மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.148.1
पाण्डवान्धार्तराष्ट्रांश्च कृतास्त्रान्प्रसमीक्ष्य सः ।
गुर्वर्थं दक्षिणां काले प्राप्तेऽमन्यत वै गुरुः ॥ १.१४८.१ ॥
ஆசிரியர் பாண்டவர்களையும் திருதராஷ்டிரரின் மகன்களையும் ஆயுதக் கலையில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாகக் கண்டு, உரிய காலம் வந்ததும் குருதட்சிணையைப் பற்றி எண்ணினார்.
1.148.2
अस्त्रशिक्षामनुज्ञातान्रङ्गद्वारमुपागतान् ।
भारद्वाजस्ततस्तांस्तु सर्वानेवाभ्यभाषत ॥ १.१४८.२ ॥
ஆயுதப் பயிற்சியை முடித்து அனுமதி பெற்று அரங்கின் வாசலுக்கு வந்திருந்த அவர்கள் அனைவரிடமும் பரத்வாஜர் (துரோணர்) அப்போது பேசினார்.
1.148.3
इच्छामि दत्तां सहितां मह्यं परमदक्षिणाम् ।
एवमुक्तास्ततः सर्वे शिष्या द्रोणमथाब्रुवन्।
भगवन्किं प्रयच्छाम आज्ञापयतु नो गुरुः ॥ १.१४८.३ ॥
"நான் முழுமையான உயர்ந்த குருதட்சிணையைப் பெற விரும்புகிறேன்." இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், சீடர்கள் அனைவரும் துரோணரிடம், "பகவானே, நாங்கள் என்ன கொடுக்கலாம்? ஆசிரியர் எங்களுக்குக் கட்டளையிடட்டும்" என்றனர்.
1.148.4
ततः शिष्यान्समाहूय आचार्योऽर्थमचोदयत् ।
द्रोणः सर्वानशेषेण दक्षिणार्थं महीपते ॥ १.१४८.४ ॥
பின்னர் ஆசிரியர் துரோணர் சீடர்கள் அனைவரையும் அழைத்து, அரசே, குருதட்சிணைக்காக அவர்கள் அனைவரையும் முழுமையாக ஊக்குவித்தார்.
1.148.5
पञ्चालराजं द्रुपदं गृहित्वा रणमूर्धनि ।
पर्यानयत भद्रं वः सा स्यात्परमदक्षिणा ॥ १.१४८.५ ॥
போர்முனையில் பாஞ்சால மன்னன் துருபதனைப் பிடித்துக் கொண்டு வாருங்கள். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அதுவே உயர்ந்த குருதட்சிணையாகும்.
1.148.6
तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे रथैस्तूर्णं प्रहारिणः ।
आचार्यधनदानार्थं द्रोणेन सहिता ययुः ॥ १.१४८.६ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, அந்தப் போர்வீரர்கள் அனைவரும் விரைவாகத் தேர்களில் ஏறி, ஆசிரியருக்குச் செல்வம் அளிக்கும் பொருட்டு துரோணருடன் சென்றனர்.
1.148.7
ततोऽभिजग्मुः पञ्चालान्निघ्नन्तस्ते नरर्षभाः ।
ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महौजसः ॥ १.१४८.७ ॥
பின்னர் அந்த மனிதர்களில் காளைகளான இளவரசர்கள் பாஞ்சாலர்களை நோக்கிச் சென்று தாக்கி, மகா தேஜஸ்வியான துருபதனின் நகரத்தை நொறுக்கினர்.
1.148.8
दुर्योधनश्च कर्णश्च युयुत्सुश्च महाबलः ।
दुःशासनो विकर्णश्च जलसन्धः सुलोचनः ॥ १.१४८.८ ॥
துரியோதனன், கர்ணன், மகாபலசாலியான யுயுத்சு, துச்சாசனன், விகர்ணன், ஜலசந்தன், சுலோசனன்.
1.148.9
एते चान्ये च बहवः कुमारा बहुविक्रमाः ।
अहं पूर्वमहं पूर्वमित्येवं क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१४८.९ ॥
இவர்களும் வேறு பல பராக்கிரமமுள்ள இளவரசர்களும், க்ஷத்திரியர்களில் காளைகளாக, 'நான் முதலில், நான் முதலில்' என்று கூறியபடி.
1.148.10
ततो वरराथारूढाः कुमाराः सादिभिः सह ।
प्रविश्य नगरं सर्वे राजमार्गमुपाययुः ॥ १.१४८.१० ॥
பின்னர் சிறந்த தேர்களில் ஏறிய இளவரசர்கள் குதிரைவீரர்களுடன் நகரத்தினுள் நுழைந்து அனைவரும் அரச வீதியை அடைந்தனர்.
