Mahābhārata · Adhyāya 1.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.145.1
कुरुराजे हि रङ्गस्थे भीमे च बलिनां वरे ।
पक्षपातकृतस्नेहः स द्विधेवाभवज्जनः ॥ १.१४५.१ ॥
Quando o rei dos Kurus e Bhīma, o melhor dos fortes, estavam na arena, a multidão, movida por afeição nascida da parcialidade, dividiu-se como em duas.
1.145.2
जय हे कुरुराजेति जय हे भीम इत्युत ।
पुरुषाणां सुविपुलाः प्रणादाः सहसोत्थिताः ॥ १.१४५.२ ॥
"Vitória, ó rei dos Kurus!" e "Vitória, ó Bhīma!" — grandes gritos dos homens ergueram-se de repente.
1.145.3
ततः क्षुब्धार्णवनिभं रङ्गमालोक्य बुद्धिमान् ।
भारद्वाजः प्रियं पुत्रमश्वत्थामानमब्रवीत् ॥ १.१४५.३ ॥
Então o sábio filho de Bharadvāja (Droṇa), olhando a arena semelhante a um oceano agitado, falou ao seu amado filho Aśvatthāman.
1.145.4
वारयैतौ महावीर्यौ कृतयोग्यावुभावपि ।
मा भूद्रङ्गप्रकोपोऽयं भीमदुर्योधनोद्भवः ॥ १.१४५.४ ॥
"Contenham estes dois, ambos de grande poder e ambos treinados, para que não ocorra este tumulto da arena nascido de Bhīma e Duryodhana."
1.145.5
तत उत्थाय वेगेन अश्वत्थामा न्यवारयत् ।
गुरोराज्ञा भीम इति गान्धारे गुरुशासनम्।
अलं शिक्षाकृतं वेगमलं साहसमित्युत ॥ १.१४५.५ ॥
Então Aśvatthāman levantou-se rapidamente e os conteve: "É a ordem do mestre, ó Bhīma! Ó filho de Gāndhārī! Esta é a instrução do mestre: basta do ímpeto formado pelo treino, basta da temeridade."
1.145.6
ततस्तावुद्यतगतौ गुरुपुत्रेण वारितौ ।
युगान्तानिलसंक्षुब्धौ महावेलाविवार्णवौ ॥ १.१४५.६ ॥
Então os dois, que haviam avançado, foram contidos pelo filho do mestre; eram como dois grandes oceanos de margens imensas, agitados pelos ventos do fim de uma era.
1.145.7
ततो रङ्गाङ्गणगतो द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
निवार्य वादित्रगणं महामेघनिभस्वनम् ॥ १.१४५.७ ॥
Então Droṇa, chegando ao pátio da arena, fez calar o conjunto de instrumentos cujo som era como o de uma grande nuvem de tempestade, e disse estas palavras.
1.145.8
यो मे पुत्रात्प्रियतरः सर्वशस्त्रविशारदः ।
ऐन्द्रिरिन्द्रानुजसमः स पार्थो दृश्यतामिति ॥ १.१४५.८ ॥
"Que se veja aquele Pārtha, que me é mais caro que meu próprio filho, perito em todas as armas, filho de Indra, igual ao irmão mais novo de Indra."
1.145.9
आचार्यवचनेनाथ कृतस्वस्त्ययनो युवा ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः पूर्णतूणः सकार्मुकः ॥ १.१४५.९ ॥
Então, à palavra do mestre, o jovem, tendo realizado o rito auspicioso, com protetores de couro atados aos dedos, aljava cheia e arco, avançou.
1.145.10
काञ्चनं कवचं बिभ्रत्प्रत्यदृश्य फाल्गुनः ।
सार्कः सेन्द्रायुधतडित्ससन्ध्य इव तोयदः ॥ १.१४५.१० ॥
Phālguna apareceu vestindo armadura dourada, como uma nuvem de chuva unida ao sol, ao raio de Indra e ao crepúsculo.
1.145.11
ततः सर्वस्य रङ्गस्य समुत्पिञ्जलकोऽभवत् ।
प्रावाद्यन्त च वाद्यानि सशङ्खानि समन्ततः ॥ १.१४५.११ ॥
Então toda a arena se agitou em excitação, e os instrumentos soaram por toda parte, junto com as conchas.
