മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.145.1
कुरुराजे हि रङ्गस्थे भीमे च बलिनां वरे ।
पक्षपातकृतस्नेहः स द्विधेवाभवज्जनः ॥ १.१४५.१ ॥
കുരുരാജാവായ ദുര്യോധനനും ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമനും രംഗത്തു നിന്നപ്പോൾ, പക്ഷപാതത്താൽ ഉണ്ടായ സ്നേഹത്താൽ ആ ജനം രണ്ടായി പിരിഞ്ഞതുപോലെയായി.
1.145.2
जय हे कुरुराजेति जय हे भीम इत्युत ।
पुरुषाणां सुविपुलाः प्रणादाः सहसोत्थिताः ॥ १.१४५.२ ॥
"ജയിക്കട്ടെ, ഹേ കുരുരാജാ!" എന്നും "ജയിക്കട്ടെ, ഹേ ഭീമാ!" എന്നും മനുഷ്യരുടെ വലിയ ആരവങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നു.
1.145.3
ततः क्षुब्धार्णवनिभं रङ्गमालोक्य बुद्धिमान् ।
भारद्वाजः प्रियं पुत्रमश्वत्थामानमब्रवीत् ॥ १.१४५.३ ॥
അപ്പോൾ ക്ഷോഭിച്ച സമുദ്രംപോലെയുള്ള രംഗത്തെ കണ്ട ബുദ്ധിമാനായ ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണൻ) തന്റെ പ്രിയപുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.145.4
वारयैतौ महावीर्यौ कृतयोग्यावुभावपि ।
मा भूद्रङ्गप्रकोपोऽयं भीमदुर्योधनोद्भवः ॥ १.१४५.४ ॥
"മഹാവീര്യരായ ഈ രണ്ടുപേരെയും, ഇരുവരും പരിശീലനം നേടിയവരെയും തടയുക. ഭീമദുര്യോധനന്മാരിൽനിന്ന് ഉണ്ടായ ഈ രംഗക്ഷോഭം ഉണ്ടാകരുത്."
1.145.5
तत उत्थाय वेगेन अश्वत्थामा न्यवारयत् ।
गुरोराज्ञा भीम इति गान्धारे गुरुशासनम्।
अलं शिक्षाकृतं वेगमलं साहसमित्युत ॥ १.१४५.५ ॥
അപ്പോൾ അശ്വത്ഥാമാവ് വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് തടഞ്ഞു: "ഗുരുവിന്റെ കൽപ്പനയാണിത്, ഭീമാ! ഹേ ഗാന്ധാരീപുത്രാ! ഗുരുവിന്റെ ശാസനമാണിത്; പരിശീലനത്താൽ നേടിയ വേഗം മതി, സാഹസവും മതി."
1.145.6
ततस्तावुद्यतगतौ गुरुपुत्रेण वारितौ ।
युगान्तानिलसंक्षुब्धौ महावेलाविवार्णवौ ॥ १.१४५.६ ॥
അപ്പോൾ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചിരുന്ന ആ ഇരുവരെയും ഗുരുപുത്രൻ തടഞ്ഞു; യുഗാന്ത്യക്കാറ്റിൽ ഇളകിയ, വലിയ തീരങ്ങളുള്ള രണ്ട് സമുദ്രങ്ങൾപോലെ അവർ ആയി.
1.145.7
ततो रङ्गाङ्गणगतो द्रोणो वचनमब्रवीत् ।
निवार्य वादित्रगणं महामेघनिभस्वनम् ॥ १.१४५.७ ॥
അപ്പോൾ രംഗവേദിയുടെ മുറ്റത്തെത്തിയ ദ്രോണൻ, മഹാമേഘത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന വാദ്യസംഘത്തെ തടഞ്ഞ് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.145.8
यो मे पुत्रात्प्रियतरः सर्वशस्त्रविशारदः ।
ऐन्द्रिरिन्द्रानुजसमः स पार्थो दृश्यतामिति ॥ १.१४५.८ ॥
"എന്റെ പുത്രനെക്കാളും എനിക്ക് പ്രിയനും സർവശസ്ത്രവിശാരദനും ഇന്ദ്രപുത്രനും ഇന്ദ്രാനുജനു തുല്യനുമായ ആ പാർത്ഥനെ കാണട്ടെ."