1.148.11
तस्मिन्काले तु पाञ्चालः श्रुत्वा दृष्ट्वा महद्बलम् ।
भ्रातृभिः सहितो राजंस्त्वरया निर्ययौ गृहात् ॥ १.१४८.११ ॥
அந்த நேரத்தில் பாஞ்சாலன் பெரும் படையைக் கேட்டும் கண்டும், அரசே, சகோதரர்களுடன் விரைந்து அரண்மனையிலிருந்து வெளியேறினான்.
1.148.12
ततस्तु कृतसन्नाहा यज्ञसेनसहोदराः ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तः प्रणेदुः सर्व एव ते ॥ १.१४८.१२ ॥
பின்னர் கவசம் அணிந்த யஞ்ஞசேனனின் சகோதரர்கள் அனைவரும் அம்பு மழை பொழிந்து முழங்கினர்.
1.148.13
ततो रथेन शुभ्रेण समासाद्य तु कौरवान् ।
यज्ञसेनः शरान्घोरान्ववर्ष युधि दुर्जयः ॥ १.१४८.१३ ॥
பின்னர் ஒளிரும் தேரில் கௌரவர்களை அணுகி, போரில் வெல்ல முடியாத யஜ்ஞசேனன் கொடிய அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தான்.
1.148.14
पूर्वमेव तु संमन्त्र्य पार्थो द्रोणमथाऽब्रवीत् ।
दर्पोद्रेकात्कुमाराणामाचार्यं द्विजसत्तमम् ॥ १.१४८.१४ ॥
முன்பே ஆலோசித்த பின், இளவரசர்களின் செருக்கின் மிகுதியால் பார்த்தன் துரோணரை நோக்கி, அந்தணர்களில் சிறந்த ஆசிரியரிடம் கூறினான்.
1.148.15
एषां पराक्रमस्यान्ते वयं कुर्याम साहसम् ।
एतैरशक्यः पाञ्चालो ग्रहीतुं रणमूर्धनि ॥ १.१४८.१५ ॥
இவர்களின் வீரம் முடியும் வேளையில் நாம் துணிந்து தாக்குவோம்; இவர்களால் பாஞ்சாலனை போர்முனையில் பிடிக்க முடியாது.
1.148.16
एवमुक्त्वा तु कौन्तेयो भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
अर्धक्रोशे तु नगरादतिष्ठद्बहिरेव सः ॥ १.१४८.१६ ॥
இவ்வாறு கூறிய குந்தியின் மகன், களங்கமற்ற அர்ஜுனன், சகோதரர்களுடன் நகரிலிருந்து அரை கிரோசம் தொலைவில் வெளியே நின்றான்.
1.148.17
द्रुपदः कौरवान्दृष्ट्वा प्राधावत समन्ततः ।
शरजालेन महता मोहयन्कौरवीं चमूम् ॥ १.१४८.१७ ॥
துருபதன் கௌரவர்களைக் கண்டு நாற்புறமும் பாய்ந்தான்; பெரும் அம்பு வலையால் கௌரவப் படையைக் குழப்பினான்.
1.148.18
तमुद्यतं रथेनैकमाशुकारिणमाहवे ।
अनेकमिव सन्त्रासान्मेनिरे तत्र कौरवाः ॥ १.१४८.१८ ॥
போரில் தேரில் தனியாக முன்னேறி விரைந்து செயல்பட்ட அவனை, அச்சத்தால் கௌரவர்கள் அங்கே பலராகக் கருதினர்.
1.148.19
द्रुपदस्य शरा घोरा विचेरुः सर्वतोदिशम् ।
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्च सहस्रशः ॥ १.१४८.१९ ॥
துருபதனின் கொடிய அம்புகள் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவின. பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான சங்குகளும், பேரிகைகளும், மிருதங்கங்களும் ஒலித்தன.
1.148.20
प्रावाद्यन्त महाराज पञ्चालानां निवेशने ।
सिंहनादश्च संजज्ञे पञ्चालानां महात्मनाम् ॥ १.१४८.२० ॥
மகாராஜனே! பாஞ்சாலர்களின் பாசறையில் வாத்தியங்கள் முழங்கின. மகாத்மாவான பாஞ்சாலர்களின் சிங்க முழக்கம் எழுந்தது.
1.148.21
धनुर्ज्यातलशब्दश्च संस्पृश्य गगनं महान् ।
दुर्योधनो विकर्णश्च सुबाहुर्दीर्घलोचनः ॥ १.१४८.२१ ॥
வில்நாண்களின் பெரும் ஒலி வானைத் தொட்டது. துரியோதனனும், விகர்ணனும், நீண்ட கண்களுடைய சுபாகுவும் (முன்னேறினர்).
