Mahābhārata · Adhyāya 1.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.145.1
कुरुराजे हि रङ्गस्थे भीमे च बलिनां वरे ।
पक्षपातकृतस्नेहः स द्विधेवाभवज्जनः ॥ १.१४५.१ ॥
Cuando el rey de los Kurus y Bhīma, el mejor de los fuertes, estaban en la arena, la multitud, movida por el afecto nacido del partidismo, se dividió como en dos.
1.145.2
जय हे कुरुराजेति जय हे भीम इत्युत ।
पुरुषाणां सुविपुलाः प्रणादाः सहसोत्थिताः ॥ १.१४५.२ ॥
«¡Victoria, oh rey de los Kurus!» y «¡Victoria, oh Bhīma!»: los gritos de los hombres se alzaron de repente, muy fuertes.
1.145.3
ततः क्षुब्धार्णवनिभं रङ्गमालोक्य बुद्धिमान् ।
भारद्वाजः प्रियं पुत्रमश्वत्थामानमब्रवीत् ॥ १.१४५.३ ॥
Entonces el sabio hijo de Bharadvāja (Droṇa), mirando la arena semejante a un océano agitado, habló a su amado hijo Aśvatthāman.
1.145.4
वारयैतौ महावीर्यौ कृतयोग्यावुभावपि ।
मा भूद्रङ्गप्रकोपोऽयं भीमदुर्योधनोद्भवः ॥ १.१४५.४ ॥
«Detén a estos dos, ambos de gran poder y ambos adiestrados, para que no haya este alboroto de la arena nacido de Bhīma y Duryodhana.»
1.145.5
तत उत्थाय वेगेन अश्वत्थामा न्यवारयत् ।
गुरोराज्ञा भीम इति गान्धारे गुरुशासनम्।
अलं शिक्षाकृतं वेगमलं साहसमित्युत ॥ १.१४५.५ ॥
Entonces Aśvatthāman se levantó con rapidez y los contuvo: «Es la orden del maestro, ¡oh Bhīma! ¡Oh hijo de Gāndhārī! Esta es la instrucción del maestro: basta de impulso formado por el entrenamiento, basta de temeridad.»
1.145.6
ततस्तावुद्यतगतौ गुरुपुत्रेण वारितौ ।
युगान्तानिलसंक्षुब्धौ महावेलाविवार्णवौ ॥ १.१४५.६ ॥
Entonces los dos, que habían avanzado impetuosamente, fueron contenidos por el hijo del maestro; eran como dos grandes océanos de orillas enormes, agitados por los vientos del fin de una era.
1.145.7
ततो रङ्गाङ्गणगतो द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
निवार्य वादित्रगणं महामेघनिभस्वनम् ॥ १.१४५.७ ॥
Entonces Droṇa, de pie en el patio de la arena, detuvo al conjunto de instrumentos cuyo sonido era como el de una gran nube de tormenta, y dijo estas palabras.
1.145.8
यो मे पुत्रात्प्रियतरः सर्वशस्त्रविशारदः ।
ऐन्द्रिरिन्द्रानुजसमः स पार्थो दृश्यतामिति ॥ १.१४५.८ ॥
"Que se vea a aquel Pārtha, que me es más querido que mi propio hijo, experto en todas las armas, hijo de Indra, igual al hermano menor de Indra."
1.145.9
आचार्यवचनेनाथ कृतस्वस्त्ययनो युवा ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः पूर्णतूणः सकार्मुकः ॥ १.१४५.९ ॥
Entonces, a la palabra del maestro, el joven, tras realizar el rito auspicioso, con las protecciones de piel de iguana sujetas a los dedos, con el carcaj lleno y el arco, avanzó.
1.145.10
काञ्चनं कवचं बिभ्रत्प्रत्यदृश्य फाल्गुनः ।
सार्कः सेन्द्रायुधतडित्ससन्ध्य इव तोयदः ॥ १.१४५.१० ॥
Apareció Phālguna vistiendo armadura de oro, como una nube de lluvia unida al sol, al rayo de Indra y al crepúsculo.
1.145.11
ततः सर्वस्य रङ्गस्य समुत्पिञ्जलकोऽभवत् ।
प्रावाद्यन्त च वाद्यानि सशङ्खानि समन्ततः ॥ १.१४५.११ ॥
Entonces toda la arena se llenó de excitación, y los instrumentos sonaron por todas partes, junto con las conchas.
