మహాభారతం · అధ్యాయం 1.147
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.147.1
ततः स्रस्तोत्तरपटः सप्रस्वेदः सवेपथुः ।
विवेशाधिरथो रङ्गं यष्टिप्राणो ह्वयन्निव ॥ १.१४७.१ ॥
అప్పుడు పైవస్త్రం జారిపోయినవాడై, చెమటతో తడిసి, వణుకుతూ అధిరథుడు రంగభూమిలోకి ప్రవేశించాడు; తన కర్రలోనే ప్రాణమున్నట్లు పిలుస్తున్నట్లుగా.
1.147.2
तमालोक्य धनुस्त्यक्त्वा पितृगौरवयन्त्रितः ।
कर्णोऽभिषेकार्द्रशिराः शिरसा समवन्दत ॥ १.१४७.२ ॥
అతనిని చూసి, తండ్రి పట్ల గౌరవంతో కట్టుబడిన కర్ణుడు విల్లును వదిలి; అభిషేకంతో ఇంకా తడిగా ఉన్న తలతో శిరస్సు వంచి నమస్కరించాడు.
1.147.3
ततः पादाववच्छाद्य पटान्तेन ससंभ्रमः ।
पुत्रेति परिपूर्णार्थमब्रवीद्रथसारथिम् ॥ १.१४७.३ ॥
తరువాత వస్త్రపు అంచుతో పాదాలను కప్పి, కలవరంతో అధిరథుడు 'కుమారా' అని పూర్ణార్థంతో రథసారథికి చెప్పాడు.
1.147.4
परिष्वज्य च तस्याथ मूर्धानं स्नेहविक्लवः ।
अङ्गराज्याभिषेकार्द्रमश्रुभिः सिषिचे पुनः ॥ १.१४७.४ ॥
తరువాత ప్రేమతో విభ్రాంతుడై అతనిని కౌగిలించుకొని, అంగరాజ్య అభిషేకంతో తడిసిన అతని తలను మళ్లీ కన్నీళ్లతో తడిపాడు.
1.147.5
तं दृष्ट्वा सूतपुत्रोऽयमिति संचिन्त्य पाण्डवः ।
भीमसेनस्तदा वाक्यमब्रवीत्प्रहसन्निव ॥ १.१४७.५ ॥
అతనిని చూసి 'ఇతడు సూతపుత్రుడు' అని తలచి, పాండవుడైన భీమసేనుడు అప్పుడు నవ్వుతున్నట్లుగా ఈ మాట అన్నాడు.
1.147.6
न त्वमर्हसि पार्थेन सूतपुत्र रणे वधम् ।
कुलस्य सदृशस्तूर्णं प्रतोदो गृह्यतां त्वया ॥ १.१४७.६ ॥
ఓ సూతపుత్రా! పృథ కుమారుడి చేత రణంలో నీకు మరణం తగదు; నీ కులానికి తగినట్లు త్వరగా కొరడాను పట్టుకో.
1.147.7
अङ्गराज्यं च नार्हस्त्वमुपभोक्तुं नराधम ।
श्वा हुताशसमीपस्थं पुरोडाशमिवाध्वरे ॥ १.१४७.७ ॥
ఓ అధముడా, అంగరాజ్యాన్ని అనుభవించుటకు నీవు అర్హుడవు కావు; యజ్ఞంలో అగ్ని సమీపంలోని పురోడాశాన్ని కుక్క ఆశించినట్లే.
1.147.8
एवमुक्तस्ततः कर्णः किंचित्प्रस्फुरिताधरः ।
गगनस्थं विनिःश्वस्य दिवाकरमुदैक्षत ॥ १.१४७.८ ॥
ఇలా అనబడినప్పుడు కర్ణుని పెదవులు కొంచెం వణికాయి; అతడు లోతుగా నిట్టూర్చి ఆకాశంలోని సూర్యుని వైపు చూశాడు.
