மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.150.1
द्रुपदस्यापि विप्रर्षे श्रोतुमिच्छामि संभवम् ।
कथं चापि समुत्पन्नः कथमस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१५०.१ ॥
பிராமண முனிவரே, துருபதனின் பிறப்பையும் கேட்க விரும்புகிறேன். அவன் எவ்வாறு பிறந்தான், எவ்வாறு அஸ்திரங்களைப் பெற்றான்?
1.150.2
एतदिच्छामि भगवंस्त्वत्तः श्रोतुं द्विजोत्तम ।
कौतूहलं जन्मसु मे कीर्त्यमानेष्वनेकशः ॥ १.१५०.२ ॥
பகவானே, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, இதையே உங்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன். பலமுறை சொல்லப்பட்ட பிறவிகளில் எனக்கு ஆர்வம் உள்ளது.
1.150.3
राजा बभूव पाञ्चालः पुत्रार्थी पुत्रकारणात् ।
वनं गतो महाराजस्तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.१५०.३ ॥
பாஞ்சாலன் மன்னன் மகனை விரும்பினான். மகனுக்காக அந்த மகாராஜா காட்டிற்குச் சென்று மிகக் கடுமையான தவம் செய்தான்.
1.150.4
आराधयन्प्रयत्नेन महर्षीन्संशितव्रतान् ।
तस्य संतप्यमानस्य वने मृगगणायुते ॥ १.१५०.४ ॥
கடுமையான விரதம் கொண்ட மகா ரிஷிகளை முயற்சியுடன் அவன் மகிழ்வித்தான். மான் கூட்டங்கள் நிறைந்த காட்டில் வருந்தியவனாக அவன் இருந்தான்.
1.150.5
कालस्तु सुमहान्राजन्नत्ययात्सुतकारणात् ।
स तु राजा महातेजास्तपस्तीव्रं समाददे ॥ १.१५०.५ ॥
அரசே, மகனுக்காக மிக நீண்ட காலம் கடந்தது. அந்த மகாதேஜஸ்வியான அரசன் கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டான்.
1.150.6
कंचित्कालं वायुभक्षो निराहारस्तथैव च ।
तथैव तु महाबाहोर्वर्तमानस्य भारत ॥ १.१५०.६ ॥
சில காலம் அவன் காற்றை உண்டு உணவின்றி இருந்தான். பாரதா, அந்த மகாபாகுவின் நிலையும் அவ்வாறே தொடர்ந்தது.
1.150.7
कालस्तस्य महाराज यातो वै नृपसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वसन्ते कामदीपने ॥ १.१५०.७ ॥
மகாராஜாவே, நृपश்ரேஷ்டரே, அவருக்கு சிறிது காலம் கடந்தது. பின் அதிக நாட்கள் ஆகாமல், காமத்தைத் தூண்டும் வசந்த காலம் வந்தது.
1.150.8
फुल्लाशोकवने चैव प्राणिनां सुमनोहरे ।
नद्यास्तीरं ततो गत्वा गङ्गायाः पद्मलोचनः ॥ १.१५०.८ ॥
மலர்ந்த அசோக வனத்தில், உயிரினங்களுக்கு மிகவும் இனிமையானதில், பின் தாமரைக்கண்ணன் கங்கை நதியின் கரைக்குச் சென்றான்.
1.150.9
नियमस्थश्च राजासीत्तदा भरतसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वनं तन्मनुजेश्वर ॥ १.१५०.९ ॥
பரதச்ரேஷ்டரே, அப்போது அரசன் நியமங்களில் நிலைத்திருந்தான். பின் அதிக நாட்கள் ஆகாமல், மனிதர்களின் தலைவனே, அந்தக் காட்டுக்கு...
1.150.10
संप्राप्ता ह्यप्सरा राजन्मेनकेत्यभिविश्रुता ।
पुष्पद्रुमान्सज्जमाना राज्ञो दर्शनमागमत् ॥ १.१५०.१० ॥
ராஜனே, மேனகா என்ற பெயரில் புகழ்பெற்ற அப்ஸரஸ் வந்தாள். பூத்த மரங்களுக்கிடையே தங்கியவளாய் அவள் அரசனைக் காண வந்தாள்.
1.150.11
न ददर्श तु सा राजंस्तत्र स्थानगतं नृपम् ।
दृष्ट्वा चाप्सरसं तां तु शुक्रं राज्ञोऽपतद्भुवि ॥ १.१५०.११ ॥
ராஜனே, அங்கே நின்றிருந்த அரசனை அவள் காணவில்லை. அப்ஸரஸைக் கண்டதும் அரசனின் விந்து நிலத்தில் விழுந்தது.
