മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
അപ്പോൾ മേൽവസ്ത്രം ഊർന്നുപോയവനായി, വിയർത്തും വിറച്ചും അധിരഥൻ രംഗത്തേക്കു കടന്നു; തന്റെ വടിയിലാണ് പ്രാണനെന്നപോലെ അദ്ദേഹം വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ പിതാവിനോടുള്ള ബഹുമാനത്താൽ ബന്ധിതനായ കർണൻ വില്ലു താഴെവെച്ചു; അഭിഷേകത്താൽ ഇപ്പോഴും നനഞ്ഞ തലയോടെ അദ്ദേഹം ശിരസ്സു നമിച്ചു.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
പിന്നീട് വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റംകൊണ്ട് പാദങ്ങൾ മറച്ച്, പരിഭ്രമത്തോടെ 'മകനേ' എന്നു നിറഞ്ഞ വികാരത്തോടെ അധിരഥൻ രഥസാരഥിയോടു സംസാരിച്ചു.
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
പിന്നെ സ്നേഹത്താൽ വിവശനായി അദ്ദേഹത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, അംഗരാജ്യാഭിഷേകത്താൽ നനഞ്ഞ ശിരസ്സിനെ വീണ്ടും കണ്ണുനീരാൽ നനച്ചു.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട്, 'ഇവൻ സൂതപുത്രനാണ്' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനൻ അപ്പോൾ ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
ഹേ സൂതപുത്രാ! പൃഥയുടെ പുത്രനായ അർജുനന്റെ കൈകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ നിനക്ക് മരണം യോജിച്ചതല്ല; നിന്റെ കുലത്തിനു ചേരുംവണ്ണം വേഗം ചാട്ട കൈയിലെടുക്കുക.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
അധമനേ, അംഗരാജ്യം ഭോഗിക്കാൻ നീ അർഹനല്ല; യാഗാഗ്നിക്കരികിലുള്ള പുരോഡാശം നായ്ക്ക് യോഗ്യമല്ലാത്തതുപോലെ.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ കർണ്ണന്റെ അധരങ്ങൾ അല്പം വിറച്ചു; അവൻ ആഴത്തിൽ നെടുവീർപ്പിട്ട് ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെ നോക്കി.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
അപ്പോൾ മഹാബലനായ ദുര്യോധനൻ കോപത്താൽ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു; മദിച്ച ആന സഹോദരന്മാരുടെ താമരക്കാട്ടിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്നതുപോലെ.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
അവിടെ നിന്നിരുന്ന ഭീമകർമ്മാവായ ഭീമസേനനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: ഹേ വൃകോദരാ, നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു വാക്ക് പറയുന്നത് ഉചിതമല്ല.
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
ക്ഷത്രിയരുടെ ബലം ശ്രേഷ്ഠമാണ്; അത് ക്ഷത്രബന്ധു പ്രയോഗിക്കണം; വീരന്മാരുടെയും നദികളുടെയും ഉത്ഭവം അറിയാൻ പ്രയാസമാണ്.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന അഗ്നി, അതിനാൽ ചരാചരലോകം വ്യാപിച്ചു; ദധീചന്റെ അസ്ഥികൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വജ്രം, അത് ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
അഗ്നിയുടെ പുത്രൻ, കൃത്തികമാരുടെ പുത്രൻ, രുദ്രന്റെ പുത്രൻ, ഗംഗയുടെ പുത്രനും എന്നു കേൾക്കുന്നു. എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഭഗവാൻ ദേവൻ ഗുഹൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
ക്ഷത്രിയരിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരും ബ്രാഹ്മണരായിട്ടുണ്ടെന്ന് കേൾക്കുന്നു. വിശ്വാമിത്രൻ മുതലായവർ അക്ഷയമായ ബ്രാഹ്മണത്വം നേടി.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആചാര്യൻ ദ്രോണൻ കലശത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. ഗൗതമന്റെ വംശത്തിലും ശരസ്തംബത്തിൽ നിന്ന് ഗൗതമൻ (കൃപൻ) ജനിച്ചു.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
നിങ്ങളുടെ ജന്മവും എങ്ങനെയായിരുന്നുവോ അതും ഞാൻ അറിയിച്ചു. കുണ്ഡലവും കവചവും ഉള്ളവനും സർവലക്ഷണങ്ങളാലും അടയാളപ്പെട്ടവനും സൂര്യനു തുല്യനുമായവനെ മാൻപേട കടുവയെ എങ്ങനെ പ്രസവിക്കും?
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
ഈ നരേശ്വരൻ ഭൂമിയുടെ രാജ്യത്തിന് യോഗ്യനാണ്; അംഗരാജ്യത്തിന് മാത്രമല്ല. ഈ ബാഹുവീര്യത്താലും എന്റെ കല്പന അനുസരിക്കുന്നവനായും.
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
എന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി ആരെങ്കിലും സഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ രഥത്തിൽ കയറിയോ കാൽനടയായോ വില്ലു വളയ്ക്കട്ടെ.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
അപ്പോൾ രംഗം മുഴുവൻ വലിയ ഹാഹാകാരം ഉയർന്നു; സാധുവാദങ്ങളോടു ചേർന്ന ആ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിൽ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചു.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
പിന്നെ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ കർണന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച്, ദീപങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ രംഗത്തുനിന്ന് പുറത്തുപോയി.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
ജനാധിപതേ, പാണ്ഡവരും ദ്രോണരും കൃപരും ഭീഷ്മരോടൊപ്പം എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
ഭാരതാ, ചിലർ 'അർജുനാ!' എന്നും ചിലർ 'കർണാ!' എന്നും ചിലർ 'ദുര്യോധനാ!' എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അപ്പോൾ പുറപ്പെട്ടു.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
ദിവ്യലക്ഷണങ്ങളാൽ സൂചിതനായ, അംഗരാജാവായ തന്റെ പുത്രനെ കുന്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; സ്നേഹത്താൽ മറഞ്ഞിരുന്ന പ്രീതി അവളിൽ ഉണർന്നു.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ദുര്യോധനന്റെ മനസ്സിലും കർണനെ സമീപിച്ചതോടെ അർജുനനിൽനിന്നുണ്ടായ ഭയം വേഗം മറഞ്ഞു.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
ആയുധാഭ്യാസത്തിൽ പരിശ്രമിച്ച ആ വീരൻ അത്യന്തം മൃദുവായ വാക്കുകളാൽ ദുര്യോധനനോട് സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരന്റെ മനസ്സിലും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു: ഭൂമിയിൽ കർണനു തുല്യനായ വില്ലാളിയില്ല.