1.145.9
आचार्यवचनेनाथ कृतस्वस्त्ययनो युवा ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणः पूर्णतूणः सकार्मुकः ॥ १.१४५.९ ॥
ആചാര്യവചനപ്രകാരം സ്വസ്ത്യയനം ചെയ്ത ആ യുവാവ്, ഗോധാത്തോൽ വിരലുറകൾ കെട്ടി, നിറഞ്ഞ ആവനാഴിയും വില്ലുമായി.
1.145.10
काञ्चनं कवचं बिभ्रत्प्रत्यदृश्य फाल्गुनः ।
सार्कः सेन्द्रायुधतडित्ससन्ध्य इव तोयदः ॥ १.१४५.१० ॥
സ്വർണ്ണകവചം ധരിച്ച ഫാൽഗുനൻ പ്രത്യക്ഷനായി; സൂര്യനോടും ഇന്ദ്രായുധമായ മിന്നലോടും സന്ധ്യയോടും കൂടിയ മേഘം പോലെ.
1.145.11
ततः सर्वस्य रङ्गस्य समुत्पिञ्जलकोऽभवत् ।
प्रावाद्यन्त च वाद्यानि सशङ्खानि समन्ततः ॥ १.१४५.११ ॥
അപ്പോൾ മുഴുവൻ രംഗവേദിയിലും വലിയ ആരവം ഉയർന്നു; ചുറ്റും ശംഖുകളോടൊപ്പം വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങി.
1.145.12
एष कुन्तीसुतः श्रीमानेष मध्यमपाण्डवः ।
एष पुत्रो महेन्द्रस्य कुरूणामेष रक्षिता ॥ १.१४५.१२ ॥
"ഇവൻ കുന്തീപുത്രൻ, ശ്രീമാൻ; ഇവൻ മധ്യമപാണ്ഡവൻ. ഇവൻ മഹേന്ദ്രപുത്രൻ; ഇവൻ കുരുക്കളുടെ രക്ഷകൻ."
1.145.13
एषोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठ एष धर्मभृतां वरः ।
एष शीलवतां चापि शीलज्ञाननिधिः परः ॥ १.१४५.१३ ॥
ഇവൻ അസ്ത്രവിദ്യാവിദഗ്ധരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; ധർമ്മം ധരിക്കുന്നവരിൽ ഉത്തമൻ; ശീലവാന്മാരിലും ശീലത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും പരമനിധി.
1.145.14
इत्येवं तुमुला वाचः शुश्रुवुः प्रेक्षकेरिताः ।
कुन्त्याः प्रस्रवसंयुक्तैरस्रैः क्लिन्नमुरोऽभवत् ॥ १.१४५.१४ ॥
ഇങ്ങനെ കാണികൾ പറഞ്ഞ കോലാഹലവാക്കുകൾ കേട്ടു; കുന്തിയുടെ മാറിടം ഒഴുകിയ കണ്ണീരിൽ നനഞ്ഞു.
1.145.15
तेन शब्देन महता पूर्णश्रुतिरथाब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रो नरश्रेष्ठो विदुरं हृष्टमानसः ॥ १.१४५.१५ ॥
ആ മഹാശബ്ദത്താൽ ചെവി നിറഞ്ഞ നരശ്രേഷ്ഠനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു.
1.145.16
क्षत्तः क्षुब्धार्णवनिभः किमेष सुमहास्वनः ।
सहसैवोत्थितो रङ्गे भिन्दन्निव नभस्तलम् ॥ १.१४५.१६ ॥
ക്ഷത്താവേ, കലങ്ങിയ സമുദ്രംപോലെയുള്ള ഈ മഹാശബ്ദം എന്താണ്? രംഗത്ത് പെട്ടെന്ന് ഉയർന്ന് ആകാശത്തെ പിളർക്കുന്നതുപോലെ!
1.145.17
एष पार्थो महाराज फाल्गुनः पाण्डुनन्दनः ।
अवतीर्णः सकवचस्तत्रैव सुमिहास्वनः ॥ १.१४५.१७ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇതാ പാർത്ഥൻ, പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രൻ ഫാൽഗുനൻ അർജുനൻ; കവചം ധരിച്ച് അവിടെത്തന്നെ ഇറങ്ങി മഹാശബ്ദം മുഴക്കുന്നു.