1.148.22
दुःशाशनश्च संक्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ।
सोऽतिविद्धो महेष्वासः पार्षतो युधि दुर्जयः ॥ १.१४८.२२ ॥
சினமுற்ற துச்சாசனனும் அம்பு மழையால் அவனை மூடினான். அந்த மகா வில்லாளியான, போரில் வெல்ல முடியாத பிருஷதனின் மகன் மிகவும் துளைக்கப்பட்டான்.
1.148.23
व्यधमत्तान्यनीकानि तत्क्षणादेव भारत ।
दुर्योधनं विकर्णं च कर्णं चापि महाबलम् ॥ १.१४८.२३ ॥
பாரதனே! அந்தக் கணமே அவன் அந்தப் படைகளைச் சிதறடித்தான். துரியோதனனையும், விகர்ணனையும், மகாபலவானான கர்ணனையும் கூட (விரட்டினான்).
1.148.24
नानानृपसुतान्वीरान्सैन्यानि विविधानि च ।
अलातचक्रवत्सर्वं चरन्बाणैरतर्पयत् ॥ १.१४८.२४ ॥
நெருப்புச் சக்கரம் போலத் எல்லாப் பக்கமும் சுழன்று அவன் அம்புகளால் பல்வேறு அரசகுமாரர்களையும், வீரர்களையும், பலவகைப் படைகளையும் (தாக்கினான்).
1.148.25
ततस्तु नागराः सर्वे मुसलैर्यष्टिभिस्तदा ।
अभ्यवर्षन्त कौरव्यान्वर्षमाणा घा इव ॥ १.१४८.२५ ॥
அப்போது நகர மக்கள் அனைவரும் உலக்கைகளாலும் தடிகளாலும் கௌரவர்கள் மீது மழைபோல் பொழிந்தனர்.
1.148.26
सबालवृद्धाः काम्पिल्याः कौरवानभ्ययुस्तदा ।
श्रुत्वा सुतुमुलं युद्धं कौरवानेव भारत ॥ १.१४८.२६ ॥
குழந்தைகளும் முதியோரும் உட்பட காம்பில்யத்தின் மக்கள் அப்போது கௌரவர்களை நோக்கி வந்தனர்; பாரதரே, அந்த பெரும் போரின் ஆரவாரத்தைக் கேட்டு அவர்கள் கௌரவர்களையே நோக்கி ஓடினர்.
1.148.27
द्रवन्तिस्म नदन्तिस्म क्रोशन्तः पाण्डवान्प्रति ।
पाडवास्तु स्वनं श्रुत्वा आर्तानां रोमहर्षणम् ॥ १.१४८.२७ ॥
ஓடிக் கூச்சலிட்டவர்கள் பாண்டவர்களை நோக்கி அலறினர்; பாண்டவர்களோ துன்புற்றவர்களின் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் அந்தக் குரலைக் கேட்டனர்.
1.148.28
अभिवाद्य ततो द्रोणं रथानारुरुहुस्तदा ।
युधिष्ठिरं निवार्याशु मा युध्यस्वेति पाण्डवम् ॥ १.१४८.२८ ॥
அப்போது துரோணரை வணங்கிவிட்டு அவர்கள் தேர்களில் ஏறினர்; விரைவில் பாண்டவனான யுதிஷ்டிரனைத் தடுத்து, "போர் செய்யாதே" என்றனர்.
1.148.29
माद्रेयौ चक्ररक्षौ तु फाल्गुनश्च तदाऽकरोत् ।
सेनाग्रगो भीमसेनस्तदाभूद्गदया सह ॥ १.१४८.२९ ॥
மாத்ரியின் இரு மைந்தர்களும் தேர்ச்சக்கரங்களின் காவலர்களாயினர்; அர்ஜுனனும் அப்போது அவ்வாறே செய்தான்; பின்னர் பீமசேனன் கதையுடன் படையின் முன்னணியில் நின்றான்.
1.148.30
तदा शत्रुस्वनं श्रुत्वा भ्रातृभिः सहितोऽनघः ।
आयाज्जवेन कौन्तेयो रथेनानादयन्दिशः ॥ १.१४८.३० ॥
அப்போது எதிரிகளின் ஆரவாரத்தைக் கேட்ட குற்றமற்ற குந்தியின் மைந்தன், சகோதரர்களுடன் விரைந்து வந்தான்; தேரால் திசைகளை எதிரொலிக்கச் செய்தபடி.
