Mahābhārata · Adhyāya 1.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.148.1
पाण्डवान्धार्तराष्ट्रांश्च कृतास्त्रान्प्रसमीक्ष्य सः ।
गुर्वर्थं दक्षिणां काले प्राप्तेऽमन्यत वै गुरुः ॥ १.१४८.१ ॥
Als der Lehrer die Pāṇḍavas und die Söhne Dhṛtarāṣṭras im Waffenhandwerk geschickt sah, dachte er zur rechten Zeit an die Guru-Dakṣiṇā.
1.148.2
अस्त्रशिक्षामनुज्ञातान्रङ्गद्वारमुपागतान् ।
भारद्वाजस्ततस्तांस्तु सर्वानेवाभ्यभाषत ॥ १.१४८.२ ॥
Zu ihnen allen, die die Waffenausbildung beendet hatten und zum Tor der Arena gekommen waren, sprach da Bhāradvāja (Droṇa).
1.148.3
इच्छामि दत्तां सहितां मह्यं परमदक्षिणाम् ।
एवमुक्तास्ततः सर्वे शिष्या द्रोणमथाब्रुवन्।
भगवन्किं प्रयच्छाम आज्ञापयतु नो गुरुः ॥ १.१४८.३ ॥
»Ich wünsche, dass mir die höchste Dakṣiṇā vollständig gegeben wird.« So angesprochen sagten alle Schüler zu Droṇa: »Ehrwürdiger, was sollen wir geben? Der Lehrer möge uns befehlen.«
1.148.4
ततः शिष्यान्समाहूय आचार्योऽर्थमचोदयत् ।
द्रोणः सर्वानशेषेण दक्षिणार्थं महीपते ॥ १.१४८.४ ॥
Da rief der Lehrer Droṇa die Schüler zusammen und drängte sie alle vollständig zur Dakṣiṇā, o Herr der Erde.
1.148.5
पञ्चालराजं द्रुपदं गृहित्वा रणमूर्धनि ।
पर्यानयत भद्रं वः सा स्यात्परमदक्षिणा ॥ १.१४८.५ ॥
Ergreift König Drupada von den Pañcālas an der Spitze der Schlacht und bringt ihn zu mir. Möge es euch wohlergehen; das wäre die höchste Dakṣiṇā.
1.148.6
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे रथैस्तूर्णं प्रहारिणः ।
आचार्यधनदानार्थं द्रोणेन सहिता ययुः ॥ १.१४८.६ ॥
Mit den Worten »So sei es« bestiegen alle jene kampfeifrigen Krieger rasch ihre Streitwagen und zogen mit Droṇa los, um dem Lehrer seinen Lohn zu geben.
1.148.7
ततोऽभिजग्मुः पञ्चालान्निघ्नन्तस्ते नरर्षभाः ।
ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महौजसः ॥ १.१४८.७ ॥
Da zogen jene Stiere unter den Männern gegen die Pañcālas, schlugen sie nieder und zertraten die Stadt des mächtigen Drupada.
1.148.8
दुर्योधनश्च कर्णश्च युयुत्सुश्च महाबलः ।
दुःशासनो विकर्णश्च जलसन्धः सुलोचनः ॥ १.१४८.८ ॥
Duryodhana und Karṇa, und Yuyutsu, der Mächtige, Duḥśāsana, Vikarṇa, Jalasandha und Sulocana.
1.148.9
एते चान्ये च बहवः कुमारा बहुविक्रमाः ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्येवं क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१४८.९ ॥
Diese und viele andere Prinzen von großer Tapferkeit, Stiere unter den Kriegern, jeder rufend: „Ich zuerst! Ich zuerst!“
1.148.10
ततो वरराथारूढाः कुमाराः सादिभिः सह ।
प्रविश्य नगरं सर्वे राजमार्गमुपाययुः ॥ १.१४८.१० ॥
Da drangen die Prinzen, auf vortrefflichen Wagen zusammen mit den Reitern, in die Stadt ein und alle gelangten zur königlichen Straße.