1.145.18
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि रक्षितोऽस्मि महामते ।
पृथारणिसमुद्भूतैस्त्रिभिः पाण्डववह्निभिः ॥ १.१४५.१८ ॥
മഹാമതേ, ഞാൻ ധന്യൻ, അനുഗൃഹീതൻ, രക്ഷിതൻ; പൃഥയുടെ അരണിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മൂന്ന് പാണ്ഡവാഗ്നികളാൽ ഞാൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
1.145.19
तस्मिन्प्रमुदिते रङ्गे कथंचित्प्रत्युपस्थिते ।
दर्शयामास बीभत्सुराचार्यायास्त्रलाघवम् ॥ १.१४५.१९ ॥
ആ സന്തോഷഭരിതമായ രംഗത്ത്, എങ്ങനെയോ അവസരം വന്നപ്പോൾ, ബീഭത്സു (അർജുനൻ) ആചാര്യന് തന്റെ അസ്ത്രലാഘവം കാണിച്ചു.
1.145.20
आग्नेयेनासृजद्वह्निं वारुणेनासृजत्पयः ।
वायव्येनासृजद्वह्निं पार्जन्येनासृजद्धनान् ॥ १.१४५.२० ॥
ആഗ്നേയാസ്ത്രംകൊണ്ട് അഗ്നി സൃഷ്ടിച്ചു; വാരുണാസ്ത്രംകൊണ്ട് ജലം സൃഷ്ടിച്ചു; വായവ്യാസ്ത്രംകൊണ്ട് വീണ്ടും അഗ്നി സൃഷ്ടിച്ചു; പാർജന്യാസ്ത്രംകൊണ്ട് മേഘങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
1.145.21
भौमेन प्रासृजद्भूमिं पार्वतेनासृजद्गिरीन् ।
अन्तर्धानेन चास्त्रेण पुनरन्तर्हितोऽभवत् ॥ १.१४५.२१ ॥
ഭൗമാസ്ത്രംകൊണ്ട് ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; പാർവതാസ്ത്രംകൊണ്ട് പർവതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു; അന്തർധാനാസ്ത്രംകൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും മറഞ്ഞു.
1.145.22
क्षणात्प्रांशुः क्षणाद्ध्रस्वः क्षणाच्च रथधूर्गतः ।
क्षणेन रथमध्यस्थः क्षणेनावतरन्महीम् ॥ १.१४५.२२ ॥
ക്ഷണത്തിൽ ഉയരമുള്ളവനായി, ക്ഷണത്തിൽ കുള്ളനായി; ക്ഷണത്തിൽ രഥത്തിന്റെ ഈരിൽ; ക്ഷണത്തിൽ രഥമധ്യത്തിൽ; ക്ഷണത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.
1.145.23
सुकुमारं च सूक्ष्मं च गुरु चापि गुरुप्रियः ।
सौष्ठवेनाभिसंयुक्तः सोऽविध्यद्विविधैः शरैः ॥ १.१४५.२३ ॥
മൃദുവും സൂക്ഷ്മവും ഭാരമേറിയതുമായ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും ഗുരുവിന് പ്രിയനായവൻ വൈദഗ്ധ്യത്തോടെ വിവിധ ശരങ്ങളാൽ തുളച്ചു.
1.145.24
भ्रमतश्च वराहस्य लोहस्य प्रमुखे समम् ।
पञ्चबाणानसंक्तान्संमुमोचैकबाणवत् ॥ १.१४५.२४ ॥
കറങ്ങുന്ന വരാഹത്തിന്റെയും ഇരുമ്പുയന്ത്രത്തിന്റെയും മുന്നിൽ അവൻ ഒരുമിച്ച് അഞ്ചു ശരങ്ങൾ തൊടുത്തു; അവ തമ്മിൽ കൂടിക്കലരാതെ ഒരു ശരം പോലെ പോയി.
