ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
ಆಗ ಮೇಲುವಸ್ತ್ರ ಜಾರಿದವನಾಗಿ, ಬೆವರಿನಿಂದ ತೋಯ್ದು, ನಡುಗುತ್ತಾ ಅಧಿರಥನು ರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ತನ್ನ ಕೋಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣವಿರುವಂತೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದನು.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಗೌರವದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಕರ್ಣನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಇನ್ನೂ ತೋಯ್ದ ತಲೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
ಬಳಿಕ ಉಡುಪಿನ ಅಂಚಿನಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಅಧಿರಥನು 'ಮಗನೇ' ಎಂದು ತುಂಬಿದ ಅರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ರಥಸಾರಥಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
ನಂತರ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅಂಗರಾಜ್ಯದ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ತೋಯ್ದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೋಯಿಸಿದನು.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇವನು ಸೂತಪುತ್ರ' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಪಾಂಡವನಾದ ಭೀಮಸೇನನು ಆಗ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
ಓ ಸೂತಪುತ್ರನೇ! ಪೃಥೆಯ ಮಗನಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಾವು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇಗನೆ ಕೋಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೋ.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
ಕೀಳಾದವನೇ, ಅಂಗರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನೀನು ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಸಮೀಪದ ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ನಾಯಿ ಮುಟ್ಟಲು ಅರ್ಹವಲ್ಲದಂತೆ.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕರ್ಣನ ತುಟಿಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ನಡುಗಿದವು; ಅವನು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕೋಪದಿಂದ ಎದ್ದನು; ಮದದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆನೆಯು ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಕಮಲವನದಿಂದ ಎದ್ದಂತೆ.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಭೀಮಕರ್ಮನಾದ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ವೃಕೋದರ, ನಿನಗೆ ಇಂಥ ಮಾತು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಬಲ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು; ಅದನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಬಂಧುವಾದವನು ಬಳಸಬೇಕು; ಶೂರರ ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಮೂಲ ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
ನೀರಿನಿಂದ ಎದ್ದ ಬೆಂಕಿ, ಅದರಿಂದ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ದಧೀಚಿಯ ಎಲುಬಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಜ್ರ, ಅದು ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿತು.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
ಅವನು ಅಗ್ನಿಯ ಮಗ, ಕೃತ್ತಿಕೆಯರ ಮಗ, ರುದ್ರನ ಮಗ, ಗಂಗೆಯ ಮಗ ಎಂದೂ ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಗವಾನ್ ದೇವ ಗುಹನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದರೆಂದು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರೇ ಮೊದಲಾದವರು ಅವ್ಯಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಚಾರ್ಯ ದ್ರೋಣರು ಕಲಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಗೌತಮನ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಶರಸ್ತಂಬದಿಂದ ಗೌತಮ (ಕೃಪ) ಜನಿಸಿದರು.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಅದನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಕುಂಡಲ ಕವಚಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸರ್ವ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಸೂರ್ಯನಂತಿರುವವನನ್ನು ಜಿಂಕೆ ಹುಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುವುದು?
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
ಈ ನರೇಶ್ವರನು ಭೂಮಂಡಲದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು; ಅಂಗ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಈ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನಾಗಿ.
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
ನನ್ನ ಈ ನಡತೆಯನ್ನು ಯಾರು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ರಥವನ್ನೇರಿ ಅಥವಾ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಲಿ.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
ಆಗ ಇಡೀ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿತು; ಸಾಧುವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ಆ ಕೂಗಿನ ನಡುವೆ ಸೂರ್ಯ ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕರ್ಣನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ರಂಗದಿಂದ ಹೊರನಡೆದನು.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಧಿಪತಿಯೇ, ಪಾಂಡವರು, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರೊಡನೆ, ಭೀಷ್ಮನ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದರು.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಕೆಲವರು 'ಅರ್ಜುನ!' ಎಂದು, ಕೆಲವರು 'ಕರ್ಣ!' ಎಂದು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು 'ದುರ್ಯೋಧನ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಆಗ ಹೊರಟರು.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
ಕುಂತಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು, ದಿವ್ಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಸೂಚಿತನಾದ, ಅಂಗದೇಶದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಳು; ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಅವಳಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿತು.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕರ್ಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಯ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮರೆಯಾಯಿತು.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
ಶಸ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಪರಿಶ್ರಮಪಟ್ಟ ಆ ವೀರನು ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನೊಡನೆ ನುಡಿದನು. ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಭಾವವಿತ್ತು: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನಿಲ್ಲ.