1.147.9
ततो दुर्योधनः कोपादुत्पपात महाबलः ।
भ्रातृपद्मवनात्तस्मान्मदोत्कट इव द्विपः ॥ १.१४७.९ ॥
అప్పుడు మహాబలుడైన దుర్యోధనుడు కోపంతో లేచాడు; మదించిన ఏనుగు తన సోదరుల పద్మవనం నుండి లేచినట్లు.
1.147.10
सोऽब्रवीद्भीमकर्माणं भीमसेनमवस्थितम् ।
वृकोदर न युक्तं ते वचनं वक्तुमीदृशम् ॥ १.१४७.१० ॥
అక్కడ నిలబడిన భీమకర్ముడైన భీమసేనుని చూసి అతడు ఇలా అన్నాడు: ఓ వృకోదరా, నీకు ఇటువంటి మాట చెప్పడం తగదు.
1.147.11
क्षत्रियाणां बलं ज्यष्ठं योक्तव्यं क्षत्रबन्धुना ।
शूराणां च नदीनां च प्रभवो दुर्विभावनः ॥ १.१४७.११ ॥
క్షత్రియుల బలం శ్రేష్ఠమైనది; దానిని క్షత్రబంధువు ఉపయోగించాలి; శూరుల, నదుల ఉద్భవం తెలుసుకోవడం కష్టం.
1.147.12
सलिलादुत्थितो वह्निर्येन व्याप्तं चराचरम् ।
दधीचस्यास्थितो वज्रं कृतं दानवसूदनम् ॥ १.१४७.१२ ॥
నీటి నుండి లేచిన అగ్ని, దానితో చరాచర జగత్తు వ్యాపించింది; దధీచి ఎముకలతో చేసిన వజ్రం, అది దానవులను సంహరించింది.
1.147.13
आग्नेयः कृत्तिकापुत्रो रौद्रो गाङ्गेय इत्यपि ।
श्रूयते भगवान्देवः सर्वगुह्यमयो गुहः ॥ १.१४७.१३ ॥
అతడు అగ్ని కుమారుడు, కృత్తికల కుమారుడు, రుద్రుని కుమారుడు, గంగా కుమారుడు కూడా అని వినబడుతున్నది. సర్వ గుహ్యమయుడైన భగవంతుడు దేవుడు గుహుడు అని చెప్పబడతాడు.
1.147.14
क्षत्रियेभ्यश्च ये जाता ब्राह्मणास्ते च ते श्रुताः ।
विश्वामित्रप्रभृतयः प्राप्ता ब्रह्मत्वमव्ययम् ॥ १.१४७.१४ ॥
క్షత్రియుల నుండి జన్మించినవారు కూడా బ్రాహ్మణులుగా వినబడ్డారు. విశ్వామిత్రుడు మొదలైనవారు అవ్యయమైన బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందారు.
1.147.15
आचार्यः कलशाज्जातो द्रोणः शस्त्रभृतां वरः ।
गौतमस्यान्ववाये च शरस्तम्बाच्च गौतमः ॥ १.१४७.१५ ॥
ఆయుధధారులలో శ్రేష్ఠుడైన ఆచార్యుడు ద్రోణుడు కలశం నుండి జన్మించాడు. గౌతముని వంశంలో, శరస్తంబం నుండి గౌతముడు (కృపుడు) జన్మించాడు.
1.147.16
भवतां च यथा जन्म तदप्यागमितं मया ।
सकुण्डलं सकवचं सर्वलक्षणलक्षितम्।
कथमादित्यसदृशं मृगी व्याघ्रं जनिष्यति ॥ १.१४७.१६ ॥
మీ జన్మం ఎలా ఉందో అదీ నేను చెప్పాను. కుండలాలు, కవచం కలిగి, సర్వ లక్షణాలతో గుర్తించబడినవాడు, సూర్యునితో సమానుడు — లేడి పులిని ఎలా కంటుంది?
1.147.17
पृथिवीराज्यमर्होऽयं नाङ्गराज्यं नरेश्वरः ।
अनेन बाहुवीर्येण मया चाज्ञानुवर्तिना ॥ १.१४७.१७ ॥
ఈ నరేశ్వరుడు భూమండల రాజ్యానికి అర్హుడు, అంగ రాజ్యానికి మాత్రమే కాదు. ఈ బాహుబలంతో, నా ఆజ్ఞను అనుసరించి (ఉండటంతో).