1.148.31
पञ्चालानां ततः सेनामुद्धूतार्णवनिःस्वनाम् ।
भीमसेनो महाबाहुर्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ १.१४८.३१ ॥
பின்னர் பொங்கிய கடலின் ஒலியைப் போன்ற பாஞ்சாலர்களின் அந்தப் படையை, தண்டம் ஏந்திய யமனைப் போல மகாபாகு பீமசேனன் (தாக்கினான்).
1.148.32
प्रविवेश महासेनां मकरः सागरं यथा ।
चतुरङ्गबलाकीर्णे ततस्तस्मिन्रणोत्सवे ॥ १.१४८.३२ ॥
கடலில் மகரம் நுழைவது போல, நால்வகைப் படைகள் நிறைந்த அந்த பெரும் படைக்குள் அந்தப் போர்த்திருவிழாவில் அவன் நுழைந்தான்.
1.148.33
स्वयमभ्यद्रवद्भीमो नागानीकं गदाधरः ॥ १.१४८.३३ ॥
கதாயுதம் ஏந்திய பீமன் தானே யானைப் படையின் மேல் பாய்ந்தான்.
1.148.34
स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चातुलः ।
अहनत्कुञ्जरानीकं गदया कालरूपधृक् ॥ १.१४८.३४ ॥
போர்த்திறமை மிக்கவனும், ஒப்பற்ற புயபலம் கொண்ட பிருதையின் மகனும் காலரூபம் தாங்கி, கதையால் யானைப் படையை அழித்தான்.
1.148.35
ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तो रुधिरं बहु ।
भीमसेनस्य गदया भिन्नमस्तकपिण्डकाः ॥ १.१४८.३५ ॥
மலைபோன்ற அந்த யானைகள் மிகுதியாக இரத்தம் சிந்தி, பீமசேனனின் கதையால் தலைக்கூடுகள் பிளக்கப்பட்டு (வீழ்ந்தன).
1.148.36
पतन्ति द्विरदा भूमौ वज्रघातादिवाचलाः ।
गजानश्वान्रथांश्चैव पातयामास पाण्डवः ॥ १.१४८.३६ ॥
இடியின் அடியால் விழும் மலைகளைப் போல, யானைகள் நிலத்தில் வீழ்ந்தன; பாண்டவன் யானைகளையும் குதிரைகளையும் தேர்களையும் வீழ்த்தினான்.
1.148.37
पदातींश्च रथांश्चैव न्यवधीदर्जुनाग्रजः ।
गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने ॥ १.१४८.३७ ॥
காட்டில் கோபாலன் தண்டத்தால் கால்நடைக் கூட்டங்களை அடிப்பது போல, அர்ஜுனனின் மூத்த சகோதரன் காலாட்படையையும் தேர்களையும் கொன்றான்.
1.148.38
चालयन्रथनागांश्च संचचाल वृकोदरः ।
भारद्वाजप्रियं कर्तुमुद्यतः फाल्गुनस्तदा ॥ १.१४८.३८ ॥
தேர்களையும் யானைகளையும் அசைத்துச் செலுத்திய வ்ருகோதரன் முன்னேறினான்; அப்போது பால்குனன் துரோணருக்குப் பிரியமானதைச் செய்ய முனைந்தான்.
1.148.39
पार्षतं शरजालेन क्षिपन्नागात्स पाण्डवः ।
हयौघांश्च रथौघांश्च गजौघांश्च समन्ततः ॥ १.१४८.३९ ॥
அம்புகளின் வலையால் பார்ஷதனை யானைகளிடமிருந்து விலக்கி வீசிய அந்தப் பாண்டவன், நாலா பக்கங்களிலும் குதிரைக் கூட்டங்களையும், தேர்க் கூட்டங்களையும், யானைக் கூட்டங்களையும் வீழ்த்தினான்.
1.148.40
पातयन्समरे राजन्युगान्ताग्रिरिव ज्वलन् ।
ततस्ते हन्यमाना वै पञ्चालाः सृञ्जयास्तथा ॥ १.१४८.४० ॥
அரசே, போரில் வீழ்த்திக்கொண்டு யுகமுடிவின் அக்னியைப் போல ஒளிர்ந்தான்; அப்போது அடிபட்ட பாஞ்சாலரும் சிருஞ்சயரும் அவ்வாறே வீழ்ந்தனர்.
1.148.41
शरैर्नानाविधैस्तूर्णं पार्थं संछाद्य सर्वशः ।
सिंहनादं मुखैः कृत्वा समयुध्वन्त पाण्डवम् ॥ १.१४८.४१ ॥
பல வகை அம்புகளால் விரைவாகப் பார்த்தனை எல்லாப் பக்கமும் மறைத்து, வாய்களால் சிங்க முழக்கம் செய்து அந்தப் பாண்டவனோடு போரிட்டனர்.