1.145.12
एष कुन्तीसुतः श्रीमानेष मध्यमपाण्डवः ।
एष पुत्रो महेन्द्रस्य कुरूणामेष रक्षिता ॥ १.१४५.१२ ॥
"Este es el glorioso hijo de Kuntī, este es el Pāṇḍava del medio. Este es el hijo del gran Indra; este es el protector de los Kurus."
1.145.13
एषोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठ एष धर्मभृतां वरः ।
एष शीलवतां चापि शीलज्ञाननिधिः परः ॥ १.१४५.१३ ॥
Él es el mejor de los versados en las armas, el más excelso de los que sostienen el dharma, y el supremo tesoro de virtud y conocimiento, incluso entre los virtuosos.
1.145.14
इत्येवं तुमुला वाचः शुश्रुवुः प्रेक्षकेरिताः ।
कुन्त्याः प्रस्रवसंयुक्तैरस्रैः क्लिन्नमुरोऽभवत् ॥ १.१४५.१४ ॥
Así se oyeron las palabras tumultuosas pronunciadas por los espectadores, y el pecho de Kuntī quedó empapado de lágrimas que brotaban sin cesar.
1.145.15
तेन शब्देन महता पूर्णश्रुतिरथाब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठो विदुरं हृष्टमानसः ॥ १.१४५.१५ ॥
Con los oídos llenos de aquel gran estruendo, Dhṛtarāṣṭra, el mejor de los hombres, habló a Vidura con el corazón alegre.
1.145.16
क्षत्तः क्षुब्धार्णवनिभः किमेष सुमहास्वनः ।
सहसैवोत्थितो रङ्गे भिन्दन्निव नभस्तलम् ॥ १.१४५.१६ ॥
¡Oh Kṣattṛ, qué es este gran estruendo semejante a un océano agitado, que se ha alzado de repente en la arena como si partiera la bóveda del cielo?
1.145.17
एष पार्थो महाराज फाल्गुनः पाण्डुनन्दनः ।
अवतीर्णः सकवचस्तत्रैव सुमिहास्वनः ॥ १.१४५.१७ ॥
Oh gran rey, este es Pārtha, Phālguna Arjuna, hijo de Pāṇḍu; revestido de armadura, ha descendido allí mismo y produce un gran estruendo.
1.145.18
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि रक्षितोऽस्मि महामते ।
पृथारणिसमुद्भूतैस्त्रिभिः पाण्डववह्निभिः ॥ १.१४५.१८ ॥
Oh sabio, soy bendecido, soy favorecido, estoy protegido, por los tres fuegos de los Pāṇḍava nacidos del palo de fuego de Pṛthā.
1.145.19
तस्मिन्प्रमुदिते रङ्गे कथंचित्प्रत्युपस्थिते ।
दर्शयामास बीभत्सुराचार्यायास्त्रलाघवम् ॥ १.१४५.१९ ॥
Cuando aquella arena jubilosa se presentó de algún modo la ocasión, Bībhatsu (Arjuna) mostró a su maestro su destreza con las armas.
1.145.20
आग्नेयेनासृजद्वह्निं वारुणेनासृजत्पयः ।
वायव्येनासृजद्वह्निं पार्जन्येनासृजद्धनान् ॥ १.१४५.२० ॥
Con el arma del fuego produjo fuego; con el arma de las aguas produjo agua; con el arma del viento produjo fuego; con el arma de la lluvia produjo nubes.
1.145.21
भौमेन प्रासृजद्भूमिं पार्वतेनासृजद्गिरीन् ।
अन्तर्धानेन चास्त्रेण पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ १.१४५.२१ ॥
Con el arma de la tierra produjo tierra; con el arma de los montes produjo montañas; y con el arma de la ocultación se volvió invisible de nuevo.
1.145.22
क्षणात्प्रांशुः क्षणाद्ध्रस्वः क्षणाच्च रथधूर्गतः ।
क्षणेन रथमध्यस्थः क्षणेनावतरन्महीम् ॥ १.१४५.२२ ॥
En un instante era alto, en otro bajo; en un instante sobre el yugo del carro; en un instante de pie en el centro del carro; en un instante descendía a la tierra.
