Mahābhārata · Adhyāya 1.144
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.144.1
कृतास्त्रान्धार्तराष्ट्रांश्च पाण्डुपुत्रांश्च भारत ।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्राजन्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ॥ १.१४४.१ ॥
Oh Bhārata, al ver a los hijos de Dhṛtarāṣṭra y a los hijos de Pāṇḍu, diestros en las armas, Droṇa habló al rey Dhṛtarāṣṭra, señor de los pueblos.
1.144.2
कृपस्य सोमदत्तस्य वाह्लीकस्य च धीमतः ।
गाङ्गेयस्य च सान्निध्ये व्यासस्य विदुरस्य च ॥ १.१४४.२ ॥
En presencia de Kṛpa, Somadatta, el sabio Vāhlīka, Gāṅgeya (Bhīṣma), Vyāsa y Vidura.
1.144.3
राजन्संप्राप्तविद्यास्ते कुमाराः कुरुसत्तम ।
ते दर्शयेयुः स्वां शिक्षां राजन्ननुमते तव ॥ १.१४४.३ ॥
Oh rey, mejor de los Kurus, que esos príncipes, que han adquirido su saber, muestren su destreza con tu permiso.
1.144.4
ततोऽब्रवीन्महाराजः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
भारद्वाज महत्कर्म कृतं ते द्विजसत्तम ॥ १.१४४.४ ॥
Entonces el gran rey, con el corazón alegre, dijo: Oh hijo de Bharadvāja, mejor de los nacidos dos veces, has realizado una gran obra.
1.144.5
यदानुमन्यसे कालं यस्मिन्देशे यथायथा ।
तथातथा विधानाय स्वयमाज्ञापयस्व माम् ॥ १.१४४.५ ॥
Cualquier tiempo, cualquier lugar que apruebes, y como consideres apropiado para la disposición, mándame tú mismo.
1.144.6
स्पृहयाम्यद्य निर्वेदान्पुरुषाणां सचक्षुषाम् ।
अस्त्रहेतोः पराक्रान्तान्ये मे द्रक्ष्यन्ति पुत्रकान् ॥ १.१४४.६ ॥
Hoy anhelo la alegre vista de los hombres con ojos que se esfuerzan por el arte de las armas; ellos verán a mis hijos.
1.144.7
क्षत्तर्यद्गुरुराचार्यो ब्रवीति कुरु तत्तथा ।
न हीदृशं प्रियं मन्ये भविता धर्मवत्सल ॥ १.१४४.७ ॥
Vidura, haz tal como dice el maestro, el preceptor. Pienso que no habrá nada más grato para mí que esto, oh amante del dharma.
1.144.8
ततो राजानमामन्त्र्य विदुरानुमतोपि हि ।
भारद्वाजो महाप्राज्ञो मापयामास मेदिनीम् ॥ १.१४४.८ ॥
Entonces, tras pedir permiso al rey, y también con el consentimiento de Vidura, el muy sabio Bhāradvāja hizo medir el terreno.
1.144.9
समामवृक्षां निर्गुलमामुदक्प्रवणसंस्थिताम् ।
तस्यां भूमौ बलिं चक्रे तिथौ नक्षत्रपूजिते ॥ १.१४४.९ ॥
En aquel terreno, llano, libre de árboles y matorrales, inclinado hacia el norte, hizo la ofrenda en un día lunar honrado por la constelación.
1.144.10
अवघुष्टं पुरं चापि तदर्थं भरतर्षभ ।
रङ्गभूमौ सुविपुलं शास्त्रदृष्टं यथाविधि ॥ १.१४४.१० ॥
Y para ese fin también se proclamó en la ciudad, oh toro de los Bharatas; y en la arena se construyó una estructura muy vasta, según lo prescrito por las escrituras y conforme a la regla.
1.144.11
प्रेक्षागारं सुविहितं चक्रस्ते तस्य शिल्पिनः ।
रक्षां सर्वायुधोपेतां स्त्रीणां चैव नरर्षभ ॥ १.१४४.११ ॥
Sus artesanos construyeron un salón de espectáculos bien dispuesto, oh toro entre los hombres, y también dispusieron la protección de las mujeres, equipada con todas las armas.