1.148.42
तद्युद्धमभवद्धोरं समुहाद्भुतदर्शनम् ।
सिंहनादस्वनं श्रुत्वा नामृष्यत्पाकशासनिः ॥ १.१४८.४२ ॥
அந்தப் போர் பயங்கரமாகவும், காணுவதற்கு அற்புதமாகவும் ஆனது. சிங்க முழக்கத்தின் ஒலியைக் கேட்டு பாகசாசனியான அர்ஜுனன் பொறுக்கவில்லை.
1.148.43
ततः किरीटी सहसा पञ्चालान्समरेऽद्रवत् ।
छादयन्निषुजालेन महता मोहयन्निव ॥ १.१४८.४३ ॥
அப்போது கிரீடி அர்ஜுனன் திடீரென போரில் பாஞ்சாலர்கள் மீது பாய்ந்தான்; பெரிய அம்புவலையால் அவர்களை மூடி, அவர்களை மயக்குவது போல.
1.148.44
शीघ्रमभ्यस्यतो बाणान्संदधानस्य चानिशम् ।
नान्तरं ददृशे किंचित्कौन्तेयस्य यशस्विनः ॥ १.१४८.४४ ॥
விரைவாக அம்புகளை எய்தும், இடைவிடாமல் அம்பு பூட்டும் புகழ்பெற்ற குந்தியின் மகனிடம் சிறு இடைவெளியும் தெரியவில்லை.
1.148.45
न दिशो नान्तरिक्षं च तदा नैव च मेदिनी ।
अदृश्यत महाराज तत्र किंचिन्न सङ्गरे ॥ १.१४८.४५ ॥
மகாராஜாவே! அப்போது திசைகளோ, வானமோ, பூமியோ கூடத் தெரியவில்லை; அந்தப் போரில் அங்கே எதுவும் தெரியவில்லை.
1.148.46
पाञ्चालानां कुरूणां च साधुसाध्विति निस्वनः ।
तत्र तूर्यनिनादश्च शङ्खानां च महास्वनः ॥ १.१४८.४६ ॥
பாஞ்சாலர்களும் குருக்களும் "சாது! சாது!" என்று முழங்கினர்; அங்கே எக்காள ஒலியும், சங்குகளின் பெரும் முழக்கமும் எழுந்தன.
1.148.47
सिंहनादश्च संजज्ञे साधुशब्देन मिश्रितः ।
ततः पाञ्चालराजस्तु तथा सत्यजिता सह ॥ १.१४८.४७ ॥
"சாது" என்ற சொல்லோடு கலந்த சிங்கக் கர்ஜனையும் எழுந்தது; பிறகு பாஞ்சால அரசனும் சத்யஜித்துடன் சேர்ந்து (முன்னேறினான்).
1.148.48
त्वरमाणोऽभिदुद्राव महेन्द्रं शम्बरो यथा ।
महता शरवर्षेण पार्थः पाञ्चालमावृणोत् ॥ १.१४८.४८ ॥
சம்பரன் விரைந்து மகேந்திரன் மீது பாய்ந்ததுபோல் அவன் விரைந்து தாக்கினான்; பிருதையின் மகன் பாஞ்சாலனை பெரும் அம்பு மழையால் மூடினான்.
1.148.49
ततो हलहलाशब्द आसीत्पाञ्चालके बले ।
जिवृक्षति महासिंहे गजानामिव यूथपम् ॥ १.१४८.४९ ॥
அப்போது பாஞ்சாலப் படையில் ஆரவாரம் எழுந்தது; யானைக் கூட்டத்தின் தலைவனைப் பிடிக்க விரும்பும் பெரிய சிங்கத்தைப் போல.
1.148.50
दृष्ट्वा पार्थं तदायान्तं सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
पाञ्चालं वै परिप्रेप्सुर्धनञ्जयमदुद्रुवत् ॥ १.१४८.५० ॥
பார்த்தன் வருவதைக் கண்டு, உண்மையான வீரம் கொண்ட சத்யஜித், பாஞ்சாலனைக் காக்க தனஞ்சயனை நோக்கி ஓடினான்.
1.148.51
ततस्त्वर्जुनपाञ्चालौ युद्धाय समुपागतौ ।
व्यक्षोभयेतां तौ सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव ॥ १.१४८.५१ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனும் பாஞ்சாலனும் போருக்காக நேருக்கு நேர் வந்தனர்; அவ்விருவரும் இந்திரனும் விரோசனனும் போல படையைக் கலக்கினர்.