1.145.25
गव्ये विषाणकोशे च चले रज्ज्ववलम्बिनि ।
निचखान महावीर्यः सायकानेकविंशतिम् ॥ १.१४५.२५ ॥
പശുത്തോലും കൊമ്പിന്റെ കൂടും ചേർന്ന, കയറിൽ തൂങ്ങി ചലിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ, മഹാവീര്യനായവൻ ഇരുപത്തിയൊന്ന് അമ്പുകൾ തറച്ചു.
1.145.26
इत्येवमादि सुमहत्खड्गे धनुषि चानघ ।
गदायां शस्त्रकुशलो मण्डलानि ह्यदर्शयत् ॥ १.१४५.२६ ॥
ഇങ്ങനെയും ഇതുപോലെ പലതും — വാളിലും വില്ലിലും ഗദയിലും — നിഷ്കളങ്കനേ, ആയുധകുശലൻ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള അഭ്യാസങ്ങൾ കാണിച്ചു.
1.145.27
ततः समाप्तभूयिष्ठे तस्मिन्कर्मणि भारत ।
मन्दीभूते समाजे च वादित्रस्य च निःस्वने ॥ १.१४५.२७ ॥
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, ആ പ്രകടനം ഏറെക്കുറെ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, സദസ്സ് ശാന്തമാകുകയും വാദ്യങ്ങളുടെ മുഴക്കം കുറയുകയും ചെയ്തപ്പോൾ.
1.145.28
द्वारदेशात्समुद्भूतो माहात्म्यबलसूचकः ।
वज्रनिष्पेषसदृशः शुश्रुवे भुजनिःस्वनः ॥ १.१४५.२८ ॥
വാതിൽപ്പടിയിൽ നിന്നുയർന്ന, മഹത്ത്വവും ബലവും സൂചിപ്പിക്കുന്ന, വജ്രം മുട്ടുന്നതുപോലുള്ള തോളുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.
1.145.29
दीर्यन्ते किं नु गिरयः किंस्विद्भूमिर्विदीर्यते ।
किंस्विदापूर्यते व्योम जलधाराघनैर्घनैः ॥ १.१४५.२९ ॥
മലകൾ പിളരുകയാണോ? ഭൂമി തന്നെ വിണ്ടുകീറുകയാണോ? ജലധാരകളുള്ള ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങളാൽ ആകാശം നിറയുകയാണോ?
1.145.30
रङ्गस्यैवं मतिरभूत्क्षणेन वसुधाधिप ।
द्वारं चाभिमुखाः सर्वे बभूवुः प्रेक्षकास्तदा ॥ १.१४५.३० ॥
ഭൂപതേ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അരങ്ങിലുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ ഇതേ ചിന്ത ഉണ്ടായി; അപ്പോൾ കാണികളെല്ലാം വാതിലിനു നേരെ മുഖം തിരിച്ചു.
1.145.31
पञ्चभिर्भ्रातृभिः पार्थैर्द्रोणः परिवृतो वभौ ।
पञ्चतारेण संयुक्तः सावित्रेणेव चन्द्रमाः ॥ १.१४५.३१ ॥
അഞ്ച് സഹോദരന്മാരായ പാർത്ഥന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദ്രോണൻ, സാവിത്ര നക്ഷത്രത്തോടൊപ്പം അഞ്ച് താരകകളാൽ ചേർന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
1.145.32
अश्वत्थाम्ना च सहितं भ्रातॄणां शतमूर्जितम् ।
दुर्योधनममित्रघ्नमुत्थितं पर्यवारयत् ॥ १.१४५.३२ ॥
അശ്വത്ഥാമാവിനോടൊപ്പമുള്ള നൂറ് ശക്തരായ സഹോദരന്മാർ, എഴുന്നേറ്റുനിന്ന ശത്രുഘ്നനായ ദുര്യോധനനെ വളഞ്ഞു.
1.145.33
स तैस्तदा भ्रातृभिरुद्यतायुधै-
र्गदाग्रपाणिः समवस्थितैर्वृतः।
बभौ यथा दानवसंक्षये पुरा ।
पुनन्दरो देवगणैः समावृतः ॥ १.१४५.३३ ॥
അപ്പോൾ ആയുധമുയർത്തിയ ആ സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, കൈയിൽ ഗദയേന്തി അവൻ, പണ്ടു ദാനവനാശസമയത്ത് ദേവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.