Mahābhārata · Adhyāya 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
Da betrat Adhiratha die Arena, sein Obergewand verrutscht, schweißüberströmt und zitternd, und rief, als läge sein Leben in seinem Stab.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
Als Karṇa ihn sah, gebunden durch Ehrfurcht vor dem Vater, legte er den Bogen nieder und verneigte das vom Abhiṣeka noch feuchte Haupt zum Gruß.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
Dann bedeckte er seine Füße mit dem Zipfel seines Gewandes und sprach erregt, voll innerer Bedeutung, zum Wagenlenker: »Sohn«.
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
Dann umarmte er ihn, überwältigt von Zuneigung, und benetzte sein vom Königsweihe Aṅgas noch feuchtes Haupt aufs Neue mit Tränen.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
Als er ihn sah und dachte: »Dies ist der Sohn des Wagenlenkers«, sprach Bhīmasena, der Pāṇḍava, da diese Worte, wie lachend.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
Sohn des Wagenlenkers, es geziemt dir nicht, im Kampf durch Pārtha zu sterben. Ergreife rasch den Treibstock, wie es deiner Abstammung entspricht.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
Niederträchtiger, du verdienst es nicht, das Reich Aṅga zu genießen, so wenig wie ein Hund den Opferkuchen verdient, der beim Opfer neben dem Feuer steht.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
So angesprochen zitterten Karṇas Lippen ein wenig; er seufzte tief und blickte zur Sonne am Himmel empor.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
Da sprang der mächtige Duryodhana vor Zorn auf, wie ein brünstiger Elefant aus dem Lotushain seiner Brüder.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
Er sprach zu Bhīmasena, dem Täter schrecklicher Taten, der dastand: "Wolfsbauch, es ziemt dir nicht, solche Worte zu sprechen."
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
Die Kraft der Krieger ist die größte, und sie muss vom bloß dem Namen nach Kṣatriya angewandt werden; der Ursprung der Helden und der Flüsse ist schwer zu erkennen.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
Das Feuer, das aus dem Wasser entstand und durch das die bewegte und unbewegte Welt durchdrungen ist; und der aus den Knochen Dadhīcas gefertigte Donnerkeil, der die Dānavas erschlug.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
Er wird als Sohn Agnis, Sohn der Kṛttikās, als wilder Sohn und auch als Sohn der Gaṅgā bezeichnet. Der erhabene Gott Guha, voller aller Geheimnisse, wird gehört.
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
Auch jene, die von Kṣatriyas geboren wurden, sind als Brahmanen bekannt. Viśvāmitra und andere erlangten den unvergänglichen Zustand eines Brahmanen.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
Der Lehrer Droṇa, der beste der Waffenträger, wurde aus einem Krug geboren; und im Geschlecht Gautamas wurde Gautama aus einem Schilfbüschel geboren.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
Auch wie ihr geboren wurdet, habe ich berichtet. Wie wird eine Hirschkuh einen Tiger gebären — einen mit Ohrringen und Rüstung, gezeichnet mit allen glücklichen Zeichen, der Sonne gleich?
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
Dieser Herr der Menschen ist des Königtums über die Erde würdig, nicht nur des Reiches Aṅga — durch die Kraft seiner Arme und weil er meinem Befehl folgt.
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
Wem auch immer mein Verhalten nicht erträglich war, der möge einen Streitwagen besteigen oder zu Fuß stehen und seinen Bogen spannen.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
Da erhob sich im ganzen Kampfplatz ein gewaltiges Wehklagen, vermischt mit Beifallsrufen, und die Sonne ging unter.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
Da verließ König Duryodhana, sich auf Karṇas Arm stützend, im Schein der Fackeln jene Kampfbahn.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
Und die Pāṇḍava, zusammen mit Droṇa und Kṛpa, alle von Bhīṣma begleitet, o Herr des Volkes, gingen jeder zu seiner Wohnung.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
Manche gingen fort und riefen »Arjuna!«, manche »Karṇa!«, und manche »Duryodhana!«, o Bhārata.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
Kuntī erkannte ihren Sohn, durch göttliche Zeichen kenntlich gemacht und Herr von Aṅga, und eine von Zuneigung verborgene Liebe erwachte in ihr.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
Und Duryodhanas Furcht vor Arjuna, o König, verschwand rasch, als er sich Karṇa genähert hatte.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
Jener Held, der sich in der Übung der Waffen bemüht hatte, sprach mit äußerst sanften Worten zu Duryodhana. Auch Yudhiṣṭhira hegte damals den Gedanken: Auf der Erde gibt es keinen Bogenschützen, der Karṇa gleicht.