Mahābhārata · Adhyāya 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
Entonces Adhiratha entró en la arena, con la vestidura superior resbalada, sudando y temblando, llamando como si su vida estuviera en su bastón.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
Al verlo, Karṇa, atado por el respeto a su padre, depositó su arco e, inclinando la cabeza aún húmeda por la consagración, se postró en reverencia.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
Luego, cubriendo sus pies con el borde de su vestidura, Adhiratha, agitado, le habló al auriga, lleno de sentido, llamándolo 'hijo'.
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
Entonces, abrumado de afecto, lo abrazó y de nuevo roció su cabeza, aún húmeda por la consagración como rey de Aṅga, con lágrimas.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
Al verlo y pensar 'este es el hijo del auriga', Bhīmasena, el Pāṇḍava, entonces habló estas palabras, como riendo.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
Hijo de auriga, no te corresponde morir en batalla a manos de Pārtha. Coge pronto el aguijón, como corresponde a tu linaje.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
Vil hombre, no mereces disfrutar del reino de Aṅga, como un perro no merece el pastel sacrificial colocado junto al fuego del sacrificio.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
Así interpelado, los labios de Karṇa temblaron un poco; suspiró hondo y miró al sol que estaba en el cielo.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
Entonces el poderoso Duryodhana se levantó de un salto, lleno de cólera, como un elefante enloquecido de su manada de loto de sus hermanos.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
Dijo a Bhīmasena, el de hechos terribles, que estaba allí de pie: "Vientre de lobo, no te corresponde pronunciar palabras semejantes."
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
La fuerza de los guerreros es la mayor, y debe emplearla quien solo es kṣatriya de nombre; el origen de los héroes y de los ríos es difícil de discernir.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
El fuego que surgió de las aguas, por el que está penetrado el mundo de lo móvil y lo inmóvil; y el rayo fabricado con los huesos de Dadhīca, que dio muerte a los Dānavas.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
Se dice que es hijo de Agni, hijo de las Kṛttikās, el feroz hijo, y también hijo del Gaṅgā. Se oye que el bienaventurado dios Guha está lleno de todos los secretos.
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
Aquellos que nacieron de kṣatriyas también son conocidos como brahmanes. Viśvāmitra y otros alcanzaron el estado imperecedero de brahmán.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
El maestro Droṇa, el mejor de los portadores de armas, nació de una vasija; y en el linaje de Gautama, Gautama nació de un manojo de cañas.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
También he relatado el nacimiento de ustedes. ¿Cómo dará a luz una cierva a un tigre — uno con pendientes y armadura, marcado con todos los signos auspiciosos, semejante al sol?
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
Este señor de los hombres es digno del reino sobre la tierra, no solo del reino de Aṅga, gracias a la fuerza de sus brazos y por seguir mis órdenes.
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
Cualquier hombre a quien no le haya sido tolerable mi acción, que suba a un carro o se quede a pie y doble su arco.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
Entonces surgió un gran clamor en toda la arena, mezclado con gritos de aprobación, y el sol se puso.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
Entonces el rey Duryodhana, apoyado en el brazo de Karṇa, salió de aquella arena iluminado por antorchas.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
Y los Pāṇḍavas, junto con Droṇa y Kṛpa, todos acompañados por Bhīṣma, oh señor del pueblo, se marcharon cada uno a su morada.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
Unos se marchaban diciendo '¡Arjuna!', otros '¡Karṇa!' y otros '¡Duryodhana!', oh Bhārata.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
Kuntī reconoció a su hijo, señalado por signos divinos y señor de Aṅga, y un amor oculto por el afecto despertó en ella.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
Y el temor de Duryodhana hacia Arjuna, oh rey, se desvaneció pronto al acercarse a Karṇa.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
Aquel héroe, que se había esforzado en la práctica de las armas, habló a Duryodhana con palabras muy suaves. Entonces Yudhiṣṭhira también pensaba lo mismo: no hay arquero en la tierra igual a Karṇa.