Mahābhārata · Adhyāya 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
Então Adhiratha entrou na arena, com a veste superior escorregada, suando e tremendo, chamando como se sua vida estivesse em seu bastão.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
Ao vê-lo, Karṇa, preso pelo respeito ao pai, depôs o arco e, com a cabeça ainda úmida da consagração, curvou-se em saudação.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
Então, cobrindo-lhe os pés com a ponta da veste, Adhiratha, agitado, falou ao cocheiro, cheio de sentido, chamando-o de 'filho'.
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
Então, tomado de afeto, abraçou-o e, de novo, aspergiu-lhe a cabeça, ainda úmida da consagração de Aṅga, com lágrimas.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
Ao vê-lo e pensar: 'este é o filho do cocheiro', Bhīmasena, o Pāṇḍava, então proferiu estas palavras, como que rindo.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
Filho do cocheiro, não te convém morrer em batalha pelas mãos de Pārtha. Pega logo o aguilhão, como convém à tua linhagem.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
Homem vil, não mereces desfrutar do reino de Aṅga, assim como um cão não merece o bolo sacrificial colocado junto ao fogo do sacrifício.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
Assim interpelado, os lábios de Karṇa tremeram um pouco; ele suspirou fundo e olhou para o sol no céu.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
Então o poderoso Duryodhana levantou-se de um salto, com raiva, como um elefante enfurecido saindo do bosque de lótus de seus irmãos.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
Disse a Bhīmasena, o autor de atos terríveis, que estava de pé: "Ventre de lobo, não te convém pronunciar tais palavras."
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
A força dos guerreiros é a maior, e deve ser empregada por quem é kṣatriya apenas de nome; a origem dos heróis e dos rios é difícil de discernir.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
O fogo que surgiu das águas, pelo qual o mundo móvel e imóvel é penetrado; e o raio feito dos ossos de Dadhīca, que matou os Dānavas.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
Ele é dito filho de Agni, filho das Kṛttikās, o feroz, e também filho do Gaṅgā. Ouve-se que o bem-aventurado deus Guha, cheio de todos os segredos, ...
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
Os que nasceram de kṣatriyas também são conhecidos como brâmanes. Viśvāmitra e outros alcançaram o estado imperecível de brâmane.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
O mestre Droṇa, o melhor dos portadores de armas, nasceu de um jarro; e na linhagem de Gautama, Gautama nasceu de um molho de juncos.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
Também relatei como vocês nasceram. Como uma corça dará à luz um tigre — alguém com brincos e armadura, marcado com todos os sinais auspiciosos, semelhante ao sol?
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
Este senhor dos homens é digno do reinado sobre a terra, não apenas do reino de Aṅga — pela força de seus braços e por seguir minha ordem.
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
Qualquer homem que não tenha tolerado este meu ato, que suba num carro ou fique a pé e dobre o seu arco.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
Então um grande clamor de consternação ergueu-se por toda a arena, misturado a gritos de aprovação, e o sol se pôs.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
Então o rei Duryodhana, apoiado no braço de Karṇa, saiu daquela arena iluminada por tochas.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
E os Pāṇḍavas, junto com Droṇa e Kṛpa, todos acompanhados de Bhīṣma, ó senhor do povo, foram cada um à sua morada.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
Uns partiam dizendo 'Arjuna!', outros 'Karṇa!' e outros 'Duryodhana!', ó Bhārata.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
Kuntī reconheceu seu filho, assinalado por sinais divinos e senhor de Aṅga, e um amor escondido pela afeição despertou nela.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
E o medo de Duryodhana por Arjuna, ó rei, desvaneceu-se rapidamente ao aproximar-se de Karṇa.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
Aquele herói, que se esforçara no treino das armas, falou a Duryodhana com palavras muito suaves. Também Yudhiṣṭhira pensava então: não há na terra arqueiro igual a Karṇa.