1.148.52
ततः सत्यजितं पार्थो दशभिर्मर्मभेदिभिः ।
विव्याध बवलद्गाढं तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १.१४८.५२ ॥
பின்னர் பார்த்தன் சத்யஜித்தை பத்து மர்மம் துளைக்கும் அம்புகளால் வேகமாக ஆழமாகத் தாக்கினான்; அது அற்புதம் போல ஆயிற்று.
1.148.53
ततः शरशतैः पार्थं पाञ्चालः शीघ्रमार्दयत् ।
पार्थस्तु शरवर्षेण च्छाद्यमानो महारथः ॥ १.१४८.५३ ॥
பின்னர் பாஞ்சாலன் விரைவாக நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் பார்த்தனைத் தாக்கினான்; ஆனால் பார்த்தன், மகாரதன், அம்பு மழையால் மறைக்கப்பட்டவனாக…
1.148.54
वेगं चक्रे महावेगो धनुर्ज्यामवमृज्य च ।
ततः सत्यजितश्चापं छित्वा राजानमभ्ययात् ॥ १.१४८.५४ ॥
மகா வேகமுடைய பார்த்தன் வில்லின் நாணை இழுத்து வேகம் காட்டினான்; பின்னர் சத்யஜித்தின் வில்லை அறுத்து அரசனை நோக்கிச் சென்றான்.
1.148.55
अथान्यद्धनुरादाय सत्यजिद्वेगवत्तरम् ।
साश्वं ससूतं सरथं पार्थं विव्याध सत्वरः ॥ १.१४८.५५ ॥
பிறகு சத்யஜித் வேறொரு வில்லை எடுத்து மிகுந்த வேகத்துடன், குதிரைகள், தேரோட்டி, தேருடன் பார்த்தனை விரைவாகத் தாக்கினான்.
1.148.56
स तं न ममृषे पार्थः पाञ्चालेनार्दितो युधि ।
ततस्तस्य विनाशार्थं सत्वरं व्यसृजच्छरान् ॥ १.१४८.५६ ॥
போரில் பாஞ்சாலனால் துன்புறுத்தப்பட்ட பார்த்தன் அதைப் பொறுக்கவில்லை; அப்போது அவனை அழிக்கும் பொருட்டு விரைவாக அம்புகளை ஏவினான்.
1.148.57
हयान्ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ तौ पार्ष्णिसारथी ।
स तथा भिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनः पुनः ॥ १.१४८.५७ ॥
குதிரைகள், கொடி, வில்லின் பிடி, அந்த இரு பக்கத் தேரோட்டிகள்—இவ்வாறு மீண்டும் மீண்டும் வில்கள் உடைக்கப்பட்டன.
1.148.58
हयेषु विनिकृत्तेषु विमुखोऽभवदाहवे ।
स सत्यजितमालेक्य तथा विमुखमाहवे ॥ १.१४८.५८ ॥
குதிரைகள் வெட்டப்பட்டதால் அவன் போரிலிருந்து விலகினான். அவன் சத்யஜித்தை, அதுபோலவே போரிலிருந்து விலகியவனாகப் பார்த்தான்.
1.148.59
वेगेन महता राजन्नभ्यधावत पार्षतम् ।
तदा चक्रे महद्युद्धमर्जुनो जयतां वरः ॥ १.१४८.५९ ॥
அரசே, அவன் பெரும் வேகத்துடன் பார்ஷதனை நோக்கி விரைந்தான். அப்போது வெல்வோரில் சிறந்த அர்ஜுனன் பெரும் போரைச் செய்தான்.
1.148.60
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा ध्वजं चोर्व्यामपातयत् ।
पञ्चभिस्तस्य विव्याध हयान्सूतं च सायकैः ॥ १.१४८.६० ॥
பார்த்தன் அவனுடைய வில்லை அறுத்து, கொடியையும் நிலத்தில் வீழ்த்தினான்; ஐந்து அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளையும் தேரோட்டியையும் துளைத்தான்.
1.148.61
तत उत्सृज्य तच्चापमाददानः शरावरम् ।
खड्गमुद्धृत्य कौन्तेयः सिंहनादमथाकरोत् ॥ १.१४८.६१ ॥
பின்னர் அந்த வில்லை விட்டுவிட்டு, ஒரு வாளை எடுத்துக்கொண்ட குந்தியின் மகன் சிங்கத்தின் கர்ஜனை செய்தான்.
1.148.62
पाञ्चालस्य रथस्येषामाप्लुत्य सहसाऽपतत् ।
पाञ्चालरथमास्थाय अवित्रस्तो धनञ्जयः ॥ १.१४८.६२ ॥
பாஞ்சாலனின் தேரின் நுகத்தடியின் மீது திடீரெனப் பாய்ந்து, அச்சமின்றி தனஞ்சயன் பாஞ்சால தேரில் ஏறினான்.
