مهابهاراتا · أدهيايا 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
فدخل أديراثا الساحة وقد انزلق رداؤه الأعلى، يتصبب عرقًا ويرتجف، ينادي كأن حياته في عصاه.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
فلما رآه كارنا، وقد قيّده الاحترام لأبيه، ألقى قوسه، وانحنى بهامته التي لا تزال مبتلّة من الأبهشيكا يحيّيه.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
ثم غطى قدميه بطرف ثوبه، وقد اضطرب، وقال لسائق العربة، ممتلئًا بالمعنى: «يا بني».
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
ثم، وقد غلبه الحنان، عانقه، ورشّ رأسه المبلول بعد تتويجه ملكًا على أنغا، مرة أخرى بالدموع.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
فلما رآه وفكّر: «هذا ابن السائق»، قال بهيمسينا، الباندافي، حينئذ هذه الكلمات كأنه يضحك.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
يا ابن السائق، لا يليق بك أن تموت في المعركة على يد برثا. خذ المِهماز سريعًا كما يليق بنسبك.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
يا أحقر البشر، لستَ أهلاً للتمتع بمملكة أنغا، كما لا يستحق الكلب الكعكة القربانية الموضوعة بجوار النار في القربان.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
وحين خوطب بذلك ارتعشت شفتا كارنا قليلاً؛ فتنهد تنهداً عميقاً ونظر إلى الشمس في السماء.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
فوثب دُرْيودهَنَ الشديد القوة غضباً، كفيلٍ هائجٍ ينهض من بستان اللوتس الذي لإخوته.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
قال لبهيمسينا، صاحب الأفعال المرعبة، الواقف هناك: «يا ذا البطن الذئبي، لا يليق بك أن تنطق بمثل هذا القول».
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
قوةُ المحاربين هي الأعظم، وينبغي أن يستعملها من هو كشتريا بالاسم فقط؛ ومنبعُ الأبطال والأنهار عسيرُ الإدراك.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
النارُ التي نشأت من الماء، وبها عمّ العالمَ المتحرّكَ والساكن؛ والصاعقةُ المصنوعة من عظام داديتشا، التي قتلت الدانافا.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
يُقال إنه ابن أغني، وابن الكريتيكات، والابن الشرس، وكذلك ابن الغانغا. يُسمع أن الإله المبارك غوها، المليء بكل الأسرار.
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
ويُعرف أيضًا من وُلدوا من الكشاتريا بأنهم براهمة. وقد نال فيشفاميترا وغيره حالة البراهمة الأبدية.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
وُلد المعلم درونا، أفضل حاملي السلاح، من جرّة؛ وفي نسل غوتاما وُلد غوتاما من حزمة من القصب.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
وقد ذكرتُ أيضًا كيف وُلدتم. كيف ستلد الغزالة نمرًا — من له أقراط ودرع، موسوم بكل العلامات المباركة، كالشمس؟
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
هذا الحاكم للناس جدير بالملك على الأرض، لا بمملكة أنغا وحدها، بقوة ذراعيه، ولاتباعه أمري.
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
من لم يحتمل فعلي هذا من الرجال، فليركب عربة أو ليقف على قدميه ويشدّ قوسه.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
ثم علا في الساحة كلها صياح عظيم من الذهول، اختلط بهتافات الاستحسان، وغربت الشمس.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
ثم خرج الملك دوريودهانا متكئاً على ذراع كارنا، والمشاعل تضيء طريقه، من تلك الساحة.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
يا سيد الشعوب، ذهب البانداويون مع درونا وكربا، وجميعهم برفقة بهيشما، كل إلى مسكنه.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
يا بهاراتا، مضى بعضهم يهتف «أرجونا!»، وبعضهم «كارنا!»، وبعضهم «دوريودهانا!» حينئذٍ.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
عرفت كُنتي ابنها، المعلَّم بعلامات إلهية وسيد أنغا، فنشأ في قلبها حبٌّ كان مكتوماً بالحنان.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
وزال خوف دوريودهانا من أرجونا، أيها الملك، سريعاً حين اقترب من كارنا.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
تكلم ذلك البطل، الذي جدّ في تدريب السلاح، مع دُريودهنا بأعذب الكلمات. وكان يُدهشِتهيرا في ذلك الوقت يرى مثل ذلك: ليس على الأرض رامٍ يعادل كارنا.