1.148.11
तस्मिन्काले तु पाञ्चालः श्रुत्वा दृष्ट्वा महद्बलम् ।
भ्रातृभिः सहितो राजंस्त्वरया निर्ययौ गृहात् ॥ १.१४८.११ ॥
Zu jener Zeit eilte der König der Pāñcāla, als er von dem großen Heer gehört und es gesehen hatte, o König, mit seinen Brüdern aus dem Palast hinaus.
1.148.12
ततस्तु कृतसन्नाहा यज्ञसेनसहोदराः ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तः प्रणेदुः सर्व एव ते ॥ १.१४८.१२ ॥
Da brüllten alle Brüder Yajñasenas, in Rüstung gehüllt, Pfeilregen entsendend.
1.148.13
ततो रथेन शुभ्रेण समासाद्य तु कौरवान् ।
यज्ञसेनः शरान्घोरान्ववर्ष युधि दुर्जयः ॥ १.१४८.१३ ॥
Dann, mit seinem leuchtenden Wagen die Kauravas erreichend, ließ Yajñasena, im Kampf unbesiegbar, schreckliche Pfeile regnen.
1.148.14
पूर्वमेव तु संमन्त्र्य पार्थो द्रोणमथाऽब्रवीत् ।
दर्पोद्रेकात्कुमाराणामाचार्यं द्विजसत्तमम् ॥ १.१४८.१४ ॥
Nachdem er zuvor beraten hatte, sprach Pārtha zu Droṇa, dem besten der Zweimalgeborenen und Lehrer, wegen des übermäßigen Stolzes der Prinzen.
1.148.15
एषां पराक्रमस्यान्ते वयं कुर्याम साहसम् ।
एतैरशक्यः पाञ्चालो ग्रहीतुं रणमूर्धनि ॥ १.१४८.१५ ॥
Wenn ihre Tapferkeit erschöpft ist, wollen wir kühn angreifen; solange diese hier sind, kann der Pāñcāla an der Spitze der Schlacht nicht ergriffen werden.
1.148.16
एवमुक्त्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
अर्धक्रोशे तु नगरादतिष्ठद्बहिरेव सः ॥ १.१४८.१६ ॥
So sprechend, stand der Sohn Kuntīs, der makellose Arjuna, mit seinen Brüdern gerade außerhalb der Stadt, eine halbe Krośa entfernt.
1.148.17
द्रुपदः कौरवान्दृष्ट्वा प्राधावत समन्ततः ।
शरजालेन महता मोहयन्कौरवीं चमूम् ॥ १.१४८.१७ ॥
Als er die Kauravas sah, stürzte Drupada von allen Seiten auf sie zu und verwirrte das Heer der Kauravas mit einem großen Netz aus Pfeilen.
1.148.18
तमुद्यतं रथेनैकमाशुकारिणमाहवे ।
अनेकमिव सन्त्रासान्मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ १.१४८.१८ ॥
Allein auf seinem Wagen vorrückend, schnell im Handeln in der Schlacht, hielten ihn die Kauravas aus Furcht für viele.
1.148.19
द्रुपदस्य शरा घोरा विचेरुः सर्वतोदिशम् ।
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्च सहस्रशः ॥ १.१४८.१९ ॥
Die schrecklichen Pfeile Drupadas verstreuten sich nach allen Richtungen. Dann ertönten Muscheln, Trommeln und Mṛdaṅgas zu Tausenden.
1.148.20
प्रावाद्यन्त महाराज पञ्चालानां निवेशने ।
सिंहनादश्च संजज्ञे पञ्चालानां महात्मनाम् ॥ १.१४८.२० ॥
O großer König, im Lager der Pañcālas erklangen die Instrumente, und das Löwengebrüll der hochherzigen Pañcālas erhob sich.