1.144.12
मञ्चांश्च कारयामासुर्यत्र जानपदा जनाः ।
विपुलानुच्छ्रयोपेताञ्शिबिकाश्च महाधनाः ॥ १.१४४.१२ ॥
También hicieron levantar plataformas espaciosas y elevadas donde se sentarían los habitantes de las provincias, y literas para los muy ricos.
1.144.13
तस्मिंस्ततोऽहनि प्राप्ते राजा ससचिवस्तदा ।
सान्तःपुरः सहामात्यो व्यासस्यानुमते तदा।
भीष्मं प्रमुखतः कृत्वा कृपं चाचार्यसत्तमम् ॥ १.१४४.१३ ॥
Cuando llegó aquel día, el rey, con sus consejeros, las mujeres del palacio interior y sus ministros, con el consentimiento de Vyāsa, partió con Bhīṣma al frente y con Kṛpa, el mejor de los maestros.
1.144.14
बाह्लीकं सोमदत्तं च भूरिश्रवसमेव च ।
कुरूनन्यांश्च सचिवानादाय नगराद्बहिः ॥ १.१४४.१४ ॥
Llevando consigo a Bāhlīka, Somadatta, Bhūriśravas, a los Kuru y a los demás consejeros, salió de la ciudad.
1.144.15
रङ्गभूमिं समासाद्य ब्राह्मणैः सहितो नृपः ॥ १.१४४.१५ ॥
El rey, acompañado de los brahmanes, llegó a la arena.
1.144.16
मुक्ताजालपरिक्षिप्तं वैदूर्यममिशोभितम् ।
शातकुम्भमयं दिव्यं प्रेक्षागारमुपागमत् ॥ १.१४४.१६ ॥
Llegó al divino salón de espectáculos de oro, rodeado de una red de perlas y adornado con lapislázuli.
1.144.17
गान्धारी च महाभागा कुन्ती च जयतां वर ।
स्त्रियश्च राज्ञः सर्वास्ताः सप्रेष्याः सपरिच्छदाः ॥ १.१४४.१७ ॥
Oh, mejor de los vencedores, la muy afortunada Gāndhārī y Kuntī, y todas las mujeres del rey, con sus sirvientes y séquitos.
1.144.18
हर्षादारुरुहुर्मञ्चान्मेरुं देवस्त्रियो यथा ।
ब्राह्मणक्षत्रियाद्यं च चातुर्वर्ण्यं पुराद्द्रुतम् ॥ १.१४४.१८ ॥
Con alegría subieron a los palcos, como las mujeres celestiales ascienden al Meru; y las cuatro clases, empezando por brahmanes y kṣatriyas, salieron rápidamente de la ciudad.
1.144.19
दर्शनेप्सुः समभ्यागात्कुमाराणां कृतास्त्रताम् ।
क्षणेनैकस्थतां तत्र दर्शनेप्सुर्जगाम ह ॥ १.१४४.१९ ॥
Deseosos de ver la maestría de los príncipes en las armas, se reunieron; en un instante todos se congregaron en un mismo lugar, ansiosos por mirar.
1.144.20
प्रवादितैश्च वादित्रैर्जनकौतूहलेन च ।
महार्णव इव क्षुब्धः समाजः सोऽभवत्तदा ॥ १.१४४.२० ॥
Con el sonido de los instrumentos y la curiosidad de la gente, aquella asamblea se agitó entonces como un gran océano.
1.144.21
ततः शुक्लाम्बरधरः शुक्लयज्ञोपवीतवान् ।
शुक्लकेशः सितश्मश्रुः शुक्लाल्यानुलेपनः ॥ १.१४४.२१ ॥
Entonces él, vestido de blanco, con el cordón sagrado blanco, de cabello y barba blancos, ungido con perfumes blancos...
1.144.22
रङ्गमध्यं तदाचार्यः सपुत्रः प्रविवेश ह ।
नभो जलधरैर्हीनं साङ्गारक इवांशुमान् ॥ १.१४४.२२ ॥
Entonces el maestro entró en el centro de la arena con su hijo, como el sol con Marte en un cielo sin nubes.
1.144.23
व्यासस्यानुमते चक्रे बलिं बलवतां वरः ।
ब्राह्मणांस्तु सुमन्त्रज्ञान्कारयामास मङ्गलम् ॥ १.१४४.२३ ॥
Con la aprobación de Vyāsa, el mejor de los poderosos hizo la ofrenda y encargó el rito auspicioso a brahmanes conocedores de buenos mantras.