1.148.63
विक्षोभ्याम्भोनिधिंतार्क्ष्यस्तंनागमिव सोऽग्रहीत् ।
ततस्तु सर्वपाञ्चाला विद्रवन्ति दिशो दश ॥ १.१४८.६३ ॥
கருடன் கடலைக் கலக்கி நாகத்தைப் பிடிப்பது போல் அவன் அவனைப் பிடித்தான்; அப்போது பாஞ்சாலர்கள் அனைவரும் பத்து திசைகளிலும் ஓடினர்.
1.148.64
दर्शयन्सर्वसैन्यानां स बाह्वोर्बलमात्मनः ।
सिंहनादस्वनं कृत्वा निर्जगाम धनञ्जयः ॥ १.१४८.६४ ॥
அனைத்துப் படைகளுக்கும் தம் கைகளின் வலிமையைக் காட்டி, சிங்க முழக்கம் செய்து தனஞ்சயன் வெளியேறினான்.
1.148.65
आयान्तमर्जुनं दृष्ट्वा कुमाराः सहितास्तदा ।
ममृदुस्तस्य नगरं द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.१४८.६५ ॥
அர்ஜுனன் வருவதைக் கண்டு, அப்போது அரசகுமாரர்கள் ஒன்றுகூடி மாமனிதர் துருபதனின் நகரை நசுக்கினர்.
1.148.66
संबन्धी कुरुवीराणां द्रुपदो राजसत्तमः ।
मा वधीस्तद्बलं भीम गुरुदानं प्रदीयताम् ॥ १.१४८.६६ ॥
துருபதன் குரு வீரர்களின் உறவினர், அரசர்களில் சிறந்தவர். ஓ பீமா, அவர்களின் படையைக் கொல்லாதே; குருவுக்கு தட்சிணை கொடுக்கப்படட்டும்.
1.148.67
भीमसेनस्तदा राजन्नर्जुनेन निवारितः ।
अतृप्तो युद्धधर्मेषु न्यवर्तत महाबलः ॥ १.१४८.६७ ॥
அரசே, அப்போது அர்ஜுனனால் தடுக்கப்பட்ட மகாபலசாலியான பீமசேனன், போர்தர்மத்தில் திருப்தியடையாதவராயினும் திரும்பினான்.
1.148.68
ते यज्ञसेनं द्रुपदं गृहीत्वा रणमूर्धनि ।
उपाजग्मुः सहामात्यं द्रोणाय भरतर्षभ ॥ १.१४८.६८ ॥
அவர்கள் போர்முனையில் யஜ்ஞசேனன் துருபதனைப் பிடித்து, அமைச்சர்களுடன் சென்று, பரதர்களில் சிறந்தவனே, துரோணரிடம் வந்தனர்.
1.148.69
भग्नदर्पं हृतधनं तं तथा वशमागतम् ।
स वैरं मनसा ध्यात्वा द्रोणो द्रुपदमब्रवीत् ॥ १.१४८.६९ ॥
கர்வம் அழிந்து, செல்வம் பறிக்கப்பட்டு, இவ்வாறு வசப்பட்டு வந்த அவனை, துரோணர் மனதில் பகையை எண்ணிக்கொண்டு துருபதனிடம் கூறினார்.
1.148.70
विमृज्य तरसा राष्ट्रं पुरं ते मृदितं मया ।
प्राप्य जीवन्रिपुवशं सखिपूर्वं किमिष्यते ॥ १.१४८.७० ॥
உன் நாட்டையும் நகரையும் பலத்தால் அழித்து நசுக்கிவிட்டேன். எதிரியின் வசத்தில் உயிர் வாழ்ந்து, முன்பு நண்பனாக இருந்தவனே, இப்போது நீ எதை விரும்புகிறாய்?
1.148.71
एवमुक्त्वा प्रहस्यैनं किंचित्स पुनरब्रवीत् ।
मा भैः प्राणभयाद्वीर क्षमिणो ब्राह्मणा वयम् ॥ १.१४८.७१ ॥
இவ்வாறு கூறி சிரித்து, அவன் மீண்டும் அவனிடம் சிலவற்றைச் சொன்னான்: வீரனே, உயிர்ப்பயத்தால் அஞ்சாதே; நாம் பொறுமையுடைய பிராமணர்கள்.
1.148.72
आश्रमे क्रीडितं यत्तु त्वया बाल्ये मया सह ।
तेन संवर्धितः स्नेहः प्रीतिश्च क्षत्रियर्षभ ॥ १.१४८.७२ ॥
ஆசிரமத்தில் சிறுவயதில் நீ என்னுடன் விளையாடியதால் அன்பும் நட்பும் வளர்ந்தன, க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவனே.