1.147.18
यस्य वा मनुजस्येदं न क्षान्तं मद्विचेष्टितम् ।
रथमारुह्य पद्भ्यां स विनामयतु कार्मुकम् ॥ १.१४७.१८ ॥
నా ఈ చర్యను ఏ మనిషి సహించలేడో, అతడు రథం ఎక్కినా లేదా కాలినడకన నిలిచినా, విల్లును వంచుగాక.
1.147.19
ततः सर्वस्य रङ्गस्य हाहाकारो महानभूत् ।
साधुवादानुसंबद्धः सूर्यश्चास्तमुपागमत् ॥ १.१४७.१९ ॥
అప్పుడు రంగమంతటా మహా హాహాకారం చెలరేగింది; సాధువాదాలతో కలిసిన ఆ ధ్వనుల మధ్య సూర్యుడు అస్తమించాడు.
1.147.20
ततो दुर्योधनः कर्णमालम्ब्याग्रकरे नृपः ।
दीपिकाभिः कृतालोकस्तस्माद्रङ्गाद्विनिर्ययौ ॥ १.१४७.२० ॥
అప్పుడు రాజు దుర్యోధనుడు కర్ణుని చేయిపట్టుకుని, దీపాల వెలుగులో ఆ రంగస్థలం నుండి బయటకు వెళ్ళాడు.
1.147.21
पाण्डवाश्च सहद्रोणाः सकृपाश्च विशांपते ।
भीष्मेण सहिताः सर्वे ययुः स्वं स्वं निवेशनम् ॥ १.१४७.२१ ॥
ఓ ప్రజాపతీ, పాండవులు, ద్రోణుడు, కృపుడు అందరూ భీష్ముడితో కలిసి తమ తమ నివాసాలకు వెళ్ళారు.
1.147.22
अर्जुनेति जनः कश्चित्कश्चित्कर्णेति भारत ।
कश्चिद्दुर्योधनेत्येवं ब्रुवन्तः प्रस्थितास्तदा ॥ १.१४७.२२ ॥
ఓ భారతా, కొందరు 'అర్జునా!' అని, కొందరు 'కర్ణా!' అని, మరికొందరు 'దుర్యోధనా!' అని అంటూ అప్పుడు బయలుదేరారు.
1.147.23
कुन्त्याश्च प्रत्यभिज्ञाय दिव्यलक्षणसूचितम् ।
पुत्रमङ्गेश्वरं स्नेहाच्छन्ना प्रीतिरजायत ॥ १.१४७.२३ ॥
కుంతి తన కుమారుడిని, దివ్య లక్షణాలతో సూచితమైన, అంగదేశాధిపతిని గుర్తించింది; ప్రేమతో దాగి ఉన్న ప్రీతి ఆమెలో మేల్కొంది.
1.147.24
दुर्योधनस्यापि तदा कर्णमासाद्य पार्थिव ।
भयमर्जुनसंजातं क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ १.१४७.२४ ॥
ఓ రాజా, అప్పుడు దుర్యోధనుని మనసులో కూడా కర్ణుని సమీపించడంతో అర్జునుని వల్ల కలిగిన భయం వెంటనే తొలగిపోయింది.
1.147.25
स चापि वीरः कृतशस्त्रनिश्रमः ।
परेण साम्नाऽभ्यवदत्सुयोधनम्।
युधिष्ठिरस्याप्यभवत्तदा मति-
र्न कर्णतुल्योऽस्ति धनुर्धरः क्षितौ ॥ १.१४७.२५ ॥
ఆయుధ విద్యలో శ్రమించిన ఆ వీరుడు అత్యంత మృదువైన మాటలతో దుర్యోధనుడితో మాట్లాడాడు. అప్పుడు యుధిష్ఠిరుని మనసులోనూ ఇదే భావన ఉండెను: భూమిపై కర్ణునితో సమానమైన విలుకాడు లేడు.