1.145.23
सुकुमारं च सूक्ष्मं च गुरु चापि गुरुप्रियः ।
सौष्ठवेनाभिसंयुक्तः सोऽविध्यद्विविधैः शरैः ॥ १.१४५.२३ ॥
Delicado y sutil, y también pesado, el predilecto de su maestro, dotado de destreza, atravesó con diversas flechas.
1.145.24
भ्रमतश्च वराहस्य लोहस्य प्रमुखे समम् ।
पञ्चबाणानसंक्तान्संमुमोचैकबाणवत् ॥ १.१४५.२४ ॥
Frente al jabalí giratorio y el mecanismo de hierro, soltó cinco flechas a la vez, sin enredarse entre sí, como si fueran una sola flecha.
1.145.25
गव्ये विषाणकोशे च चले रज्ज्ववलम्बिनि ।
निचखान महावीर्यः सायकानेकविंशतिम् ॥ १.१४५.२५ ॥
En la funda de cuero y cuerno, colgando de una cuerda y oscilando, el de gran poder clavó veintiuna flechas.
1.145.26
इत्येवमादि सुमहत्खड्गे धनुषि चानघ ।
गदायां शस्त्रकुशलो मण्डलानि ह्यदर्शयत् ॥ १.१४५.२६ ॥
Y así, y muchas otras cosas: con la espada, con el arco y también con la maza, oh sin mancha, el experto en armas mostró ejercicios circulares.
1.145.27
ततः समाप्तभूयिष्ठे तस्मिन्कर्मणि भारत ।
मन्दीभूते समाजे च वादित्रस्य च निःस्वने ॥ १.१४५.२७ ॥
Entonces, oh descendiente de Bharata, cuando aquella exhibición estaba casi terminada, la asamblea se había calmado y el sonido de los instrumentos se había apagado,
1.145.28
द्वारदेशात्समुद्भूतो माहात्म्यबलसूचकः ।
वज्रनिष्पेषसदृशः शुश्रुवे भुजनिःस्वनः ॥ १.१४५.२८ ॥
Desde la entrada se alzó y se oyó el sonido de brazos, señal de grandeza y fuerza, semejante al estallido del rayo.
1.145.29
दीर्यन्ते किं नु गिरयः किंस्विद्भूमिर्विदीर्यते ।
किंस्विदापूर्यते व्योम जलधाराघनैर्घनैः ॥ १.१४५.२९ ॥
¿Se están partiendo las montañas? ¿Se está rasgando la tierra misma? ¿Se está llenando el cielo de densas nubes que derraman torrentes de agua?
1.145.30
रङ्गस्यैवं मतिरभूत्क्षणेन वसुधाधिप ।
द्वारं चाभिमुखाः सर्वे बभूवुः प्रेक्षकास्तदा ॥ १.१४५.३० ॥
Oh señor de la tierra, en un instante este fue el pensamiento en la arena, y entonces todos los espectadores se volvieron hacia la entrada.
1.145.31
पञ्चभिर्भ्रातृभिः पार्थैर्द्रोणः परिवृतो वभौ ।
पञ्चतारेण संयुक्तः सावित्रेणेव चन्द्रमाः ॥ १.१४५.३१ ॥
Rodeado por los cinco hermanos Pārthas, Droṇa brillaba como la luna unida a cinco estrellas junto con la constelación Sāvitra.
1.145.32
अश्वत्थाम्ना च सहितं भ्रातॄणां शतमूर्जितम् ।
दुर्योधनममित्रघ्नमुत्थितं पर्यवारयत् ॥ १.१४५.३२ ॥
Junto con Aśvatthāman, los cien poderosos hermanos rodearon a Duryodhana, el aniquilador de enemigos, que se había levantado.
1.145.33
स तैस्तदा भ्रातृभिरुद्यतायुधै-
र्गदाग्रपाणिः समवस्थितैर्वृतः।
बभौ यथा दानवसंक्षये पुरा ।
पुनन्दरो देवगणैः समावृतः ॥ १.१४५.३३ ॥
Rodeado entonces por aquellos hermanos con las armas levantadas, con la maza en la mano, brillaba como Indra de antaño, rodeado por las huestes de los dioses cuando los Dānavas fueron destruidos.