1.144.24
सुवर्णमणिरत्नानि वस्त्राणि विविधानि च ।
प्रददौ दक्षिणां राजा द्रोणाय च कृपाय च ॥ १.१४४.२४ ॥
El rey dio a Droṇa y a Kṛpa, como dakṣiṇā, oro, joyas, piedras preciosas y vestiduras de diversas clases.
1.144.25
सुखपुण्याहघोषस्य पुण्यस्य समनन्तरम् ।
विविशुर्विविधं गृह्य शस्त्रोपकरणं नराः ॥ १.१४४.२५ ॥
Inmediatamente después del sonido de la bendición auspiciosa y del rito sagrado, los hombres entraron llevando diversas armas y equipos.
1.144.26
ततो बद्धाङ्गुलित्राणा बद्धकक्ष्या महारथाः ।
बद्धथूणाः सधनुषो विविशुर्भरतर्षभाः ॥ १.१४४.२६ ॥
Entonces, con las protecciones de los dedos atadas, los cinturones ceñidos, los carcaj sujetos y los arcos en mano, entraron los grandes guerreros, toros de los Bharatas.
1.144.27
रङ्गमध्ये स्थितं द्रोणमभिवाद्य नरर्षभाः ।
चक्रुः पूजां यथान्यायं द्रोणस्य च कृपस्य च ॥ १.१४४.२७ ॥
Saludando a Droṇa, que estaba de pie en medio de la arena, los toros entre los hombres rindieron culto a Droṇa y a Kṛpa según la regla.
1.144.28
आशीर्भिश्च प्रयुक्ताभिः सर्वे संहृष्टमानसाः ।
अभिवाद्य पुनः शस्त्रान्बलिपुष्पैः समर्चितान् ॥ १.१४४.२८ ॥
Con bendiciones pronunciadas, todos, con el corazón alegre, volvieron a saludar y honrar las armas adornadas con ofrendas de flores.
1.144.29
रक्तचन्दनसंमिश्रैः स्वयमर्चन्ति कौरवाः ।
रक्तचन्दनदिग्धाश्च रक्तमाल्यानुधारिणः ॥ १.१४४.२९ ॥
Los Kauravas mismos adoran con sustancias mezcladas con sándalo rojo; untados con sándalo rojo y portando guirnaldas rojas.
1.144.30
सर्वे रक्तपताकाश्च सर्वे रक्तान्तलोचनाः ।
द्रोणेन समनुज्ञाता गृह्य शस्त्रं परन्तपाः ॥ १.१४४.३० ॥
Todos con estandartes rojos, todos con las comisuras de los ojos enrojecidas, habiendo recibido permiso de Droṇa y tomando sus armas, los abrasadores de enemigos.
1.144.31
धनूंषि पूर्व संगृह्य तप्तकाञ्चनभूषिताः ।
सज्यानि विविधाकाराः शरैः सन्धाय कौरवा ॥ १.१४४.३१ ॥
Primero los Kaurava, adornados con oro fundido y de diversas formas, tomaron sus arcos, los tensaron y colocaron sus flechas.
1.144.32
ज्याघोषं तलघोषं च कृत्वा भूतान्यमोहयन् ॥ १.१४४.३२ ॥
Haciendo resonar las cuerdas de los arcos y el chasquido de las palmas, confundieron a todos los seres.
1.144.33
अनुज्येष्ठं च ते तत्र युधिष्ठिरपुनरोगमाः ।
चक्रुरस्त्रं महावीर्याः कुमाराः परमाद्भुतम् ॥ १.१४४.३३ ॥
Allí Yudhiṣṭhira y los príncipes de gran valor que lo seguían, del menor al mayor, realizaron una maravillosa demostración de destreza con las armas.
1.144.34
केषांचित्तत्र माल्येषु शरा निपतिता नृप ।
केषांचित्पुष्पमुकुटे निपतन्ति स्म सायकाः ॥ १.१४४.३४ ॥
Oh rey, allí algunas flechas cayeron sobre las guirnaldas, y las de otros caían sobre las coronas de flores.
1.144.35
केचिल्लक्ष्याणि विविधैर्बाणैराहितलक्षणैः ।
बिभिदुर्लाघवोत्सृष्टैर्गुरूणि च लघूनि च ॥ १.१४४.३५ ॥
Algunos perforaron blancos con diversas flechas dirigidas con puntería, disparadas con ligereza de mano, tanto los pesados como los ligeros.