1.148.73
प्रार्थयेयं त्वया सख्यं पुनरेव जनाधिप ।
वरं ददामि ते राजन्राज्यस्यार्धमवाप्नुहि ॥ १.१४८.७३ ॥
மன்னா, நான் உன்னிடம் மீண்டும் நட்பை வேண்டினேன். மக்களின் தலைவனே, நான் உனக்கு வரம் அளிக்கிறேன் — அரசே, அரசின் பாதியைப் பெறு.
1.148.74
अराजा किल नो राज्ञः सखा भवितुमर्हति ।
अतः प्रयतितं राज्ये यज्ञसेन मया तव ॥ १.१४८.७४ ॥
அரசன் அல்லாதவன் அரசனுக்கு நண்பனாக இருக்கத் தகுதியற்றவன். ஆகையால், யஜ்ஞசேனா, உன் அரசுக்காக நான் முயன்றேன்.
1.148.75
राजासि दक्षिणे कूले भागीरथ्याहमुत्तरे ।
सखायं मां विजानीहि पाञ्चाल यदि मन्यसे ॥ १.१४८.७५ ॥
நீ கங்கையின் தென் கரையில் அரசன்; நான் வடக் கரையில் இருக்கிறேன். பாஞ்சாலனே, நீ அவ்வாறு நினைத்தால், என்னை உன் நண்பனாக அறிந்துகொள்.
1.148.76
अनाश्चर्यमिदं ब्रह्मन्विक्रान्तेषु महात्मसु ।
प्रीये त्वयाऽहं त्वत्तश्च प्रीतिमिच्छामि शाश्वतीम् ॥ १.१४८.७६ ॥
பிராமணரே, வீரமும் மகாத்மாக்களும் உள்ளவர்களிடையே இது வியப்பல்ல. நான் உன்னால் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்; உன்னிடமிருந்து நிலையான அன்பை விரும்புகிறேன்.
1.148.77
एवमुक्तः स तं द्रोणो मोक्षयामास भारत ।
सत्कृत्य चैनं प्रीतात्मा राज्यार्धं प्रत्यपादयत् ॥ १.१४८.७७ ॥
பாரதா, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவுடன் துரோணர் அவனை விடுவித்தார். மனம் மகிழ்ந்து அவனை மதித்து, அரசின் பாதியை அவனுக்குத் திருப்பித் தந்தார்.
1.148.78
माकन्दीमथ गङ्गायास्तीरे जनपदायुताम् ।
सोऽध्यावसद्दीनमनाः काम्पिल्यं च पुरोत्तमम् ॥ १.१४८.७८ ॥
பின்னர் கங்கைக் கரையில், எண்ணற்ற மக்கள் நிறைந்த மாகந்தியில் அவன் வாடிய மனத்துடன் வாழ்ந்தான்; சிறந்த நகரமான காம்பில்யத்திலும் வாழ்ந்தான்.
1.148.79
दक्षिणांश्चापि पञ्चालान्यावच्चर्मण्वती नदी ।
द्रोणेन चैवं द्रुपदः परिभूयाथ पालितः ॥ १.१४८.७९ ॥
சர்மண்வதி ஆறு வரை இருந்த தெற்குப் பாஞ்சாலங்களையும் அவ்வாறு துரோணரால் அவமதிக்கப்பட்ட துருபதன் பின்னர் ஆண்டான்.
1.148.80
क्षात्रेण च बलेनास्य नापश्यत्स पराजयम् ।
हीनं विदित्वा चात्मानं ब्राह्मेण स बलेनतु ॥ १.१४८.८० ॥
க்ஷத்திரிய பலத்தால் அவர் தோல்வியைக் காணவில்லை; ஆனால் தன்னை பிராமண பலத்தில் தாழ்ந்தவனென அறிந்து அவர்...
1.148.81
पुत्रजन्म परीप्सन्वै पृथिवीमन्वसंचरत् ।
अहिच्छत्रं च विषयं द्रोणः समभिपद्यत ॥ १.१४८.८१ ॥
மகன் பிறப்பை விரும்பி அவர் பூமியெங்கும் அலைந்தார்; துரோணர் அஹிச்சத்ர நாட்டை அடைந்தார்.
1.148.82
एवं राजन्नहिच्छत्रा पुरीजनपदायुता ।
युधि निर्जित्य पार्थेन द्रोणाय प्रतिपादिता ॥ १.१४८.८२ ॥
ஓ மன்னா, இவ்வாறு அஹிச்சத்ரா நகரமும் அதன் நாட்டுடன், பார்த்தனால் போரில் வென்று துரோணருக்கு அளிக்கப்பட்டது.