Mahābhārata · Adhyāya 1.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.150.1
द्रुपदस्यापि विप्रर्षे श्रोतुमिच्छामि संभवम् ।
कथं चापि समुत्पन्नः कथमस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१५०.१ ॥
Oh sabio entre los brahmanes, deseo oír también el nacimiento de Drupada: ¿cómo nació y cómo obtuvo las armas?
1.150.2
एतदिच्छामि भगवंस्त्वत्तः श्रोतुं द्विजोत्तम ।
कौतूहलं जन्मसु मे कीर्त्यमानेष्वनेकशः ॥ १.१५०.२ ॥
Oh venerable, mejor de los dos veces nacidos, esto es lo que deseo oír de ti: mi curiosidad se despierta por los nacimientos que se han narrado muchas veces.
1.150.3
राजा बभूव पाञ्चालः पुत्रार्थी पुत्रकारणात् ।
वनं गतो महाराजस्तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.१५०.३ ॥
El rey de los Pāñcālas, deseoso de un hijo, fue al bosque por causa de un hijo, aquel gran rey, y practicó una austeridad muy severa.
1.150.4
आराधयन्प्रयत्नेन महर्षीन्संशितव्रतान् ।
तस्य संतप्यमानस्य वने मृगगणायुते ॥ १.१५०.४ ॥
Con esfuerzo propició a los grandes sabios, firmes en sus votos; y mientras se consumía en el bosque lleno de manadas de ciervos, persistió.
1.150.5
कालस्तु सुमहान्राजन्नत्ययात्सुतकारणात् ।
स तु राजा महातेजास्तपस्तीव्रं समाददे ॥ १.१५०.५ ॥
Oh rey, pasó mucho tiempo por causa de un hijo; y aquel rey de gran esplendor emprendió una austeridad feroz.
1.150.6
कंचित्कालं वायुभक्षो निराहारस्तथैव च ।
तथैव तु महाबाहोर्वर्तमानस्य भारत ॥ १.१५०.६ ॥
Durante cierto tiempo vivió de aire y estuvo sin alimento; y así también continuó el de grandes brazos, oh Bhārata.
1.150.7
कालस्तस्य महाराज यातो वै नृपसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वसन्ते कामदीपने ॥ १.१५०.७ ॥
Oh gran rey, mejor de los reyes, pasó un tiempo para él. Luego, no mucho después, llegó la primavera, que enciende el deseo.
1.150.8
फुल्लाशोकवने चैव प्राणिनां सुमनोहरे ।
नद्यास्तीरं ततो गत्वा गङ्गायाः पद्मलोचनः ॥ १.१५०.८ ॥
En el bosque de ašokas en flor, sumamente agradable para los seres vivos, entonces el de ojos de loto fue a la orilla del río Gaṅgā.
1.150.9
नियमस्थश्च राजासीत्तदा भरतसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वनं तन्मनुजेश्वर ॥ १.१५०.९ ॥
Oh mejor de los Bharatas, el rey entonces permanecía en sus votos. Luego, no mucho después, oh señor de los hombres, a aquel bosque...
1.150.10
संप्राप्ता ह्यप्सरा राजन्मेनकेत्यभिविश्रुता ।
पुष्पद्रुमान्सज्जमाना राज्ञो दर्शनमागमत् ॥ १.१५०.१० ॥
Oh rey, llegó la apsara renombrada como Menakā, demorándose entre los árboles en flor, y vino a la vista del rey.
1.150.11
न ददर्श तु सा राजंस्तत्र स्थानगतं नृपम् ।
दृष्ट्वा चाप्सरसं तां तु शुक्रं राज्ञोऽपतद्भुवि ॥ १.१५०.११ ॥
Ella no vio al rey que estaba allí, oh rey. Y al ver a aquella apsaras, el semen del rey cayó a tierra.
1.150.12
ततः स राजा राजेन्द्र लज्जया नृपतिः स्वयम् ।
पद्भ्यामाक्रमतायुष्मंस्ततस्तु द्रुपदोऽभवत् ॥ १.१५०.१२ ॥
Entonces, oh señor de reyes, oh de larga vida, aquel rey, por vergüenza, presionándolo él mismo con sus pies, se convirtió en Drupada.
1.150.13
ततस्तु तपसा तस्य राजर्षेर्भावितात्मनः ।
पुत्रः समभवच्छीघ्रं पदोस्तस्य क्रमेण तु ॥ १.१५०.१३ ॥
Entonces, por la penitencia de aquel rājarṣi de alma purificada, pronto nació un hijo de sus pies, a su debido tiempo.
1.150.14
तेनास्य ऋषयः सर्वे समागम्य तपोधनाः ।
नाम चुक्रुर्हि विद्वांसो द्रुपदोऽस्त्विति भारत ॥ १.१५०.१४ ॥
Oh Bhārata, todos los sabios ricos en penitencia se reunieron y, siendo sabios, le pusieron el nombre: «Que sea Drupada».
1.150.15
स तस्यैवाश्रमे राजन्भरद्वाजस्य भारत ।
ववृधे सुमुखं तत्र कामैः सर्वैर्नृपोत्तम ॥ १.१५०.१५ ॥
Allí, oh rey, oh Bhārata, creció aquel de hermoso rostro en el mismo ashrama de Bharadvāja, con todos sus deseos cumplidos, oh mejor de los reyes.
1.150.16
पाञ्चालोऽपि हि राजेन्द्र स्वराज्यं गतवान्प्रभुः ।
भरद्वाजस्य विद्यार्थं सुतं दत्वा महात्मनः ॥ १.१५०.१६ ॥
Oh señor de reyes, el rey de Pāñcāla también regresó a su propio reino, habiendo entregado a su hijo al magnánimo Bharadvāja para su educación.
1.150.17
स कुमारस्ततो राजन्द्रोणेन सहितो वने ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्धनुर्वेदांश्च भारत ॥ १.१५०.१७ ॥
Entonces, oh rey, aquel muchacho, junto a Droṇa en el bosque, dominó los Vedas con sus miembros auxiliares y la ciencia del arco, oh Bhārata.
1.150.18
परया स मुदा युक्तो विचचार वने सुखम् ।
तस्यैवं वर्तमानस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१५०.१८ ॥
Dotado de suprema alegría, vagaba felizmente por el bosque. Mientras vivía así en el bosque entre los habitantes del bosque—
1.150.19
कालेनातिचिराद्राजन्पिता स्वर्गमुपेयिवान् ।
स समागम्य पाञ्चालैः पाञ्चालेष्वभिषेचितः ॥ १.१५०.१९ ॥
Oh rey, tras un tiempo muy largo, el padre subió al cielo. Habiéndose unido a los Pāñcālas, fue consagrado entre los Pāñcālas.
1.150.20
प्राप्तश्च राज्यं राजेन्द्र सुहृदां प्रीतिवर्धनः ।
राज्यं ररक्ष धर्मेण यथा चेन्द्रस्त्रिविष्टपम् ॥ १.१५०.२० ॥
Oh señor de reyes, habiendo obtenido el reino, aumentó la alegría de sus amigos. Protegió el reino con dharma, como Indra protege los tres mundos.
1.150.21
एतन्मया ते राजेन्द्र यथावत्परिकीर्तितम् ।
द्रुपदस्य च राजर्षेर्धृष्टद्युम्नस्य जन्म च ॥ १.१५०.२१ ॥
Oh señor de reyes, esto te he relatado tal como es: el nacimiento del sabio real Drupada y también el nacimiento de Dhṛṣṭadyumna.