1.148.21
धनुर्ज्यातलशब्दश्च संस्पृश्य गगनं महान् ।
दुर्योधनो विकर्णश्च सुबाहुर्दीर्घलोचनः ॥ १.१४८.२१ ॥
Der gewaltige Klang der Bogensehnen berührte den Himmel. Duryodhana, Vikarṇa und der langäugige Subāhu (rückten vor).
1.148.22
दुःशाशनश्च संक्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ।
सोऽतिविद्धो महेष्वासः पार्षतो युधि दुर्जयः ॥ १.१४८.२२ ॥
Und der zornentbrannte Duḥśāsana bedeckte ihn mit einem Pfeilhagel. Jener große Bogenschütze, Sohn des Pṛṣata, im Kampf unbesiegbar, wurde schwer durchbohrt.
1.148.23
व्यधमत्तान्यनीकानि तत्क्षणादेव भारत ।
दुर्योधनं विकर्णं च कर्णं चापि महाबलम् ॥ १.१४८.२३ ॥
O Bhārata, im selben Augenblick zerstreute er jene Heere und trieb Duryodhana, Vikarṇa und auch den mächtigen Karṇa zurück.
1.148.24
नानानृपसुतान्वीरान्सैन्यानि विविधानि च ।
अलातचक्रवत्सर्वं चरन्बाणैरतर्पयत् ॥ १.१४८.२४ ॥
Überall wirbelnd wie ein Feuerrad, traf er mit seinen Pfeilen die vielen Königssöhne, die Helden und die verschiedenen Heere.
1.148.25
ततस्तु नागराः सर्वे मुसलैर्यष्टिभिस्तदा ।
अभ्यवर्षन्त कौरव्यान्वर्षमाणा घा इव ॥ १.१४८.२५ ॥
Da überschütteten alle Bürger der Stadt mit Keulen und Stöcken die Kauravas wie regnende Wolken.
1.148.26
सबालवृद्धाः काम्पिल्याः कौरवानभ्ययुस्तदा ।
श्रुत्वा सुतुमुलं युद्धं कौरवानेव भारत ॥ १.१४८.२६ ॥
Da stürzten sich die Bewohner von Kāmpilya, auch Kinder und Greise, auf die Kauravas; o Bhārata, als sie den gewaltigen Kampflärm hörten, eilten sie geradewegs auf die Kauravas zu.
1.148.27
द्रवन्तिस्म नदन्तिस्म क्रोशन्तः पाण्डवान्प्रति ।
पाडवास्तु स्वनं श्रुत्वा आर्तानां रोमहर्षणम् ॥ १.१४८.२७ ॥
Laufend und schreiend eilten sie den Pāṇḍavas klagend entgegen; und die Pāṇḍavas hörten das haarsträubende Wehgeschrei der Leidenden.
1.148.28
अभिवाद्य ततो द्रोणं रथानारुरुहुस्तदा ।
युधिष्ठिरं निवार्याशु मा युध्यस्वेति पाण्डवम् ॥ १.१४८.२८ ॥
Dann, nachdem sie Droṇa gegrüßt hatten, bestiegen sie ihre Streitwagen; und den Pāṇḍava Yudhiṣṭhira rasch zurückhaltend, sprachen sie: "Kämpfe nicht."
1.148.29
माद्रेयौ चक्ररक्षौ तु फाल्गुनश्च तदाऽकरोत् ।
सेनाग्रगो भीमसेनस्तदाभूद्गदया सह ॥ १.१४८.२९ ॥
Die beiden Söhne Mādrīs wurden Wächter der Wagenräder, und Phālguna tat ebenso; und Bhīmasena stand mit seiner Keule an der Spitze des Heeres.
1.148.30
तदा शत्रुस्वनं श्रुत्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथेनानादयन्दिशः ॥ १.१४८.३० ॥
Als er den Lärm der Feinde hörte, kam der makellose Sohn Kuntīs mit seinen Brüdern eilends heran und ließ mit seinem Wagen alle Richtungen erdröhnen.