1.144.36
केचिच्छराक्षेपभयाच्छिरांस्यवननामिरे ।
मनुजा धृष्टमपरे वीक्षाञ्चक्रुः सुविस्मिताः ॥ १.१४४.३६ ॥
Algunos inclinaron la cabeza por miedo al vuelo de las flechas, mientras otros, muy asombrados, miraban con audacia.
1.144.37
ते स्म लक्ष्याणि बिभिदुर्बाणैर्नामाङ्कशोभितैः ।
विविधैर्लाघवोत्सृष्टैरुह्यन्तो वाजिभिर्द्रुतम् ॥ १.१४४.३७ ॥
Atravesaban los blancos, adornados con nombres inscritos, con diversas flechas disparadas con destreza, cabalgando veloces sobre sus caballos.
1.144.38
तत्कुमारबलं तत्र गृहीतशरकार्मुकम् ।
गन्धर्वनगराकारं प्रेक्ष्य ते विस्मिताभवन् ॥ १.१४४.३८ ॥
Al ver aquel ejército de príncipes, empuñando arcos y flechas, semejante a una ciudad de los Gandharvas, quedaron asombrados.
1.144.39
सहसा चुक्रुशुश्चान्ये नराः शतसहस्रशः ।
विस्मयोत्फुल्लनयनाः साधुसाध्विति भारत ॥ १.१४४.३९ ॥
De pronto, cientos de miles de otros hombres gritaron, con los ojos abiertos de asombro, diciendo: «¡Bien hecho, bien hecho!» Oh Bhārata.
1.144.40
कृत्वा धनुषि ते मार्गान्रथचर्यासु चासकृत् ।
गजपृष्ठेऽश्वपृष्ठे च नियुद्धे च महाबलाः ॥ १.१४४.४० ॥
Con el arco practicaban una y otra vez las sendas de las maniobras de carro; sobre el lomo de elefantes, sobre el de caballos y en la lucha, aquellos hombres poderosos sobresalían.
1.144.41
गृहीतखड्गचर्माणस्ततो भूयः प्रहारिणः ।
त्सरुमार्गान्यथोद्दिष्टांश्चेरुः सर्वासु भूमिषु ॥ १.१४४.४१ ॥
Luego, empuñando espadas y escudos, aquellos combatientes recorrieron de nuevo, en todos los terrenos, las sendas prescritas del combate con espada.
1.144.42
लाघवं सौष्ठवं शोभां स्थिरत्वं दृढमुष्टिताम् ।
ददृशुस्तत्र सर्वेषां प्रयोगं खड्गचर्मणोः ॥ १.१४४.४२ ॥
Allí vieron, en el empleo de la espada y el escudo por parte de todos, destreza, habilidad, gracia, firmeza y un puño firmemente asido.
1.144.43
अथ तौ नित्यसंहृष्टौ सुयोधनवृकोदरौ ।
अवतीर्णौ गदाहस्तावेकशृङ्गाविवाचलौ ॥ १.१४४.४३ ॥
Entonces los dos, siempre exultantes, Suyodhana y Vṛkodara, descendieron con mazas en mano, como dos montañas de un solo pico.
1.144.44
बद्धकक्ष्यौ महाबाहू पौरुषे पर्यवस्थितौ ।
बृंहन्तौ वासिताहेतोः समदाविव कुञ्जरौ ॥ १.१४४.४४ ॥
Con las fajas ajustadas, los dos de grandes brazos se mantuvieron firmes en su valor viril, rugiendo como dos elefantes en celo por una hembra.
1.144.45
तौ प्रदक्षिणसव्यानि मण्डलानि महाबलौ ।
चेरतुर्मण्डलगतौ समदाविव कुञ्जरौ ॥ १.१४४.४५ ॥
Los dos poderosos se movieron en círculos, a la derecha y a la izquierda, como dos elefantes en celo girando en un anillo.
1.144.46
विदुरो धृतराष्ट्राय गान्धार्याः पाण्डवारणिः ।
न्यवेदयेतां तत्सर्वं कुमाराणां विचेष्टितम् ॥ १.१४४.४६ ॥
Vidura, la vara de fuego de los Pāṇḍava, informó a Dhṛtarāṣṭra y a Gāndhārī de todas las acciones de los príncipes.