1.145.12
एष कुन्तीसुतः श्रीमानेष मध्यमपाण्डवः ।
एष पुत्रो महेन्द्रस्य कुरूणामेष रक्षिता ॥ १.१४५.१२ ॥
"Este é o glorioso filho de Kuntī, este é o Pāṇḍava do meio. Este é o filho do grande Indra; este é o protetor dos Kurus."
1.145.13
एषोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठ एष धर्मभृतां वरः ।
एष शीलवतां चापि शीलज्ञाननिधिः परः ॥ १.१४५.१३ ॥
Ele é o melhor entre os versados nas armas, o mais excelente dos que sustentam o dharma, e o supremo tesouro de virtude e conhecimento, mesmo entre os virtuosos.
1.145.14
इत्येवं तुमुला वाचः शुश्रुवुः प्रेक्षकेरिताः ।
कुन्त्याः प्रस्रवसंयुक्तैरस्रैः क्लिन्नमुरोऽभवत् ॥ १.१४५.१४ ॥
Assim se ouviram as palavras tumultuosas proferidas pelos espectadores, e o peito de Kuntī ficou encharcado pelas lágrimas que corriam.
1.145.15
तेन शब्देन महता पूर्णश्रुतिरथाब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठो विदुरं हृष्टमानसः ॥ १.१४५.१५ ॥
Com os ouvidos cheios daquele grande estrondo, Dhṛtarāṣṭra, o melhor dos homens, falou a Vidura com o coração alegre.
1.145.16
क्षत्तः क्षुब्धार्णवनिभः किमेष सुमहास्वनः ।
सहसैवोत्थितो रङ्गे भिन्दन्निव नभस्तलम् ॥ १.१४५.१६ ॥
Ó Kṣattṛ, o que é este grande estrondo semelhante a um oceano agitado, que de repente se ergue na arena como se rasgasse a abóbada do céu?
1.145.17
एष पार्थो महाराज फाल्गुनः पाण्डुनन्दनः ।
अवतीर्णः सकवचस्तत्रैव सुमिहास्वनः ॥ १.१४५.१७ ॥
Ó grande rei, este é Pārtha, Phālguna Arjuna, filho de Pāṇḍu; vestido com a armadura, desceu bem ali e faz um grande estrondo.
1.145.18
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि रक्षितोऽस्मि महामते ।
पृथारणिसमुद्भूतैस्त्रिभिः पाण्डववह्निभिः ॥ १.१४५.१८ ॥
Ó sábio, sou abençoado, sou favorecido, estou protegido, pelos três fogos dos Pāṇḍava nascidos do bastão de fogo de Pṛthā.
1.145.19
तस्मिन्प्रमुदिते रङ्गे कथंचित्प्रत्युपस्थिते ।
दर्शयामास बीभत्सुराचार्यायास्त्रलाघवम् ॥ १.१४५.१९ ॥
Quando, naquela arena alegre, a ocasião surgiu de algum modo, Bībhatsu (Arjuna) mostrou ao seu mestre sua habilidade com as armas.
1.145.20
आग्नेयेनासृजद्वह्निं वारुणेनासृजत्पयः ।
वायव्येनासृजद्वह्निं पार्जन्येनासृजद्धनान् ॥ १.१४५.२० ॥
Com a arma do fogo produziu fogo; com a arma das águas produziu água; com a arma do vento produziu fogo; com a arma da chuva produziu nuvens.
1.145.21
भौमेन प्रासृजद्भूमिं पार्वतेनासृजद्गिरीन् ।
अन्तर्धानेन चास्त्रेण पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ १.१४५.२१ ॥
Com a arma da terra produziu terra; com a arma das montanhas produziu montanhas; e com a arma do ocultamento tornou-se oculto novamente.
1.145.22
क्षणात्प्रांशुः क्षणाद्ध्रस्वः क्षणाच्च रथधूर्गतः ।
क्षणेन रथमध्यस्थः क्षणेनावतरन्महीम् ॥ १.१४५.२२ ॥
Num instante era alto, noutro baixo; num instante sobre o eixo do carro; num instante de pé no meio do carro; num instante descia ao chão.