1.148.31
पञ्चालानां ततः सेनामुद्धूतार्णवनिःस्वनाम् ।
भीमसेनो महाबाहुर्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ १.१४८.३१ ॥
Dann stürzte sich der starkarmige Bhīmasena auf das Heer der Pāñcālas, dessen Tosen dem aufgewühlten Ozean glich, wie der Tod mit erhobenem Stab.
1.148.32
प्रविवेश महासेनां मकरः सागरं यथा ।
चतुरङ्गबलाकीर्णे ततस्तस्मिन्रणोत्सवे ॥ १.१४८.३२ ॥
Wie ein Makara in den Ozean eintaucht, so drang er in jenes große Heer ein, das mit den vier Heeresabteilungen erfüllt war, in jenem Fest des Krieges.
1.148.33
स्वयमभ्यद्रवद्भीमो नागानीकं गदाधरः ॥ १.१४८.३३ ॥
Bhīma, der Keulenträger, stürzte sich selbst auf das Heer der Elefanten.
1.148.34
स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चातुलः ।
अहनत्कुञ्जरानीकं गदया कालरूपधृक् ॥ १.१४८.३४ ॥
Jener kampferfahrene Sohn der Pṛthā, unvergleichlich an Armeskraft, nahm die Gestalt der Zeit an und schlug mit seiner Keule das Elefantenheer nieder.
1.148.35
ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तो रुधिरं बहु ।
भीमसेनस्य गदया भिन्नमस्तकपिण्डकाः ॥ १.१४८.३५ ॥
Jene bergähnlichen Elefanten, reichlich Blut verströmend, deren Schädel vom Keulenschlag Bhīmasenas zerschmettert waren, stürzten zu Boden.
1.148.36
पतन्ति द्विरदा भूमौ वज्रघातादिवाचलाः ।
गजानश्वान्रथांश्चैव पातयामास पाण्डवः ॥ १.१४८.३६ ॥
Wie Berge, vom Donnerkeil getroffen, stürzten die Elefanten zu Boden; und der Pāṇḍava streckte auch Elefanten, Pferde und Wagen nieder.
1.148.37
पदातींश्च रथांश्चैव न्यवधीदर्जुनाग्रजः ।
गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने ॥ १.१४८.३७ ॥
Wie ein Kuhhirte im Wald Viehherden mit dem Stock treibt, so erschlug der ältere Bruder Arjunas die Fußsoldaten und die Streitwagen.
1.148.38
चालयन्रथनागांश्च संचचाल वृकोदरः ।
भारद्वाजप्रियं कर्तुमुद्यतः फाल्गुनस्तदा ॥ १.१४८.३८ ॥
Wagen und Elefanten erschütternd, rückte Vṛkodara vor; da setzte sich auch Phālguna in Bewegung, entschlossen, Droṇa zu Gefallen zu sein.
1.148.39
पार्षतं शरजालेन क्षिपन्नागात्स पाण्डवः ।
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च समन्ततः ॥ १.१४८.३९ ॥
Mit einem Netz von Pfeilen Pārṣata von den Elefanten fortschleudernd, streckte jener Pāṇḍava von allen Seiten Scharen von Pferden, Wagen und Elefanten nieder.
1.148.40
पातयन्समरे राजन्युगान्ताग्रिरिव ज्वलन् ।
ततस्ते हन्यमाना वै पञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ॥ १.१४८.४० ॥
Im Kampf niederstreckend, o König, loderte er wie das Feuer am Ende eines Weltalters; da wurden die Pāñcālas und Sṛñjayas, von ihm erschlagen, ebenso niedergestreckt.
