എന്ന് തിടുക്കപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരെയും പ്രേരിപ്പിച്ചു.
1.143.14
तद्वाक्यसमकालं तु बीभत्सुर्निशितैः शरैः ।
अवार्यैः पञ्चभिर्ग्राहं मग्नमम्भस्यताडयत् ॥ १.१४३.१४ ॥
ആ വാക്കുകൾക്കൊപ്പം തന്നെ ബീഭത്സു (അർജുനൻ) വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ മുതലയെ മൂർച്ചയുള്ള, തടുക്കാനാവാത്ത അഞ്ച് അമ്പുകൾകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
1.143.15
इतरे त्वथ संमूढास्तत्रपत्र प्रपेदिरे ।
तं तु दृष्ट्वा क्रियोपेतं द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ॥ १.१४३.१५ ॥
മറ്റുള്ളവർ അവിടെ പരിഭ്രാന്തരായി വീണു. എന്നാൽ ആ പ്രവൃത്തിനിപുണനായ പാണ്ഡവനെ കണ്ട ദ്രോണൻ അവനെ (ശ്രേഷ്ഠനായി) കരുതി.
1.143.16
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा ।
स पार्थबाणैर्बहुधा खण्डशः परिकल्पितः ॥ १.१४३.१६ ॥
എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരിലും അവൻ വിശിഷ്ടനെന്ന് കണ്ട് ദ്രോണൻ അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായി. ആ മുതല പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളാൽ പല കഷണങ്ങളായി മുറിക്കപ്പെട്ടു.
1.143.17
ग्राहः पञ्चत्वमापेदे जङ्घां त्यक्त्वा महात्मनः ।
सर्वक्रियाभ्यनुज्ञानात्तथा शिष्यान्समानयत् ॥ १.१४३.१७ ॥
മഹാത്മാവിന്റെ (ദ്രോണന്റെ) കാൽത്തുട വിട്ട് ആ മുതല പഞ്ചത്വം പ്രാപിച്ചു. എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും അനുമതി ലഭിച്ചതിനുശേഷം അവൻ ശിഷ്യന്മാരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി.
1.143.18
दुर्योधनं चित्रसेनं दुःशासनविविंशती ।
अर्जुनं च समानीय ह्यश्वत्थामानमेव च ॥ १.१४३.१८ ॥
ദുര്യോധനൻ, ചിത്രസേനൻ, ദുശ്ശാസനൻ, വിവിംശതി, അർജുനൻ, അശ്വത്ഥാമാവ് എന്നിവരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി (അവൻ വിളിച്ചു).
1.143.19
शिशुकं मृण्मयं कृत्वा द्रोणो गङ्गाजले ततः ।
शिष्याणां पश्यतां चैव क्षिपति स्म महाभुजः ॥ १.१४३.१९ ॥
മഹാബാഹുവായ ദ്രോണൻ മണ്ണുകൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ രൂപം ഉണ്ടാക്കി, ശിഷ്യന്മാർ കാൺകെ ഗംഗാജലത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
1.143.20
चक्षुषी वाससा चैव बद्ध्वा प्रादाच्छरासनम् ।
शिशुकं विद्ध्यतेमं वै जलस्थं बद्धचक्षुषः ॥ १.१४३.२० ॥
കണ്ണുകൾ തുണികൊണ്ട് കെട്ടി വില്ല് നൽകി, "വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഈ ചെറിയ രൂപത്തെ കണ്ണുകെട്ടിയവനെപ്പോലെ എയ്യുക" എന്നു പറഞ്ഞു.
1.143.21
तत्क्षणेनैव बीभत्सुरावापैर्दशभिर्वशी ।
पञ्चकैरनुविव्याध मग्नं शिशुकमम्भसि ॥ १.१४३.२१ ॥
ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ള ബീഭത്സു (അർജ്ജുനൻ) പത്തു ശരങ്ങളാലും പിന്നെ അഞ്ചിനാലും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ ആ രൂപത്തെ തുടർച്ചയായി തുളച്ചു.
1.143.22
ताः स दृष्ट्वा क्रियाः सर्वा द्रोणोऽमन्यत पाण्डवम् ।
विशिष्टं सर्वशिष्येभ्यः प्रीतिमांश्चाभवत्तदा।
तथाब्रवीन्महात्मानं भारद्वाजो महारथम् ॥ १.१४३.२२ ॥
ആ ക്രിയകളെല്ലാം കണ്ട ദ്രോണൻ പാണ്ഡവനെ (അർജ്ജുനനെ) എല്ലാ ശിഷ്യന്മാരിലും വിശിഷ്ടനായി കരുതി, അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായി; മഹാരഥനായ ഭാരദ്വാജൻ ആ മഹാത്മാവിനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.143.23
गृहाणेदं महाबाहो विशिष्टमतिदुर्धरम् ।
अस्त्रं ब्रह्मशिरो नाम सप्रयोगनिवर्तनम् ॥ १.१४३.२३ ॥
മഹാബാഹോ, ഈ ശ്രേഷ്ഠവും അതിദുർധർഷവുമായ 'ബ്രഹ്മശിരസ്' എന്ന അസ്ത്രം സ്വീകരിക്കൂ; അതിന്റെ പ്രയോഗവും പിൻവലിക്കലും ഇതോടൊപ്പമുണ്ട്.
1.143.24
न च ते मानुषेष्वेतत्प्रयोक्तव्यं कथंचन ।
जगद्विनिर्दहेदेतदल्पतेजसि पातितम् ॥ १.१४३.२४ ॥
ഇത് മനുഷ്യരുടെ മേൽ ഒരു വിധത്തിലും പ്രയോഗിക്കരുത്; അൽപതേജസ്സുള്ളവന്റെ നേരെ എയ്താൽ ഇത് ലോകത്തെ തന്നെ ദഹിപ്പിക്കും.
1.143.25
असामान्यमिदं तात लोकेष्वस्त्रं निगद्यते ।
तद्धारयेथाः प्रयतः शृणु चेदं वचो मम ॥ १.१४३.२५ ॥
പ്രിയപ്പെട്ട മകനേ, ഈ അസ്ത്രം ലോകങ്ങളിൽ അസാമാന്യമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അത് സംയമത്തോടെ ധരിക്കുക; എന്റെ ഈ വാക്ക് കേൾക്കുക.
1.143.26
बाधेतामानुषः शत्रुर्यदि त्वां वीर कश्चन ।
तद्वधाय प्रयुञ्जीथास्तदस्त्रमिदमाहवे ॥ १.१४३.२६ ॥
വീരാ, ഏതെങ്കിലും അമാനുഷ ശത്രു നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവനെ വധിക്കാൻ യുദ്ധത്തിൽ ഈ അസ്ത്രം തന്നെ പ്രയോഗിക്കുക.
1.143.27
तथेति संप्रतिश्रुत्य बीभत्सुः स कृताञ्जलिः ।
जग्राह परमास्त्रं तदाह चैनं पुनर्गुरुः।
भविता त्वत्समो नान्यः पुमाँल्लोके धनुर्धरः ॥ १.१४३.२७ ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ച്, ബീഭത്സു (അർജുനൻ) കൈകൂപ്പി ആ പരമാസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചു. അപ്പോൾ ഗുരു വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു: ലോകത്തിൽ നിനക്കു സമനായ വില്ലാളി മറ്റൊരാളുണ്ടാകില്ല.