1.150.12
ततः स राजा राजेन्द्र लज्जया नृपतिः स्वयम् ।
पद्भ्यामाक्रमतायुष्मंस्ततस्तु द्रुपदोऽभवत् ॥ १.१५०.१२ ॥
பின் ராஜேந்திரனே, நீண்ட ஆயுளுடையவனே, வெட்கத்தால் அந்த அரசன் தானே தன் கால்களால் அழுத்தி துருபதனாக ஆனான்.
1.150.13
ततस्तु तपसा तस्य राजर्षेर्भावितात्मनः ।
पुत्रः समभवच्छीघ्रं पदोस्तस्य क्रमेण तु ॥ १.१५०.१३ ॥
பின்னர் தூய உள்ளம் கொண்ட அந்த அரசரிஷியின் தவத்தால், அவருடைய பாதங்களிலிருந்து விரைவில் ஒரு மகன் பிறந்தான்.
1.150.14
तेनास्य ऋषयः सर्वे समागम्य तपोधनाः ।
नाम चुक्रुर्हि विद्वांसो द्रुपदोऽस्त्विति भारत ॥ १.१५०.१४ ॥
பாரதனே, தவச்செல்வம் கொண்ட அனைத்து முனிவர்களும் ஒன்று கூடி, அறிஞர்கள் அவனுக்கு 'துருபதன் ஆகட்டும்' என்று பெயரிட்டனர்.
1.150.15
स तस्यैवाश्रमे राजन्भरद्वाजस्य भारत ।
ववृधे सुमुखं तत्र कामैः सर्वैर्नृपोत्तम ॥ १.१५०.१५ ॥
அரசே, பாரதனே, அந்த சுமுகன் பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்திலேயே, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேற, அழகிய முகத்தோடு வளர்ந்தான், மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
1.150.16
पाञ्चालोऽपि हि राजेन्द्र स्वराज्यं गतवान्प्रभुः ।
भरद्वाजस्य विद्यार्थं सुतं दत्वा महात्मनः ॥ १.१५०.१६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, பாஞ்சால மன்னனும் தன் ராஜ்யத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றான்; பரத்வாஜ மகரிஷியின் கல்விக்காக மகனை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு.
1.150.17
स कुमारस्ततो राजन्द्रोणेन सहितो वने ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्धनुर्वेदांश्च भारत ॥ १.१५०.१७ ॥
பின்னர் அரசே, அந்த இளவரசன் வனத்தில் துரோணருடன் இருந்து, பாரதனே, அங்கங்களுடன் கூடிய வேதங்களையும் தனுர்வேதத்தையும் கற்றான்.
1.150.18
परया स मुदा युक्तो विचचार वने सुखम् ।
तस्यैवं वर्तमानस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१५०.१८ ॥
மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் அவன் காட்டில் இன்பமாகத் திரிந்தான். இவ்வாறு காட்டில் வனவாசிகளுடன் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது—
1.150.19
कालेनातिचिराद्राजन्पिता स्वर्गमुपेयिवान् ।
स समागम्य पाञ्चालैः पाञ्चालेष्वभिषेचितः ॥ १.१५०.१९ ॥
அரசே, நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு தந்தை சொர்க்கத்திற்குச் சென்றார். பின்னர் அவர் பாஞ்சாலர்களுடன் சேர்ந்து பாஞ்சாலர்களிடையே முடிசூட்டப்பட்டார்.
1.150.20
प्राप्तश्च राज्यं राजेन्द्र सुहृदां प्रीतिवर्धनः ।
राज्यं ररक्ष धर्मेण यथा चेन्द्रस्त्रिविष्टपम् ॥ १.१५०.२० ॥
அரசர்களின் தலைவரே, அவர் அரசைப் பெற்று நண்பர்களின் அன்பை வளர்த்தார். இந்திரன் மூவுலகைக் காப்பது போல் அவர் அறத்தால் அரசைக் காத்தார்.
1.150.21
एतन्मया ते राजेन्द्र यथावत्परिकीर्तितम् ।
द्रुपदस्य च राजर्षेर्धृष्टद्युम्नस्य जन्म च ॥ १.१५०.२१ ॥
அரசர்களின் தலைவரே, இதை நான் உமக்கு முறையாக விவரித்தேன் — அரசரிஷி துருபதனின் பிறப்பையும் திருஷ்டத்யும்னனின் பிறப்பையும்.