1.148.41
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पार्थं संछाद्य सर्वशः ।
सिंहनादं मुखैः कृत्वा समयुध्वन्त पाण्डवम् ॥ १.१४८.४१ ॥
Pārtha rasch von allen Seiten mit Pfeilen mannigfacher Art bedeckend und mit den Mündern Löwengebrüll ausstoßend, kämpften sie gegen den Pāṇḍava.
1.148.42
तद्युद्धमभवद्धोरं समुहाद्भुतदर्शनम् ।
सिंहनादस्वनं श्रुत्वा नामृष्यत्पाकशासनिः ॥ १.१४८.४२ ॥
Jener Kampf wurde furchtbar und wunderbar anzusehen. Als der Sohn Indras den Ton des Löwengebrülls hörte, konnte er es nicht ertragen.
1.148.43
ततः किरीटी सहसा पञ्चालान्समरेऽद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ १.१४८.४३ ॥
Da stürzte sich Kirīṭin (Arjuna) plötzlich im Kampf auf die Pāñcālas, bedeckte sie mit einem großen Netz von Pfeilen, als wolle er sie verwirren.
1.148.44
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्संदधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे किंचित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ १.१४८.४४ ॥
Beim berühmten Sohn der Kuntī, der seine Pfeile schnell abschoss und unablässig auf die Sehne legte, war keine Pause zu erkennen.
1.148.45
न दिशो नान्तरिक्षं च तदा नैव च मेदिनी ।
अदृश्यत महाराज तत्र किंचिन्न सङ्गरे ॥ १.१४८.४५ ॥
O großer König, damals waren weder die Richtungen noch der Himmel, noch nicht einmal die Erde zu sehen; in jener Schlacht war dort nichts zu erkennen.
1.148.46
पाञ्चालानां कुरूणां च साधुसाध्विति निस्वनः ।
तत्र तूर्यनिनादश्च शङ्खानां च महास्वनः ॥ १.१४८.४६ ॥
Von den Pāñcālas und den Kurus erscholl der Ruf »Gut gemacht! Gut gemacht!«; dort erklangen auch das Blasen der Trompeten und das große Dröhnen der Muscheln.
1.148.47
सिंहनादश्च संजज्ञे साधुशब्देन मिश्रितः ।
ततः पाञ्चालराजस्तु तथा सत्यजिता सह ॥ १.१४८.४७ ॥
Auch das Löwengebrüll erhob sich, vermischt mit dem Ruf »gut gemacht«; dann stürmte der König der Pāñcālas zusammen mit Satyajit [vor].
1.148.48
त्वरमाणोऽभिदुद्राव महेन्द्रं शम्बरो यथा ।
महता शरवर्षेण पार्थः पाञ्चालमावृणोत् ॥ १.१४८.४८ ॥
Eilend wie Śambara, der sich auf Mahendra (Indra) stürzte, stürmte er vor; und Pārtha (Arjuna) bedeckte den Pāñcāla mit einem großen Pfeilhagel.
1.148.49
ततो हलहलाशब्द आसीत्पाञ्चालके बले ।
जिवृक्षति महासिंहे गजानामिव यूथपम् ॥ १.१४८.४९ ॥
Da erhob sich im Heer der Pañcālas ein Tosen des Geschreis, wie ein großer Löwe, der den Anführer der Elefantenherde ergreifen will.
1.148.50
दृष्ट्वा पार्थं तदायान्तं सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
पाञ्चालं वै परिप्रेप्सुर्धनञ्जयमदुद्रुवत् ॥ १.१४८.५० ॥
Als er Pārtha herannahen sah, stürzte Satyajit von wahrer Tapferkeit auf Dhanañjaya los, um den Pañcāla-König zu schützen.
1.148.51
ततस्त्वर्जुनपाञ्चालौ युद्धाय समुपागतौ ।
व्यक्षोभयेतां तौ सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव ॥ १.१४८.५१ ॥
Da traten Arjuna und der Pañcāla zum Kampf gegeneinander, und die beiden erregten das Heer wie Indra und Virocana.