1.145.23
सुकुमारं च सूक्ष्मं च गुरु चापि गुरुप्रियः ।
सौष्ठवेनाभिसंयुक्तः सोऽविध्यद्विविधैः शरैः ॥ १.१४५.२३ ॥
Delicado e sutil, e também pesado, o predileto do seu mestre, dotado de destreza, atravessou com diversas flechas.
1.145.24
भ्रमतश्च वराहस्य लोहस्य प्रमुखे समम् ।
पञ्चबाणानसंक्तान्संमुमोचैकबाणवत् ॥ १.१४५.२४ ॥
Diante do javali giratório e do mecanismo de ferro, soltou cinco flechas de uma só vez, sem se enredarem umas nas outras, como se fosse uma única flecha.
1.145.25
गव्ये विषाणकोशे च चले रज्ज्ववलम्बिनि ।
निचखान महावीर्यः सायकानेकविंशतिम् ॥ १.१४५.२५ ॥
Na capa de couro e chifre, pendurada numa corda e balançando, o de grande poder cravou vinte e uma flechas.
1.145.26
इत्येवमादि सुमहत्खड्गे धनुषि चानघ ।
गदायां शस्त्रकुशलो मण्डलानि ह्यदर्शयत् ॥ १.१४५.२६ ॥
E assim, e muito mais: com a espada, com o arco e também com a maça, ó sem mácula, o perito em armas exibiu manobras circulares.
1.145.27
ततः समाप्तभूयिष्ठे तस्मिन्कर्मणि भारत ।
मन्दीभूते समाजे च वादित्रस्य च निःस्वने ॥ १.१४५.२७ ॥
Então, ó descendente de Bharata, quando aquela exibição estava quase terminada, a assembleia se acalmara e o som dos instrumentos diminuíra,
1.145.28
द्वारदेशात्समुद्भूतो माहात्म्यबलसूचकः ।
वज्रनिष्पेषसदृशः शुश्रुवे भुजनिःस्वनः ॥ १.१४५.२८ ॥
Da entrada ergueu-se e foi ouvido o som de braços, sinal de grandeza e força, semelhante ao estrondo do raio.
1.145.29
दीर्यन्ते किं नु गिरयः किंस्विद्भूमिर्विदीर्यते ।
किंस्विदापूर्यते व्योम जलधाराघनैर्घनैः ॥ १.१४५.२९ ॥
As montanhas estão se partindo? A própria terra está se rachando? O céu está se enchendo de nuvens densas que despejam torrentes de água?
1.145.30
रङ्गस्यैवं मतिरभूत्क्षणेन वसुधाधिप ।
द्वारं चाभिमुखाः सर्वे बभूवुः प्रेक्षकास्तदा ॥ १.१४५.३० ॥
Ó senhor da terra, num instante este foi o pensamento na arena, e então todos os espectadores se voltaram para a entrada.
1.145.31
पञ्चभिर्भ्रातृभिः पार्थैर्द्रोणः परिवृतो वभौ ।
पञ्चतारेण संयुक्तः सावित्रेणेव चन्द्रमाः ॥ १.१४५.३१ ॥
Cercado pelos cinco irmãos Pārthas, Droṇa brilhava como a lua unida a cinco estrelas junto com a constelação Sāvitra.
1.145.32
अश्वत्थाम्ना च सहितं भ्रातॄणां शतमूर्जितम् ।
दुर्योधनममित्रघ्नमुत्थितं पर्यवारयत् ॥ १.१४५.३२ ॥
Juntamente com Aśvatthāman, os cem poderosos irmãos cercaram Duryodhana, o destruidor de inimigos, que se havia levantado.
1.145.33
स तैस्तदा भ्रातृभिरुद्यतायुधै-
र्गदाग्रपाणिः समवस्थितैर्वृतः।
बभौ यथा दानवसंक्षये पुरा ।
पुनन्दरो देवगणैः समावृतः ॥ १.१४५.३३ ॥
Cercado então por aqueles irmãos com as armas erguidas, a maça na mão, brilhava como Indra de outrora, rodeado pelas hostes dos deuses quando os Dānavas foram destruídos.