1.148.52
ततः सत्यजितं पार्थो दशभिर्मर्मभेदिभिः ।
विव्याध बवलद्गाढं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १.१४८.५२ ॥
Da durchbohrte Pārtha Satyajit tief und schnell mit zehn Pfeilen, die die Lebenspunkte treffen; es schien ein wunderbares Ereignis.
1.148.53
ततः शरशतैः पार्थं पाञ्चालः शीघ्रमार्दयत् ।
पार्थस्तु शरवर्षेण च्छाद्यमानो महारथः ॥ १.१४८.५३ ॥
Da traf der Pañcāla Pārtha rasch mit hunderten Pfeilen; aber Pārtha, der große Wagenkämpfer, von einem Pfeilregen bedeckt…
1.148.54
वेगं चक्रे महावेगो धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
ततः सत्यजितश्चापं छित्वा राजानमभ्ययात् ॥ १.१४८.५४ ॥
Der schnelle Pārtha beschleunigte, indem er die Bogensehne straffte; dann, nachdem er Satyajits Bogen zerschnitten hatte, rückte er gegen den König vor.
1.148.55
अथान्यद्धनुरादाय सत्यजिद्वेगवत्तरम् ।
साश्वं ससूतं सरथं पार्थं विव्याध सत्वरः ॥ १.१४८.५५ ॥
Dann nahm Satyajit einen anderen Bogen, mit größerer Kraft, und durchbohrte rasch Pārtha samt seinen Pferden, Wagenlenker und Streitwagen.
1.148.56
स तं न ममृषे पार्थः पाञ्चालेनार्दितो युधि ।
ततस्तस्य विनाशार्थं सत्वरं व्यसृजच्छरान् ॥ १.१४८.५६ ॥
Pārtha, im Kampf vom Pāñcāla bedrängt, konnte das nicht ertragen; dann schoss er rasch Pfeile ab, um ihn zu vernichten.
1.148.57
हयान्ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ तौ पार्ष्णिसारथी ।
स तथा भिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः ॥ १.१४८.५७ ॥
Die Pferde, das Banner, der Griff des Bogens und beide seitlichen Wagenlenker – während seine Bögen immer wieder zerbrachen.
1.148.58
हयेषु विनिकृत्तेषु विमुखोऽभवदाहवे ।
स सत्यजितमालेक्य तथा विमुखमाहवे ॥ १.१४८.५८ ॥
Als die Pferde niedergehauen waren, wandte er sich vom Kampf ab; da er sah, dass Satyajit ebenso vom Kampf abgewandt war,
1.148.59
वेगेन महता राजन्नभ्यधावत पार्षतम् ।
तदा चक्रे महद्युद्धमर्जुनो जयतां वरः ॥ १.१४८.५९ ॥
O König, mit großer Geschwindigkeit stürzte er sich auf den Sohn des Pṛṣata; da führte Arjuna, der beste der Sieger, einen gewaltigen Kampf.
1.148.60
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा ध्वजं चोर्व्यामपातयत् ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूतं च सायकैः ॥ १.१४८.६० ॥
Pārtha zerschlug seinen Bogen, brachte sein Banner zu Boden und durchbohrte mit fünf Pfeilen seine Pferde und seinen Wagenlenker.
1.148.61
तत उत्सृज्य तच्चापमाददानः शरावरम् ।
खड्गमुद्धृत्य कौन्तेयः सिंहनादमथाकरोत् ॥ १.१४८.६१ ॥
Da warf er jenen Bogen weg, ergriff ein Schwert und ließ den Löwenschrei des Kaunteya erschallen.
1.148.62
पाञ्चालस्य रथस्येषामाप्लुत्य सहसाऽपतत् ।
पाञ्चालरथमास्थाय अवित्रस्तो धनञ्जयः ॥ १.१४८.६२ ॥
Plötzlich auf die Deichsel des Wagens des Pāñcāla springend, bestieg der furchtlose Dhanañjaya den Wagen der Pāñcāla.
1.148.63
विक्षोभ्याम्भोनिधिंतार्क्ष्यस्तंनागमिव सोऽग्रहीत् ।
ततस्तु सर्वपाञ्चाला विद्रवन्ति दिशो दश ॥ १.१४८.६३ ॥
Wie Tārkṣya das Meer aufwühlt und eine Schlange packt, so packte er ihn; da flohen alle Pāñcāla nach den zehn Richtungen.
1.148.64
दर्शयन्सर्वसैन्यानां स बाह्वोर्बलमात्मनः ।
सिंहनादस्वनं कृत्वा निर्जगाम धनञ्जयः ॥ १.१४८.६४ ॥
Allen Heeren die Kraft seiner Arme zeigend und den Löwenschrei erhebend, zog Dhanañjaya hinaus.
1.148.65
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा कुमाराः सहितास्तदा ।
ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१४८.६५ ॥
Als sie Arjuna herankommen sahen, zertrampelten die Prinzen, vereint, da die Stadt des großherzigen Drupada.
1.148.66
संबन्धी कुरुवीराणां द्रुपदो राजसत्तमः ।
मा वधीस्तद्बलं भीम गुरुदानं प्रदीयताम् ॥ १.१४८.६६ ॥
Drupada, der beste der Könige, ist ein Verwandter der Kuru-Helden. O Bhīma, töte nicht sein Heer; das Geschenk an den Lehrer soll gegeben werden.
1.148.67
भीमसेनस्तदा राजन्नर्जुनेन निवारितः ।
अतृप्तो युद्धधर्मेषु न्यवर्तत महाबलः ॥ १.१४८.६७ ॥
O König, da von Arjuna zurückgehalten, kehrte der mächtige Bhīmasena um, obwohl er in den Pflichten des Kampfes unbefriedigt war.
1.148.68
ते यज्ञसेनं द्रुपदं गृहीत्वा रणमूर्धनि ।
उपाजग्मुः सहामात्यं द्रोणाय भरतर्षभ ॥ १.१४८.६८ ॥
Nachdem sie Yajñasena Drupada an der Spitze der Schlacht ergriffen hatten, kamen sie mit seinen Ministern zu Droṇa, o Stier der Bharatas.
1.148.69
भग्नदर्पं हृतधनं तं तथा वशमागतम् ।
स वैरं मनसा ध्यात्वा द्रोणो द्रुपदमब्रवीत् ॥ १.१४८.६९ ॥
Als er ihn so sah, den Stolz gebrochen, des Reichtums beraubt, unterworfen, da sprach Droṇa, in Gedanken an die Feindschaft versunken, zu Drupada.
1.148.70
विमृज्य तरसा राष्ट्रं पुरं ते मृदितं मया ।
प्राप्य जीवन्रिपुवशं सखिपूर्वं किमिष्यते ॥ १.१४८.७० ॥
Ich habe dein Reich mit Gewalt ausgelöscht und deine Stadt zermalmt. Im Machtbereich eines Feindes lebend, mein früherer Freund, was verlangst du nun?
1.148.71
एवमुक्त्वा प्रहस्यैनं किंचित्स पुनरब्रवीत् ।
मा भैः प्राणभयाद्वीर क्षमिणो ब्राह्मणा वयम् ॥ १.१४८.७१ ॥
So sprach er lachend und sagte ihm noch etwas: Fürchte dich nicht, o Held, aus Angst um dein Leben; wir Brahmanen sind nachsichtig.
1.148.72
आश्रमे क्रीडितं यत्तु त्वया बाल्ये मया सह ।
तेन संवर्धितः स्नेहः प्रीतिश्च क्षत्रियर्षभ ॥ १.१४८.७२ ॥
Das Spiel, das du in der Kindheit im Einsiedlerhaus mit mir gespielt hast, nährte Zuneigung und Liebe, o Stier unter den Kṣatriyas.
1.148.73
प्रार्थयेयं त्वया सख्यं पुनरेव जनाधिप ।
वरं ददामि ते राजन्राज्यस्यार्धमवाप्नुहि ॥ १.१४८.७३ ॥
O König, ich wollte dich erneut um Freundschaft bitten. O Herr der Völker, ich gewähre dir eine Gabe: O König, erhalte die Hälfte des Reiches.
1.148.74
अराजा किल नो राज्ञः सखा भवितुमर्हति ।
अतः प्रयतितं राज्ये यज्ञसेन मया तव ॥ १.१४८.७४ ॥
Wer kein König ist, ist nicht würdig, der Freund eines Königs zu sein. Deshalb, o Yajñasena, habe ich mich für dein Reich bemüht.
1.148.75
राजासि दक्षिणे कूले भागीरथ्याहमुत्तरे ।
सखायं मां विजानीहि पाञ्चाल यदि मन्यसे ॥ १.१४८.७५ ॥
Du bist König am südlichen Ufer der Bhāgīrathī, und ich bin am nördlichen Ufer. O Pāñcāla, wenn du es so siehst, erkenne mich als deinen Freund an.
1.148.76
अनाश्चर्यमिदं ब्रह्मन्विक्रान्तेषु महात्मसु ।
प्रीये त्वयाऽहं त्वत्तश्च प्रीतिमिच्छामि शाश्वतीम् ॥ १.१४८.७६ ॥
O Brahmane, das ist nicht verwunderlich unter tapferen, großherzigen Männern. Ich bin mit dir zufrieden, und von dir wünsche ich dauerhafte Zuneigung.
1.148.77
एवमुक्तः स तं द्रोणो मोक्षयामास भारत ।
सत्कृत्य चैनं प्रीतात्मा राज्यार्धं प्रत्यपादयत् ॥ १.१४८.७७ ॥
So angesprochen, entließ Droṇa ihn, o Bhārata. Ihn mit fröhlichem Herzen ehrend, gab er ihm die Hälfte des Reiches zurück.
1.148.78
माकन्दीमथ गङ्गायास्तीरे जनपदायुताम् ।
सोऽध्यावसद्दीनमनाः काम्पिल्यं च पुरोत्तमम् ॥ १.१४८.७८ ॥
Dann, am Ufer des Gaṅgā, in Mākandī, das voller unzähliger Völker war, wohnte er mit niedergeschlagenem Gemüt, ebenso in Kāmpilya, der besten der Städte.
1.148.79
दक्षिणांश्चापि पञ्चालान्यावच्चर्मण्वती नदी ।
द्रोणेन चैवं द्रुपदः परिभूयाथ पालितः ॥ १.१४८.७९ ॥
Und die südlichen Pañcālas bis zum Fluss Carmaṇvatī wurden danach von Drupada regiert, der so von Droṇa gedemütigt worden war.
1.148.80
क्षात्रेण च बलेनास्य नापश्यत्स पराजयम् ।
हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेण स बलेनतु ॥ १.१४८.८० ॥
Mit seiner kṣatriya-Kraft sah er seine Niederlage nicht; doch da er sich in brahmanischer Kraft unterlegen wusste, ...
1.148.81
पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वसंचरत् ।
अहिच्छत्रं च विषयं द्रोणः समभिपद्यत ॥ १.१४८.८१ ॥
Den Geburt eines Sohnes ersehnend, wanderte er über die Erde, und Droṇa gelangte in das Gebiet von Ahichchhatra.
1.148.82
एवं राजन्नहिच्छत्रा पुरीजनपदायुता ।
युधि निर्जित्य पार्थेन द्रोणाय प्रतिपादिता ॥ १.१४८.८२ ॥
So wurde, o König, die Stadt Ahichchhatrā mit ihrem Gebiet, im Kampf vom Sohn der Pṛthā erobert, Droṇa übergeben.